D e b a t i m e
www.ereniku.net

Tė dashur vizitorė, te gjitha punimet e bashkėpunėtorėve tanė, dhe atyre qė na shkruajnė letėr edhe pėr herė tė parė, te cilat mund t'i lexoni nė kėtė rubrikė speciale, tė rezervuar vetėm pėr ta, do tė botohen pa kurrfarė ndėrhyrje tė redaksisė sė erenikut, ngase mendojmė, se vetėm ashtu, ruhet origjinaliteti i mendimit dhe fjalės sė tyre tė shprehur dhe tė publikuar nė opinionin e gjėrė. /Ereniku nuk mbanė kurrėfarė pėrgjegjėsije./
Shkruan: Titan TIVARI
19 shtator 2007             

                 "PESĖ" SHQIPĖRITĖ

                 1.Iliria Antike
Pėrfshin trojet e Ilirėve dhe kufijtė e Ilirisė, duke filluar nga Istra e Sllovenia, nė perėndim,  deri nė kufijtė e Rumanisė, nė lindje dhe nga brigjet e lumenjve Sava e Danub nė veri, e deri nė More (Peloponez), nė jug, si dhe nga brigjet e Adriatikut dhe tė Jonit  e deri nė kufijtė e Bullgarisė dhe tė Turqisė, me njė sipėrfaqe prej 400 000 km2.
 
                 2. Arbėria ose Shqipėria Ilirike
Ėshtė njė territor gjeografik e historik mė i madh se Shqipėria Etnike. Nė tė bėjnė pjesė, pėrveē Shqipėrisė aktuale Etnike, edhe disa territore tė Ilirisė, por tė cilat aktualisht nuk janė tė banuara me shumicė dėrrmuese tė popullit shqiptar, ose nuk janė fare tė banuara me shqiptarė, pėr shkak tė dėbimit tė tyre me dhunė nga vatrat e tyre ose asimilimit gjatė shekujve.
 
Arbėria ose Shqipėria Ilirike pėrfshin Principatėn e Gjergj Ballshės I nė shek.XIV, e cila pėrfshinte njė pjesė tė Bosnjės,  Malin e Zi, Kosovėn dhe Shqipėrinė e Mesme. Dhe kjo Shqipėri Ilirike vazhdoi pastaj katėr shekuj mė vonė me Pashallėkun e Shkodrės, tė udhėhequr nga Kara Mahmud Pashė Bushati  dhe me Pashallėkun e Janinės, tė udhėhequr nga Ali Pashė Tepelena.  Pikėrisht tėrėsia tokėsore e kėtyre tri principatave apo pashallėqeve shqiptare, qė shtriheshin nga Bosnja nė veri dhe mbaronin nė fund tė Epirit (Ēamėrisė) te Gjiri i Artės nė jug, pėrbėjnė atė qė sot mund tė quhet Shqipėri Ilirike, me njė sipėrfaqe tokėsore prej rreth 200 000 km2.
 
                 3.Shqipėria Etnike
Ėshtė njė territor i caktuar gjeografik dhe historik nė hapėsirėn e Ballkanit, i cili ka qenė dhe ėshtė edhe sot i banuar me shumicė tė popullit shqiptar. Ėshtė territor kompakt e homogjen dhe ėshtė atdhe i shqiptarėve qė nga parahistoria dhe antika e deri nė ditėt tona.
 
Shqipėria Etnike pėrfshin territoret e katėr Vilajeteve Shqiptare qė ekzistonin para, gjatė dhe pas Lidhjes Shqiptare tė Prizrenit (1878-1881):
1.Vilajeti i Janinės, 2.Vilajeti i Manastirit, 3.Vilajeti i Kosovės dhe 4.Vilajeti i Shkodrės.
 
Kufijtė e Shqipėrisė Etnike fillojnė te Gjiri i Artės nė jug tė Ēamėrisė dhe ngjiten lart nė veri te Molla e Kuqe afėr Nishit nė Toplicė, kurse mbarojnė nė Tivar tė Malėsisė sė Madhe nė veriperėndim. Po kėtė Shqipėri Etnike, me kėto troje dhe me kėta kufinj shtetėrorė e shpalli shtet tė Pavarur dhe Sovran Kuvendi Mbarėkombėtar, me Ismail Qemalin nė ballė, mė 28 Nėntor 1912 nė Vlorė. Shqipėria Etnike, atėherė dhe tani, ka njė sipėrfaqe tokėsore prej rreth 100 000 km2.
 
Derisa nė kohėn e sundimit tė Perandorisė Turke Shqipėria Etnike ndahej nė 4 vilajete historike:
1.Vilajeti i Janinės
2.Vilajeti i Manastirit
3.Vilajeti i Kosovės dhe
4.Vilajeti i Shkodrės
 
Sot Shqipėria Etnike ndahet nė 8 "vilajete" moderne:
1."Vilajeti" i Shqipėrisė (londineze)
2."Vilajeti" i Kosovės Qendrore (protektorat)
3."Vilajeti" i Iliridės
4."Vilajeti" i Kosovės Lindore
5."Vilajeti" i Malėsisė sė Madhe
6."Vilajeti" i Ēamėrisė,
7."Vilajeti" i Toplicės (Nishit)
8."Vilajeti" i Sanxhakut
 
Nga ky realitet i sotėm del se "vilajetet" shqiptare janė dyfishuar dhe se Shqipėria Etnike jo vetėm qė nuk ėshtė bashkuar, por ka shkuar drejt shpėrbėrjes sė mėtejshme, copėtimit dhe pėrēarjes ndėrshqiptare! Ky ėshtė realiteti i sotėm gjeopolitik i Shqipėrisė Etnike.
 
Por, ajo qė e bėn edhe mė tragjike, edhe mė tė dhimbshme kėtė mozaik gjeopolitik tė trojeve etnike shqiptare ėshtė qėndrimi indiferent, anacional e mosfėrfillės i klasės politike shqiptare tė kėtyre 8 vilajeteve mjerane, e cila kurrė nuk ka marrė inisiativė tė vendosur, tė qartė e serioze pėr hartimin e njė Programi Kombėtar pėr ēlirimin dhe ribashkimin e trojeve etnike shqiptare nė njė shtet tė vetėm kombėtar!
 
Motoja e rilindasve tanė kombėtarė, ”Njė komb, njė shtet”, ėshtė anashkaluar vazhdimisht nga qendrat e politikės shqiptare anembanė "vilajeteve" moderne tė Shqipėrisė Etnike! Udhėheqėsit dhe pushtetarėt shqiptarė ende nuk e kanė njė ėndėrr, njė ideal, njė aspiratė, njė opcion, njė strategji politike dhe njė qėndrim tė vetėm e tė pėrbashkėt zyrtar pėr shtruarjen dhe zgjidhjen e ēėshtjes kombėtare shqiptare – ēlirimin dhe ribashkimin e Shqipėrisė Etnike.
 
Opcioni i pėrbashkėt dhe i vetėm i liderėve dhe partive shqiptare deri mė sot ka qenė karrierizmi, pushteti, pasurimi personal dhe asgjė tjetėr. Ata, jo vetėm qė kanė zhvilluar njė politikė antikombėtare, por kanė bėrė edhe njė poplitikė antipopullore.
 
Klasa politike e tė gjitha "vilajeteve" moderne shqiptare tė Shqipėrisė Etnike ėshtė sjellė e po sillet ndaj ēėshtjes shqiptare me njė nihilizėm e pėrēmim tė hapur e tė pa shoq, deri nė njė mohim e injorim tė plotė  tė ekzistimit tė saj si njė ēėshtje e shtruar pėr zgjidhje! Ekzistojnė njė numėr i pambarim deklaratash e pohimesh kundėr ribashkimit kombėtar, duke e cilėsuar atė si iluzion, fantazi, tė tejkaluar apo si utopi e aventurė tė njė grupi idealistėsh,  nacionalistėsh apo ekstremistėsh shqiptarė qė nuk marrin vesh nga politika, duke mos ngurruar qė t’i etiketojnė edhe si njerėz me maska, kriminelė dhe terroristė!
 
Shovenistėt fqinjė propagandojnė se Shqipėria Etnike nėnkupton pushtimin dhe aneksimin nga ana e shqiptarėve tė territoreve tė tyre etnike, pra, okupimi nga ana jonė e territoreve tė huaja. Por dihet historikisht se shumica e atyre territoreve ku sot banojnė popujt fqinjė kanė qenė territore ilire, pra shqiptare, dhe se po kėta popuj janė agresorė, sepse i kanė pushtuar me dhunė territoret iliro-shqiptare ku kanė ngritur sot shtetet e tyre. Themelet e shteteve tė tyre janė tė ngritura nė pronė tė huaj, mbi troje tė tjetėrsuara!
 
                 4.Shqipėria Natyrale
Kėto kohėt e fundit nė skenėn politiko-terminologjike ėshtė shfaqur edhe njė term i ri politik me emrin Shqipėria Natyrale, i cili, nė njėfarė mėnyre, pėrpiqet qė tė zėvendėsojė nocionin politik Shqipėria Etnike. Shqipėria Natyrale bazohet nė atė qė quhet realpolitika shqiptare, kurse Shqipėria Etnike bazohet nė politikėn historike dhe mbi tė drejtėn e pronėsisė sė Shqiptarėve, tė Kombit Shqiptar, mbi trojet e tyre stėrgjyshore.
 
