D e b a t
i m e
www.ereniku.net
Tė dashur vizitorė, te gjitha punimet e bashkėpunėtorėve tanė,
dhe atyre qė na shkruajnė letėr edhe pėr herė tė parė, te cilat mund t'i lexoni
nė kėtė rubrikė speciale, tė rezervuar vetėm pėr ta, do tė botohen pa kurrfarė
ndėrhyrje tė redaksisė sė erenikut, ngase mendojmė, se
vetėm ashtu, ruhet origjinaliteti i mendimit dhe fjalės sė tyre tė shprehur dhe
tė publikuar nė opinionin e gjėrė. /Ereniku nuk mbanė kurrėfarė pėrgjegjėsije./
Shkruan: Titan TIVARI
19 shtator 2007
1.Iliria Antike
Pėrfshin trojet e Ilirėve dhe kufijtė e Ilirisė, duke filluar nga Istra e
Sllovenia, nė perėndim, deri nė kufijtė e Rumanisė, nė lindje dhe nga brigjet
e lumenjve Sava e Danub nė veri, e deri nė More (Peloponez), nė jug, si dhe
nga brigjet e Adriatikut dhe tė Jonit e deri nė kufijtė e Bullgarisė dhe tė
Turqisė, me njė sipėrfaqe prej 400 000 km2.
2. Arbėria ose Shqipėria Ilirike
Ėshtė njė territor gjeografik e historik mė i madh se Shqipėria Etnike. Nė tė
bėjnė pjesė, pėrveē Shqipėrisė aktuale Etnike, edhe disa territore tė Ilirisė,
por tė cilat aktualisht nuk janė tė banuara me shumicė dėrrmuese tė popullit
shqiptar, ose nuk janė fare tė banuara me shqiptarė, pėr shkak tė dėbimit tė
tyre me dhunė nga vatrat e tyre ose asimilimit gjatė shekujve.
Arbėria ose Shqipėria Ilirike
pėrfshin Principatėn e Gjergj Ballshės I nė shek.XIV, e cila pėrfshinte njė
pjesė tė Bosnjės, Malin e Zi, Kosovėn dhe Shqipėrinė e Mesme. Dhe kjo
Shqipėri Ilirike vazhdoi pastaj katėr shekuj mė vonė me Pashallėkun e Shkodrės,
tė udhėhequr nga Kara Mahmud Pashė Bushati dhe me Pashallėkun e Janinės, tė
udhėhequr nga Ali Pashė Tepelena. Pikėrisht tėrėsia tokėsore e kėtyre tri
principatave apo pashallėqeve shqiptare, qė shtriheshin nga Bosnja nė veri dhe
mbaronin nė fund tė Epirit (Ēamėrisė) te Gjiri i Artės nė jug, pėrbėjnė atė qė
sot mund tė quhet Shqipėri Ilirike, me njė sipėrfaqe tokėsore prej rreth 200
000 km2.
3.Shqipėria Etnike
Ėshtė njė territor i caktuar gjeografik dhe historik nė hapėsirėn e Ballkanit,
i cili ka qenė dhe ėshtė edhe sot i banuar me shumicė tė popullit shqiptar.
Ėshtė territor kompakt e homogjen dhe ėshtė atdhe i shqiptarėve qė nga
parahistoria dhe antika e deri nė ditėt tona.
Shqipėria Etnike
pėrfshin territoret e katėr Vilajeteve Shqiptare qė ekzistonin
para, gjatė dhe pas Lidhjes Shqiptare tė Prizrenit (1878-1881):
1.Vilajeti
i Janinės, 2.Vilajeti i Manastirit, 3.Vilajeti i Kosovės dhe
4.Vilajeti i Shkodrės.
Kufijtė e Shqipėrisė Etnike fillojnė te Gjiri i Artės nė jug tė Ēamėrisė dhe
ngjiten lart nė veri te Molla e Kuqe afėr Nishit nė Toplicė, kurse mbarojnė nė
Tivar tė Malėsisė sė Madhe nė veriperėndim. Po kėtė Shqipėri Etnike, me kėto
troje dhe me kėta kufinj shtetėrorė e shpalli shtet tė Pavarur dhe Sovran
Kuvendi Mbarėkombėtar, me Ismail Qemalin nė ballė, mė 28 Nėntor 1912 nė Vlorė.
Shqipėria Etnike, atėherė dhe tani, ka njė sipėrfaqe tokėsore prej rreth 100
000 km2.
Derisa nė kohėn e sundimit tė Perandorisė Turke Shqipėria Etnike ndahej nė 4
vilajete historike:
1.Vilajeti i Janinės
2.Vilajeti i Manastirit
3.Vilajeti i Kosovės dhe
4.Vilajeti i Shkodrės
Sot
Shqipėria Etnike ndahet nė 8 "vilajete" moderne:
1."Vilajeti" i Shqipėrisė (londineze)
2."Vilajeti" i Kosovės Qendrore (protektorat)
3."Vilajeti" i Iliridės
4."Vilajeti" i Kosovės Lindore
5."Vilajeti" i Malėsisė sė Madhe
6."Vilajeti" i Ēamėrisė,
7."Vilajeti" i Toplicės (Nishit)
8."Vilajeti" i Sanxhakut
Nga
ky realitet i sotėm del se "vilajetet" shqiptare janė dyfishuar dhe se
Shqipėria Etnike jo vetėm qė nuk ėshtė bashkuar, por ka shkuar drejt
shpėrbėrjes sė mėtejshme, copėtimit dhe pėrēarjes ndėrshqiptare! Ky
ėshtė realiteti i sotėm gjeopolitik i Shqipėrisė Etnike.
Por,
ajo qė e bėn edhe mė tragjike, edhe mė tė dhimbshme kėtė mozaik gjeopolitik tė
trojeve etnike shqiptare ėshtė qėndrimi indiferent, anacional e mosfėrfillės i
klasės politike shqiptare tė kėtyre 8 vilajeteve mjerane, e cila kurrė nuk ka
marrė inisiativė tė vendosur, tė qartė e serioze pėr hartimin e njė Programi
Kombėtar pėr ēlirimin dhe ribashkimin e trojeve etnike shqiptare nė njė shtet
tė vetėm kombėtar!
Motoja e rilindasve tanė kombėtarė, Njė komb, njė shtet, ėshtė anashkaluar
vazhdimisht nga qendrat e politikės shqiptare anembanė "vilajeteve" moderne tė
Shqipėrisė Etnike! Udhėheqėsit dhe pushtetarėt shqiptarė ende nuk e kanė njė
ėndėrr, njė ideal, njė aspiratė, njė opcion, njė strategji politike dhe njė
qėndrim tė vetėm e tė pėrbashkėt zyrtar pėr shtruarjen dhe zgjidhjen e
ēėshtjes kombėtare shqiptare ēlirimin dhe ribashkimin e Shqipėrisė Etnike.
Opcioni i pėrbashkėt dhe i vetėm i liderėve dhe partive shqiptare deri mė sot
ka qenė karrierizmi, pushteti, pasurimi personal dhe asgjė tjetėr. Ata, jo
vetėm qė kanė zhvilluar njė politikė antikombėtare, por kanė bėrė edhe njė
poplitikė antipopullore.
Klasa politike e tė gjitha "vilajeteve" moderne shqiptare tė Shqipėrisė Etnike
ėshtė sjellė e po sillet ndaj ēėshtjes shqiptare me njė nihilizėm e pėrēmim tė
hapur e tė pa shoq, deri nė njė mohim e injorim tė plotė tė ekzistimit tė saj
si njė ēėshtje e shtruar pėr zgjidhje! Ekzistojnė njė numėr i pambarim
deklaratash e pohimesh kundėr ribashkimit kombėtar, duke e cilėsuar atė si
iluzion, fantazi, tė tejkaluar apo si utopi e aventurė tė njė grupi
idealistėsh, nacionalistėsh apo ekstremistėsh shqiptarė qė nuk marrin vesh
nga politika, duke mos ngurruar qė ti etiketojnė edhe si njerėz me maska,
kriminelė dhe terroristė!
Shovenistėt fqinjė propagandojnė se Shqipėria Etnike nėnkupton pushtimin dhe
aneksimin nga ana e shqiptarėve tė territoreve tė tyre etnike, pra, okupimi
nga ana jonė e territoreve tė huaja. Por dihet historikisht se shumica e atyre
territoreve ku sot banojnė popujt fqinjė kanė qenė territore ilire, pra
shqiptare, dhe se po kėta popuj janė agresorė, sepse i kanė pushtuar me dhunė
territoret iliro-shqiptare ku kanė ngritur sot shtetet e tyre. Themelet e
shteteve tė tyre janė tė ngritura nė pronė tė huaj, mbi troje tė tjetėrsuara!
4.Shqipėria Natyrale
Kėto kohėt e fundit nė skenėn politiko-terminologjike ėshtė shfaqur edhe njė
term i ri politik me emrin Shqipėria Natyrale, i cili, nė njėfarė
mėnyre, pėrpiqet qė tė zėvendėsojė nocionin politik Shqipėria Etnike.
Shqipėria Natyrale bazohet nė atė qė quhet realpolitika shqiptare, kurse
Shqipėria Etnike bazohet nė politikėn historike dhe mbi tė drejtėn e pronėsisė
sė Shqiptarėve, tė Kombit Shqiptar, mbi trojet e tyre stėrgjyshore.
Por, megjithatė, termi politik Shqipėria Etnike nuk ėshtė i njėjtė dhe i
barabartė me nocionin politik Shqipėria Natyrale. Emėrtimi Shqipėria Etnike
ėshtė nocion etnik (kombėtar), kurse termi Shqipėri Natyrale ėshtė nocion
politik. Shqipėria Etnike ėshtė mė e madhe se Shqipėria Natyrale. Shqipėria
Etnike shtrihet nga Tivari, Sanxhaku e Toplica nė veri dhe deri nė fund tė
Ēamėrisė te Gjiri i Artės (Ambrakisė) nė jug.
Kurse
Shqipėria Natyrale nuk e pėrfshinė as Tivarin, as Sanxhakun, as Toplicėn, as
Veleshin, Manastirin e Ohrin dhe as Ēamėrinė.
Shqipėria Natyrale ėshtė njė rrudhosje e mėtejshme e Shqipėrisė Etnike. Njė
ithtar i Shqipėrisė Natyrale nė njė rast shkruan kėshtu: "Shqipėria
natyrale nuk merret me Mollėn e Kuqe, as me Pargėn, as me Kosanicėn dhe
Toplicėn.
Por ajo ėshtė e
detyruar tė merret me Mitrovicėn, me Preshevėn, me Ulqinin, me Strugėn etj etj."
Nė kėtė mėnyrė, qė nė start, pa na kėrkuar kush, ne pėrmes Shqipėrisė Natyrale
do tė bėnim kompromis tė madh, duke lėnė jashtė Shqipėrisė Etnike gjysmėn e
trojeve shqiptare tė saj! Nė kėtė mėnyrė Shqipėria Natyrale nuk do tė ishte mė
Natyrale, por do tė shndėrrohej nė Shqipėri Artificiale, siē ėshtė sot
Shqipėria londineze e Tiranės!
Mė
tej, nė tė njėjtin shkrim, autori i shkrimit Shqipėrinė Natyrale e quan "Dhimbje
e sė Vėrtetės", kurse Shqipėrinė Etnike e quan "Dhimbje e Mashtrimit"(!) dhe
Shqipėri artificiale(!). Po citoj nga origjinali i shkrimit: "Por dhimbja e
se Vertetes eshte shume here me e lehte se Dhimbja e mashtrimit. Shqiperia
Natyrale eshte pjese perberese e dhimbjes se realitetit, prandaj ka edhe te
ardhme. Shqiperia artificiale eshte pjese e dhimbjes se mashtrimit, prandaj
edhe nuk do te kete te ardhme."
Tė
kėrkosh Shqipėrinė Etnike, sipas ithtarit e ithtarėve tė Shqipėrisė Natyrale
do tė thotė tė ngritesh mbi gjėra tė paqena e ireale, mi artificialitete dhe
tė themelosh shtetin e bashkuar etnik shqiptar - Shqipėrinė Etnike mbi mite,
legjenda dhe nė toka tė huaja, e jo mbi trojet autoktone, etnike e
stėrgjyshore shqiptare! Bile ai shkon edhe mė tej dhe "parashikon" se
Shqipėria Etnike nuk ka tė ardhme, nuk do tė bėhet kurrė! Autori i
lartpėrmenduar, nė tė njėjtin shkrim-analizė shkruan: "
Shqiperia natyrale
nuk ngrihet mbi artificialitete, nuk ngrihet mbi mite dhe legjenda, nuk
ngrihet mbi te tjeret." Nga kjo del se Tivari e Sanxhaku, Toplica e
Ēamėria dhe mė se gjysma e Iliridės janė toka tė huaja, tė tė tjerėve, janė
pjesė e miteve dhe legjendave artificiale!
