Lufta kundra terrorisimit, vjen direkt pas luftes se I, II dhe Luftes se Ftohte, ku edhe ra perdja e eger komuniste. Ne kete lufte moren e marrin pjese edhe shqiptaret. Merr pjesee gjithe Shqiperia dhe Kosova.

Ne Bruklin nje grup femijesh dhe prinder shqiptare iu bashkengjiten marshit perkujtimore .

Qyetare nga nje mini lagje e Bruklinit ne Nju Jork, zhvilluan dje ne perkujtim te gjashte vjetorit te sulmeve terroriste te 11 shtatorit, nje marsh neper rruget e Bruklinit. Marshi ishte i gjate rreth 5 kilometra, dhe u mbyll ne nje prememorje te ngritur ne fasaden e nje stadiumi.

 

 

 

Lëvizja:"Atdheu na Bashkon " organizoi tubim përkujtimor:

6 vjet pas 11 shtatorit, zyrtarët amerikanë besojnë se Al Kaida përbën kërcënim

11 shtator 2001

 Zëri i Amerikës
11-09-2007 Deborah Tejt, Uashington - Amerika sot përkujton 6-vjetorin e sulmeve terroriste të 11 shtatorit të vitit 2001, me ceremoni që do të zhvillohen në Nju Jork dhe Uashington.

Presidenti Bush, Zëvendës Presidenti Çejni dhe Sekretarja e Shtetit Kondoliza Rajs, do të mbajnë një minutë heshtje në oborrin e Shtëpisë së Bardhë. Në Nju Jork, punëtorët e shpëtimit dhe familjarë të viktimave do të lexojnë emrat e 2 750 viktimave të vrarë në Nju Jork.

Sipas njoftimete, hartuesi i sulmeve, udhëheqësi i al-Kaidës Osama bin Laden, do të publikojë një vidio-kasetë të re me rastin e këtij përvjetori. Një faqen kompjuterike islamike thuhej se bin Ladeni do të bëjë të njohur dëshirën e fundit të njërit prej vetëvrasësve më 11 shtator.

Gjashtë vjet pas sulmeve terroriste të 11 shtatorit në Shtetet e Bashkuara, zyrtarë të administratës së Presidentit Bush thanë se grupet ekstremiste islamike, dhe veçanërisht al-Kaida, vazhdojnë të jenë kërcënim për Shtetet e Bashkuara. Korrespondentja e Zërit të Amerikës, raporton nga Kongresi ku zyrtarët dëshmuan përpara një komisioni të Senatit.

Drejtori për Sigurimin Kombëtar, Majkëll Çertoff, në një paraqitje përpara Komisioneve të Senatit për Sigurimin Kombëtar dhe të Marrëdhënieve Qeveritare, dha një vlerësim të fundit mbi kërcënimet që paraqesin grupet radikale islamike.

“Ata ende përpiqen të ndërmarrin sulme mbi Shtetet e Bashkuara, mundësisht në territorin e saj, dhe në qoftë se jo, kundër pikave strategjitke amerikane gjetkë. Unë mendoj se ata janë duke parë dy mundësi, të përgatisin operativë të cilët të mund të ndërmarrin sulme nga vende të tjera të botës, dhe gjithashtu, ata janë duke shpresuar t’i radikalizojnë ata brenda këtij vendi”.

Drejtori i Zbulimit Kombëtar, Majkëll Mekonell tha se al-Kaida është fuqizuar, pavarësisht përpjekjeve të Shtetet e Bashkuara për të shkatërruar këtë rrjet terrorist.

“Fakti se ata janë strehuar në zonat fisnore midis Afganistanit dhe Pakistanit, i ka dhënë mundësi të ambientohen dhe të përfitojnë me strehim, dhe me udhëheqësit e përkushtuar, ata kanë rikrijuar lidhjet ndërmjetëse. Por ata nuk kane nje numer te madh rekrutësh për të ndërmarrë akte që ata do të donin të kryenin”.

Dëshima u bë vetëm pak ditë mbasi udhëheqësi i al-Kaidës u paraqit në një video-kasetë në prag të 6-vjetorit të sulmeve terroriste mbi Qendrën Botërore të Tregëtisë dhe ne Pentagon.

Drejtori i Zbulimit Kombëtar, Mekonell tha se video-kaseta u analizua, por ai nuk beson se Bin Ladeni ishte duke thënë ndonjë mesazh specifik për pasuesit e tij.

“Deri tani, ne nuk mendojmë se ky është një sinjal. Ai e ka bërë këtë vazhdimisht”.,- tha ai.

Zoti Mekonell tha se kërkimet për Osama bin Ladenin dhe për zëvendësin e tij, Ajman al-Zavahiri vazhdojnë të jenë përparësi për Shtetet e Bashkuara dhe burime të konsiderueshme janë vënë në dispozicion të kërkimit.