Por, megjithatė, termi politik Shqipėria Etnike nuk ėshtė i njėjtė dhe i barabartė me nocionin politik Shqipėria Natyrale. Emėrtimi Shqipėria Etnike ėshtė nocion etnik (kombėtar), kurse termi Shqipėri Natyrale ėshtė nocion politik. Shqipėria Etnike ėshtė mė e madhe se Shqipėria Natyrale. Shqipėria Etnike shtrihet nga Tivari, Sanxhaku e Toplica nė veri dhe deri nė fund tė Ēamėrisė te Gjiri i Artės (Ambrakisė) nė jug. Kurse Shqipėria Natyrale nuk e pėrfshinė as Tivarin, as Sanxhakun, as Toplicėn, as Veleshin, Manastirin e Ohrin dhe as Ēamėrinė.
 
Shqipėria Natyrale ėshtė njė rrudhosje e mėtejshme e Shqipėrisė Etnike. Njė ithtar i Shqipėrisė Natyrale nė njė rast shkruan kėshtu: "Shqipėria natyrale nuk merret me Mollėn e Kuqe, as me Pargėn, as me Kosanicėn dhe Toplicėn. Por ajo ėshtė e detyruar tė merret me Mitrovicėn, me Preshevėn, me Ulqinin, me Strugėn etj etj." Nė kėtė mėnyrė, qė nė start, pa na kėrkuar kush, ne pėrmes Shqipėrisė Natyrale do tė bėnim kompromis tė madh, duke lėnė jashtė Shqipėrisė Etnike gjysmėn e trojeve shqiptare tė saj! Nė kėtė mėnyrė Shqipėria Natyrale nuk do tė ishte mė Natyrale, por do tė shndėrrohej nė Shqipėri Artificiale, siē ėshtė sot Shqipėria londineze e Tiranės!
 
Mė tej, nė tė njėjtin shkrim, autori i shkrimit Shqipėrinė Natyrale e quan "Dhimbje e sė Vėrtetės", kurse Shqipėrinė Etnike e quan "Dhimbje e Mashtrimit"(!) dhe Shqipėri artificiale(!). Po citoj nga origjinali i shkrimit: "Por dhimbja e se Vertetes eshte shume here me e lehte se Dhimbja e mashtrimit. Shqiperia Natyrale eshte pjese perberese e dhimbjes se realitetit, prandaj ka edhe te ardhme. Shqiperia artificiale eshte pjese e dhimbjes se mashtrimit, prandaj edhe nuk do te kete te ardhme."
 
Tė kėrkosh Shqipėrinė Etnike, sipas ithtarit e ithtarėve tė Shqipėrisė Natyrale do tė thotė tė ngritesh mbi gjėra tė paqena e ireale, mi artificialitete dhe tė themelosh shtetin e bashkuar etnik shqiptar - Shqipėrinė Etnike mbi mite, legjenda dhe nė toka tė huaja, e jo mbi trojet autoktone, etnike e stėrgjyshore shqiptare! Bile ai shkon edhe mė tej dhe  "parashikon" se Shqipėria Etnike nuk ka tė ardhme, nuk do tė bėhet kurrė! Autori i lartpėrmenduar, nė tė njėjtin shkrim-analizė shkruan: "…Shqiperia natyrale nuk ngrihet mbi artificialitete, nuk ngrihet mbi mite dhe legjenda, nuk ngrihet mbi te tjeret." Nga kjo del se Tivari e Sanxhaku, Toplica e Ēamėria dhe mė se gjysma e Iliridės janė toka tė huaja, tė tė tjerėve, janė pjesė e miteve dhe legjendave artificiale!
 
Se ithtari i Shqipėrisė Natyrale vėrtetė Shqipėrinė Etnike e quan artificiale dėshmon edhe artikulli tjetėr i tij i mėhershėm, nė tė cilin shkruan tekstualisht: "Duket se atė (Drashkoviēin-Shėnimi im) e tremb termi real “Shqipėri Natyrale”, e cila nuk ka cilėsoret artificiale “E Madhe apo Etnike”, por vetėm atė qė ėshtė cilėsori reale, natyrale."
 
Shqipėria Etnike, pėrveē qė ėshtė etnike, kombėtare pellazgjike, ilirike e shqiptare, njėherit ajo ėshtė edhe natyrale, edhe reale, por edhe e madhe nė krahasim me shtetin e sotėm shqiptar tė Shqipėrisė londineze dhe Shqipėrinė Natyrale tė autorit tė lartpėrmendur. Shqipėria Natyrale nuk ėshtė Shqipėri Etnike dhe as e madhe, sepse ajo nuk pėrfshinė tė gjitha territoret shqiptare nė kufijtė e saj shtetėrorė. Shqipėria Natyrale nuk i bashkon 4 ish-Vilajetet Shqiptare nė njė shtet tė vetėm, por lenė jashtė saj gjysmėn e territoreve tė tyre.
 
Kombi Shqiptar dhe Shqipėria Etnike nuk kanė troje pėr tė falur fqinjėve grabitqarė, sepse edhe ashtu ata mjaftė kanė marrė e pushtuar troje pellazgo-iliro-shqiptare qė nga antikiteti e deri mė sot!
 
Nacionalizmi okupues serb nuk duhet tė jetė mė i fortė se nacionalizmi ēlirimtar shqiptar. Disa shqiptarė kanė kujtesė tė dobėt kombėtare dhe i harrojnė shumė shpejt trojet shqiptare tė Shqipėrisė Etnike! Disa shqiptarė janė shumė "bujarė" dhe i falin shumė lehtė trojet stėrgjyshore, sepse i kanė "mall babe" e nuk i kanė fituar me djersė, ndaj nuk i mbrojnė dhe as nuk i ēlirojnė me gjak!
 
Shqipėria Etnike ėshtė Maksimumi i zgjidhjes sė ēėshtjes kombėtare shqiptare nė Ballkan, kurse Shqipėria Natyrale ėshtė Minimumi i zgjidhjes sė ēėshtjes shqiptare. Ajo ėshtė zgjidhje e pjesėshme, ėshtė zgjidhje kompromisi, sepse nuk i pėrfshinė brenda kufijve tė saj tė gjitha trojet etnike dhe historike shqiptare.
 
Shqipėria Natyrale ėshtė njė hap i madh pėrpara, por jo i fundit, drejt zgjidhjes sė tėrėsishme e pėrfundimtare tė ēėshtjes kombėtare shqiptare, ėshtė hap kualitativ drejt bėrjes sė plotė tė Shqipėrisė Etnike. Shkurt e shqip: Shqipėria Natyrale nuk ėshtė Shqipėri Etnike.
Shqipėria Natyrale, pėrafėrsisht, ka njė sipėrfaqe prej rreth 50.000 km2.
 
                 5."Shqipėria e Madhe"
Pėr ta luftuar dhe kompromituar luftėn tonė tė drejtė pėr Shqipėrinė Etnike,  shovenistėt sllavo-grekė bėjnė zėvendėsimin e termit Shqipėri Etnike me termin "Shqipėri e Madhe"! Por ajo ēka duhet tė sqarohet kėtu ėshtė se, kur serbomėdhenjtė dhe tė tjerėt pėrdorin termin Shqipėri e Madhe, ata aludojnė nė "Shqipėrinė e Madhe" fashiste me qėllim tė identifikimit tė sė drejtės sonė dhe veprimtarisė sonė kombėtare me njė ideologji antidemokratike e raciste dhe me njė krijesė shtetėrore tė nazifashizmit.
 
Edhe Shqipėria Etnike, edhe "Shqipėria e Madhe" fashiste janė territore etnike iliro-shqiptare, dallimi ėshte se Shqipėria Etnike ėshtė mė e madhe territorialisht se "Shqipėria e Madhe" qė e krijuan nazifashistėt italo-gjermanė gjatė Luftės sė Dytė Botėrore.
 
"Shqipėria e Madhe" ka qenė rezultat i bisedimeve ndėrmjet Ministrit tė Punėve tė Jashtme tė Gjermanisė, Ribentrop dhe Ministrit tė Punėve tė Jashtme tė Italisė, Ēiano, tė cilėt nė vitin 1941, pas pushtimit tė Jugosllavisė (Prill 1941), nė Vienė tė Austrisė arritėn pajtimin pėr ndarjen e Jugosllavisė dhe gjithė Ballkanit. Kjo marrėveshje midis Gjermanisė hitleriane dhe Italisė musoliniane u quajt Marrėveshja Ribentrop-Ēiano.
 
Sipas kėsaj Marrėveshjeje Kosova u nda nė tre pjesė:
1.Gjermania mbajti pėr vete Veriun e Kosovės me rrethet e Vushtrrisė, Besianės dhe Mitrovicės, tė cilat mė pastaj ia dha nėn administrim direkt qeverisė kuislinge fashiste serbe tė Millan Nediēit!
2.Pjesa tjetėr e Kosovės iu dha Bullgarisė sė Car Borisit, si aleate fashiste e Gjermanisė, qė pėrfshinte territoret e Kosovės Lindore (Preshevė e Bujanoc), Kumanovėn, Shkupin, Vitinė, Kaēanikun, Shtėrpcėn etj.
3.Pjesa "e luanit" tė trojeve shqiptare tė Kosovės dhe tė Iliridės iu dha Italisė fashiste, e cila me ato territore dhe me Shqipėrinė londineze  formoi tė ashtuquajturėn "Shqipėri e Madhe".
 