Se
ithtari i Shqipėrisė Natyrale vėrtetė Shqipėrinė Etnike e quan artificiale
dėshmon edhe artikulli tjetėr i tij i mėhershėm, nė tė cilin shkruan
tekstualisht: "Duket se atė (Drashkoviēin-Shėnimi
im) e tremb termi real Shqipėri Natyrale, e cila nuk ka cilėsoret
artificiale E Madhe apo Etnike, por vetėm atė qė ėshtė cilėsori reale,
natyrale."
Shqipėria Etnike, pėrveē qė ėshtė etnike, kombėtare pellazgjike,
ilirike e shqiptare, njėherit ajo ėshtė edhe natyrale, edhe reale, por edhe e
madhe nė krahasim me shtetin e sotėm shqiptar tė Shqipėrisė londineze dhe
Shqipėrinė Natyrale tė autorit tė lartpėrmendur. Shqipėria Natyrale nuk ėshtė
Shqipėri Etnike dhe as e madhe, sepse ajo nuk pėrfshinė tė gjitha territoret
shqiptare nė kufijtė e saj shtetėrorė. Shqipėria Natyrale nuk i bashkon 4
ish-Vilajetet Shqiptare nė njė shtet tė vetėm, por lenė jashtė saj gjysmėn e
territoreve tė tyre.
Kombi Shqiptar dhe Shqipėria Etnike nuk kanė troje pėr tė falur
fqinjėve grabitqarė, sepse edhe ashtu ata mjaftė kanė marrė e pushtuar troje
pellazgo-iliro-shqiptare qė nga antikiteti e deri mė sot!
Nacionalizmi okupues serb nuk duhet tė jetė mė i fortė se
nacionalizmi ēlirimtar shqiptar. Disa shqiptarė kanė kujtesė tė dobėt
kombėtare dhe i harrojnė shumė shpejt trojet shqiptare tė Shqipėrisė Etnike!
Disa shqiptarė janė shumė "bujarė" dhe i falin shumė lehtė trojet stėrgjyshore,
sepse i kanė "mall babe" e nuk i kanė fituar me djersė, ndaj nuk i mbrojnė dhe
as nuk i ēlirojnė me gjak!
Shqipėria Etnike ėshtė Maksimumi i zgjidhjes sė ēėshtjes
kombėtare shqiptare nė Ballkan, kurse Shqipėria Natyrale ėshtė Minimumi i
zgjidhjes sė ēėshtjes shqiptare. Ajo ėshtė zgjidhje e pjesėshme, ėshtė
zgjidhje kompromisi, sepse nuk i pėrfshinė brenda kufijve tė saj tė gjitha
trojet etnike dhe historike shqiptare.
Shqipėria Natyrale ėshtė njė hap i madh pėrpara, por jo i
fundit, drejt zgjidhjes sė tėrėsishme e pėrfundimtare tė ēėshtjes kombėtare
shqiptare, ėshtė hap kualitativ drejt bėrjes sė plotė tė Shqipėrisė Etnike.
Shkurt e shqip: Shqipėria Natyrale nuk ėshtė Shqipėri Etnike.
Shqipėria Natyrale, pėrafėrsisht, ka njė sipėrfaqe prej rreth
50.000 km2.
5."Shqipėria e Madhe"
Pėr ta luftuar dhe kompromituar luftėn tonė tė drejtė pėr
Shqipėrinė Etnike, shovenistėt sllavo-grekė bėjnė zėvendėsimin e termit
Shqipėri Etnike me termin "Shqipėri e Madhe"! Por ajo ēka duhet tė sqarohet
kėtu ėshtė se, kur serbomėdhenjtė dhe tė tjerėt pėrdorin termin Shqipėri e
Madhe, ata aludojnė nė "Shqipėrinė e Madhe" fashiste me qėllim tė
identifikimit tė sė drejtės sonė dhe veprimtarisė sonė kombėtare me njė
ideologji antidemokratike e raciste dhe me njė krijesė shtetėrore tė
nazifashizmit.
Edhe Shqipėria Etnike, edhe "Shqipėria e Madhe" fashiste janė
territore etnike iliro-shqiptare, dallimi ėshte se Shqipėria Etnike ėshtė mė e
madhe territorialisht se "Shqipėria e Madhe" qė e krijuan nazifashistėt
italo-gjermanė gjatė Luftės sė Dytė Botėrore.
"Shqipėria e Madhe" ka qenė rezultat i bisedimeve ndėrmjet
Ministrit tė Punėve tė Jashtme tė Gjermanisė, Ribentrop dhe Ministrit tė
Punėve tė Jashtme tė Italisė, Ēiano, tė cilėt nė vitin 1941, pas pushtimit tė
Jugosllavisė (Prill 1941), nė Vienė tė Austrisė arritėn pajtimin pėr ndarjen e
Jugosllavisė dhe gjithė Ballkanit. Kjo marrėveshje midis Gjermanisė hitleriane
dhe Italisė musoliniane u quajt Marrėveshja Ribentrop-Ēiano.
Sipas kėsaj Marrėveshjeje Kosova u nda nė tre pjesė:
1.Gjermania
mbajti pėr vete Veriun e Kosovės me rrethet e Vushtrrisė, Besianės dhe
Mitrovicės, tė cilat mė pastaj ia dha nėn administrim direkt qeverisė
kuislinge fashiste serbe tė Millan Nediēit!
2.Pjesa
tjetėr e Kosovės iu dha Bullgarisė sė Car Borisit, si aleate fashiste e
Gjermanisė, qė pėrfshinte territoret e Kosovės Lindore (Preshevė e Bujanoc),
Kumanovėn, Shkupin, Vitinė, Kaēanikun, Shtėrpcėn etj.
3.Pjesa
"e luanit" tė trojeve shqiptare tė Kosovės dhe tė Iliridės iu dha Italisė
fashiste, e cila me ato territore dhe me Shqipėrinė londineze formoi tė
ashtuquajturėn "Shqipėri e Madhe".
Pra, sa e "Madhe" mund tė jetė Shqipėria pa gjysmėn e Kosovės
Qendrore, pa Kosovėn Lindore, pa gjysmėn e Iliridės, pa Malėsinė e Madhe, pa
Ēamėrinė, pa Sanxhakun dhe pa Toplicėn?! Kjo "Shqipėri e Madhe" nuk i kishte
mė shumė se 40.000 km2 sipėrfaqe!
Shqipėria e Madhe, si krijesė e fashistėve italo-gjermanė,
nuk ka qenė aspak e Madhe, sepse ajo nuk i ka pėrfshi tė gjitha territoret e
Shqipėrisė Etnike. Kjo "Shqipėri" nuk ėshtė krijuar me vullnetin e kombit
shqiptar, ajo ėshtė imponuar me dhunė ushtarake nga okupatorėt italo-gjermanė.
Jashtė saj kanė mbetur troje tė pastra etnike shqiptare tė banuara me shumicė
nga populli shqiptar. Shqipėria e Madhe fashiste ka qenė pak mė e madhe se
Shqipėria e vogėl londineze, prandaj nga fashistėt italo-gjermanė, nga
shovenistėt sllavo-grekė dhe nga disa kolaboracionistė shqiptarė ėshtė quajtur
Shqipėri e Madhe. Okupatorėt shovenistė do tė "gėzoheshin" shumė po tė
kėrkonin shqiptarėt territoret e ish-"Shqipėrisė sė Madhe" fashiste, por ata
tmerrohen kur shqiptarėt kėrkojnė bėrjen e Shqipėrisė Etnike, e cila
territorialisht ėshtė mė e madhe se dy "Shqipėria tė Mėdha".
Po tė kėrkonin shqiptarėt Shqipėrinė e Madhe e jo Shqipėrinė
Etnike, atėherė kjo Shqipėri e Madhe nuk do tė nėnkuptonte Shqipėrinė e Madhe
fashiste, por do tė ishte Arbėria ose Shqipėria Ilirike, e cila,
territorialisht ėshtė sa dyfishi i Shqipėrisė Etnike. Kėsaj i frikėsohen
serbo-greko-malazezėt kur ata akuzojnė shqiptarėt se po kėrkojnė Shqipėrinė e
Madhe, qė ne tė mos e kėrkojmė Shqipėrinė Ilirike dhe e transferojnė ēėshtjen
tek Shqipėria e Madhe, si term gjeopolitik i kompromituar dhe i cunguar nga
fashizmi.
Sa herė qė ne potencojmė se po kėrkojmė bėrjen e Shqipėrisė
Etnike, shovenistėt alarmohen me qėllim, duke thėnė se ne po kėrkojmė
Shqipėrinė e Madhe dhe nė kėtė mėnyrė e kompromitojnė edhe termin
historiko-gjeografik Shqipėri Ilirike, qė kėshtu shqiptarėt tė heqin dorė nga
kjo Shqipėri, sepse na qenka Shqipėri e Madhe fashiste. Pra, sllavo-grekėt
me termin Shqipėri e Madhe po tentojnė tė kompromitojnė edhe termin Shqipėri
Etnike, edhe termin Shqipėri Ilirike, qė shqiptarėt tė heqin dorė nga tė dyja
kėto Shqipėri dhe tė mos synojnė bashkimin dhe formimin e asnjėrės prej tyre,
qė tė pajtohen me copėtimin e trojeve shqiptare dhe tė pajtohen me kėtė ēerek
Shqipėrie tė vitit 1913 qė kanė sot.
Ka
pasur raste (tepėr tė rralla) kur
nė gojėn dhe shkrimet e disa shqiptarėve naivė ėshtė pėrmendur apo pėrmendet
termi politik Shqipėria e Madhe, si kėrkesė dhe aspiratė e shqiptarėve, dhe
kėtė naivitet, mendjelehtėsi dhe injorancė tė disa kalemxhinjve dhe
politikanėve shqiptarė e shfrytėzojnė me mjeshtėri shovenistėt sllavo-grekė
pėr tė kompromituar luftėn tonė pėr Shqipėrinė Etnike, pėr ti dhėnė
veprimtarisė sonė ngjyra fashiste, duke aluduar nė Shqipėrinė e Madhe
fashiste dhe nė kėtė mėnyrė tundin para hundėve tona dhe ndėrkombėtarėve
gogolin "Shqipėri e Madhe" qė kundėrmon era fashizėm! Kėshtu, sllavo-grekėt
tentojnė tė na trembin qė ne tė heqim dorė nga lufta jonė pėr Shqipėrinė
Etnike. Kurse faktorin politik ndėrkombėtar pėrpiqen ta manipulojnė qė ai tė
mos e pėrkrah zgjidhjen e ēėshtjes sonė kombėtare - bėrjen e Shqipėrisė
Etnike.
Prandaj, nuk ka pasur dhe nuk ka as Shqipėri tė madhe as
Shqipėri tė vogėl, por ka pasur njė Iliri e Arbėri, ka pasur dhe ka vetėm njė
Shqipėri Etnike, tė banuar me shumicė nga populli shqiptar qė nė kohėrat e
lashta e deri mė sot. Pėr kėtė Shqipėri ėndėrrojnė, punojnė e luftojnė
shqiptarėt qė ta ēlirojnė dhe ribashkojnė nė njė shtet tė vetėm.
*****
Kjo ėshtė (pėrafėrsisht) madhėsia nė kilometra katrorė (km2)
e sipėrfaqeve tė 5 Shqipėrive:
1.Iliria Antike - rreth 400.000 km2
2.Arbėria ose Shqipėria Ilirike - rreth 200.000 km2
3.Shqipėria Etnike - rreth 100.000 km2
4.Shqipėria Natyrale - rreth 50.000 km2
5."Shqipėria e Madhe" - rreth 40.000 km2
/postuar:18
Shtator 2007/
|
SHQIPĖRIA ETNIKE VARET NGA SHQIPTARĖT
|
Titan TIVARI 14 shtator
2007
Aktualisht, Shqipėria Etnike pėrkundet ndėrmjet ėndrrės dhe realitetit,
me synimin, shpresėn dhe besimin qė Ėndrrėn ta bėjė Realitet. Por, si do
tė bėhet ėndrra realitet? Disa thonė pėrmes rrugės paqėsore, me mjete
demokratike, siē ėshtė Referendumi dhe Vetėvendosja, si dhe pėrmes sė
drejtės natyrale qė kanė popujt pėr tė qenė tė lirė dhe tė bashkuar nė
atdheun e vet.
