19 korrik 200
Isuf B. Bajrami

New Jersey: Shqiptarët e Amerikës u tubuan në përkujtim të 64 vjetorit të genocidit ndaj popullsisë Çame

BEQIR SINA, New York,
Derguar: Mon, June 30, 2008 10:44 am
Botuar: E hënë 30 qershor 2008 3:00 pm

BENSONHURST- BROOKLYN NY:  Komuniteti çam në Amerikë me veprimtarë e aktivistë të njohur shqiptarë nga Shqipëria, Kosova dhe të gjitha trojet etnike shqiptare, janë mbledhur këto ditë në  tubime në tre qytete amerikane, të bregut lindor të oqeanit Atlantik në Boston , Nju Jork e Filadelfia. Ata u tubuan në përkujtim të 27 qershorit të viti ’44, datë kjo, kur shteti grek kreu spastrimin përfundimtar etnik në Çamëri.  27 Qershorin 1944, tek komuniteti çam dhe përfaqësuesit e tyre në SHBA-s, do të kujtohet në shenjë simbolike , në përkujtim të mijëra të vrarëve, 63 vite më parë. “Një fat edhe më të zi dhe dhimbje më të thellë kemi për 2900 të vrarët e 2400 të vdekurit nga uria gjatë dëbimit nga shtëpitë e tyre në Çamëri, pasi ata janë pa varre ku mund të vësh një lule a kurorë.” kumbon ngado zëri i këtyre çamëve. Me këto argumente kan nisur tubimin e tyre edhe në kolegjin amerikan Globe Institute- në Nju Jork,  ku më shumë se 100 vetë kryesishtë ata me origjinë dhe prejardhje çame nga i gjithë vendi, të mbledhur, së bashku veprimtar e aktivistë të komunitetit kanë përkujtuar 27 qershorin e 63 viteve më parë, kur mbi popullsinë çame u ushtrua genocidi grek.

Helenizmi, frymëzuesi i nacionalizmit agresiv grek

Dr. Sulejman Abazi

Është vërtetuar që rastet e thyerjes apo të krisjes së ndërgjegjes kombëtare kanë mprehur vigjilencën kombëtare dhe prania e pasojave të tyre mbi arsyen historike mund të shkaktojë tronditje të reja më të rënda se më parë. “Strategjisë” greke e doktrinës për “Vorio Epirin” ka dështuar.

Çfarë kërkojnë segmentet shoviniste greke të përfaqësuara nga Dulet, Janullatosit, Bollanot&CO të cilët çirren për “Vorio-Epirin” dhe shprehin pretendimet territoriale kundër Shqipërisë? Po iu themi që në fillim, siç ua kemi thënë edhe më parë: Nuk ka “Vorio-Epir”, por ka Epir, i cili ka qenë, është dhe do të jetë histori dhe hapësirë etnike shqiptare. Politika dhe opinioni shkencor shqiptar këtë konstatim historik, ka ardhur koha ta thonë me zë të lartë në gjuhën shqipe. 

Përballë një politike të hapur të mbarsur me nacionalizëm agresiv dhe imponuese në çdo rast, në qëndrimin grek gjallojnë çdo ditë e më shumë pretendimet absurde territoriale, të cilave tashmë u ka dalë boja. Qarqet shoviniste me megafonë të tipit Geixh, Dule, Bollano e një takëm “historianësh”, që guxojnë të dalin në ekranet shqiptare dhe të kërkojnë ballafaqim për gjenezën pellazge-epiriote-thesprote-shqiptare në misionin e tyre kanë dështuar. Sido që po ndodh, këto zullume politiko-ideologjike me prapavija reaksionare fetare, kurrsesi nuk do të kalojnë në heshtje, edhe kur politika zyrtare në shtetin shqiptar hesht dhe nuk zbaton ligjet kushtetuese të vendit.