Pra, sa e "Madhe" mund tė jetė Shqipėria pa gjysmėn e Kosovės Qendrore, pa Kosovėn Lindore, pa gjysmėn e Iliridės, pa Malėsinė e Madhe, pa Ēamėrinė, pa Sanxhakun dhe pa Toplicėn?! Kjo "Shqipėri e Madhe" nuk i kishte mė shumė se 40.000 kmsipėrfaqe!
 
 ”Shqipėria e Madhe”, si krijesė e fashistėve italo-gjermanė, nuk ka qenė aspak e ”Madhe”, sepse ajo nuk i ka pėrfshi tė gjitha territoret e Shqipėrisė Etnike. Kjo "Shqipėri" nuk ėshtė krijuar me vullnetin e kombit shqiptar, ajo ėshtė imponuar me dhunė ushtarake nga okupatorėt italo-gjermanė. Jashtė saj kanė mbetur troje tė pastra etnike shqiptare tė banuara me shumicė nga populli shqiptar. ”Shqipėria e Madhe” fashiste ka qenė pak mė e madhe se Shqipėria e vogėl londineze, prandaj nga fashistėt italo-gjermanė, nga shovenistėt sllavo-grekė dhe nga disa kolaboracionistė shqiptarė ėshtė quajtur ”Shqipėri e Madhe”. Okupatorėt shovenistė do tė "gėzoheshin" shumė po tė kėrkonin shqiptarėt territoret e ish-"Shqipėrisė sė Madhe" fashiste, por ata tmerrohen kur shqiptarėt kėrkojnė bėrjen e Shqipėrisė Etnike, e cila territorialisht ėshtė mė e madhe se dy  "Shqipėria tė Mėdha".
 
Po tė kėrkonin shqiptarėt Shqipėrinė e Madhe e jo Shqipėrinė Etnike, atėherė kjo Shqipėri e Madhe nuk do tė nėnkuptonte ”Shqipėrinė e Madhe” fashiste, por do tė ishte Arbėria ose Shqipėria Ilirike, e cila, territorialisht ėshtė sa dyfishi i Shqipėrisė Etnike. Kėsaj i frikėsohen serbo-greko-malazezėt kur ata akuzojnė shqiptarėt se po kėrkojnė Shqipėrinė e Madhe, qė ne tė mos e kėrkojmė Shqipėrinė Ilirike dhe e transferojnė ēėshtjen tek ”Shqipėria e Madhe”, si term gjeopolitik i kompromituar dhe i cunguar nga fashizmi.
 
Sa herė qė ne potencojmė se po kėrkojmė bėrjen e Shqipėrisė Etnike, shovenistėt alarmohen me qėllim, duke thėnė se ne po kėrkojmė ”Shqipėrinė e Madhe” dhe nė kėtė mėnyrė e kompromitojnė edhe termin historiko-gjeografik Shqipėri Ilirike, qė kėshtu shqiptarėt tė heqin dorė nga kjo Shqipėri, sepse na qenka ”Shqipėri e Madhe” fashiste. Pra, sllavo-grekėt me termin ”Shqipėri e Madhe” po tentojnė tė kompromitojnė edhe termin Shqipėri Etnike, edhe termin Shqipėri Ilirike, qė shqiptarėt tė heqin dorė nga tė dyja kėto Shqipėri dhe tė mos synojnė bashkimin dhe formimin e asnjėrės prej tyre, qė tė pajtohen me copėtimin e trojeve shqiptare dhe tė pajtohen me kėtė ēerek Shqipėrie tė vitit 1913 qė kanė sot.
 
Ka pasur raste (tepėr tė rralla) kur nė gojėn dhe shkrimet e disa shqiptarėve naivė ėshtė pėrmendur apo pėrmendet termi politik “Shqipėria e Madhe”, si kėrkesė dhe aspiratė e shqiptarėve, dhe kėtė naivitet, mendjelehtėsi dhe injorancė tė disa kalemxhinjve dhe politikanėve shqiptarė e shfrytėzojnė me mjeshtėri shovenistėt sllavo-grekė pėr tė kompromituar luftėn tonė pėr Shqipėrinė Etnike, pėr t’i dhėnė veprimtarisė sonė ngjyra fashiste, duke aluduar nė “Shqipėrinė e Madhe” fashiste dhe nė kėtė mėnyrė tundin para hundėve tona dhe ndėrkombėtarėve gogolin "Shqipėri e Madhe" qė kundėrmon era fashizėm! Kėshtu, sllavo-grekėt tentojnė tė na trembin qė ne tė heqim dorė nga lufta jonė pėr Shqipėrinė Etnike. Kurse faktorin politik ndėrkombėtar pėrpiqen ta manipulojnė qė ai tė mos e pėrkrah zgjidhjen e ēėshtjes sonė kombėtare - bėrjen e Shqipėrisė Etnike.
 
Prandaj, nuk ka pasur dhe nuk ka as Shqipėri tė madhe as Shqipėri tė vogėl, por ka pasur njė Iliri e Arbėri, ka pasur dhe ka vetėm njė Shqipėri Etnike, tė banuar me shumicė nga populli shqiptar qė nė kohėrat e lashta e deri mė sot. Pėr kėtė Shqipėri ėndėrrojnė, punojnė e luftojnė shqiptarėt qė ta ēlirojnė dhe ribashkojnė nė njė shtet tė vetėm.
                                   *****
Kjo ėshtė (pėrafėrsisht) madhėsia nė kilometra katrorė (km2) e sipėrfaqeve tė 5 Shqipėrive:
1.Iliria Antike - rreth 400.000 km2
2.Arbėria ose Shqipėria Ilirike - rreth 200.000 km2
3.Shqipėria Etnike - rreth 100.000 km2
4.Shqipėria Natyrale - rreth 50.000 km2
5."Shqipėria e Madhe" - rreth 40.000 km2
 