Deri mė sot nė Ballkan, pėr zgjidhjen e konflikteve
dhe mosmarrėveshjeve ndėretnike dhe ndėrshtetėrore, mjetet paqėsore dhe
demokratike nuk kanė gjetur zbatim dhe pėrdorim. Kanė qenė luftėrat e
armatosura dhe pėrleshjet e pėrgjakura ndėrmjet pushtuesve dhe
ēlirimtarėve ato qė u kanė prirė zgjidhjeve tė problemeve
ndėrshtetėrore, kurse mjetet demokratike e bisedimet politike kanė
ardhur pas ndėrprerjes sė luftės. Se si do tė jetė nė tė ardhmen, kėtė
askush nuk e di, kėtė vetėm e nesėrmja do ta vėrtetojė. Njė gjė dihet me
saktėsi - nė rrugėn tonė pėr bėrjen e Shqipėrisė Etnike, Ne, shqiptarėt,
duhet t'i kemi parasysh e nė dispozicion qė tė dy opcionet: edhe
opcionin e luftės sė armatosur ēlirimtare, edhe opcionin paqėsor tė
mjeteve demokratike.
Ne
shpeshherė nė analizat dhe debatet tona pėr gjendjen e ndarė e tė
pushtuar tė Shqipėrisė Etnike e fajsojmė faktorin e jashtėm ndėrkombėtar
dhe shumė pak e rrallė i analizojmė e i zbulojmė gabimet, tė metat dhe
mosunitetin tonė tė brendshėm. Prandaj edhe na pėrsėriten humbjet,
dėshtimet dhe mosrealizimi i aspiratės sonė shekullore pėr krijimin dhe
ribashkimin e Shqipėrisė Etnike.
Liria jonė fillon tek ne, te organizimi, bashkimi
dhe lufta jonė e vendosur pėr ēlirimin dhe ribashkimin kombėtar, kurse
pėrfundon me njohjen ndėrkombėtare tė kėsaj lufte. Por nėse kjo liri e
kjo luftė fillon me defekte e tė ēara nė rradhėt tona, atėherė s'do mend
se do tė pėrfundojė pa sukses dhe pėr fajin e shqiptarėve e jo tė
ndėrkombėtarėve. Ne duhet tė punojmė mė shumė me vetveten tonė, ne duhet
ta edukojmė veten dhe popullin tonė, ta armatosim atė me dituri e arsim,
me informacion politik e kombėtar, ta armatosim me idealin kombėtar tė
luftės pėr liri e ribashkim kombėtar, ta brumosim me dashurinė pėr
atdheun tonė, pėr Shqipėrinė Etnike.
Atdhedashuria e zjarrtė dhe nacionalizmi i pastėr janė baza e
fitores sonė. Shqiptarėt sė pari duhet ta integrojnė - bashkojnė
atdheun e vet dhe pastaj tė integrohen nė Europė. Nuk hyhet nė Europėn e
bashkuar me shqiptarė tė ndarė. Nė Europė duhet tė shkojmė si komb i
bashkuar, jo si fise mesjetare.
Nė Europė duhet tė shkohet me dinjitet, si shtet i bashkuar, si Shqipėri
Etnike.
Duhet ta theksojmė me pėrgjegjėsi dhe sinqeritet tė
plotė se ėndrra ėshtė teoria e ēėshtjes sonė kombėtare, kurse realiteti
ėshtė praktika, zbatimi, vėnia nė jetė e kėsaj ėndrre, e kėsaj teorie.
Dhe ne, gjithashtu, duhet ta pranojmė me arsye shkencore se gjithmonė
ekziston njė shpėrputhje midis teorisė dhe praktikės. Nė rastin tonė
konkret ekziston njė disharmoni ndėrmjet ėndrrės dhe realitetit,
ndėrmjet ėndrrės pėr Shqipėrinė Etnike dhe realitetit tė Shqipėrisė
Etnike.
Mijėvjeēari i tretė dhe fillimi i shekullit XXI nuk
janė e nuk do tė jenė si mijėvjeēari e shekulli i kaluar, prandaj edhe
gjendja e Shqipėrisė Etnike do tė jetė shumė mė e ndryshme se ajo e sė
kaluarės. Para Shqiptarėve nė kėtė shekull tė ri shtrohen edhe forma e
rrugė tė reja tė veprimtarisė dhe luftės sė tyre pėr bėrjen e Shqipėrisė
Etnike.
*****
Shqipėria Etnike ėshtė reale, realiste, realitet dhe
e realizueshme.
Shqipėria Etnike ėshtė edhe ėndėrr, edhe zhgėndėrr,
edhe realitet.
Shqipėria Etnike ėshtė rrugėtimi i pandalshėm dhe
titanik mijėvjeēar i ėndrrės drejt realitetit.
Ėndrra pėr Shqipėrinė Etnike ėshtė fillimi, kurse
realiteti ėshtė pėrfundimi i kėtij rrugėtimi tė gjatė e maratonik pėr
bėrjen e Shqipėrisė Etnike e tė Ribashkuar.
Ėshtė fatkeq vendi qė nuk ka heronj. Njė komb nuk
mund tė vdesė, vetėm nėqoftėse bėn vetėvrasje. E ardhmja e kombit tonė
duhet tė mbillet nė tė tashmen, sot, tani. Ardhmėria jonė ėshtė nė tė
tashmen, varet nga ajo, por ėshtė edhe nė tė kaluarėn. Jemi ne ata qė e
krijojmė atė. Po tė jetė ardhmėria jonė e keqe, atėherė jemi ne fajtorė
pėr kėtė.
*****
Shqipėria Etnike ėshtė plagė e hapur qė kullon gjak
pellazgjik, ilirik e shqiptar. Źshtė lapidar i ngritur ndėr mijėvjeēarė
nga eshtrat e mijėra e miliona luftėtarėve, dėshmorėve dhe heronjve tė
saj.
Shqipėria Etnike ėshtė shtiza, mburoja, shpata dhe
pėrkrenarja e Akilit, Hektorit, Pirros, Lekės sė Madh, Bardhylit, Teutės
e Gjergj Kastriotit.
Shqipėria Etnike ėshtė kandili, qiriri, pena, pushka
e pishtari i Rilindasėve tanė, qė nuk kursyen as jetėn, as pasurinė e
tyre pėr ta bėrė Shqipėrinė.
Shqipėria Etnike ėshtė katakomb, varr gjigant, terr,
ferr e skėterrė pėr barbarėt, pushtuesit, sundimtarėt, kolonizatorėt dhe
armiqtė e saj tė tė gjitha kohėrave.
Shqipėria Etnike ėshtė e pavdekshme, ėshtė Feniks qė
pėrgjaket, plagoset, rrėzohet e pėr liri bėhet pluhur e hi dhe nga hiri
i vet ngritet, ringjallet dhe bėhet sėrish Shqipėri.
Shqipėria Etnike ėshtė e pavdekshme, sepse i
pavdekshėm ėshtė kombi shqiptar me rrėnjė pellazgo-ilire.
Ėndrra pėr Shqipėrinė Etnike ėshtė njė ėndėrr
njerėzore e mbarėkombėtare, qė do tė shndėrrohet nė njė realitet tokėsor,
me njė bukuri engjėllore dhe madhėshti hyjnore.
Tė gjitha rrugėt ēojnė drejt Shqipėrisė Etnike.
/ postuar: 13 shtator Shtator 2007 /
|
25 gusht 2007
EKIPI NEGOCIATOR, KOSOVAR A SHQIPTAR?
Shkruan:
Bahri Bivolaku
Bisedat 120 ditore nė mes
kosovarėve dhe serbėve, tė cilat do tė udhėhiqen nga treshja ndėrkombėtare, jo
vetėm se do tė kishin njėfarė kuptimi, por edhe do tė prodhonin diē, vetėm po
qese ekipi negociator aktual kinse kosovarė, do tė zėvendėsohej me njė ekip
tjetėr, qė ndjehet sė paku shqiptar.
Shqiptarėt dhe Serbėt duke qenė popujt
numerikisht mė tė mėdhenj nė Ballkan, kanė pėr ēka tė bisedojnė e pse jo edhe
tė mirėn vesh.
Ekipi Negociator kosovarė, ka kohė qė ka
humbur kuptimin e ekzistencės politike ashtu si forcė e jashtme dhe mė e lartė,
sesa vet politika e pushteti. Ky ekip, edhe pse juridikisht do tė duhej tė ishte
jashtė piramidės sė vendimmarrjes, ai u ndie dhe vazhdon tė ndihet, si njė
institucion mbi tė gjitha institucionet, andaj edhe u vetė izolua nga rrethi. Nė
tė vėrtetė, nga jeta joshėse salloneve ai u vetė mashtrua me vetė dėshirė,
kėshtu qė e harroi esencėn e problemit, se Kosova, si njė nga gjashtė pjesėt e
ndara Atėmemėdheut tonė dhe e banuar me shumicė absolute nga shqiptarėt, ėshtė
para se gjithash problem politik qė do zgjidhje gjithashtu politike dhe se
zgjidhja e vetme dhe e drejt ėshtė vetėvendosja!
Mund tė mbahen zgjedhje e zgjedhje, por
para se tė zgjidhet statusi pėrfundimtar i Kosovės, institucionet qė dalin nga
kėto zgjedhje, nuk mund tė jenė institucione qė qeverisin sipas kėrkesave tė
popullit, por si dhe deri mė sot, vetėm bishta tė unmikistanezėve, nesėr tė
eumikistanezėve, thjeshtė mashtrim pėr popullin. Pra, ne shqiptarėt e Kosovės
mund tė kemi edhe 100 palė zgjedhje dhe njė mori institucionesh, por qė vet
ekzistenca e tyre nuk pėrkufizon statusin tonė politik.
Zgjedhjet u organizuan edhe nėn okupimin
e egėr serbo-ēetnik milloshviqian, por ato nuk e dėbuan atė nga Kosova.
Sa u pa deri mė sot, synimet e politikės
aktuale pėr marrjen e institucioneve tė Kosovės, nuk e kishte pėr qėllim bėrjen
e shtetit tė mirėfilltė dhe sovran, por pėr tė vendosur tė dėgjueshmit e vetė nė
vende kyēe, pa marrė parasysh kualitetet e tyre profesionale, patriotike,
morale, si dhe pėrkushtimin e tyre pėr tu dėshmuar me veprimet e tyre, se
vėrtetė janė nė shėrbim tė popullit.
Politika aktuale e Kosovės e ka dėshmuar
nė vepėr veten nė negociatat e Vjenės, se i mungojnė kualitetet elementare
morale, profesionale, njerėzore dhe kombėtare dhe, tė tillėt vetėm sa do ta
stėrkeqin edhe mė pozicionin politik te saj.
Pėr shumė ke ėshtė mė se e qartė, se tė
ashtuquajturat bisedime e reja, shqiptaro serbe, tė cilat do tė mbahen nė kėto
120 ditė, nuk do tė sjelli as edhe njė tė mirė pėr popullin e Kosovės, sepse ato
janė edhe njė farsė e radhės pėr qėllimet e arritjes sė favoreve tė raja pėr
Serbinė. Ato, do tė kishin kuptim vetėm po qese ne kėto biseda shtesė, do tė
ishin tė organizuara dhe dizajnuara nė mes institucioneve tė Kosovės dhe
pėrfaqėsuesit e pakicave, pėr tė bashkė analizuar pozitėn dhe pėr tė gjetur
mundėsi, nė pėrputhje me standardet mė tė avancuar evro-perendimore, tė cilat
garantojnė jetė normale dhe tė drejta tė plota, si pėr tė gjithė qytetarėt
tjerė.
Pra, vazhdimi i bisedimeve mbi konditat
ekzistuese politike mes palės kosovare dhe Serbisė janė vetėm humbje kohe.
Bisedat 120 ditore mes kosovarėve dhe serbeve te udhėhequra nga treshja
ndėrkombėtare do te kishin kuptim por edhe do te prodhonin diē vetėm po qese
ekipi negociator kosovar do te zėvendėsohej me ekip qe ndjehet se paku shqiptar.
Shqiptaret dhe Serbet duke qen popujt me numerik ne Ballkan kanė pėr ēka te
bisedojnė e pse jo edhe te mirėn vesh.
Ēdo vazhdim i negociatave sipas skenarėve
tė derisotme dhe mendėsisė politike tė atyre qė i organizuan ato, jo vetėm se
nuk do tė krijoj stabilitet dhe qėndrueshmėri nė rajon, pėrkundrazi, ato do ti
shėrbejnė Serbisė pėr tė krijuar realitete te reja ne tokat shqiptare.
Stabiliteti ne rajon do te kishte
qėndrueshmėri vetėm me vendosjen e baraspeshės, respektivisht ekuilibrimit te
forcės te shteteve. Ky ekuilibrim ėshtė garant i paqes dhe jo mbikėqyrje e
vazhdueshme ndėrkombėtare.