Historinë nuk mund ta tjetërsojnë as Bollanot & CO, e as një takëm politikanësh shqiptarë, që janë tulatur përpara presioneve politike greke. Krahasimi me rastin e Kosovës, e bën këtë gjakprishur dhe të tjerë pas tij të bëjë një gabim trashanik dhe të zbulojnë në opinion dështimin e strategjisë shoviniste greke kundër Shqipërisë. Pretendimet territoriale janë një turp politik, për të gjithë ata që shesin moral për demokracinë dhe standardet e saj. Ky mbetet një problem i hapur që kërkon shpjegim dhe këtë duhet ta bëjnë ata që i fryjnë erërave shoviniste në rajon. Institucionet zyrtare greke nuk njohin çështjen çame, duke e konsideruar atë “një çështje të mbyllur”, ato bëjnë presion mbi emigracionin shqiptar, duke shfaqur anën më të errët të dominuar prej llumit të shoqërisë greke, nën hundën e tyre zhvillohet veprimtari ultra-nacionaliste nga qarqe të dyshimta deri paramilitare, të cilat shfaqin hapur pretendimet territoriale mbi “Vorio-Epirin”, si në rastin e fatkeqit Bollano. Në kundërshtim me ligjet shqiptare jepen pensione, serviret fantazma homogjene dhe dyshtetësisë, bizneset greke u rrëshqasin ligjeve të shtetit shqiptar, hapen shkolla greke të palicencuara, dhunohen simbolet kombëtare, dhunohen të drejtat e njeriut, vriten shqiptarë në mjedise publike dhe në burgje, dhunohet rendi kushtetues, lëshohen kërcënime prej trupave ushtarake, cenohet siguria kombëtare, duke ndërhyrë hapur në punët e brendshme të shtetit shqiptar. Çfarë ka mbetur tjetër për t’u bërë në shpinë të Shqipërisë, zotërinj pushtetarë dhe politikanë?

Hipokrizia e politikës greke është kthyer në qëndrim institucional megaloman, me pak shanse për t’u korrigjuar. Zullumet e saj të përfaqësuar me emra pushtetarësh dhe funksionarësh shtetërorë, bien shumë në sy dhe kjo bën që askush të mos mohojë praninë e “luftës së ftohtë” midis dy vendeve. Të mos gënjejnë veten as politikanët shqiptarë dhe ata grekë, e as misionarët e politikës evropiane, të cilët po e lejojnë këtë situatë, duke i bërë lëshime të pamerituara politikës greke.

Por të mos i shmangemi problemit: CD-ja e politikës greke ka një “pauord” (“lejekalim”) dhe ky pasuord është i instaluar në skutat politike të Athinës. Ai hapet herë pas here, duke vënë në lëvizje megafonat e tipit Geixh, Bollano, Dule, Joanullatos & CO, struktura të tëra antishqiptare, në mënyrë që politika greke ndaj Shqipërisë dhe kombit shqiptar të jetë përherë në sulm.  

Pse të mos e pranojnë: Politika greke ka dështuar në drejtim të nacionalizmit etniko-fetar kundër Shqipërisë. Po e përsërisim, ka dështuar. Pararojat e saj politike dhe fetare, PBDNJ, “Omonia”, Kisha Ortodokse Greke dhe organizata terroriste “Mavi”, kanë dështuar në misionin e tyre. Këta “ambasadorë të përhershëm” të shtetit grek, janë pjesëtarë të kongreseve të përvitshme të “Vorio-Epirit”. Opinioni shqiptar tashmë i njeh. PBDNJ jep natyrën e një njeriu të trullosur që nuk po gjen vend. Ajo nuk është ndier rehat në politikën shqiptare, duke ndërruar karriget sa andej këndej, për të përfituar maksimalisht në misionin e saj antishqiptar. Për gjuhën e hidhur të Dules me shokë shqiptarët nuk kanë nevojë për përkthyes. Diskreditimi i politikës greke i ka kapërcyer me kohë përmasat e marrëdhënieve dypalëshe dhe “dosja greke” tashmë është e hapur në dorë të faktorit ndërkombëtar.