/postuar:18 Shtator 2007/

                                             SHQIPĖRIA ETNIKE VARET NGA SHQIPTARĖT
Titan TIVARI
      14 shtator 2007                          
     Aktualisht, Shqipėria Etnike pėrkundet ndėrmjet ėndrrės dhe realitetit, me synimin, shpresėn dhe besimin qė Ėndrrėn ta bėjė Realitet. Por, si do tė bėhet ėndrra realitet? Disa thonė pėrmes rrugės paqėsore, me mjete  demokratike, siē ėshtė Referendumi dhe Vetėvendosja, si dhe pėrmes sė drejtės natyrale qė kanė popujt pėr tė qenė tė lirė dhe tė bashkuar nė atdheun e vet.
     Deri mė sot nė Ballkan, pėr zgjidhjen e konflikteve dhe mosmarrėveshjeve ndėretnike dhe ndėrshtetėrore, mjetet paqėsore dhe demokratike nuk kanė gjetur zbatim dhe pėrdorim. Kanė qenė luftėrat e armatosura dhe pėrleshjet e pėrgjakura ndėrmjet pushtuesve dhe ēlirimtarėve ato qė u kanė prirė zgjidhjeve tė problemeve ndėrshtetėrore, kurse mjetet demokratike e bisedimet politike kanė ardhur pas ndėrprerjes sė luftės. Se si do tė jetė nė tė ardhmen, kėtė askush nuk e di, kėtė vetėm e nesėrmja do ta vėrtetojė. Njė gjė dihet me saktėsi - nė rrugėn tonė pėr bėrjen e Shqipėrisė Etnike, Ne, shqiptarėt, duhet t'i kemi parasysh e nė dispozicion qė tė dy opcionet: edhe opcionin e luftės sė armatosur ēlirimtare, edhe opcionin paqėsor tė mjeteve demokratike.
     Ne shpeshherė nė analizat dhe debatet tona pėr gjendjen e ndarė e tė pushtuar tė Shqipėrisė Etnike e fajsojmė faktorin e jashtėm ndėrkombėtar dhe shumė pak e rrallė i analizojmė e i zbulojmė gabimet, tė metat dhe mosunitetin tonė tė brendshėm. Prandaj edhe na pėrsėriten humbjet, dėshtimet dhe mosrealizimi i aspiratės sonė shekullore pėr krijimin dhe ribashkimin e Shqipėrisė Etnike.
     Liria jonė fillon tek ne, te organizimi, bashkimi dhe lufta jonė e vendosur pėr ēlirimin dhe ribashkimin kombėtar, kurse pėrfundon me njohjen ndėrkombėtare tė kėsaj lufte. Por nėse kjo liri e kjo luftė fillon me defekte e tė ēara nė rradhėt tona, atėherė s'do mend se do tė pėrfundojė pa sukses dhe pėr fajin e shqiptarėve e jo tė ndėrkombėtarėve. Ne duhet tė punojmė mė shumė me vetveten tonė, ne duhet ta edukojmė veten dhe popullin tonė, ta armatosim atė me dituri e arsim, me informacion politik e kombėtar, ta armatosim me idealin kombėtar tė luftės pėr liri e ribashkim kombėtar, ta brumosim me dashurinė pėr atdheun tonė, pėr Shqipėrinė Etnike.
     Atdhedashuria e zjarrtė dhe nacionalizmi i pastėr janė baza e fitores sonė. Shqiptarėt sė pari duhet ta integrojnė - bashkojnė  atdheun e vet dhe pastaj tė integrohen nė Europė. Nuk hyhet nė Europėn e bashkuar me shqiptarė tė ndarė. Nė Europė duhet tė shkojmė si komb i bashkuar, jo si fise mesjetare. Nė Europė duhet tė shkohet me dinjitet, si shtet i bashkuar, si Shqipėri Etnike.
     Duhet ta theksojmė me pėrgjegjėsi dhe sinqeritet tė plotė se ėndrra ėshtė teoria e ēėshtjes sonė kombėtare, kurse realiteti ėshtė praktika, zbatimi, vėnia nė jetė e kėsaj ėndrre, e kėsaj teorie. Dhe ne, gjithashtu, duhet ta pranojmė me arsye shkencore se gjithmonė ekziston njė shpėrputhje midis teorisė dhe praktikės. Nė rastin tonė konkret ekziston njė disharmoni ndėrmjet ėndrrės dhe realitetit, ndėrmjet ėndrrės pėr Shqipėrinė Etnike dhe realitetit tė Shqipėrisė Etnike.
     Mijėvjeēari i tretė dhe fillimi i shekullit XXI nuk janė e nuk do tė jenė si mijėvjeēari e shekulli i kaluar, prandaj edhe gjendja e Shqipėrisė Etnike do tė jetė shumė mė e ndryshme se ajo e sė kaluarės. Para Shqiptarėve nė kėtė shekull tė ri shtrohen edhe forma e rrugė tė reja tė veprimtarisė dhe luftės sė tyre pėr bėrjen e Shqipėrisė Etnike.
                                                    *****
     Shqipėria Etnike ėshtė reale, realiste, realitet dhe e realizueshme.
     Shqipėria Etnike ėshtė edhe ėndėrr, edhe zhgėndėrr, edhe realitet.
     Shqipėria Etnike ėshtė rrugėtimi i pandalshėm dhe titanik mijėvjeēar i ėndrrės drejt realitetit.
     Ėndrra pėr Shqipėrinė Etnike ėshtė fillimi, kurse realiteti ėshtė pėrfundimi i kėtij rrugėtimi tė gjatė e maratonik  pėr bėrjen e Shqipėrisė Etnike e tė Ribashkuar.
     Ėshtė fatkeq vendi qė nuk ka heronj. Njė komb nuk mund tė vdesė, vetėm nėqoftėse bėn vetėvrasje. E ardhmja e kombit tonė duhet tė mbillet nė tė tashmen, sot, tani. Ardhmėria jonė ėshtė nė tė tashmen, varet nga ajo, por ėshtė edhe nė tė kaluarėn. Jemi ne ata qė e krijojmė atė. Po tė jetė ardhmėria jonė e keqe, atėherė jemi ne fajtorė pėr kėtė.
                                                    *****
     Shqipėria Etnike ėshtė plagė e hapur qė kullon gjak pellazgjik, ilirik e shqiptar. Źshtė lapidar i ngritur ndėr mijėvjeēarė nga eshtrat e mijėra e miliona luftėtarėve, dėshmorėve dhe heronjve tė saj.
     Shqipėria Etnike ėshtė shtiza, mburoja, shpata dhe pėrkrenarja e Akilit, Hektorit, Pirros, Lekės sė Madh, Bardhylit, Teutės e Gjergj Kastriotit.
     Shqipėria Etnike ėshtė kandili, qiriri, pena, pushka e pishtari i Rilindasėve tanė, qė nuk kursyen as jetėn, as pasurinė e tyre pėr ta bėrė Shqipėrinė.
     Shqipėria Etnike ėshtė katakomb, varr gjigant, terr, ferr e skėterrė pėr barbarėt, pushtuesit, sundimtarėt, kolonizatorėt dhe armiqtė e saj tė tė gjitha kohėrave.
     Shqipėria Etnike ėshtė e pavdekshme, ėshtė Feniks qė pėrgjaket, plagoset, rrėzohet e pėr liri bėhet pluhur e hi dhe nga hiri i vet ngritet, ringjallet dhe bėhet sėrish Shqipėri.
     Shqipėria Etnike ėshtė e pavdekshme, sepse i pavdekshėm ėshtė kombi shqiptar me rrėnjė pellazgo-ilire.
     Ėndrra pėr Shqipėrinė Etnike  ėshtė njė ėndėrr njerėzore e mbarėkombėtare, qė do tė shndėrrohet nė njė realitet tokėsor, me njė bukuri engjėllore dhe  madhėshti hyjnore.
     Tė gjitha rrugėt ēojnė drejt Shqipėrisė Etnike.
       / postuar: 13 shtator Shtator 2007 /

25 gusht 2007

EKIPI NEGOCIATOR, KOSOVAR A SHQIPTAR?

            Shkruan: Bahri Bivolaku

            Bisedat 120 ditore nė mes kosovarėve dhe serbėve, tė cilat do tė udhėhiqen nga  treshja ndėrkombėtare, jo vetėm se do tė kishin njėfarė kuptimi, por edhe do tė prodhonin diē, vetėm po qese ekipi negociator aktual kinse kosovarė, do tė zėvendėsohej me njė ekip tjetėr, qė ndjehet sė  paku shqiptar.

Shqiptarėt dhe Serbėt duke qenė popujt numerikisht mė tė mėdhenj nė Ballkan,  kanė pėr ēka tė bisedojnė e pse jo edhe tė mirėn vesh.

Ekipi Negociator kosovarė, ka kohė qė ka humbur kuptimin e ekzistencės  politike ashtu si forcė e jashtme dhe mė e lartė, sesa vet politika e pushteti. Ky ekip, edhe pse juridikisht do tė duhej tė ishte jashtė piramidės sė vendimmarrjes, ai u ndie dhe vazhdon tė ndihet, si njė institucion mbi tė gjitha institucionet, andaj edhe u vetė izolua nga rrethi. Nė tė vėrtetė, nga jeta joshėse salloneve ai u vetė mashtrua me vetė dėshirė, kėshtu qė e harroi esencėn e problemit, se Kosova, si njė nga gjashtė pjesėt e ndara Atėmemėdheut tonė dhe e banuar me shumicė absolute nga shqiptarėt, ėshtė para se gjithash problem politik qė do zgjidhje gjithashtu politike dhe se zgjidhja e vetme dhe e drejt ėshtė vetėvendosja!

Mund tė mbahen zgjedhje e zgjedhje, por para se tė zgjidhet statusi pėrfundimtar i Kosovės, institucionet qė dalin nga kėto zgjedhje, nuk mund tė jenė institucione qė qeverisin sipas kėrkesave tė popullit, por si dhe deri mė sot, vetėm bishta tė unmikistanezėve, nesėr tė eumikistanezėve, thjeshtė mashtrim pėr popullin. Pra, ne shqiptarėt e Kosovės mund tė kemi edhe 100 palė zgjedhje dhe njė mori institucionesh, por qė vet ekzistenca e tyre nuk pėrkufizon statusin tonė politik.

Zgjedhjet u organizuan edhe nėn okupimin e egėr serbo-ēetnik milloshviqian, por ato nuk e dėbuan atė nga Kosova.

Sa u pa deri mė sot, synimet e politikės aktuale pėr marrjen e institucioneve tė Kosovės, nuk e kishte pėr qėllim bėrjen e shtetit tė mirėfilltė dhe sovran, por pėr tė vendosur tė dėgjueshmit e vetė nė vende kyēe, pa marrė parasysh kualitetet e tyre profesionale, patriotike, morale, si dhe pėrkushtimin e tyre pėr t’u dėshmuar me veprimet e tyre, se vėrtetė janė nė shėrbim tė popullit.

Politika aktuale e Kosovės e ka dėshmuar nė vepėr veten nė negociatat e Vjenės, se i mungojnė kualitetet elementare morale, profesionale, njerėzore dhe kombėtare dhe, tė tillėt vetėm sa do ta stėrkeqin edhe mė pozicionin politik te saj.

Pėr shumė ke ėshtė mė se e qartė, se tė ashtuquajturat bisedime e reja, shqiptaro serbe, tė cilat do tė mbahen nė kėto 120 ditė, nuk do tė sjelli as edhe njė tė mirė pėr popullin e Kosovės, sepse ato janė edhe njė farsė e radhės pėr qėllimet e arritjes sė favoreve tė raja pėr Serbinė. Ato, do tė kishin kuptim vetėm po qese ne kėto biseda shtesė, do tė ishin tė organizuara dhe dizajnuara nė mes institucioneve tė Kosovės dhe pėrfaqėsuesit e pakicave, pėr tė bashkė analizuar pozitėn dhe pėr tė gjetur mundėsi, nė pėrputhje me standardet mė tė avancuar evro-perendimore, tė cilat garantojnė jetė normale dhe tė drejta tė plota, si pėr tė gjithė qytetarėt tjerė. 