Ėshtė koha kur shqiptaret
duhet ta thonė hapur dhe lirshėm, se problemi i tyre kombėtarė, ėshtė njė
problem i krijuar arbitrarisht dhe padrejtėsisht nga diplomacitė e fuqive tė
mėdha evropiane dhe Rusia, nė vitet 1878, 1913, 1915 dhe 1918, andaj duhet
zgjedhur tash, duke aplikuar nga populli i Kosovės, tė drejtėn universale tė
vetėvendosjes. Me Serbinė nuk ka ēka tė bisedohet. Me te na ndanė njė luftė dhe
lumenj gjaku. Jo pse e deshėm ne, por ajo me terrorin sistematik dhe vandal qė
ushtroj ndaj nesh, pėr mė gjatė se njė shekull, na ka detyruar tė rrokim armėt
dhe tė rezistojmė nė aleancė me Forcėn ajrore tė NATO-n, deri sa e dėbuam
pėrjetėsisht nga kjo pjesė e Atėmemėdheut tonė- Shqipėrisė Natyrale. Pėrveē
kėsaj, me Serbinė nuk kemi ēka bisedojmė, kur ajo pėr ēdo ditė na kėrcėnohet me
luftė!
Ėshtė momenti qė tė hidhen nė koshin e
plehrave tė gjitha ato ide artificiale pėr njė komb kosovar, flamur shumė etnik
dhe himn tė ri, kur e kemi identitetin shekullor shqiptar, flamurin trashėgim
prej Gjergj Kastriotit-Skenderbeut dhe himnin tonė qė frymėzoi popullin tonė
brez pas brezi dhe duke e kėnduar Atė u betuam, sa herė u ngritėm nė kėmbė.
Para botės duhet tė dalim ata qė jemi!
postuar: Vushtrri, 24 gusht 2007
INSTITUCIONET LOKALE SHQIPTARE DHE INTEGRIMI
INSTITUCIONAL KOMBĖTAR
Shkruan: Bahri Bivolaku
Nė tė gjitha gjashtė pjesėt e ndara tė
Shqipėrisė Natyrale, veprojnė institucione lokale si njėsi administrative tė
mėvetshme.
Ėshtė koha e ndryshimit te kursit te ndjekur
deri mė sot dhe e bėrjes se hapave konkret politikė qė shpien drejt integrimit
institucional gjithėkombėtar.
Nėse arsyeja e ekzistencės sė politikės
ėshtė liria, ndėrsa vetėvendosja parim dhe e drejtė e popujve, atėherė nuk e kam
tė qartė, pse Kuvendi i Shqipėrisė, ai i Kosovės, grupet parlamentare te
shqiptarėve nė Maqedoni, Mal tė Zi dhe Luginė tė Preshevės, si dhe pėrfaqėsuesit
e shqiptarėve nė Ēamėri, nuk i bashkėrendojnė veprimet pėr ngritjen e njė
Institucioni Mbarėkombėtarė Shqiptar dhe demokratik, ku do tė shqyrtoheshin dhe
do tė merreshin vendime tė obligueshme pėr zbatim nė mbarė hapėsirėn kombėtare
shqiptare.
Ky institucion mbarėkombėtar shqiptar, do tė
quhej SENATI KOMBĖTAR.
Kriteri pėr tu zgjedhur anėtarė i kėtij
Senati, duhet tė jenė vetitė e larta morale, pėrkushtimi kombėtar dhe kualiteti
profesional i kandidatit. Do tė duhej tė ishin kėto fillet e njė organizimi te
ri ne nivel kombėtar dhe rrjedha e rritės se tij tė shkoj natyrshėm, siē i ka
hije njė kombi me traditė te civilizimit evropian.
Ėshtė e vėrtetė se historia shqiptare i ndau
trojet shqiptare nė gjashtė pjese, ėshtė e vėrtetė se shqiptaret u gjakosen
gjatė historisė pėr tė mbrojtur traditėn dhe identitetin, sa ėshtė e vėrtetė se
politika e tillė e fragmentarizuar shqiptare, asnjėherė nuk ka qenė nė lartėsinė
e kėrkesave dhe nevojave tė tyre.
Nuk kisha dashur qė edhe sot tė ndodh e
njėjta gjė si me te kaluarėn, sepse trajtimi sektar i kėtyre problemeve ka qenė,
forma dominuese e qasjeve qe ka pėrcjellė ketė politike.
Populli shqiptar si i tėrė e meriton tė ketė
zhvillimin e tij kombėtar pėrkrah kombeve te tjera te Evropės. Vetė lashtėsia e
ekzistencės sė tij nė kėto troje tė tij etnike, ja jep atij kėtė tė drejtė.
Ndėrmarrjes se hapeve serioz qė qojnė nė
bėrjen e institucioneve kombėtare, me fushė veprimtarin e tyre tė pėrkufizuar
qartė, pengohet nga politikat aktuale nė kėto hapėsira administrative.
Politikat e tilla e fragmentarizojnė
veprimtarinė e tyre dhe nuk e trasojnė rrugėn e tyre te veprimit te natyrshėm.
Ato, kurrsesi tė lirohen nga tradita e vasalitetit, kėshtu qė vazhdojnė tė ecin
rrugės qe tjerėt ua trasojnė.
Shqiptaret pėrgjithėsisht, mendojnė se koha
ėshtė qė ta kenė autoritetin e tyre kombėtar politik. Njė autoritet qė rrėnjėt i
ka nė tė kaluarėn, trupin nė tė tashmen e kokėn nė tė ardhmen e kombit.
Ėshtė koha kur Autoriteti kombėtar tė kthej
kokėn e kėtij populli kah tradita e tij, kultura e tij, nė mėnyrėn e eliminimit
tė njė kulture qė po na imponohet nga industria e argėtimit, ku vlerat kulturore
i trajton si mall.
Investimi
fragmentar qė po bėhet nė kulturė nė tė gjitha pjesėt e Shqipėrisė, ku prodhohet
njė armė speciale kundėr kultivimit tė kulturės sė mirėfilltė kombėtare
Shqipėria ėshtė njė e z.Jakup Krasniqi dhe
maratona e ecjes sė Veton Surrojit.
Shkrimin e z.Krasniqi tė cekur nė nėntitull
e lexova vėrtet me njė frymė dhe vėrtet ishte natyral, si shumė shkrime tjera tė
po kėtij autori dhe veprimtari kombėtar e politik.
Pikėpamjet e tilla do te dėshiroja ti
kishte ēdo politikan nė pėrditshmėrinė e veprimit politik, por pėrditshmėria e
veprimit politik e autorit dhe shkrimi i tij nuk shkojnė bashkė. Vėrtet tė
shkruash pėr Shqipėrinė njė ndėrsa udhėheq me ekipin pėr hartimin e kushtetutės
se Ahtisarit pėr Kosovėn, sipas tė cilės duhet tė ndėrrohet flamuri dhe himni i
tij (qė na prinė nė shumė beteja nė mbrojtje tė qenies tonė shqiptare), me njė
flamur dhe himn tė ri dhe me tipare shumėkombėshe, kėsaj i thonė, jo ndryshe pos
legjitimim i ndarjes pėrfundimtare tė "Kombit Kosovar" nga njė trungu i
Shqipėrisė Natyrale, tė cilėn ju e trajtoni pėr mrekulli ne shkrim tuaj (me
siguri pėr qėllime tė fushatės tuaj parazgjedhore). Diēka tė tillė e pėrkufizon
qartė pakoja e Ahtisarit, ndėrsa "Kuvendi i Kosovės" nė tė cilin ėshtė deputet
edhe z.Jakup Krasniqi e miraton me njė votė kundėr tė njė boshnjaku.
Nėnkryetari tjetėr i subjektit te z.Krasniqi
shkon edhe tutje, ai ofron shkėmbime(u dhuron serbėve) territoresh tė Shqipėrisė
Natyrale, sikur ato tė ishin tė babės sė tij, pa pasur parasysh fare kualitetin
e ofruar pėr shkėmbim. Kjo pjesė e ofruar pėr shkėmbim edhe pjesa me e pasur e
veēantė e Shqipėrisė Natyrale. Aty pėrveē minierės ėshtė edhe uji qė ėshtė vet
jeta pėr pjesėn tjetėr te Kosovės.
Duke tė njohur Z.Krasniqi pėrmes shkrimeve
e librave, vėrtet kam pasur respektin mė tė madh dhe gatishmėrinė e rreshtimit
tim personal pėrkrah teje, nė veprimtari politike e kombėtare, por e thėna dhe
e bėra, vėrtet zbehin autorin e shkrimit, ndėrsa mua si lexues mė mjegulloi
kokėn.
Njė fjalė e urtė thotė " se menēuria pas
kuvendit dhe trimėria pas luftės janė hiq gjė. Mendoj se mė sė miri kjo fjalė e
urtė popullore i flenė anėtarit te ekipit negociator tė Kosovės dhe marshit te
tij te ecjes sė gjatė.
Ecja e tillė dhe bashkėbisedimi do te kishin
kuptim vetėm para fillimit te bisedimeve tė Vjenės, sepse do faktorizohej
popullit nė kėtė procesi. Dėshtimi i atij procesi, si dhe mosdhėnia e rezultatit
ēfarė propagandohej, ēka edhe vet z-Surroji e pranon nė letrėn e tij publike e
bėn tani te pakuptimtė kėtė aktivitet tė tij, pėrveē se i shėrben nė fushatėn
zgjedhore, si dhe pėr tu shfajėsuar para qytetareve, te cilėt ende nuk janė
zgjuar nga gjumi i rende tetė vjeēar qe i ka kapluar. Kur te zgjohen, do te
kuptojnė koston e kėsaj pėrgjumjeje tė thellė, e cila ėshtė e ngjashme me atė te
viteve 90 - 98.
postuar:
Vushtrri, 24 gusht 2007
17 gusht 2007
Mishmashi
politik ndėrkombėtar pėr Kosovėn
Shkruan: Ali Hertica
Krijimi i mishmashit politik nga ndėrkombėtaret nė procesin e bisedimeve
politike ne mes tė Prishtinės dhe Beogradit, sidomos pas fillimit tė bisedimeve
shtese nga i cili vėshtirė se do te dilet me ndonjė sukses tė lakmueshėm. Kjo u
pa edhe kėto dite nga trojka e ardhur enkas pėr kėtė pune ne Prishtine dhe
Beograd dhe bisedat e zhvilluara me krerėt serb dhe ata kosovar. Aq me tepėr pėr
Ekipin Negociator ėshtė vėshtire qe tė dilet jashtė pėrcaktimit tė vullnetit tė
popullit pėr pavarėsinė e Kosovės. Kalkulimet se do ta fitojmė shpejt pavarėsinė
u pa se nuk qėndrojnė dhe kjo nuk ka rendėsi aq tė madhe sa do te jetė ditėt dhe
muajt ne vijim vėshtirė pėr palėt negociatore dhe pėr popullin e Kosovės i cili
ėshtė ne gjendje tė rendė ekonomike dhe sociale dhe aq me tepėr kur Serbia me
njė destrukcion tė paramenduar mire politikisht dhe ne mėnyrė tejet strategjike
ka bėrė qė nė Kosovė tė shtrenjtohen tė gjithė artikujt, meqė Kosova
ekskluzivisht furnizohet nga Serbia, ne mėnyrė qė tė bėjė ndonjė revoltė sociale
dhe ekonomike.
Por fillimi i raundit tė ri tė bisedimeve 120 ditėsh, ne mes tė pėrfaqėsuesve tė
Kosovės dhe pėrfaqėsuesve serb, me gjase do tė stopoj revoltėn sociale pėr
faktin se Kosova dhe kosovaret e ndjejnė rendėsin e ēėshtjes se pazgjidhur tė
statusit politik, andaj me siguri edhe pėrkundėr situatės sė rėndė politike
popullata edhe mė tej do te duroj tė padurueshmen.
Serish tė kthehemi te bisedimet dhe ftesa zyrtare ende e pa ardhur nga Vjena pėr
Ekipin negociator tė Kosovės te cilėt vėrtetė nuk dine dhe as qe kane ide se pėr
cilat forma do te bisedohet. Ndėrkaq qe faktori ndėrkombėtar me trojkėn me
mjeshtri janė duke manipuluar dhe eskivuar planet e tyre. Ato plane siē u pan
dhe u komentuan kėto dite, janė te ndryshme. Me tragjikja dhe me e keqja ėshtė
plani i ndarjes se Kosovės, i cili plan po te realizohet vėshtirė do te merret
me mend se si do te operohej Kosova dhe se si do te ndaheshin tokat dhe
vendbanimet qe kryesisht janė shqiptare etnikisht te pastra. Te paktėn kėshtu
ėshtė spekuluar nga qarqet e medieve ndėrkombėtare dhe vendore. Me kėrcėnimin me
veto nga Rusia ne KS, tashme ēėshtja e statusit tė Kosovės ėshtė shume ma e
mjegullt dhe perspektiva ėshtė ma e zymte. Megjithatė shpresa se SHBA dhe Unioni
evropian me deklaratat e tyre te fundit, do te jene me kėmbėngulėse ne trajtimin
sa me serioz te problemit te zgjidhjes se statusit te Kosovės dhe mos ndarjes se
saj pastaj njohjes se pavarėsisė se Kosovės sa me shpejt qe ėshtė e mundur do ta
stabilizonte kėtė pjese te Evropės e cila lėngon shume gjate si njė plage e cila
duhet te shėrohet.