Dalja e Dules nga koalicioni dhe përgjërimi i tij për “interesat e biznesit shqiptar”, dalja e Bollanos (priten surpriza të tjera greke në të ardhmen), heshtja e disa subjekteve politike në Shqipëri, janë të lidhura me dy dështime të ndjeshme të politikës greke. Tendenca e turra-vrapit të qarqeve shoviniste greke dhe segmenteve dashakeqëse në politikë, për helenizimin e jugut të Shqipërisë, të sinkronizuara me trysninë e ftohtë politike, ekonomike dhe fetare, janë hapësirat që mbajnë sot peng çështjen çame, çështjen e minoritetit dhe emigrantëve shqiptarë dhe vetë marrëdhëniet midis dy shteteve. Nuk po bëjmë ndonjë zbulim të ri sensacional, përveçse i referohemi të vërtetës historike.

Së pari, rruga e pakthyeshme e pavarësisë së Kosovës, ku Greqia ka shprehur hapur qëndrimin e saj kundër. Pse nuk e dëshiron Greqia këtë pavarësi? Çfarë pretendon Greqia më tej? Si mund të pranojë Greqia që të ndryshojnë raportet gjeostrategjike në Ballkan me daljen e një shteti të ri shqiptar? Politika greke e di se pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës, çështja çame dhe e tërë kombësive që jetojnë sot në Greqi do të jetë një çështje e hapur, që do t’i kapërcejë hapësirat absurde të “zgjidhjeve dypalëshe”. Janë të prekshme në jetën politike greke kërkesat e kombësisë maqedonase, bullgare, turke dhe të shumë pakicave të tjera me prejardhje gjenetike. Në kushtet e “rrethimit demokratik”, të cilin Greqia ka kohë që po e ndien, çështja e helenizmit do të sfumohet. Greqia duhet të zhvishet prej tij. Ai është mashtrimi më i madh që po i bëhet historisë së Ballkanit.

Së dyti, intrigues mbetet fakti i çështjes së zgjedhjes së Presidentit në Shqipëri. Politikës greke i kanë interesuar liderët shqiptarë, sepse nëpërmjet tyre ajo ka mundur të ruajë interesat e saj në Shqipëri. Nuk është e vështirë të kuptohet që ajo të mos ketë hedhur kartat e saj për kreun e shtetit shqiptar. Zhvillimet politike kohët e fundit dhe kompleksiteti i sajuar, me sa duket, i ka djegur këto karta dhe kundërvënia greke ka filluar të ndihet ndaj politikës shqiptare, pse jo dhe ndaj qeverisjes së partisë në pushtet. Nuk është çështje „daljeje“ nga koalicioni, nuk është çështje e një “Bollanoje”, nuk është çështje prishjesh në bregdetin “minoritar”, por shumë më tepër se kaq.

Zhvillimi i ngjarjeve në hapësirën shqiptare dhe maturia shqiptare për të qenë në unison me faktorin politik ndërkombëtar për çështje të rëndësishme, që kanë të bëjnë me çështjen tonë kombëtare e kanë nervozuar politikën greke dhe “pasuordi” i saj është vënë në lëvizje.

Në mënyrë të kamufluar, po dhunohen parimet e sigurisë kombëtare. Kërcënimet dhe rreziqet nuk janë abstrakte, por janë të pranishme dhe veprojnë, duke shkaktuar pasoja të rënda në jetën e vendit. Lufta e ashpër politike e dy partive të mëdha në Shqipëri po krijon hapësira boshe, të cilat po shfrytëzohen nga qarqe reaksionare, me synime të pastra politike, etnike e fetare në dëm të shtetit dhe kombit shqiptar.