 Pra, vazhdimi i bisedimeve mbi konditat ekzistuese politike mes palės kosovare dhe Serbisė janė vetėm humbje kohe. Bisedat 120 ditore mes kosovarėve dhe serbeve te udhėhequra nga treshja ndėrkombėtare do te kishin kuptim por edhe do te prodhonin diē vetėm po qese ekipi negociator kosovar do te zėvendėsohej me ekip qe ndjehet se paku shqiptar. Shqiptaret dhe Serbet duke qen popujt me numerik ne Ballkan kanė pėr ēka te bisedojnė e pse jo edhe te mirėn vesh.

Ēdo vazhdim i negociatave sipas skenarėve tė derisotme dhe mendėsisė politike tė atyre qė i organizuan ato, jo vetėm se nuk do tė krijoj stabilitet dhe qėndrueshmėri nė rajon, pėrkundrazi, ato do t’i shėrbejnė Serbisė pėr tė krijuar realitete te reja ne tokat shqiptare.

Stabiliteti ne rajon do te kishte qėndrueshmėri vetėm me vendosjen e baraspeshės, respektivisht ekuilibrimit te forcės te shteteve. Ky ekuilibrim ėshtė garant i paqes dhe jo mbikėqyrje e vazhdueshme ndėrkombėtare.

            Ėshtė koha kur shqiptaret duhet ta thonė hapur dhe lirshėm, se problemi i tyre  kombėtarė, ėshtė njė problem i krijuar arbitrarisht dhe padrejtėsisht nga diplomacitė e fuqive tė mėdha evropiane dhe Rusia, nė vitet 1878, 1913, 1915 dhe 1918, andaj duhet zgjedhur tash, duke aplikuar nga populli i Kosovės, tė drejtėn universale tė vetėvendosjes. Me Serbinė nuk ka ēka tė bisedohet. Me te na ndanė njė luftė dhe lumenj gjaku. Jo pse e deshėm ne, por ajo me terrorin sistematik dhe vandal qė ushtroj ndaj nesh, pėr mė gjatė se njė shekull, na ka detyruar tė rrokim armėt dhe tė rezistojmė nė aleancė me Forcėn ajrore tė NATO-n, deri sa e dėbuam pėrjetėsisht nga kjo pjesė e Atėmemėdheut tonė- Shqipėrisė Natyrale. Pėrveē kėsaj, me Serbinė nuk kemi ēka bisedojmė, kur ajo pėr ēdo ditė na kėrcėnohet me luftė!

Ėshtė momenti qė tė hidhen nė koshin e plehrave tė gjitha ato ide artificiale pėr njė komb kosovar, flamur shumė etnik dhe himn tė ri, kur e kemi identitetin shekullor shqiptar, flamurin trashėgim prej Gjergj Kastriotit-Skenderbeut dhe himnin tonė qė frymėzoi popullin tonė brez pas brezi dhe duke e kėnduar Atė u betuam, sa herė u ngritėm nė kėmbė.

Para botės duhet tė dalim ata qė jemi!

postuar: Vushtrri, 24 gusht 2007


INSTITUCIONET LOKALE SHQIPTARE DHE INTEGRIMI INSTITUCIONAL KOMBĖTAR

            Shkruan: Bahri Bivolaku

Nė tė gjitha gjashtė pjesėt e ndara tė Shqipėrisė Natyrale, veprojnė institucione lokale si njėsi administrative tė mėvetshme.

Ėshtė koha e ndryshimit te kursit te ndjekur deri mė sot dhe e bėrjes se hapave konkret politikė qė shpien drejt integrimit institucional gjithėkombėtar.

Nėse arsyeja e ekzistencės sė politikės ėshtė liria, ndėrsa vetėvendosja parim dhe e drejtė e popujve, atėherė nuk e kam tė qartė, pse Kuvendi i Shqipėrisė, ai i Kosovės,  grupet parlamentare te shqiptarėve nė Maqedoni, Mal tė Zi dhe Luginė tė Preshevės, si dhe pėrfaqėsuesit e shqiptarėve nė Ēamėri, nuk i bashkėrendojnė veprimet pėr ngritjen e njė Institucioni Mbarėkombėtarė Shqiptar dhe demokratik, ku do tė shqyrtoheshin dhe do tė merreshin vendime tė obligueshme pėr zbatim nė mbarė hapėsirėn kombėtare shqiptare.

Ky institucion mbarėkombėtar shqiptar, do tė quhej SENATI KOMBĖTAR.

Kriteri pėr t’u zgjedhur anėtarė i kėtij Senati, duhet tė jenė vetitė e larta morale, pėrkushtimi kombėtar dhe kualiteti profesional i kandidatit. Do tė duhej tė ishin kėto fillet e njė organizimi te ri ne nivel kombėtar dhe rrjedha e rritės se tij tė shkoj natyrshėm, siē i ka hije njė kombi me traditė te civilizimit evropian.

Ėshtė e vėrtetė se historia shqiptare i ndau trojet shqiptare nė gjashtė pjese, ėshtė e vėrtetė se shqiptaret u gjakosen gjatė historisė pėr tė mbrojtur traditėn dhe identitetin, sa ėshtė e vėrtetė se politika e tillė e fragmentarizuar shqiptare, asnjėherė nuk ka qenė nė lartėsinė e kėrkesave dhe nevojave tė tyre.

Nuk kisha dashur qė edhe sot tė ndodh e njėjta gjė si me te kaluarėn, sepse trajtimi sektar i kėtyre problemeve ka qenė, forma dominuese e qasjeve qe ka pėrcjellė ketė politike.

Populli shqiptar si i tėrė e meriton tė ketė zhvillimin e tij kombėtar pėrkrah kombeve te tjera te Evropės. Vetė lashtėsia e ekzistencės sė tij nė kėto troje tė tij etnike, ja jep atij kėtė tė drejtė.

Ndėrmarrjes se hapeve serioz qė qojnė nė bėrjen e institucioneve kombėtare, me fushė veprimtarin e tyre tė pėrkufizuar qartė, pengohet nga politikat aktuale nė kėto hapėsira administrative.

Politikat e tilla e fragmentarizojnė veprimtarinė e tyre dhe nuk e trasojnė rrugėn e tyre te veprimit te natyrshėm. Ato, kurrsesi tė lirohen nga tradita e vasalitetit, kėshtu qė vazhdojnė tė ecin rrugės qe tjerėt ua trasojnė.  

Shqiptaret pėrgjithėsisht, mendojnė se koha ėshtė qė ta kenė autoritetin e tyre kombėtar politik. Njė autoritet qė rrėnjėt i ka nė tė kaluarėn, trupin nė tė tashmen e kokėn nė tė ardhmen e kombit.

Ėshtė koha kur Autoriteti kombėtar tė kthej kokėn e kėtij populli kah tradita e tij, kultura e tij, nė mėnyrėn e eliminimit tė njė kulture qė po na imponohet nga industria e argėtimit, ku vlerat kulturore i trajton si mall.

Investimi fragmentar qė po bėhet nė “kulturė” nė tė gjitha pjesėt e Shqipėrisė, ku prodhohet njė armė speciale kundėr kultivimit tė kulturės sė mirėfilltė kombėtare

Shqipėria ėshtė njė e z.Jakup Krasniqi dhe maratona e ecjes sė Veton Surrojit.

Shkrimin e z.Krasniqi tė cekur nė nėntitull e lexova vėrtet me njė frymė dhe vėrtet ishte natyral, si shumė shkrime tjera tė po kėtij autori dhe veprimtari kombėtar e politik.

Pikėpamjet e tilla do te dėshiroja t’i kishte ēdo politikan nė pėrditshmėrinė e veprimit politik, por pėrditshmėria e veprimit politik e autorit dhe shkrimi i tij nuk shkojnė bashkė. Vėrtet tė shkruash pėr Shqipėrinė njė ndėrsa udhėheq me ekipin pėr hartimin e kushtetutės se Ahtisarit pėr Kosovėn, sipas tė cilės duhet tė ndėrrohet flamuri dhe himni i tij (qė na prinė nė shumė beteja nė mbrojtje tė qenies tonė shqiptare), me njė flamur dhe himn tė ri dhe me tipare shumėkombėshe, kėsaj i thonė, jo ndryshe pos legjitimim i ndarjes pėrfundimtare tė "Kombit Kosovar" nga njė trungu i Shqipėrisė Natyrale, tė cilėn ju e trajtoni pėr mrekulli ne shkrim tuaj (me siguri pėr qėllime tė fushatės tuaj parazgjedhore). Diēka tė tillė e pėrkufizon qartė pakoja e Ahtisarit, ndėrsa "Kuvendi i Kosovės" nė tė cilin ėshtė deputet edhe z.Jakup Krasniqi e miraton me njė votė kundėr tė  njė boshnjaku.

Nėnkryetari tjetėr i subjektit te z.Krasniqi shkon edhe tutje, ai ofron shkėmbime(u dhuron serbėve) territoresh tė Shqipėrisė Natyrale, sikur ato tė ishin tė babės sė tij, pa pasur parasysh fare kualitetin e ofruar pėr shkėmbim. Kjo pjesė e ofruar pėr shkėmbim edhe pjesa me e pasur e veēantė e Shqipėrisė Natyrale. Aty pėrveē minierės ėshtė edhe uji qė ėshtė vet jeta pėr pjesėn tjetėr te Kosovės.