As paralajmėrimet e njė konfederate te mundshme ndėrmjet Serbisė dhe Kosovės nga
mediet e ndryshme, e qe si kreator sipas tyre do te jetė Unioni Evropian, pėr
momentin ėshtė pak e mundshme, por nėse kjo behet atėherė kjo do te ruhet vetėm
me futjen e kėtyre ne UE, sepse pėrndryshe kjo nuk do te funksionoj. E vetmja
gjė qe do ta shtyj statusin pėrpara ėshtė se SHBA dhe Evropa nuk guxojnė qe ta
lėne kėtė pjese pa e definuar sepse ne te kundėrt mund te destabilizohet e
gjithė rajoni dhe tere mundi i bashkėsisė ndėrkombėtare mund te shkoj huq.
Perėndimi dhe Rusia me politikėn e tyre, pėrmes Grupit tė Kontaktit, do mundohen
qe te aplikojnė politikėn e njė rezultati ku mundėsisht te dy palėt (serbėt dhe
shqiptarėt) tė mos shpallėn; as fitues, as humbės. Gjatė kėtyre muajve politika
ndėrkombėtare ka dhėnė shumė sinjale se ėshtė e mundshme pėr ndonjė fazė tjetėr
pas-statusore, por edhe kjo fazė do tė jetė ndoshta pėr njė periudhė e caktuar
kohore e cila megjithatė nuk do te qonte rajonin drejt njė paqeje te qėndrueshme
dhe stabile. Pra qeshja ėshtė se faktori ndėrkombėtar ta njoh vullnetin e
popullit, ose te pėrballėt me revoltėn popullore.
Kujt i pėrkasin kishat dhe manastiret nė Kosovė?
Fatos Aliu
Kjo ėshtė njė ēėshtje esenciale dhe ekzistenciale pėr identifikimin e
lashtėsisė sė njė etniteti dhe entiteti tė njė kombi, e kulturės dhe historisė
sė tij. Ēėshtje e tė vėrtetės sė lashtėsisė dhe autoktonisė sė kombit shqiptar,
tė Ilirisė dhe
Shqipėrisė Natyrale, qėndron para ēfarėdo vendimi rreth statusit politik tė
Kosovės. Neglizhenca e trajtimit shkencor dhe historik tė trashėgimisė
historike-kulturore shqiptare tė kishave dhe manastireve nė Kosovė, paraqet
turpin mė tė madh tė qarqeve tona akademike shqiptare, sidomos nė kohėn kur
kemi tė bėjmė me ringjalljen e pansllavizmit, me pretendimet pėr
pėrvetėsimin e trashėgimisė shqiptare pėr interesa tė hegjemonizmit
serbomadh.
Pėrgjegjėsinė do ta bartin ata qė nė kėto kohėra jetike pėr
ardhmėrinė e Kosovės, gjenden nė ballė tė kėtyre proceseve politike, si dhe
institucionet e heshtura akademike tė Kosovės dhe e Shqipėrisė. As politika
e Kosovės, as edhe Akademia e Shkencave dhe Arteve tė Kosovės, nuk e kanė
kryer obligimin qė u takon, nė tė mirė tė vėrtetės shkencore e historike,
pėrderisa kishat dhe manastiret e Kosovės po trajtohen si serbe nėn kontroll
tė Kishės Ortodokse Serbe. Si mund tė bėhet njė politikė reale dhe e
qėndrueshme duke e heshtur dhe falsifikuar historinė? Ēfarė politike pėr
shtet bėjnė shqiptarėt duke mohuar kulturėn dhe trashėgiminė autoktone tė
popullit tė vet? Si mund tė heshtet uzurpimi dhe tjetėrsimi i trashėgimisė
historike dhe kulturore tė shqiptarėve tė Kosovės gjatė kohės sė sundimit tė
regjimeve pansllave tė Kosovės. Serbia dhe Kisha serbe nuk ka as tė drejtė
as legjitimitet tė thirret e ti uzurpojė ato, duke u sjellė si patron ndaj
tyre; Serbo-jugosllavia ka qenė vetėm njė pushtues i pėrkohshėm, falė
pansllavizmit ruso-evropian. Ato nuk i takojnė Serbisė as serbėve, por janė
pasuri e Kosovės, me themele tė kohės sė Perandorisė Bizantine, e cila, jo
vetėm qė nuk ka njohur Serbi nė Kosovė, por nė atė kohė as qė ka ekzistuar,
as kombi serb, as gjuha serbe.
Krishtėrimi nė kėto troje ėshtė autokton, me vendlindje dhe themele nė
Iliri, atė nuk e solli as Serbia nga stepet e Karpateve, as nga Rusia. Para
se tė arrinte nė Evropė, krishtėrimi ishte zhvilluar nė trevat e Ilirisė, me
qėllim dhe mision ta kultivonte shpirtėroren e mbronte njerėzoren dhe tė
mirat e pėrparimit e kulturės, nga sulmet dhe plaēkitjet e hordhive
ardhacake tė hunėve, gotėve, avarėve e fiseve tjera tė egra, qė asokohe
ishin vėrsulur drejt tokave tė Ilirisė sė begatshme me kulturė, dijeni dhe
zhvillim. Dyndjet e hordhive sllave janė tė kohės sė mėvonshme, tė
intensifuara vetėm nė mesjetė, nė kohėn e dobėsimit dhe rėnjes sė
Perandorisė Bizantine, por sllavėt nuk kanė qenė asnjėherė me supermacion
etnik, si serbė, por si pėrzierje e shumė etnive. Pas rėnjes sė Perandorisė
Osmane, Serbia me mbėshtetjen e fuqive tė mėdha ka arritur tė infiltrohet
dhe pozicionohet nė Ballkan, pikėrisht nga shkaku i kėsaj pėrzierje e madhe
tė pėrkatėsive tė ndryshme etnike, ku rol tė madh kanė pasė vetė prijėsat
shqiptarė. Edhe emrat e serbėve janė emra shqiptare tė deformuar nė gjuhė
sllave; si Boris (Bora), Mira (Mirė), Dhimitri (Dimitar), etj. Gjuha ėshtė
themeli, shpjeguesi i tė vėrtetės, sado tė ēirren pansllavistat e botės.
Historianėt dhe shkencėtarėt e kanė pėr detyrė ti sjellin argumentet se
kush ishin vėrtet rindėrtuesit e kishave dhe manastireve ortodokse nė
Kosovė, a ishin serbė apo shqiptarė ortodoksė. Ku i kanė rrėnjėt gjuhėsore
emėrtimet sllavizuara ortodokse si tė njėrėzve edhe objekteve fetare?
Fatkeqėsisht, sot pėr kėto ēėshtje mė shumė flasin historiografėt e botės
dhe krijues shqiptarė jashtė vendit, se sa ata brenda. Kjo indeferencė dhe
kjo heqje dorė nga kultura dhe historia, nga shpirti krijues dhe etnik,
ėshtė tragjedia dhe turpi qė po ndodhė nė trojet e Ilirisė sė stome - tė
Shqipėrisė Natyrale! Ky ėshtė turpi i intelegjecės, turp i politikės, turp i
kombit. Pėr kėtė qesh e po qesh bota me ne, pėrderisa mohojmė identitetin
tonė, tė kaluarėn tonė, kulturėn tonė! Nėse kėshtu vazhdon, vėrtetohet teza
e pushtuesve se, pa marrė parasysh lashtėsinė e shqiptarėve, shqiptarėt nuk
dijnė tė pėrcaktohen dhe mbrojnė tė vėrtetėn, dhe, duke heqė dorė nga
trashėgimia kulturore-historike e tė parėve tė tyre, nuk e meritojnė as
ardhmėrinė si komb e si shtet. Si duket, pėr kėto shkaqe ėshtė krijuar (apo
ka ndryshuar) edhe strategjia e bashkėsisė ndėrkombėtare ndaj ēėshtjes
shqiptare, edhe po tė supozonim se njė strategji e kėtillė nuk ka qenė e
kurdisur qė nga fillimi. Harresa kaq e shpejtė e krimeve dhe gjenocidit
serbomadh, tregon papjekurinė tonė mė ekstreme dhe mė tė turpshme pėr shtet
e sovranitet.
Historiografėt e ndryshėm dėshmojnė me dokumente se shqiptarėt kanė dhėnė
katėr papė tė Romės (shiko www.frosina.org). Sa paska dhėnė Serbia, e cila
akoma guxon tė sillet si zot shtėpie, nė shtėpitė shpirtėrore dhe kulturore
tė Kosovės? Serbia e di mirė kėtė, prandaj zhvillon fushata anė e mbanė
botės, pėr ti mbrojtur pronat e uzurpuara dhe fshehė tė kaluarėn
gjenocidale, pėr ti mbuluar gjurmat e krimit me falsifikime tė
historiografisė dhe uzurpimin e kulturės iliro-shqiptare. Prandaj nuk thuhet
kot krimineli kthehet gjithmonė nė vendin e krimit. Kjo po ndodh nė
Kosovė, me klerikėt e vendosur nė kishat dhe manastiret e Kosovės, si
drejtues tė saj. Jo vetėm qė i kanė uzurpuar ato, por brenda mureve tė
kėtyre kishave serbet kanė bėrė krime gjenocidi, jo vetėm nė tė kaluarėn e
largėt por edhe nė luftėn e fundit. Ky ka qenė misioni i tyre kryesor nė
kėto objekte fetare. Prandaj, edhepse nė rrethana tė reja, tė prezencės
ndėrkombėtare, liderėt serbe, si Koshtunica etj., gostiten nėpėr festa nė
Kosovė, nė Mitrovicė, Shtėrpce e Graēanicė. Krimineli nuk e harron vendin e
krimit, po kthehet gjithmonė sa herė qė ti mundėsohet. Serbia i ka
aktivizuar kollaboratorėt shqifolės nė interes tė politikės sė copėtimit tė
Kosovės, kontrollit tė enkllavave me shumicė serbe, kishat dhe manastiret
ortodokse tė Kosovės, duke siguruar nyjet kryesore pėr kontrollin ndaj
Kosovės nė tėrėsi, dhe synimet e hegjemonizmit pėr tė ardhmen. Faktori i
sapoardhur ndėrkombėtar nuk brengoset pėr luftėn e supermacionit tė njėrės
apo tjetrės palė, se do tė jenė serbėt apo shqiptarėt prioritet i saj nė
Ballkan, meqė ka interesat dhe fuqinė globale. Ajo nuk shikon drejtėsinė,
por krahun e atij qė ėshtė mė i vendosur, qė tregon fuqinė e organizimit dhe
unitetit tė brendshėm, si garanci pėr sigurinė e interesave strategjike nė
pėrmasa mė tė gjėra lindje-perėndim e veri-jug. Kosova u duhet vetėm si njė
vatėr multietnike e koklavitur etnikisht, nėn kontroll, derisa tė realizohen
kėto interesa, mėpastaj mbeten kėtu popujt pėr tia filluar serish me
konfliktet e luftrat e pambarim.
Kah po shkon Kosova, kah po shkon Shqipėria?
Shqiptarėt i kanė bėrė llogaritė gabim, (vet)mashtrimi i fundshekullit XX
dhe fillimi i atij XXI do ti kushtojė, me aventurat dhe proceset
vetėshkatėrruese nė emėr tė demokracisė, vrapin marramendės pėr pėrfitime,
duke ikur nga qenėsorja, nga identiteti e nga bashkimi si komb e si shtet.
Tashmė kemi hyrė nė fazėn pėrfundimtare tė kėtij procesi, me logjikėn e
pandryshuar tė iluzioneve pėr integrime me BE pėrmes dezintegrimit kombėtar.
Kėtė e tregon pikėrisht mospėrfillja e vatrave tė trashėgimisė sė lashtė tė
kishave dhe manastireve nė Kosovė, sikur kėto tė ishin diku nė qiell e jo nė
tokėn e Kosovės. E kujt pra ėshtė Kosova, nėse shpėrfillet historia dhe
kultura e saj nga vet shqiptarėt?
Fatos Aliu
Prishtinė, 21 janar 2007
MEXHID YVEJSI,
GJAKOVĖ
11 janar 2007
Kosova hyri nė Vitin e Ri-
me urime pėr pavarėsi
Pavarėsi apo vartėsi
?