Incidentet e shumta që kanë ndodhur në këtë periudhë, janë një ogur i keq i asaj që po vepron, i asaj që pretendohet se nuk duket, i asaj që nuk gjen dot justifikim përpara opinionit shqiptar, i krizës politike permanente që kërkojnë shpjegim, i dhunimit të institucioneve të sigurisë që shkaktojnë kaos politik, social dhe ekonomik, i mosfunksionimit të shtetit dhe rendit kushtetues, i frikës nga njerëz që i kanë shitur interesat e tyre matanë kufirit, qëndrime këto që po diskreditojnë politikisht vendin. Ky mund të jetë përfundimi i gjithçkaje që bëhet keq në këtë vend, në fund të fundit, i asaj që nuk u ka pëlqyer dhe nuk do t’u pëlqejë kurrë shqiptarëve. Këto momente, pa dyshim, shkaktojnë tensione politike, por nëse shqiptarëve u kërkohet t’u tregohen gjurmët, ata shikojnë ujkun përballë. Këto precedentë politikë i kapërcejnë kufijtë e konflikteve të brendshme, dhe nëse shqiptarët reagojnë ashpër, shkaktarët duhet të binden se diçka në këto marrëdhënie është mbrapsht.

Marrëdhëniet midis dy shteteve janë lënë të ndjekin rrjedhën e tyre, por pa menduar se luhatjet po lënë pasoja shumë të rënda në thellimin e përçarjes dhe të armiqësisë, për të cilat do të duhet shumë kohë që ato të normalizohen. Marifetet politike të politikës greke janë kthyer në një rrezik permanent, duke e krahasuar atë me një njeri që rri me kopaçe në dorë pas dere dhe pret vetëm rastin të të godasë. Çështja e zgjidhjes së konflikteve midis dy shteteve kërkon subkoshiencë politike me standarde qytetare, sepse në të kundërt ato nuk mund të kalojnë kurrsesi pa lënë gjurmë të hidhura në memorien historike të popujve që dëshirojnë të jetojnë në fqinjësi.

* * *

“Uthulla e fortë prish enën e vet”, - kështu thonë shqiptarët. Greqia ka kohë që e ka kamufluar të vërtetën historike të kombeve dhe popujve në Ballkan me globalizimin e helenizimit, i cili nuk ekziston. Grabitja dhe shtrembërimi i historisë është shkaku që frymëzon sot ultra-nacionalizmin grek dhe nxit qarqet shoviniste për t’i fryrë erës së pretendimeve territoriale. Bota e qytetëruar, nëse do ta shpëtojë Greqinë dhe popullin e saj dhe tërë rajonin ballkanik, duhet të ndikojë fuqimisht në shmangien e konceptit helen dhe të helenizmit. Është ky koncept që motivon sot nacionalizmin agresiv grek dhe qëndrimin antidemokratik të një shteti të ashtuquajtur demokratik.

62 - vjetori i gjenocidit të Çamëve, u përkujtua edhe në Nju Jork
Nuk është më problemi i Çamërisë vetëm si Çamëri!?!, është problemi i gjithe Shqipërisë !!!