 Duke tė njohur Z.Krasniqi pėrmes shkrimeve e librave, vėrtet kam pasur respektin mė tė madh dhe gatishmėrinė e rreshtimit tim personal pėrkrah teje, nė veprimtari politike e kombėtare,  por e thėna dhe e bėra, vėrtet zbehin autorin e shkrimit, ndėrsa mua si lexues mė mjegulloi kokėn.

Njė fjalė e urtė thotė " se menēuria pas kuvendit dhe trimėria pas luftės janė hiq gjė”. Mendoj se mė sė miri kjo fjalė e urtė popullore i flenė anėtarit te ekipit negociator tė Kosovės dhe marshit te tij “te ecjes sė gjatė”.

Ecja e tillė dhe bashkėbisedimi do te kishin kuptim vetėm para fillimit te bisedimeve tė Vjenės, sepse do faktorizohej popullit nė kėtė procesi. Dėshtimi i atij procesi, si dhe mosdhėnia e rezultatit ēfarė propagandohej, ēka edhe vet z-Surroji e pranon nė letrėn e tij publike e bėn tani te pakuptimtė kėtė aktivitet tė tij, pėrveē se i shėrben nė fushatėn zgjedhore, si dhe pėr t’u shfajėsuar para qytetareve, te cilėt ende nuk janė zgjuar nga gjumi i rende tetė vjeēar qe i ka kapluar. Kur te zgjohen, do te kuptojnė koston e kėsaj pėrgjumjeje tė thellė, e cila ėshtė e ngjashme me atė te viteve 90 - 98.

postuar: Vushtrri, 24 gusht 2007


17 gusht 2007
Mishmashi politik ndėrkombėtar pėr Kosovėn
ali hertica Shkruan: Ali Hertica
Krijimi i mishmashit politik nga ndėrkombėtaret nė procesin e bisedimeve politike ne mes tė Prishtinės dhe Beogradit, sidomos pas fillimit tė bisedimeve shtese nga i cili vėshtirė se do te dilet me ndonjė sukses tė lakmueshėm. Kjo u pa edhe kėto dite nga trojka e ardhur enkas pėr kėtė pune ne Prishtine dhe Beograd dhe bisedat e zhvilluara me krerėt serb dhe ata kosovar. Aq me tepėr pėr Ekipin Negociator ėshtė vėshtire qe tė dilet jashtė pėrcaktimit tė vullnetit tė popullit pėr pavarėsinė e Kosovės. Kalkulimet se do ta fitojmė shpejt pavarėsinė u pa se nuk qėndrojnė dhe kjo nuk ka rendėsi aq tė madhe sa do te jetė ditėt dhe muajt ne vijim vėshtirė pėr palėt negociatore dhe pėr popullin e Kosovės i cili ėshtė ne gjendje tė rendė ekonomike dhe sociale dhe aq me tepėr kur Serbia me njė destrukcion tė paramenduar mire politikisht dhe ne mėnyrė tejet strategjike ka bėrė qė nė Kosovė tė shtrenjtohen tė gjithė artikujt, meqė Kosova ekskluzivisht furnizohet nga Serbia, ne mėnyrė qė tė bėjė ndonjė revoltė sociale dhe ekonomike.
Por fillimi i raundit tė ri tė bisedimeve 120 ditėsh, ne mes tė pėrfaqėsuesve tė Kosovės dhe pėrfaqėsuesve serb, me gjase do tė stopoj revoltėn sociale pėr faktin se Kosova dhe kosovaret e ndjejnė rendėsin e ēėshtjes se pazgjidhur tė statusit politik, andaj me siguri edhe pėrkundėr situatės sė rėndė politike popullata edhe mė tej do te duroj tė padurueshmen.
Serish tė kthehemi te bisedimet dhe ftesa zyrtare ende e pa ardhur nga Vjena pėr Ekipin negociator tė Kosovės te cilėt vėrtetė nuk dine dhe as qe kane ide se pėr cilat forma do te bisedohet. Ndėrkaq qe faktori ndėrkombėtar me trojkėn me mjeshtri janė duke manipuluar dhe eskivuar planet e tyre. Ato plane siē u pan dhe u komentuan kėto dite, janė te ndryshme. Me tragjikja dhe me e keqja ėshtė plani i ndarjes se Kosovės, i cili plan po te realizohet vėshtirė do te merret me mend se si do te operohej Kosova dhe se si do te ndaheshin tokat dhe vendbanimet qe kryesisht janė shqiptare etnikisht te pastra. Te paktėn kėshtu ėshtė spekuluar nga qarqet e medieve ndėrkombėtare dhe vendore. Me kėrcėnimin me veto nga Rusia ne KS, tashme ēėshtja e statusit tė Kosovės ėshtė shume ma e mjegullt dhe perspektiva ėshtė ma e zymte. Megjithatė shpresa se SHBA dhe Unioni evropian me deklaratat e tyre te fundit, do te jene me kėmbėngulėse ne trajtimin sa me serioz te problemit te zgjidhjes se statusit te Kosovės dhe mos ndarjes se saj pastaj njohjes se pavarėsisė se Kosovės sa me shpejt qe ėshtė e mundur do ta stabilizonte kėtė pjese te Evropės e cila lėngon shume gjate si njė plage e cila duhet te shėrohet.
As paralajmėrimet e njė konfederate te mundshme ndėrmjet Serbisė dhe Kosovės nga mediet e ndryshme, e qe si kreator sipas tyre do te jetė Unioni Evropian, pėr momentin ėshtė pak e mundshme, por nėse kjo behet atėherė kjo do te ruhet vetėm me futjen e kėtyre ne UE, sepse pėrndryshe kjo nuk do te funksionoj. E vetmja gjė qe do ta shtyj statusin pėrpara ėshtė se SHBA dhe Evropa nuk guxojnė qe ta lėne kėtė pjese pa e definuar sepse ne te kundėrt mund te destabilizohet e gjithė rajoni dhe tere mundi i bashkėsisė ndėrkombėtare mund te shkoj huq.
Perėndimi dhe Rusia me politikėn e tyre, pėrmes Grupit tė Kontaktit, do mundohen qe te aplikojnė politikėn e njė rezultati ku mundėsisht te dy palėt (serbėt dhe shqiptarėt) tė mos shpallėn; as fitues, as humbės. Gjatė kėtyre muajve politika ndėrkombėtare ka dhėnė shumė sinjale se ėshtė e mundshme pėr ndonjė fazė tjetėr pas-statusore, por edhe kjo fazė do tė jetė ndoshta pėr njė periudhė e caktuar kohore e cila megjithatė nuk do te qonte rajonin drejt njė paqeje te qėndrueshme dhe stabile. Pra qeshja ėshtė se faktori ndėrkombėtar ta njoh vullnetin e popullit, ose te pėrballėt me revoltėn popullore.


Kujt i pėrkasin kishat dhe manastiret nė Kosovė?