Drejtori i FBI-së, Robert Muller i tha Komisionit të Senatit se agjencia e tij është duke punuar kundër përpjekjeve të grupeve radikale për të rekrutuar përkrahës në Shtetet e Bashkuara.

“Ne kemi individë në Shtetet e Bashkuara, të cilët janë besnikë të kësaj ideologjie, të ideologjisë ekstremiste dhe ne punojmë me homologët tanë, që të kemi mundësinë t’i identifikojmë dhe pas identifikimit, ne përcaktojmë se a ka pjesëmarrës të tjerë këtu, apo në vende të tjera të botës; ne punojmë t’i shkatërrojmë këto komplote”.

Drejtori i FBI-së, Muller tha se agjencia e tij është duke punuar me komunitetin mysliman amerikan, për të gjetur mënyra për të bërë të njohur problemin e radikalizmit.//lk

Sulmet terroriste të 11 Shtatorit 2001 prekën tërë popujt e botës e ndër ta nuk shpëtuan as shqiptarët. Mon Gjonbalaj, Rrok Camaj dhe Simon Dedvukaj ishin ata që humbën jetën atë ditë të kobshme. Mëngjesi i asaj dite i gjeti të tre duke punuar në WTC ku një aeroplan i drejtuar nga terroristët ra ndërmjet tyre dhe tokës, ata ishin duke punuar më lartë se katet e 90-ta të ndërtesës veriore.

Pasi DNA-ja kishte konstatuar eshtrat e Mon Gjonbalajt, familja e tij e kishte përcjellur për ta varrosur në vendlindje, kurse eshtrat e Rrok Camajt akoma nuk janë gjetur e që konsiderohen si të humbur..

Për Simon Dedvukajn janë gjetur eshtrat dhe është bërë varrimi në Vallhalla të New Yorkut. Babai i tij Marash Kolë Miri bashkë me familje flet për jetën e djalit të tij Simonit dhe përjetimet që i pati familja e tij pas 11 Shtatorit 2001. .

Simoni u lind më 1975 në Bronx të New York-ut, ishte djali i parë i Marashit dhe Viktores, atje jetoi deri në moshën tetë vjeçare derisa familja e tij u vendos në Yonkers të New York-ut. Atje mbaroi shkollën e mesme në një shkollë katolike të quajtur St.Eugene. Prindërit e tij kursyen vite me radhe që të vendoseshin në një vend të sigurt për familjen e tyre, gjyshi i tij Kolë Miri ua kishte lënë porosi që emrat dhe gjuhën ta ruajnë për sa të jenë gjallë sepse këto janë dy gjëra që e ruajnë identitetin..



I frymëzuar nga gjyshi i tij, Simoni kishte treguar interesim të veçantë në traditën shqiptare. Ai kishte filluar që herët të lexonte libra historike për kryengritjen e shqiptarëve të Malësisë dhe kanunin e Lekë Dukagjinit të cilin Shqiptarët e Malësisë akoma e mbajnë gjallë. Babai i tij Marashi nuk flet shumë për historinë e familjes së vet, ai është një njeri shumë i thjeshtë dhe komunikues por nuk dëshiron të flasë për familjen e vet duke e arsyetuar se kjo mund të quhet lëvdatë për të..

Për Simonin shumëherë është shkruar se është një djalë i traditës shqiptare që na len të kuptojmë se ai vërtetë kishte respektuar fjalët e gjyshit të tij. Derisa babai i tij fliste për Simonin, nënës Viktore nuk i pushonin lotët, në fillim ajo nuk donte të fliste gjë. Kur i pyeta për martesën e Simonit, motra e vet Dranja ndërhyri për të më treguar se si kishte ndërmjetësuar së bashku me burrin e saj që të krijonte lidhjet ndërmjet Simonit dhe Betës në Malësinë e Shkodrës.” Simoni shkoi bashkë me babain në Vermosh të Shkodrës për t’u takuar me Betën dhe pasi u pëlqyen me njëri tjetrin ata vendosën të martoheshin. Ai kishte shkuar atje me kostum kombëtar për ta respektuar porosinë e gjyshit” thotë Dranja..

Kjo vdekje është e rëndë thotë Marashi, neve na dhemb zemra njësoj si për Simonin ashtu edhe për Mon Gjonbalajn dhe Rrok Camajn. Ne nuk po e akuzojmë askënd se këto janë punët e shtetit, sa u përket shqiptarëve ne i falënderojmë shumë sepse na kanë ardhur në vizitë e na kanë telefonuar nga të katër anët e botës. Kur vinin shqiptarët na bënin të ndjeheshim të fortë, secili prej tyre ndante dhembjen me ne. Ndërsa mediat shqiptare i falënderojmë shumë sepse ata kanë folur e shkruar mjaftë për Simonin, Monin a Rrokun..