/Nga BEQIR SINA, Nju Jork /
28 qershor 2006/

Grekërit e Zervos, më vranë 7- anëtarë të familjes
Hylan Plaza - Staten Island(NY) : Në kujtim të kësaj dite familje çame me banim në Nju Jork, u mblodhën për të përkujtuar 62- vjetorin e Gjenocidit grekë mbi popullsinë Çame. Ata u mblodhën jo vëtëm të kujtojnë atë masakër të paparë, por edhe të tregojnë se deri sa të zgjidhet kjo çështje, ata nuk do të ndalen . Çamët, u mblodhën që kulturën , traditën, historin dhe gjuhën e
tyre, t'ua transmetojnë fëmijve të tyre - brezave që po vijnë. Ata u mblodhën të bëjnë një homazhë të thjesht, por shumë simbolik në përkujtim të të gjithë atyre çamëve të masakruar në vitin ’44( 2.900 janë të vrarët gjatë
masakrës mbi popullsinë çame 2.400 vetë kanë vdekur rrugës së marshimit drejt Shqipërisë, nën dëbim 5800 është numri i shtëpive të djegura).Formacionet ushtarake greke, thonë studiuesit, kishin si synim deri në shfarosjen e popullsisë
shqiptare myslymane dhe asimilimin e popullsisë ortodokse në Çamëri, goditën atdhetarë, bënë arrestime, burgime, ekzekutime, dogjën shtëpi dhe dëbuan popullsinë nga pronat e tyre. Kryetari i kësaj dege në Nju Jork, zoti Sali Bollati, organizatori kryesorë,
tha se :"Mesazhi i këtij përkujtimi është të mos harrojmë kurrë amanetin e atyre çamëve , që u pushkatuan dhe u dëbuan me forcë, iu përvetësuan pronat, e ju mohuan të gjithë të drejtat, nga trojet e tyre. Ky përkujtim, është edhe
një thirrje e fortë për të gjithë shqiptarët, se të gjithë si shqiptarë duhet të mbështesëm e përkrahëm zgjidhjen e kësaj çështje. Bollati, thotë se "Unë kamë qënë shtatë vjeçë, dhe i kamë parë me syt e mijë ato masakra, kur ushtarët grekë të Zervos më vranë 7- anëtarë të familjes sime. Unë nukmund t'a harrojë kurrë atë masakër. Shumica e pjesëmarrësve, në këtë takim, janë anëtarë të organizatës "Çamëria" në Nju Jork. Organizatë, e cila është ngritur me qëllim që të bëjë të njohur opinionit amerikan, të drejtat e mohuara të popullit çamë. Njëhereshit të mobilizojmë të gjithë çamët në Amerikë, e të gjithë shqiptarët ngado që
janë, të mbështesin fuqimisht çështjen çame. Sepse, në fakt Çamëria, është ajo pjesë e mohuar padretësisht nga ish rregjimi Enverian, dhe ka vazhduar ende pjesërisht të mohohet . Me të vetmin qëllim, që grekërit të realizojnë atë fare "megaloidea",në Jugun e Shqipërisë. Bollati, vijojë duke thënë se :"Gjithmonë e kam ngritur, nuk është më problemi i Çamërisë vetëm si Çamëri!?!, është problemi i Shqipërisë, asaj që grëkërit mundohen t'a quajn Epiri i Veriut. Është një problem mbarë ndërkombëtar, mbi të drejtat e njeriut saksionuar sipas kartave e marrveshjeve ndërkombëtare.
Sot, kjo çështje ka mjaft figura të spikatura ndërkombëtare, të cilat, po e njohin këtë çështje, dhe kërkojnë zgjidhjen e saj bazuar në koneventat ndërkombëtare. Bollati, pohojë se me rastin e kësaj dite, ne si çamë në SHBA-ës, :" Kemi
vendosur ; që Komisionit të Kombeve të Bashkuara për Liritë e të Drejtat e Njueriut, në Nju Jork t'i drejtojmë një peticion me këtë rastë. Peticioni ynë ka këto kërkesa : Njohja zyrtare e shtetit grekët të gjenocidit - '44. Kthimi normal i çdo çami të larguar me forcë në vendin e tij. Kthimi i pronave, të cilat padrejtësishtë i janë mohuar. Kërkesat tona si qytetar amerikan do t'i
drejtohen edhe Departamentit Amerikan të Shtetit. Do të kërkojmë mbrojtjen e përkrahjen e tyre. Selfo Ibrahimi, çamë me banim në Staten Island -Nju Jork, nën/kryetar i degës së organizatës "Çamëria", duke kujtuar këtë datë shprehet se;" Jemi
mbledhur sot, këtu të përkujtojmë 62- vjetorin gjenocidit grekë kundër popullsisës çame. Gjenocidi grekë kundra popullsisë çame, është patjetër një nga ngjarjet më të shëmtuara që grekërit bënë ndaj popullit liridashës e paqedashës
shqiptarë, çamë. Kjo çështje kurrë nuk do të harrohet, ashtu siç po kujtohet sot, në Qafë Botë(Sarandë), do të kujtohet sa të jetë gjallë shqiptari.Çështja çame sa vjen e bëhet edhe më e fortë. Detyra jano që ne të themi të vërtetën e luftojmë për të drejtën tonë. Duke ja bërë të qartë botës se çfarë ka ndodhur, dhe vetë bota le të gjykojë më pasë. Fati ynë që ne si komunitet
çamë kemi se sot, jetojmë në këtë vend të madh - kampionin në botë të lirisë e demokracisë. Vendi ku edhe ne si çamë lirshëm, mund të shprehim të drejtat tona. Dhe kështuqë kemi shpresën e plotë se çështja jonë shumë shpejt do të zgjidhet
me forma e mënyra paqësore.
Për aktivistin dhe poetin shqiptaro - amerikan autorin e librit"Le te jem une, Zamira" zotin, Pierre-Pandeli Simsia, :" Ky aktivitet, përfaqëson një ngjarje shumë të rëndësishme këtu ne komunitet. Ngjarje, kjo e cila edhe mua me bashkëshorten time, na bënë të lumtur të marrëm pjesë në këtë aktivitet. Ashtu siç i ka bërë sot, në këtë ditë të gjithë shqiptarët, në Shqipëri e jashtë
saj. Kjo çështje tani flet me gjuhën e ndëkombëtarizimit deri në zgjidhjen e saj. Mendojë se ka ardhur koha të thërrasëm: "Mbahu Çamëri, e mos ki frikë se djemtë në Amerikë". Ke fatin e mirë se ke pas vetes senatorë e kongresmen amerikanë. Për këtë ditë unë si poet, kamë shkruar enkas në përkujtim të kësaj date disa vargje nga poezia:

"Vargje për Çamerinë".
Çamëri! O tokë e bukur dhe e begatë,
O vatër djep i heroizmit,
Një plagë e vjetër, ende pikon gjak.
Të shkruaj për ty Çamëri
Vargjet plot dhimbje me rrjedhin lumë.
Janë mijëra, miliona vargje,
Duhen shekuj dhimbjen të shuajnë.
Vargje loti, malli, shprese...
Një monument të tërë krijojnë
Monumentin e Gjenocidit
Për Çamërinë zemra renkon.
Ç'të panë sytë moj nënë e mirë
N'at'Qershor dyzet e katër
Ç'bishë e egër të hyri në shtëpi,
Ç"këmbë mizore të shkeli në vatër?! ........
..........Bijtë e t'u janë mbledhur sot
Heroizmin Çam nderojmë.
Rron Shqipëria, Çamëria, Kosova
Shqiptaria është e jona.

KE ka reaguar ndaj mosnjohjes së çështjes çame nga Greqia

TIRANE : Deklaratat e zëdhënësit të kryeministrit grek vetëm disa ditë më se qeveria e Athinës nuk e njeh çështjen çame, kanë shkaktuar reagimin e Komisionit Evropian, i cili ka deklaruar me anë të një letre se është në dijeni të
këtij problemi. I ngarkuari i komisionerit për zgjerim të BE’së në lidhje me këtë çështje, thuhet në njoftim zyrtar të Partisë demokratike për Integrim, parti e cila përfaqëson intersat çame në politikë . Ndër të tjera në dekleratën e sipërcituar thuhet se deputeteti i këtij parlamenti Dirk Lange, i ka dërguar një letër drejtuesit të Partisë demokratike për Integrim Tahir
Muhedinit një letër ku i sqaron qëndrimin e Komisionit Evropian mbi çështjen të cilin politikani shqiptarë e kishte shfaqur si problem vetëm para disa ditësh. “Në letrën e dërguar nga funksionari evropian shkruhet se “Komisioni e njeh çështjen relative të popullatës çame dhe aq më shumë është i informuarpër çështjet që i përkasin të drejtave të anëtarëve, veçanërisht të pronave të paluajtshme të konfiskuara në fund të Luftës II Botërore. Komisioni vlerëson se kjo çështje është esencialisht e natyrës së marrëdhënieve dy paleshe midis Shqipërisë dhe Greqisë.Komisioni do të vazhdojë të ndjek me kujdes situatën.”.