Fatos Aliu
    Kjo ėshtė njė ēėshtje esenciale dhe ekzistenciale pėr identifikimin e lashtėsisė sė njė etniteti dhe entiteti tė njė kombi, e kulturės dhe historisė sė tij. Ēėshtje e tė vėrtetės sė lashtėsisė dhe autoktonisė sė kombit shqiptar, tė Ilirisė dhe Shqipėrisė Natyrale, qėndron para ēfarėdo vendimi rreth statusit politik tė Kosovės. Neglizhenca e trajtimit shkencor dhe historik tė trashėgimisė historike-kulturore shqiptare tė kishave dhe manastireve nė Kosovė, paraqet turpin mė tė madh tė qarqeve tona akademike shqiptare, sidomos nė kohėn kur kemi tė bėjmė me ringjalljen e pansllavizmit, me pretendimet pėr pėrvetėsimin e trashėgimisė shqiptare pėr interesa tė hegjemonizmit serbomadh.
   Pėrgjegjėsinė do ta bartin ata qė nė kėto kohėra jetike pėr ardhmėrinė e Kosovės, gjenden nė ballė tė kėtyre proceseve politike, si dhe institucionet e heshtura akademike tė Kosovės dhe e Shqipėrisė. As politika e Kosovės, as edhe Akademia e Shkencave dhe Arteve tė Kosovės, nuk e kanė kryer obligimin qė u takon, nė tė mirė tė vėrtetės shkencore e historike, pėrderisa kishat dhe manastiret e Kosovės po trajtohen si serbe nėn kontroll tė Kishės Ortodokse Serbe. Si mund tė bėhet njė politikė reale dhe e qėndrueshme duke e heshtur dhe falsifikuar historinė? Ēfarė politike pėr shtet bėjnė shqiptarėt duke mohuar kulturėn dhe trashėgiminė autoktone tė popullit tė vet? Si mund tė heshtet uzurpimi dhe tjetėrsimi i trashėgimisė historike dhe kulturore tė shqiptarėve tė Kosovės gjatė kohės sė sundimit tė regjimeve pansllave tė Kosovės. Serbia dhe Kisha serbe nuk ka as tė drejtė as legjitimitet tė thirret e t’i uzurpojė ato, duke u sjellė si patron ndaj tyre; Serbo-jugosllavia ka qenė vetėm njė pushtues i pėrkohshėm, falė pansllavizmit ruso-evropian. Ato nuk i takojnė Serbisė as serbėve, por janė pasuri e Kosovės, me themele tė kohės sė Perandorisė Bizantine, e cila, jo vetėm qė nuk ka njohur Serbi nė Kosovė, por nė atė kohė as qė ka ekzistuar, as kombi serb, as gjuha serbe.
   Krishtėrimi nė kėto troje ėshtė autokton, me vendlindje dhe themele nė Iliri, atė nuk e solli as Serbia nga stepet e Karpateve, as nga Rusia. Para se tė arrinte nė Evropė, krishtėrimi ishte zhvilluar nė trevat e Ilirisė, me qėllim dhe mision ta kultivonte shpirtėroren e mbronte njerėzoren dhe tė mirat e pėrparimit e kulturės, nga sulmet dhe plaēkitjet e hordhive ardhacake tė hunėve, gotėve, avarėve e fiseve tjera tė egra, qė asokohe ishin vėrsulur drejt tokave tė Ilirisė sė begatshme me kulturė, dijeni dhe zhvillim. Dyndjet e hordhive sllave janė tė kohės sė mėvonshme, tė intensifuara vetėm nė mesjetė, nė kohėn e dobėsimit dhe rėnjes sė Perandorisė Bizantine, por sllavėt nuk kanė qenė asnjėherė me supermacion etnik, si serbė, por si pėrzierje e shumė etnive. Pas rėnjes sė Perandorisė Osmane, Serbia me mbėshtetjen e fuqive tė mėdha ka arritur tė infiltrohet dhe pozicionohet nė Ballkan, pikėrisht nga shkaku i kėsaj pėrzierje e madhe tė pėrkatėsive tė ndryshme etnike, ku rol tė madh kanė pasė vetė prijėsat shqiptarė. Edhe emrat e serbėve janė emra shqiptare tė deformuar nė gjuhė sllave; si Boris (Bora), Mira (Mirė), Dhimitri (Dimitar), etj. Gjuha ėshtė themeli, shpjeguesi i tė vėrtetės, sado tė ēirren pansllavistat e botės.
   Historianėt dhe shkencėtarėt e kanė pėr detyrė t’i sjellin argumentet se kush ishin vėrtet rindėrtuesit e kishave dhe manastireve ortodokse nė Kosovė, a ishin serbė apo shqiptarė ortodoksė. Ku i kanė rrėnjėt gjuhėsore emėrtimet “sllavizuara” ortodokse si tė njėrėzve edhe objekteve fetare? Fatkeqėsisht, sot pėr kėto ēėshtje mė shumė flasin historiografėt e botės dhe krijues shqiptarė jashtė vendit, se sa ata brenda. Kjo indeferencė dhe kjo heqje dorė nga kultura dhe historia, nga shpirti krijues dhe etnik, ėshtė tragjedia dhe turpi qė po ndodhė nė trojet e Ilirisė sė stome - tė Shqipėrisė Natyrale! Ky ėshtė turpi i intelegjecės, turp i politikės, turp i kombit. Pėr kėtė qesh e po qesh bota me ne, pėrderisa mohojmė identitetin tonė, tė kaluarėn tonė, kulturėn tonė! Nėse kėshtu vazhdon, vėrtetohet teza e pushtuesve se, pa marrė parasysh lashtėsinė e shqiptarėve, shqiptarėt nuk dijnė tė pėrcaktohen dhe mbrojnė tė vėrtetėn, dhe, duke heqė dorė nga trashėgimia kulturore-historike e tė parėve tė tyre, nuk e meritojnė as ardhmėrinė si komb e si shtet. Si duket, pėr kėto shkaqe ėshtė krijuar (apo ka ndryshuar) edhe strategjia e bashkėsisė ndėrkombėtare ndaj ēėshtjes shqiptare, edhe po tė supozonim se njė strategji e kėtillė nuk ka qenė e kurdisur qė nga fillimi. Harresa kaq e shpejtė e krimeve dhe gjenocidit serbomadh, tregon papjekurinė tonė mė ekstreme dhe mė tė turpshme pėr shtet e sovranitet.
   Historiografėt e ndryshėm dėshmojnė me dokumente se shqiptarėt kanė dhėnė katėr papė tė Romės (shiko www.frosina.org). Sa paska dhėnė Serbia, e cila akoma guxon tė sillet si zot shtėpie, nė shtėpitė shpirtėrore dhe kulturore tė Kosovės? Serbia e di mirė kėtė, prandaj zhvillon fushata anė e mbanė botės, pėr t’i mbrojtur pronat e uzurpuara dhe fshehė tė kaluarėn gjenocidale, pėr t’i mbuluar gjurmat e krimit me falsifikime tė historiografisė dhe uzurpimin e kulturės iliro-shqiptare. Prandaj nuk thuhet kot “krimineli kthehet gjithmonė nė vendin e krimit”. Kjo po ndodh nė Kosovė, me klerikėt e vendosur nė kishat dhe manastiret e Kosovės, si drejtues tė saj. Jo vetėm qė i kanė uzurpuar ato, por brenda mureve tė kėtyre kishave serbet kanė bėrė krime gjenocidi, jo vetėm nė tė kaluarėn e largėt por edhe nė luftėn e fundit. Ky ka qenė misioni i tyre kryesor nė kėto objekte fetare. Prandaj, edhepse nė rrethana tė reja, tė prezencės ndėrkombėtare, liderėt serbe, si Koshtunica etj., gostiten nėpėr festa nė Kosovė, nė Mitrovicė, Shtėrpce e Graēanicė. Krimineli nuk e harron vendin e krimit, po kthehet gjithmonė sa herė qė t’i mundėsohet. Serbia i ka aktivizuar kollaboratorėt shqifolės nė interes tė politikės sė copėtimit tė Kosovės, kontrollit tė enkllavave me shumicė serbe, kishat dhe manastiret ortodokse tė Kosovės, duke siguruar nyjet kryesore pėr kontrollin ndaj Kosovės nė tėrėsi, dhe synimet e hegjemonizmit pėr tė ardhmen. Faktori i sapoardhur ndėrkombėtar nuk brengoset pėr luftėn e supermacionit tė njėrės apo tjetrės palė, se do tė jenė serbėt apo shqiptarėt prioritet i saj nė Ballkan, meqė ka interesat dhe fuqinė globale. Ajo nuk shikon drejtėsinė, por krahun e atij qė ėshtė mė i vendosur, qė tregon fuqinė e organizimit dhe unitetit tė brendshėm, si garanci pėr sigurinė e interesave strategjike nė pėrmasa mė tė gjėra lindje-perėndim e veri-jug. Kosova u duhet vetėm si njė vatėr multietnike e koklavitur etnikisht, nėn kontroll, derisa tė realizohen kėto interesa, mėpastaj mbeten kėtu popujt pėr t’ia filluar serish me konfliktet e luftrat e pambarim.
   Kah po shkon Kosova, kah po shkon Shqipėria?
Shqiptarėt i kanė bėrė llogaritė gabim, (vet)mashtrimi i fundshekullit XX dhe fillimi i atij XXI do t’i kushtojė, me aventurat dhe proceset vetėshkatėrruese nė emėr tė demokracisė, vrapin marramendės pėr pėrfitime, duke ikur nga qenėsorja, nga identiteti e nga bashkimi si komb e si shtet.
Tashmė kemi hyrė nė fazėn pėrfundimtare tė kėtij procesi, me logjikėn e pandryshuar tė iluzioneve pėr integrime me BE pėrmes dezintegrimit kombėtar.
   Kėtė e tregon pikėrisht mospėrfillja e vatrave tė trashėgimisė sė lashtė tė kishave dhe manastireve nė Kosovė, sikur kėto tė ishin diku nė qiell e jo nė
tokėn e Kosovės. E kujt pra ėshtė Kosova, nėse shpėrfillet historia dhe kultura e saj nga vet shqiptarėt?
Fatos Aliu
Prishtinė, 21 janar 2007


MEXHID YVEJSI,
GJAKOVĖ
11 janar 2007
 

 

Kosova hyri nė Vitin e Ri-
  me urime pėr pavarėsi…
  Pavarėsi apo vartėsi…? 
   
  
      

 

“Duhet tė reagosh ndaj sė keqės qė tė mos bėhesh fajtor pėr ngadhnjimin e saj”
                                                -Kant-i

  
              Nė shoqėritė me organizim tė papėrgjegjshėm, shkruan Rajt Mills,
mundėsitė e veprimit tė intelektualit tė pavarur ngushtohen shumė.
Vetė kjo gjendje ndikon, jo vetėm qė intelektuali t’u shėrbejė grupeve
dhe institucioneve pėr manipulimin e njerėzve, por edhe vetė ai do tė
jetė i manipuluar.
        Kur sundon forca mbi mendjen, atėherė, thotė Mills, autoriteti i sė vėrtetės
zėvendsohet nga e vėrteta e
  autorizuar.
  