Pasi kishte kryer shkollën e mesme, Simoni filloi punën në ABM të Manhatanit, në të njëjtën kompani punonin edhe Moni dhe Rroku, ata punonin në katet 93 deri 95. Në të njëjtën kompani punon edhe Marashi për më shumë se 20 vite..

Pas një heshtje disa për disa orë, Viktorja-nëna e Simonit filloi të flasë për të:” Çdo ditë shkoj te ato kulla, sa herë eci pran atij vendi mendoj se po shkeli në hirin e tij, mbledh gurë dhe i sjell në shtëpi se mendoj që këta gurë janë të përgjakur prej tij. “ Ajo nxjerr dy kuti të vogla të cilat i kishte mbushur me gurë, në njërën nga ato kuti kishte shkruar emrin e Simonit dhe e mbante pranë vetes..

Kola, vëllai i Simonit nuk flet asnjëherë për tragjedinë që e kishte parë. Ai kishte qenë dëshmitarë i rrëzimit të Kullës ku gjendej Simoni dhe fatmirësisht policia e kishte penguar të hynte brenda në kullë derisa ajo po digjej. Atë ditë e kishin lënë që të drekonin bashkë në restorantin e kullës por dreka e tij ishte kthyer në humnerë. Në një letër të shkruar për të ai thoshte ndër të tjera se kurrë nuk mundem ta shpjegoj se çka ka ndodhur atë ditë në WTC. .

Në tetor të vitit 2001, pas konfirmimit të vdekjes së Simonit, Kisha Shqiptare “Zoja e Shkodres” i bëri një meshë madhështore ku morën pjesë me mijëra bashkatdhetarë dhe në shator të vitit 2001 bëhet varrimi i eshtrave të tij. Familja e tij nuk kishte pushuar së kërkuari që çdo pjesë e eshtrave të tij të merrej dhe më në fund i gjetën edhe disa eshtra të tjerë që i përkisnin Simonit, me atë rast u bë rivarrimi në qershor të vitit 2005, dhe njëherit u zbulua edhe pllaka përkujtimore e tij..

Simoni kishte më pak se një vit jetë martesore, gruaja e tij Beta(Elizabeta) e kishte pritur derisa ishte bërë varrimi i tij gjithnjë me shpresën se akoma është i gjallë, pas varrimit në bazë të kanunit duhej të ndahej nga familja e burrit pasi që nuk kishte trashëgimtar të vetin. “ Atë ditë na u mbyll shtëpia, na humbi një familje që ne e prisnin të lulëzojë” thotë Marashi duke qarë për humbjen e dyfishtë të familjes së tij. Në bazë të kanunit, nuses i vishet shamia e bardhe dhe i hiqet shamia e zezë që simbolizon zinë e familjes, prej atij momenti që del nga pragu i shtëpisë ajo duhet të mendoj për një jetë të re..

Motra e tij e vogël e cila kishte qenë rreth 13 vjeçare kur kishte ndodhur tragjedia, në një letër për Simonin kishte shkruar: “ Simon, ti je inspirimi im, megjithëse kanë kaluar 5 vite, dhembja për ty nuk është larguar, ne të duam shumë dhe na ka marrë malli për ty!” përfundon letrën e saj Gjina..

“Kur të lindin djalë në familjen tonë, emrin e Simonit do ta trashëgojmë,” përfunduan Marashi dhe Viktorja. Dhembja për djalin e tyre është e pashmangshme por edhe krenaria për të i mbanë të fortë. “Qofshin faqebardhë të gjithë ata që janë munduar të ndajnë mërzinë me ne!” përfunduan ata..

Në Westchester County ku kishte jetuar Simoni, janë ndërtuar pllaka përkujtimore në shenjë respekti për të rënët nga sulmet terroriste të 11 Shtatorit 2001, siç janë në Shrub Oak dhe Vallhalla, poashtu edhe në Putnam Valley që kufizohet me Westchester.
Në ceremoninë e vendosjes së memorialit në Vallhalla, ndër pjesëmarrësit e shumtë ishin edhe Senatorët hillary Clinton dhe Chuck Schumaher e shumë të tjerë.

E hënë 11 shtator 2006 - Ngjarjet e 11 shtatorit do të kujtohen gjatë në historinë e njerëzimit Me rastin e pesëvjetorit të sulmeve terroriste mbi SHBA-të, ku humbën jetën rreth 3 mijë njerëz të pafajshëm nga 90 vende të botës, përfaqësuesit e institucioneve dhe subjekteve politike në Kosovë, kujtojnë atë tragjedi që i ndodhi popullit amerikan si një ngjarje e cila i parapriu luftës së fuqishme kundër terrorizmit global.