SHITJA E PASURISË ÇAME, AKT ANTISHQIPTAR
                        I SHTETIT GREK
Shkruan: Sheradin Berisha
  Më 9 shkurt 2006, me vendimin 5/2006 Gjykata e Lartë Greke i ka dhënë të drejtë
shtetit helen t´i shesë të ashtuquajturat “pasuri të armiqve” të grekëve,që
banojnë në Shqipëri dhe që kanë prejardhje shqiptare. Propozimi për shitjen e
tokave të konfiskuara është bërë në tetor të vitit të kaluar nga kryeprokurori
grek para Gjykatës së Lartë, kështu ka bërë të ditur agjencia e lajmeve greke ANA.
Ky lajm ka ngjallur reagime të shumta në opinionin shqiptarë e veçanërisht te
popullata çame, e cila jeton në Shqipëri, pas shpërnguljeve me dhunë(1913-1945)
nga vatrat e tyre stërgjyshore.

***
   Çamëria është një krahinë që përbën pjesën më jugore të trevave shqiptare.
Shtrihet gjatë bregdetit Jon dhe zgjerohet në Lindje deri në vargun e maleve që e
ndajnë prej pellgut të Janinës. Nga Veriu ka kufi lumin Pavel, kurse në Jug
Gjirin e Prevezës. Qendrat e banuara kryesore të Çamërisë janë:Filati, Gumenica,
Paramithia, Margëllëçi dhe Parga, të cilat me vendim të Konferencës së
Ambasadorëve të vitit 1913 që u mbajt në Londër, iu aneksuan Greqisë, ndërkaq
vetëm rripi i saj Verior(me shtatë fshatra) me qendër Konispolin, u përfshi
brenda kufijve të Shqipërisë londineze.
Sipas dokumenteve, deri në dhjetor të vitit 1912 në Çamëri jetonin 90 mijë banorë,
50 mijë myslimanë dhe 45 mijë të krishterë, prej tyre 18 mijë frymë flasin gjuhën
greke, ndërsa 72 mijë të tjerë flasin gjuhën shqipe.
Kështu, Shqipëria megjithëse doli si një shtet i pavarur, u copëtua për afër dy të
tretat e territorit kombëtar, dhe gjysma e popullsisë shqiptare u bë “pakicë
kombëtare” në shtetet fqinjë, si në:Greqi, Bullgari, Serbi e Mal të Zi.
 