Duhet tė reagosh ndaj sė keqės qė tė mos
bėhesh fajtor pėr ngadhnjimin e saj
-Kant-i
Nė shoqėritė me organizim tė papėrgjegjshėm, shkruan Rajt Mills,
mundėsitė e veprimit tė intelektualit tė pavarur ngushtohen shumė.
Vetė kjo gjendje ndikon, jo vetėm qė intelektuali tu shėrbejė grupeve
dhe institucioneve pėr manipulimin e njerėzve, por edhe vetė ai do tė
jetė i manipuluar.
Kur sundon forca mbi mendjen, atėherė,
thotė Mills, autoriteti i sė vėrtetės
zėvendsohet nga e vėrteta e
autorizuar.
E vėrteta e autorizuar pėr Kosovėn
Viti 2006 shkoi. Kosova gjatė vitit 2006, qė posa shkoi, rėndė e
pėsoi. Kosova rėndė e pėsoi nė ekonomi, arsim shėndetėsi, sidomos
nė energjetikė, gati pėr ēdo ditė pa dritė e xhepat tu na fikė,
duke na lėnė nė terr e xhepat tu na shtjerrė
Viti qė shkoi, rėndė na dėrmoi, shumė na mashtroi, sepse
premtimet pėr Kosovėn e pavarur nuk u realizuan, kurse Kosovės
sė lirė, nėn UNMIK, telashet, hallet, ju shtuan
Tė gjitha
premtimet, nga vendorėt dhe ndėrkombtarėt, pėr shqiptarėt, u
avulluan me shpejtėsi, sepse Kosovės as viti 2006 nuk i solli
pavarėsi
Statusi u shtye, me kėtė, Kosova u fye. Kjo shtyrje, pėr Kosovėn,
vėrtetė ishte fyerje.
Kėtė shtyrje tė pavarasisė e kemi peshkesh pėr shkak tė zgjedhjeve
tė Sėrbisė
Qė tė mos radikalizohet Sėrbia - Kosovės ju shtye
pavarėsia
! Kjo, thėnė shkurt, ishte e vėrteta e autorizuar, qė e
pengoi Kosovėn pėr tu pavarėsuar
Kėshtu, pra, as nė fund tė vitit 2006, pavarėsi pėr Kosovėn ska!
Kėshtu, pėrsėri, Kosova hyri nė Vitin e Ri duke pritur pavarėsi,
apo njė tjetėr vartėsi
?!
Viti i Ri me urime pėr pavarėsi
Viti 2007 filloj me urime . Filloj me urime, me pėrqafime, por
edhe me shkrepje enorme fishekzjarrėsh dhe tė shtėna tė shumta
armėsh. Pati edhe vrasje e dhjetėra tė plagosur, prej
fishekzjarrėsh dhe prej tė shtėna armėsh. Natėn e Vitit tė Ri u
plagosėn edhe disa fėmijė
Me gjithė kėto pasoja tragjike, kremtimi i Vitit tė Ri nė Kosovė
vazhdoj nė mėnyrėn mė kaotike; me pije tė ndryshme, nė veēanti
me e raki, me kėngė, valle, vallėzim, e kallėn krejt e bėnė
flakė e tym
! Me hajgare, pa lidhje, me mahi, me gjurulldi, zi e
ma zi
!Pse? Sepse ky Viti Ri, mė nė fund, Kosovės do ti sjellė
pavarėsi
!
Pavarėsia - Kjo fjalė e bukur, fjala mė e lumtur
Por, sduhet harruar vargjet qė Gėte i ka shkruar:
Fjala mė e lumtur
Kthehet nė njė moēal,
Nėse ai qė e dėgjon,
E ka veshin e shpuar.
Ėshtė e kotė tė veprosh,
Gjithēka mbetet e palėvizur!
Mos u dėshpro.
Guri nė ujin e kėnetės
Nuk bėn rrathė.
Kosova hyri nė Vitin e Ri 2007- me urime siē e kemi zanat. Se viti
2007 ėshtė vit i statusit, tashmė kjo ėshtė gjė e ditur, por ne, disa
u rritem, disa, u plakėm, statusin duke e pritur
!
Duke pritur pavarėsinė,
mos tharrojmė pėrgjegjėsinė
Kosova, po na thonė, si gjithmonė, sivjet, kismet, po bėhet shtet!
Kosova shtet me sovranitet. Po, edhe me pavarėsi. Pėr bukuri! Ska urim
mė tė
mirė pėr Vitin e Ri!
Demek, Kosova, sivjet po bėhet shtet, me sovranitet, me pavarėsi. Me
tė gjitha tmirat varg e vi
! Por, kur vijnė tmirat varg e vi, ruena
Zot, ska gjė ma zi
!
Ska
gjė ma zi sepse Kosova me kėtė pavarėsi ka mu bė edhe ma lomsh
se tani, e lomshi edhe mė shumė ka mu pėrzi
!
Kosova shtet, me kismet, do tė bėhet sivjet! Kėshtu na ėshtė premtuar,
shtet jo mė nėn UNMIK, jo shtet i shqiptarėve, por shtet i
qytetarėve, shtet modern, europian, laik, multietnik
!
Do tė bėhet Kosova shtet i zhvilluar, por pa tė drejtė mu nda apo
me shtet tjetėr, si me Nėnėn Shqipėri, mu bashkuar
!
Pavarėsia e Kosovės na ėshtė premtuar, por pavarėsia a ėshtė e
kufizuar, e cunguar e kushtėzuar, ska rėndėsi, veē le tė ketė
pavarėsi, na thonė, tjerat bėhėn mė vonė
?!
Kosova
do tė bėhet shtet sovran, kėshtu na ėshtė premtuar, por ky
sovranitet mund tė jetė jo i vėrtetė. Kosova shtet me sovranitet, por
ky sovranitet mund tna jep siklet, sepse sėshtė sovranitet taman,
sepse Kosova do tė mbikqyret rreptė nga Bashkimi Europian
Mbi shtatė
vite kaluan qė Kosova e lirė nėn UNMIK po vuan. Po vuan nėn
sundimin e vazhdueshėm neokolonialist tė UNMIK-ut, kinse pėr tna
mėsuar, pėrgatitur, siguruar prej rrezikut tarmikut
Njė
administratė e thatė, por e mbushur me njerėz tė specializuar, qė
kanė ardhė tė paftuar, disa pėr tu pasuruar, disa tė tjerė pėr tu
stėrvitur, qė tė jenė edhe mė tė pėrgatitur, popuj tjerė pėr ti
goditur
Specialistė tė ardhur nga mbarė bota, qė tani do tė
zėvendsohen me
specialistė tė tjerė nga Europa
A mund tė jetė Kosova shtet sovran
nėn Misionin e ri europian?
Europa, ku
njėzetshtatė shtete janė bashkuar, janė integruar, po vjen nė
Kosovė tonė UNMIK-un pėr ta zėvendsuar
! Po vjen Europa nė Kosovėn e
mbushur me gropa
Po vjen Europa nė Kosovėn e varfėruar, nė Kosovėn e
coptuar, nė Kosovėn e masakruar
Nė Kosovėn e varfėruar,
nė Kosovėn e coptuar, nė Kosovėn e masakruar, po
vjen njė Mision i ri neokolonialist- me shumė ekpertė, me shumė
specialistė
Po vjen pėr tna ndihmuar, penguar apo pėr tna
tjetėrsuar
!?
Nuk kemi tė drejtė tė parashikojmė, por kemi tė drejtė propozimin e
Martti Ahtisaarit, kur tė hapet pakoja, rreptė ta kundėrshtojmė
Rreptė
ta kundėrshtojmė sepse vetveten do ta
shkatėrrojmė
Propozimi i tij nuk ėshtė zgjidhje, por ėshtė njė tjetėr lidhje.
Lidhje me njė tjetėr ny pėr tė mbyllur kėtė ēėshtje me dry
! Zgjidhja
do tė imponohet, qė kjo ēėshtje pastaj tė arsyetohet
! Tė arsyetohet
prej atyre qė vetė janė fajtorė, prej atyre qė moti janė bėrė horė
Mision i ri i Bashkimit Europian nuk ka pėr detyrė qė ta bėj Kosovėn
shtet sovran, por ka pėr detyrė Kosovėn ta mbikėqyrė
Ky Misioni i ri ka pėr detyrė mbi detyrė qė Kosovėn jo ta pavarėsojė,
por rreptė ta kontrolojė
Ky
Misioni i ri neokolonialist me ekpertė, me specialistė, ka pėr
detyrė mbi detyrė qė Kosovėn rreptė ta mbikqyrė
! Kjo mbikėqyrje do tė
jetė njė tjetėr shtyerje, njė tjetėr fyerje
Ky
Mision i ri do tė pėrpiqet nga Kosova tė mos tėrhiqet, derisa Kosova
tė paqėsohet, tė qetėsohet, tė rehatohet, tė tjetėrsohet
Kur Kosova tė tjetėrsohet, duke u decentralizuar, duke u coptuar, duke
u rikolonizuar, atėherė Misioni i ri europian do tė thotė: Statusi
?
Gėzuar
! Puna jonė, e juaj, me sukses ka mbaruar
!!!
Pra, ky Mision i ri ėshtė si UNMIK-u i vjetėr, por me njė emėr tjetėr
BAROMETRI DIPLOMATIK
Prof.Dr.Mehdi HYSENI
11 dhjetor 2006
BE-ja ATRAKTIVE, POR E PAARRITSHME, PËR “BALLKANINË” HIBRIDE
Në tremujorin e parë të vitit 2007 Gjermania do të jetë
kryesuese e BE-së, sipas radhës së procedurës rotative të
drejtimit të këtij institucioni të rëndësishëm ekonomiko-politik,
integrues dhe demokratik evropian. Mirëpo, sa i përket zgjerimit të
BE-së me anëtarë të rinj (përpos përfshirjes së
Rumanisë dhe Bullgarisë) nuk do të ketë ndonjë novus
e as befasi në kuptimin pozitiv sidomos kur është fjala për
Turqinë dhe për vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor.
Një parashikim të këtillë realist sheshit e provon edhe kontestimi
i anëtarësimit të Turqisë në këtë institucion
të rëndësishën evropian, edhe pse Turqia qe 46 vjet është
duke pritur në “sportelin” aderues të tij. Ndërkaq,
për pranimin e vendeve të tjera të “Ballkanit Perëndimor”,
së këndejmi edhe të Shqipërisë, veç premtimeve
boshe dhe kushtëzuese, nuk do të ketë asgjë të re as
në vitin e ardhshëm, e as në këtë gjysmëshekull,
sepse sipas të gjitha gjasëve reale BE-ja nuk do të ketë “karrige
të reja” për “ballkaninë”, sepse realisht, asnjë
nga vendet pretenduese, edhe nuk i plotësojnë asnjë nga kushtet
dhe kriteret e procedurës së pranimit në BE mbase edhe në
këtë shekull kanë probleme dhe konflikte të pazgjidhura territoriale,
etnike dhe nacionale siç janë Serbia, Mali i Zi, Maqedonia, Shqipëria
dhe Bosnja e Hercegovina.
Mirëfilli, në kuadrin e këtyre vendeve me probleme të tilla
të pazgjidhura, sigurisht se radhitet edhe Greqia, edhe pse është
anëtare e BE-së. Mirëpo, pavarësisht nga pozita e saj privilegjuese
dhe e dyshimtë në BE, statusi i saj duhet të rishqyrtohet dhe të
ridefinohet përderisa Greqia të mos i zgjidh problemet ekzistuese të
pazgjidhura territoriale, etnike dhe shtetërore me Shqipërinë (problemi
i pazgjidhur i Çamerisë etj.), si dhe me Turqinë (Qiproja dhe
ishujt në Detin Egje etj.).
Veç kësaj, një nga barrierat kryesore të rifanitjes eventuale
të “perdes së hekurt” në “portën kryesore”
të BE-së për vendet pretenduese të Ballkanit Perëndimor,
pa dyshim se janë politika e rezervuar e Gjermanisë dhe e Francës,
e cila përmes deklaratave konkrete të përfaqësuesve të
saj më të lartë zyrtarë siç janë Angela Merkel
(kancelrja gjermane) dhe Nicolas Sarkozy( ministër i brendshëm frëng),
tanimë lë të kuptohet se në një të ardhme të
afërt sipas “afatit parashikues” nuk do të ketë kurrfarë
zgjerimi për anëtarë të rinj, përpos atyre që janë
në procedurë e sipër (Turqia dhe Kroacia).
Gjithashtu, prononcimi i këtyre dy zyrtarëve të lartë të
diplomacisë frengo-gjermane karahas Turqisë paralajmëron “kohë
të ligë dhe me breshëri” edhe për vendet e tjera të
Ballkanit, të cilat, po thuajse qe dy dekada janë duke ushqyer iluzione
të kota se në “një të ardhme të afërt”,
do të hyjnë në “familjen e integruar” evropiane (25
apo 27 anëtarëshe).