Kosova i bashkohet përkujtimit të tragjedisë së 11 shtatorit 2001 në SHBA
Kosova përkujton viktimat e 11 shtatorit në SHBA
11.09.2006 12:42 ET Prishtinë - Udhëheqësit e institucioneve të Kosovës, theksuan të hënën se edhe pesë vjet pas sulmeve terroriste, Shtetet e Bashkuara të Amerikës (SHBA), vazhdojnë të jenë promotorë dhe mbrojtës të paqes dhe demokracisë në tërë botën.

Një muze i vogël është homazh për 11 shtatorin
11 shtator, 2005 - Pak ditë para se të bëhen katër vjet që nga 11 shtatori 2001, u hap një muze i vogël në New York, me fotografi, video dhe relike nga vendi ku u rrëzuan kullat e Qendrës Botërore të Tregëtisë.  Fotografi që ngriti muzeun, u frymëzua nga një vizitë në një tjetër muze historik në Amsterdam. Koleksioni i objekteve të ekspozuara mbush një zbrazëtirë, pasi mund të duhen të paktën pesë vjet të tjerë që të ndërtohet një muze tjetër i madh kushtuar 11 shtatorit.  

Është një muze i vogël, privat në një nga lagjet e New Yorkut, i hapur nga fotografi Gary Suson. Zoti Suson shërbeu si vullnetar për nëntë muaj në vendin ku ranë kullat, duke fotografuar zjarrfikësit, policët dhe punëtorë të tjerë, ndërsa ata gërrmonin në rrënoja për të nxjerrë trupat e afro 3 mijë viktimave. Pas botimit të një libri me këto imazhe në vitin 2002, zoti Suson iu rikthye karrierës së tij si aktor dhe skenarist. Gjatë një vizite në Amsterdam, ai pa shtëpinë e viktimës së Holokaustit, Ana Frankut.

“U preka shumë nga ekspozita dhe mendova se duhej të bëja diçka, për të kujtuar të rënët dhe për t’u bërë homazh punonjësve të shpëtimit që punuan aq shumë për të gjetur viktimat”.

Kështu, ai ngriti Muzeun e vogël, për të ekspozuar fotografitë e tij, videot e xhiruara nga të tjerët dhe objektet nga vendi ku ranë kullat. Disa nga fotografitë e tij janë të prera sipas objektit të fotografuar, për të krijuar më shumë efekt.  Ato janë ngjitur mbi gurë të marra nga pjesa e jashtme, ku nuk u gjetën trupa njerëzish, pranë paisjeve të përdorura nga zjarrfikësit. Dhe e gjithë salla është mbushur me objekte nga ajo zonë, plehra, pllaka, sende të shkatërruara, copëra qelqi dhe mermeri.      

“Doja të ishte sa më realiste që të ishte e mundur. Doja që njerëzve t’u dukej sikur ishin aty ku u rrëzuan kullat. Mendoj se kjo i bën njerëzit të krijojnë një lidhje, të ngjashme me atë që krijova unë me shtëpinë e Ana Frankut në Amsterdam. Unë doja që njerëzit të ndjeheshin, siç u ndjeva unë atje”.

I pyetur se çfarë kishte ndjerë atje, zoti Suson thotë se ishte prekur dhe trishtuar jashtë mase dhe e kishte kuptuar plotësisht se çfarë është e keqja.

Fotografitë e zotit Suson janë krahasuar me ato të fotografit të Luftës Civile Matthew Brady. Fotografitë e tij dokumentojnë dhimbjen dhe rraskapitjen e ekipeve të shpëtimit, vendosmërinë e tyre. Shumë vetë humbën vëllezër, apo baballarë zjarrfikës, kur ranë kullat dhe disa madje nxorrën edhe trupat e të afërmve të tyre. Por muzeu i ri po tërheq më shumë vëmendjen për arturinat, sesa për pamjet.

Disa kritikë, mes së cilëve edhe kryetari i Bashkisë Michael Bloomberg e kanë vënë në pikëpyetje mënyrën sesi i ka marrë zoti Suson objektet nga vendi i tragjedisë. Zoti Suson thotë se asnjë prej këtyre objekteve nuk u identifikua si pasuri personale e viktimave dhe disa i ishin dhënë nga zjarrfikësit, ndërsa të tjera ishin gjetur në plehra. Gary Suson thotë se paratë e siguruara nga biletat do t’u jepen gjashtë shoqatave bamirëse, përfshirë shoqatën e familjeve të 11 shtatorit.