***
   Që nga viti 1913 e këndej, Greqia me mbështetjen e fuqive të mëdha:Anglisë,
Francës dhe Rusisë, nis spastrimin etnik të Çamërisë, sipas programit nacionalist
“Megalo Idea”, i ngjashëm me programin serb “Naçertanija” të Ilija Grashaninit.
Për realizimin e këtij synimi, qeveria greke nxori dekrete të veçanta me të cilat
çamët u ndaluan të blejnë, të shesin, ose të transferojnë pasuri të patundshme që
u takonte atyre, ndërsa pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore(1918), hartoi
një ligj për Reformë Agrare, e cila u aplikua vetëm në Çamëri, dhe kjo “reformë”
shqiptarëve (të cilët shpërnguleshin me dhunë për në Turqi) ua grabiti tërë
pasurinë e tundshme dhe të patundshme. Në gusht të vitit
1936 në Greqi u instalua regjimi fashist në krye me Joan Metaksain dhe viktimat e
para të kësaj diktature ishin çamët. Shpërthimi i Luftës Italo-Greke (në vitin 1940)
thelloi edhe më shumë vuajtjet dhe persekutimet e çamëve. Në këto rrethana lufte,
qeveria Metaksai, shfrytëzoi momentin, për vazhdimin e spastrimit etnik të Çamërisë
nga popullsia autoktone çame. Për realizimin e këtij qëllimi, fillimisht u burgosën
rreth 5 mijë meshkuj çamë (nga mosha 16-70 vjeç)të cilët u internuan në ishujt e
Egjeut: Chios, Medelin, Korynth, Lefkada.
   Gjatë Luftës së Dytë Botërore përgjegjësi kryesor i gjenocidit ndaj
çamëve,padyshim ishte gjenerali grek Napolon Zervas, (kryetar i partisë së
djathtë greke EDES). Në periudhën qershor 1944-mars 1945, forcat e Zervas, kanë
vrarë e masakruar rreth 3 mijë civilë të pambrojtur çamë. Sipas të dhënave që
dalin nga raporti i Grupit Ndërkombëtar të Krizave, rezulton se shifra e çamëve
të larguar me forcë nga Greqia për në Shqipëri gjatë dhe pas Luftës së Dytë
Botërore është rreth 35 mijë vetë. Gjatë kësaj periudhe të spastrimit etnik, u
dogjën dhe plaçkitën 86 fshatra me rreth 5800 shtëpi. Në humbjet e tjera
materiale llogariten 110 mijë krerë bagëti të imta, 2400 gjedhë, 80 mijë kuintalë
vaj
ulliri, 21 mijë kuintalë grurë pa llogaritur këtu edhe dramën e madhe të
shkombëtarizimit të këtyre trojeve. Të theksojmë, se çamët deri në vitin 1940 përveç
shtëpive kishin pyje me sipërfaqe 65 mijë hektarë, 108 mijë ha kullota dhe 30 mijë
ha tokë bujqësore me një vlerë prej 1 miliardë USD. Ndërsa sipas të dhënave të
Shoqatës “Çamëria” vlera totale e pronave çame në fund të Luftës së Dytë Botërore
ishte 340 milionë USD dhe që me vlerën e sotme të këmbimit vlerësohet 2, 5 miliard
dollarë.
Pas LDB, shteti grek miratoi ligje diskriminuese, me të cilat konfiskonte pasurinë e
shqiptarëve çamë, pasi i akuzonte ata se kishin bashkëpunuar me nazifashistët
italianë e gjermanë.
 
***
   Vendimi i fundit i Gjykatës së Lartë Greke për shitjen e pasurisë së çamëve,
është një vendim politik, i cili mohon katërçipërisht të drejtën e zotimit të
pronave nga pronarët e ligjshëm çamët. Sakaq, dihet se shteti grek ka një proces
të hapur në Strasburg, pikërisht për çështjen e pronave të çamëve dhe mos vallë
ky proces do të prolongohet, deri sa të shiten këto prona?!
Nga kjo situatë e krijuar, lypset me urgjencë ndërhyrja e Tiranës zyrtare, e cila
asnjëherë nuk e ka trajtuar këtë problem seriozisht. Për më tepër sikur Shqipëria
zyrtare është treguar tolerante karshi veprimeve ksenofobe të zyrtarëve grekë, të
cilët shpeshherë kanë shprehur pretendime territoriale (nëpërmjet elementit grek) në
jug të Shqipërisë. Tek e fundit shtetin shqiptar e obligon edhe Kushtetuta e vendit
për mbrojtjen e interesave të bashkëkombësve të saj jashtë kufijve shtetërorë. Së
këndejmi, Greqia si anëtare e BE-së, duhet të korrigjojë politikën e saj
diskriminuese ndaj çamëve, të ndërtuar gjatë dhe pas LDB-së, dhe të respektojë të
drejtën e patjetërsueshme të çamëve, për t´u rikthyer në pronat e tyre të
konfiskuara
padrejtësisht (me vendime e ligje antishqiptare) si dhe t´i kompensojë të gjitha
pronat që ua ka shitur apo dhënë falas popullsisë greke.
 
http://www.chameriaassociation.org/enmap.html
 
http://www.geocities.com/big_albania/harta_camerise.html
 
http://www.geocities.com/CapitolHill/Congress/1633/shqiperiaetnike1.gif
 
http://www.geocities.com/CapitolHill/Congress/1633/cameria.jpg
 
http://www.geocities.com/CapitolHill/Congress/1633/anim_alb.gif
 
http://web.ukonline.co.uk/shqip/shqiperia_files/albanian_ethnic_map.gif