Me gjithë faktin se kohëve të fundit kancelarja gjermane, Angjela
Merkel, të paktën deklarativisht pat paralajmëruar se do ta mbështet
hyrjen e Turqisë në Bashkimin Evropian, ajo ka pohuar të kundërtën
se :” Evropa duhet të deklarohet se cilët janë kufijtë
e saj. Është e vërtetë se jemi duke zhvilluar negociata me
Turqinë dhe me Kroacinë, mirëpo, gjithashtu e dijmë se brenda
afatit të caktuar nuk do të mund të pranojmë ndonjë shtet
tjetër anëtar të ri në kuadrin e BE-së”.
Sipas prononcimit të kancelares gjermane, Angela Merkel, në fillim të
vitit të ardhshëm, një nga prioritetet e politikës gjermane
si kryesuese e BE-së, do të jetë zgjidhja e çështjes
së Kushtetutës së BE-së (e cila për shkak të dështimit
të saj si rrjedhim i rezultateve negative të referendumit në Francë
dhe në Holandë, ende ndodhet “pezull”, është jo
valide), e cila sipas A. Merkel është e domosdoshme për Evropën,
sepse ky “traktat kushtetues përcakton dhe sqaron se cilat janë
obligimet, të drejtat dhe përgjegjësitë e Evropës dhe
të shteteve anëtare të saj. Ekziston frika se Evropa çdo
gjë do të xhirojë sipas porirjes së saj, mirëpo, një
gjë e tillë nuk duhet të vijë në shprehje”. Për
të mos ndodhur diç e tillë “e parashikuar” në
veprimin praktik të BE-së, kancelarja gjermane Angela Merkel që
tani ka paralajmëruar se gjatë mandatit kryesues të BE-së,
një nga detyrat dhe objektivat prioritare të Gjermanisë dhe të
shteteve të tjera anëtare të BE-së, do të jetë përcaktimi
i afatit të miratimit të Kushtetutës së BE-së, sepse
sipas vlerësimit të saj objektiv, vënia në jetë e saj
duhet të jetë “realitet për Evropën”.
Në favor të sigurisë të bashkëpunimit të integrimit,
të demokratizimit, të stabilitetit dhe të perspektivës së
ardhme vizionale afatgjatë të Evropës janë edhe pikëpamjet
racionale dhe objektive të Presidentit aktual të SHBA-ve, George W.
Bush dhe të premierit të Britanisë së Madhe, Tony Blair, sipas
së cilave del se popujt e Evropës e as të Ballkanit nuk kanë
nevojë për “Evropë politike”, por për Evropë
të integruar dhe demokratike në kuadrin e së cilës, do të
duhej të gjendej edhe Turqia, si dhe vendet e tjera të “Ballkanit
Perëndimor”.
Mirëpo, praktikisht, me pikëpamjet e këtilla të drejta vizionale
të presidentit George W. Bush dhe të premierit Tony Blair bien ndesh
me qëndimret e deritashme politike të kancelares gjermane, Angela Merkel
dhe të ministrit të Punëve të Brendshme të Francës,
Nicolas Sarkozy, sepse para ca kohësh me deklaratat e tyre janë prononcuar
para opinionit publik, se viti i ardhshëm do të jetë një pikëpyetje
e madhe zgjerimi i Bashkimit Evropian (BE).
Vërtet, çfarë do të ndodhë vitin e ardhshëm me
fatin e zgjerfimit të BE-së, sipas vizionit pesimist dhe radikal të
Nicolas Sarkozy (ministër i brendshëm aktual i Franës dhe kandidat
i mundshëm për kryetar në zgjedhjet e vitit 2007). Realisht, asgjë
sepektakulare, veç spekulimeve të këtilla të politikës
dhe të diplomacisë frenge, të cilat, prapë, edhe në vitin
e ardhshëm mund të ndikojnë negtivisht në bllokimin e miratimit
të Kushtetutës së BE-së, si dhe në kontestimin e pranimit
të Turqisë në BE. Ministri i brendshëm francez me prejardhje
hungareze, Nicolas Sarkozy, që tani është pronocuar se do të
jetë kundër pranimit të Turqisë në BE: “Nëse
BE-ja miraton vendimin për pranimin e Turqisë në radhat e saj,
unë do ta kundërshtojë atë, sepse ai do të jetë
produkt i [Evropës politike], përkatësisht vendim politik”.
Sipas konceptit politik “pax romana” të Nicolas Sarkozy, viti
i ardhshëm, nuk do të duhej të ishte preokupim dhe objektivë
parësore e zgjerimit të BE-së me vende anëtare të reja
siç janë Turqia, Kroacia dhe vendet e tjera, të theksuara të
Ballkanit Perëndimor, por mbi të gjitha, duhet të vijë në
shprehje “ reformimi i institucioneve dhe i caktimit të kufijve të
Evropës”(!) – Kuptohet, jashtë këtij koncepti politik
“reformues” të BE-së së N. Sarkozy, Turqia do të
mbetej jashtë kufijve të saj politiko-ekonomikë dhe integrues.
BAROMETRI KOMBĖTAR
Prof.Dr.Mehdi HYSENI
04 dhjetor 2006
ATA QĖ E RRAHIN VETĖVENDOSJEN-POPULLIN E VET,
NUK E MERITOJNĖ
LIRINĖ, AS PAVARĖSINĖ!
* Nė vijimėsinė historike popullin shqiptar tė Kosovės nuk ka mundur ta frikėsojė, ta gjunjėzojė, tia mbyllė gojėn kundėr lirisė dhe pavarėsisė sė tij, asnjė ushtri, asnjė polici e huaj terrorizuese okupatore; asnjė ushtri dhe asnjė polici e Serbisė gjenocidale imperialiste. Prandaj, as policia e sotme transitore shqiptare nuk mund tia arrijė njė qėllimi tė tillė absurd pėr ta heshtur Lėvizjen Vetėvendosje, sepse ajo ėshė lėvizje masovike, qė gėzon mbėshtetjen gjithėpopullore shqiptare jo vetėm nė Kosovė, por edhe jashtė saj nė hapėsirat e tjera tė Shqipėrisė Etnike, si dhe nė mbarė diasporėn shqiptare nė botė.
* * *
Historia e praktikės sė derisotme ka provuar se ato regjime(diktatoriale antipopullore) dhe titullarėt e tyre, tė cilėt duke pėrdorur forcėn dhe dhunėn policore, ushtarake apo paraushtarake (vetjake apo tė huazuar nga mercenarizimi i jashtėm kontraktues) kanė ardhur nė pushtet dhe nė institucionet dhe organet e tij, ashtu me turp dhe me bisht ndėr kėmbė janė avulluar nga postet e tyre sunduese.
Shembull i kėtillė mė karakteristik dhe mė i freskėt ishte edhe regjimi ēetniko-fashisht gjenocidal i Serbisė sė Slobodan Milosheviqit, i cili pėr shkak tė ushtrimit tė dhunės, tė torturės psiko-fizike dhe formave tė tjera ataviste antihumane, antiligjore dhe antidemokratike kundėr veprimtarėve politikė shqiptarė dhe pjesėmarrėsve tė protestave dhe demonstratave tė popullit shqiptar nė Kosovės, nė fund qe i gjykuar tė dėshtojė me turp dhe me vurratė tė pėrjetshme kriminale-gjenocidale, ashtu siē pat dėshtuar makineria e boshtit nazifashist tė regjimeve gjenocidale dhe kriminale tė Adolf Hitlerit dhe tė Benito Musolinit.
Simetria iracionale
Duke qenė se si mijėra shiptarė tė tjerė tė Kosovės, edhe unė jam viktimė e politikės dhe e praktikės gjenocidale e terroriste tė regjimit ushtarako-policor tė Serbisė sė Slobodan Milosheviqit, titullarėve pushtetarė shqiptarė tė Kosovės ua bėj kėto pyetje: (1) Pse politika e sotme zyrtare e Kosovės ka zgjedhur rrugėn e gabuar dhe tė pajustifikueshme, qė ta instrumentalizojė dhe ta politizojė policinė, organet dhe institucionet e tjera juridike tė rendit dhe tė drejtėsisė, me qėllim qė ato nė emėr dhe pėr hir tė mbrojtjes sė interesave tė saj tė panjohura, ti qėrojnė hesapet me veprimtarėt politikė tė Lėvizjes Vetėvendosje, si dhe me pjesėmarrėsit e tjerė tė protestave publike, paqėsore dhe demokratike, tė mbajtura nėpėr qendrat e Kosovės? (2) Pse organet policore dhe tė sigurisė tė pėrzihen nė politikė, duke i marrė nė biseda informative, duke i kėrcėnuar, duke i frikėsuar dhe duke i keqtrajtuar fizikisht aktivistėt politikė tė Lėvizjes Vetėvendosje me nė krye Albin Kurtin? (3) Pse ndaj veprimtarėve tė kėsaj Lėvizjeje tė aplikohen tė njėjtat forma kėrcėnuese, tė ushtrimit tė dhunės psikike dhe fizike (duke ua dėmtuar gjymtyrėt e trupit: thyer duart, hundėn, kėmbėt etj.), sikurse policia dhe udbashėt e regjimit policor tė Serbisė sė Slobodan Milosheviqit ndaj veprimtarėve politikė dhe demonstruesve shqiptarė anembanė Kosovės(pėr shkak se edhe ata, para se tė lindėte dhe tė shihte dritėn Lėvzija Vetėvendosje dhe Albin Kurti, parashtruan botėrisht kėrkesėn e tyre tė drejtė dhe tė ligjshme, qė Kosova ta fitonte tė drejtėn e vetėvendosjes dhe tė pavarėsisė sė plotė nga Serbia) gjatė viteve tė stuhishme dhe tė pėrgjkashme (1981-1999)? (4) Pse kėta djemė dhe vajza (fėmijė tanė) nė lulen e moshės mė tė mirė, tė perkuizohen nėpėr shtėpitė dhe nėpėr banesat e tyre, tė merren me dhunė nė biseda informative, tė paraburgosen, tė burgosen dhe tė keqtrajtohen nga organet policore shqiptare(sikurse para shtatė vitesh qė terrorizoheshin sė bashku me prindėrit, me edukatorėt, me mėsuesit dhe me profesorėt e tyre nga ana e policisė kriminele serbe tė Slobodan Milosheviqit), kur dihet se pikėrisht kjo gjeneratė (1981-2006) e re e fėmijėve tanė nuk kanė pasur kurrfarė fėmijėrie, sepse ishin tė diskriminuar, tė traumatizuar, tė torturuar, tė frikėsuar, tė uritur, tė zdeshur, tė zbathur, tė pėrzėnė nga kopshtet fėmijėrore, nga shkollat dhe nga fakultet, si rrjedhojė e ushtrimit tė forcės dhe tė dhunės sė gestapos policore ēetniko-fashiste serbe tė Beogradit? (5) Deri kur do ta imitojnė dhe demonstrojmė nė praktikė politikėn policore dhe kėrbaēin demorkatik tė regjimeve gjenocidale kolonialiste tė Serbisė sė Slobodan Milosheviqit mbi popullin liridashės shqiptar tė Kosovės, pėr shkak se ai (qe 100 vjet) ėshtė i pabindshėm dhe i papajtueshėm me sundimet tė regjimeve tė huaja gjenocidale dhe skllavėruese?
Sikurse ata qė po japin urdhra, ashtu edhe ata qė po i zbatojnė ato urdhra pėr ta qetėsuar psikikisht dhe disiplinuar fizikisht, nė mėnyrė qė tia mbyllin gojėn Lėvizjes Vetėvendosje, duhet ta mbajnė parasysh faktin se brenda njė kohe tė shkurtėr do tė ballafaqohen me ligjin dhe me drejtėsinė popullore shqiptare, sepse kjo Lėvizje ka karakter dhe strukturė gjithėpopullore shqiptare. Kjo Lėvizje ėshtė vetė populli shqiptar i Kosovės, i cili nė formėn mė demokratike dhe paqėsore me tė drejtė po kėrkon dhe po proteston qė, jo vetėm tė pėrshpejtohet procedura e njohjes sė pavarėsisė sė Kosovės, por qė shtetarėt e qeverisė sė pėrkoshshme(transitore) tė Kosovės, tė mos pranojnė asnjė formulė, as zgjidhje politike tjetėr tė statusit tė Kosovės, pėrveē tė sė drejtės sė vetėvendosjes, qė do tė thotė lirinė dhe pavarėsinė e plotė juridiko-politike tė Kosovės nga Serbia gjenocidale kolonialiste.
Kjo ėshtė njė nga motivet krysore pse Lėvija Vetėvendosje ka dalė nė dritė dhe, pse nė mėnyrė demokratike dhe paqėsore po proteston kundėr tė tė gjitha parregullsive dhe devijimeve tė deritashme tė kastės politike zyrtare tė Kosovės, kur ėshtė fjala pėr zvarritjen e procesit tė zgjidhjes sė statusit politik tė Kosovės, si dhe pėr porblemet e tjera serioze me tė cilat po ballafaqohet i gjithė populli i Kosovės brenda kėtij gjashtėvjeēari(1999-2006), si shkak dhe pasojė e politikės dhe tė politikanėve tė burokratizuar dhe tė korruptuar, qė pėr interesa tė tyre vetjake dhe grupore karrieriste dhe profiterike kanė bėrė edhe gabimet kardinale nė difavor tė interesit tė pėrgjithshėm tė Kosovės ngase para kohe, domethėnė para se Kosova tė njihet si subjekt juridik ndėrkombėtar, kanė pranuar qė nė forma tė ndryshme tė grupeve teknike, tė hyjnė nė dialog me politikanėt serbomėdhenj tė Beogradit zyrtar(!?)
Gabimet e deritashme politike tė qeverisė sė Kosovės nuk mund tė korrigjohen duke e pėrdorur forcėn dhe dhunėn policore pėr tė asgjėsuar Lėvizjen Vetėvendosje, sepse kjo nė asnjė mėnyrė nuk ėshtė fajtore pėr gafat e diletantėve politikė tė qeverisė sė Kosovės, tė cilėt kanė pranuar standardet decentralizuese, pėrkatėsisht standardet e copėtimit tė territorit tė Kosovės, ashtu si ka kėrkuar nė mėnyrė imponuese dhe ultimative Beogradi zyrtar dhe Kisha Ortodokse Serbe (tė mbėshtetura nga faktorėt evro-ndėrkombėtarė).
Nė fakt, Lėvizja Vetėvendosje me veprimin e saj politik, kombėtar, demokratik dhe paqėsor po orvatet qė ti pėrmirėsojė gabimet politike 6-vjeēare tė elitės politike shqiptare nė Kosovė, duke e bėrė me dije atė qė tė heqė dorė nga format dhe klishet stereotipe dhe triviale tė politikės sė dikurshme dhe tė sotshme tė Serbisė, si dhe tė distancohet nga politika e huaj e ndėrvarėsisė dhe e diktatit, sepse ėshtė nė diskurs me realizimin e sė drejtės sė vetėvendosjes sė Kosovės.
Duhet ta rikujtojmė qeverinė dhe parlamentin e Kosovės, se nė ēdo shtet nė botė ku sundojnė ligji, e drejta, drejtėsia, rendi dhe demokracia, policia nuk e ka fajlėn kryesore pėr zgjidhjen e problemeve tė ndcryshme politike dhe shoqėrore, por politika ėshtė ajo vetė qė merret me shqyrtimin dhe me rrugėzgjidhjen e tyre.
Nėse titullarėt e politikės zyrtare tė Kosovės vazhdojnė me gabimet e politikės sė tyre tė deritashme, duke e anatemuar, injoruar, pėrēmuar dhe keqtrajtuar Lėvizjen Vetėvendosje, atėherė ska dyshim se policia do tė jetė substitut i saj. Mirėpo, atėherė, gjithashtu, duhet tė llogaritet edhe nė fundin e dėshtuar tė asaj politike, sepse policia nė asnjė vend tė botės nuk mund tė luajė rolin e politikės dhe tė diplomacisė shtetėrore, por vetėm se ėshtė nė shėrbim tė tyre.
Kontestin politik ndėrmjet politikės zyrtare tė Kosovės dhe Lėvizjes Vetėvendosje, nuk mund ta zgjidhė policia duke e pėrdorur forcėn dhe dhunėn e saj antiligjore mbi veprimtarėt dhe mbi qytetarėt e pafajshėm, tė cilėt me tė drejtė po kėrkojnė liri, pavarėsi, drejtėsi dhe demokraci tė njėmendtė, sikurse tė gjithė popujt e tjerė nė Ballkan, por vetė institucionet politike tė Kosovės, duhet tė jenė ato qė sa mė parė tė jetė e mundur, ta zgjidhin kėtė kontest politik me pėrfaqėsuesit legjitimė dhe legalė tė Lėvizjes Vetėvendosje. Ndryshe, nga ky konflikt politik, do tė pėrfitojnė tė gjithė armiqtė e brendshėm dhe tė jashtėm tė pavarėsisė sė Kosovės shqiptare. Ja, ky do tė ishte kulmi i suksesit i politikės policore zyrtare tė Prishtinės(!) Kėsaj politike ANTIVETĖVENDOSJE mė sė shumti do ti gėzohej politika zyrtare antishqiptare e Beogradit dhe e Kishės Ortodokse Serbe, qė me ēdo kusht po luftojnė, qė Kosovėn ta rikthejnė nėn sundimin e dikurshėm kolonial dhe hegjemonist tė Serbisė sė Madhe.
Dozimi "alaPavarësi"
Deklaratat boshe se pavarësia e Kosovës është akt i kryer
dhe pritet vetëm njohja formale e saj, ishin vetëm sllogane stereotipe
të një politike të dështuar. Më e keqja ishte se këtë
rezon politik e përqafuan të gjitha subjektet politike, pa përjashtim,
duke qenë në ethe se nuk do të jenë degustatorë të
tortës "Pavarësi".
Agim Vuniqi, Farmington Hills
28 nėntor 2006
Angazhimi disa vjeçar i amerikanëve në Irak, Iran, Siri, Afganistan,
Korenë Veriore, kanë shtuar dukshëm përqëndrimin e politikës
së jashtme amerikane në zonat më të skuqura të globit.
Kosova vetëm konsiderohet një problem i vjetër që do çasje
të re, por deri më tash administrata e Bushit këtë e ka shiquar
si çështje të zgjidhur nga paraardhësi i tij, presidenti
Clinton. Shprehur më mirë pozicioni politik dhe diplomatik i Kosovës,
menjëherë pas hyrjes së trupave të NATO-s ka qenë shumë
më i qartë, dhe mos zgjidhja e statusit të Kosovës deri më
tash është vërtet zhgënjyese, dhe kjo ka futur Ballkanin në
rrugë qorre, shiqo tash qëndrimin e rumunëve, dmth., kjo po rikthen
problemin e Kosovës në fillim, janë harruar krimet serbe në
Kosovë dhe në ish Jugosllavi, tash problemi kosovar shiqohet me tjetër
dioptri. Nuk mund të gjenden fjalë arsyetimi për politikën
sterile të udhëhequr nga lidershipi i deritanishëm kosovar, deri
më tash. Vetë procesi i shtyrjes së statusit shprehte mosguximin
e tyre politik për të përshpejtuar përfundimisht zgjidhjen
e statusit final të Kosovës. Humbja e madhe e kohës pas zgjedhjeve
nacionale për të vendosur qeverinë stabile, dy herë radhazi,
pastaj votimi i përsëritur disa herë tregoi mos gatishmërin
e liderëve politik për të krijuar strategjinë e realizimit
opercional dhe kohor të pavarësisë. Deklaratat boshe se pavarësia
e Kosovës është akt i kryer dhe pritet vetëm njohja formale
e saj, ishin vetëm sllogane stereotipe të një politike të
dështuar. Me e keqja ishte se këtë rezon politik e përqafuan
të gjitha subjektet politike, pa përjashtim, duke qenë në
ethe se nuk do të jenë degustatorë të tortës "Pavarësi".
Kjo zvarritje gjithnjë e më tepër po zhgënjen qytetarët
e Kosovës, deri sa administratorët lokal por edhe ata në nivel
ministrishë iu përveshën punës më profitabile, vjedhjes
dhe keqpërdorimeve të mjeteve të buxhetit publik, por edhe të
abuzimeve të mëdha finansiare në kompanitë publike si në
KEK dhe PTK, por edhe në agjensitë tjera qeveritare. Mungesa e disiplinës
finansiare në të gjitha ministritë, dhe moskuptimi se statusi i
Kosovës le që nuk po zgjidhet, por përkundrazi Kosova po sharron
gjithnjë e më shumë në valët e krimit dhe korrupsionit,
për çdo ditë po tregon se lidershipi kosovarë ka humbur
ndjenjën e realitetit, dhe është në distancë të
madhe nga kërkesat e qytetarëve por edhe nevojave të tyre. Vakuumi
i krijuar nga plogështia e UNMIK-ut, Grupit të Kontaktit, Unionit Evropina
dhe Këshillit të Sigurimit, i lejojë Serbisë kohë të
mjaftushme për këndellje politike që ajo të rikthehet përmes
Rusisë në të gjitha institucionet ndërkombëtare ku vendoset
për fatin e Kosovës, bile mund të thuhet që Kosova është
në sofrën e dytë. Bisedimet e stërzgjatura për decentralizim
dhe klithjet fëmijërore të gëzimit se pas shumë kohësh
po shkojnë në sheti pikniku në Vjenë, për shumicën
e pjesëmarrësve ishte kontakti i parë me menynë evropiane,
prandaj ishin të maxhepsur nga bollëku vjenez, por edhe nga era e verës.
Serbia shfrytëzojë maksimalisht dorzën e ofruar nga lidershipi
kosovar, ajo ishte gjithnjë më prezente në bisedime me delegacionet
e huaja. Kjo prodhoi edhe prezencën dhe ofensivën e Serbisë në
lobizëm duke angazhuar Korporatën "Barbour Griffith & Rogers",
qe te loboje per ta dhe kunder Pavaresise se Kosoves. Kontaktet serbe me këtë
firmë u zhvilluan ratësisht, dhe ka të bëjë me kontratën
e nënshkruar nga firma serbe "Pinki" me BGRI (Barbour Griffith
& Rogers Incorporation) për t'i përfaqësuar intereset e firmës
beogradase në Misisipi, guvernator i së cilës rastësisht është
Hali Barbur, themelues dhe pronar i korporatës. Ideja e takimit të Nikoliqit
me Muftiun e Beogradit ka rrjedhë nga BGRI, e cila punon intensivisht në
planin që Tomisllav Nikoliqit dhe Aleksandër Vuçiqit t'ju organizon
takimin në Amerikë me funksionerë të rëndësishëm
të administratës së Bushit. Përndryshe "Barbour Griffith
& Rogers" kanë punuar në fushatën e Bush-it gjatë
vitit 2000, në mesin e klientëve të tjerë janë "Delta
Air Lines", Lockheed Martin dhe qeveria e Meksikos... Meqë administrata
e Bushit nuk e shihte çështjen e Kosovës ndonjë problem
me prioritet, Serbia intensifikoi aktivitetin diplomatik, për të dëshmuar
para botës se fajtor për tragjedinë Kosovare ishte Millosheviqi,
dhe se tash është koha për shfajësim, kinse ajo është
palë e dëmtuar në luftë dhe thirret vazhdimisht në rezolutën
1244 për të fituar të drejtën që Serbia të mos anashkalohet
në procesin e vendosjes së statusit final të Kosovës. Në
kohën kur Ahtisari përgatitej të hapte pakon, ai u bombardua nga
qeveria serbe për të shtyrë vendimin, në këtë kishte
ndikim edhe ofensiva e Serbisë në Washington dhe SHBA, siç ishin
"letra e 20 senatoreve dhe kongresisteve drejtuar presidentit Bush, Fushata
e Artemijes dhe koalicioni potencial me evangjelistet amerikane, Robertson dhe
Farell, letra e senatorit Vojnoviq per Bushin, ku ai qorton Presidentin per shpejtimin
e çështjes se statusit te Kosoves dhe kerkon nderhyrjen e tij tek
faktoret relevante, per shtyrjen e statusit derisa te kryhen zgjedhjet ne Serbi".
Pala shqiptare e dozuar deri vonë me pavarësi kishte lënë
anash angazhimin e përhershëm deri në zgjidhjen definitive të
statusit. Shumica e organizatave shqiptare në Amerikë kujtonin që
kishin kryerë misionin shekullor, prandaj edhe lobimi i tyre ishte i pavrejtur,
nuk ishte as për së afërmi si në kohën e luftës,
ndoshta për këtë mund të fajësohen liderët shqiptarë
që i mësynë "bereqetit" që sillte pushteti, duke
lënë anash kontaktet me diasporën shqiptare, për të shtyrë
deri në fund procesin e pavarësisë. Më e keqja që Kosova
fare pak e gati hiç nuk duket ne kanalet e CNN-it, BBC, apo shumë
pak në gazetat qendrore si New York Times Washington Post... Angazhimi i
mëhershëm permanent i të gjitha subjekteve të organizuara
është zbehur edhe nga kriza ekonomike në Amerikë, por edhe
nga përqënd