        E vėrteta e autorizuar pėr Kosovėn
  
                Viti 2006 shkoi. Kosova gjatė vitit 2006, qė posa shkoi, rėndė e
pėsoi. Kosova rėndė e pėsoi nė ekonomi, arsim shėndetėsi,  sidomos
nė energjetikė, gati pėr ēdo ditė pa dritė e xhepat t’u na fikė,
duke na lėnė nė terr e xhepat t’u na shtjerrė…
                  Viti qė shkoi, rėndė na dėrmoi, shumė na mashtroi,  sepse
premtimet  pėr Kosovėn e  pavarur nuk u realizuan, kurse “Kosovės
sė lirė”, nėn UNMIK,  telashet, hallet, ju shtuan… Tė gjitha
premtimet, nga vendorėt dhe ndėrkombtarėt, pėr shqiptarėt, u
avulluan me shpejtėsi, sepse Kosovės as viti 2006 nuk i solli
pavarėsi…
                 Statusi u shtye, me kėtė, Kosova u fye. Kjo shtyrje, pėr Kosovėn,
vėrtetė ishte fyerje.
                Kėtė shtyrje tė pavarasisė e kemi peshkesh pėr shkak tė zgjedhjeve
tė Sėrbisė…Qė tė mos radikalizohet Sėrbia - Kosovės ju shtye
pavarėsia…! Kjo,  thėnė shkurt, ishte e vėrteta e autorizuar, qė e
pengoi Kosovėn pėr t’u pavarėsuar…
                 Kėshtu, pra, as nė fund tė vitit 2006, pavarėsi pėr Kosovėn s’ka!
Kėshtu, pėrsėri,  Kosova hyri nė Vitin e Ri – duke pritur pavarėsi,
apo njė tjetėr vartėsi…?!


        Viti i Ri – me urime pėr pavarėsi…

                    Viti 2007 filloj me urime . Filloj me urime, me pėrqafime, por
edhe me shkrepje enorme fishekzjarrėsh dhe tė shtėna tė shumta
armėsh. Pati edhe vrasje e dhjetėra tė plagosur, prej
fishekzjarrėsh dhe prej tė shtėna armėsh. Natėn e Vitit tė Ri u
plagosėn  edhe disa fėmijė…
                   Me gjithė kėto pasoja tragjike, kremtimi i Vitit tė Ri nė Kosovė
vazhdoj nė mėnyrėn mė kaotike; me pije tė ndryshme, nė veēanti
me e raki, me kėngė, valle, vallėzim, e kallėn krejt e bėnė
flakė e tym…! Me hajgare, pa lidhje, me mahi, me gjurulldi, zi e
ma zi…!Pse? Sepse ky Vit’i Ri, mė nė fund, Kosovės do t’i sjellė
pavarėsi…!
                   Pavarėsia - Kjo fjalė e bukur,  fjala mė e lumtur…
                   Por, s’duhet harruar vargjet qė Gėte i ka shkruar:

  
  
                     Fjala mė e lumtur
                     Kthehet nė njė moēal,
                     Nėse ai qė e dėgjon,
                     E ka veshin e shpuar.
                     Ėshtė e kotė tė veprosh,
                     Gjithēka mbetet e palėvizur!
                     Mos u dėshpro.
                     Guri nė ujin e kėnetės
                     Nuk bėn rrathė.
  
               Kosova hyri nė Vitin e Ri 2007- me urime siē e kemi zanat. Se viti
2007 ėshtė vit i statusit, tashmė kjo ėshtė gjė e ditur, por ne, disa
u rritem, disa, u plakėm,  statusin duke e pritur…! 
  
                   Duke pritur “pavarėsinė,”
       mos t’harrojmė pėrgjegjėsinė…

  
               Kosova, po na thonė, si gjithmonė, sivjet, kismet, po bėhet shtet!
  Kosova shtet me sovranitet. Po, edhe me pavarėsi. Pėr bukuri! S’ka urim mė tė
mirė pėr Vitin e Ri!
              Demek, Kosova, sivjet po bėhet shtet,  me sovranitet, me pavarėsi. Me
tė gjitha t’mirat varg e vi…! Por, kur vijnė t’mirat varg e vi, ruena
Zot, s’ka gjė ma zi…!
             S’ka gjė ma zi sepse Kosova me  kėtė “pavarėsi” ka m’u bė edhe ma lomsh
se tani, e lomshi edhe mė shumė ka m’u pėrzi…!
              Kosova shtet, me kismet, do tė bėhet sivjet! Kėshtu na ėshtė premtuar,
 shtet jo mė nėn UNMIK,  jo shtet i shqiptarėve, por shtet i
qytetarėve, shtet modern, europian, laik, multietnik…!
                Do tė bėhet Kosova shtet i zhvilluar, por pa tė drejtė m’u nda apo
me shtet tjetėr, si me Nėnėn Shqipėri, m’u bashkuar…!
             Pavarėsia e Kosovės na ėshtė premtuar, por pavarėsia a ėshtė e
kufizuar, e cunguar e kushtėzuar, s’ka rėndėsi, veē le tė ketė
pavarėsi,  na thonė, tjerat bėhėn mė vonė…?!
             Kosova do tė bėhet shtet sovran, kėshtu na ėshtė premtuar, por  ky
sovranitet  mund tė jetė jo i vėrtetė. Kosova shtet me sovranitet, por
ky sovranitet mund t’na jep siklet, sepse s’ėshtė sovranitet taman,
sepse Kosova do tė mbikqyret rreptė nga Bashkimi Europian…
            Mbi shtatė vite kaluan qė “Kosova e lirė” nėn UNMIK po vuan. Po vuan nėn
sundimin e vazhdueshėm neokolonialist tė UNMIK-ut, kinse pėr t’na
mėsuar, pėrgatitur, siguruar prej rrezikut t’armikut…
            Njė administratė e thatė, por e mbushur me njerėz tė “specializuar”, qė
kanė ardhė tė paftuar, disa pėr t’u pasuruar, disa tė tjerė pėr t’u
stėrvitur, qė tė jenė edhe mė tė pėrgatitur, popuj tjerė pėr t’i
goditur…” Specialistė” tė ardhur nga mbarė bota, qė tani do tė
zėvendsohen me
  “specialistė” tė tjerė nga Europa…
  
        A mund tė jetė Kosova shtet sovran nėn Misionin e ri europian? 
  
           Europa, ku njėzetshtatė shtete janė bashkuar, janė integruar, po vjen nė
Kosovė tonė UNMIK-un pėr ta zėvendsuar…! Po vjen Europa nė Kosovėn e
mbushur me gropa…Po vjen Europa nė Kosovėn  e varfėruar, nė Kosovėn e
coptuar, nė Kosovėn e masakruar …
          Nė Kosovėn e varfėruar, nė Kosovėn e coptuar, nė Kosovėn e masakruar, po
vjen njė Mision i ri neokolonialist- me shumė “ekpertė”, me shumė
“specialistė” …Po vjen pėr t’na ndihmuar, penguar apo pėr t’na
tjetėrsuar…!?
              Nuk kemi tė drejtė tė parashikojmė, por kemi tė drejtė propozimin e
Martti Ahtisaarit, kur tė hapet pakoja, rreptė ta kundėrshtojmė…Rreptė
ta kundėrshtojmė sepse vetveten do ta
  shkatėrrojmė…
              Propozimi i tij nuk ėshtė zgjidhje, por ėshtė njė tjetėr lidhje.
Lidhje me njė tjetėr ny pėr tė mbyllur kėtė  ēėshtje me dry…! Zgjidhja
do tė imponohet, qė kjo ēėshtje pastaj tė arsyetohet…! Tė arsyetohet
prej atyre qė vetė janė fajtorė, prej atyre qė moti janė bėrė horė…  
                Mision i ri i Bashkimit Europian nuk ka pėr detyrė qė ta bėj Kosovėn
shtet sovran, por ka pėr detyrė Kosovėn ta mbikėqyrė…
              Ky Misioni i ri ka pėr detyrė mbi detyrė qė Kosovėn jo ta pavarėsojė,
por rreptė ta kontrolojė…
             Ky Misioni i ri neokolonialist me “ekpertė”, me “specialistė”, ka pėr
detyrė mbi detyrė qė Kosovėn rreptė ta mbikqyrė…! Kjo mbikėqyrje do tė
jetė njė tjetėr shtyerje, njė tjetėr fyerje…
             Ky Mision i ri do tė pėrpiqet nga Kosova tė mos tėrhiqet, derisa Kosova
tė paqėsohet, tė qetėsohet, tė rehatohet, tė  tjetėrsohet…
              Kur Kosova tė tjetėrsohet, duke u decentralizuar, duke u coptuar, duke
u rikolonizuar, atėherė Misioni i ri europian do tė thotė:   Statusi…?
Gėzuar…! Puna jonė, e juaj, me sukses ka mbaruar…!!!    
              Pra, ky Mision i ri ėshtė si  UNMIK-u i vjetėr, por me njė emėr tjetėr…


Mehdi HyseniBAROMETRI DIPLOMATIK
Prof.Dr.Mehdi HYSENI
11 dhjetor 2006

BE-ja ATRAKTIVE, POR E PAARRITSHME, PËR “BALLKANINË” HIBRIDE
Në tremujorin e parë të vitit 2007 Gjermania do të jetë kryesuese e BE-së, sipas radhës së procedurës rotative të drejtimit të këtij institucioni të rëndësishëm ekonomiko-politik, integrues dhe demokratik evropian. Mirëpo, sa i përket zgjerimit të BE-së me anëtarë të rinj (përpos përfshirjes së Rumanisë dhe Bullgarisë) nuk do të ketë ndonjë novus e as befasi në kuptimin pozitiv sidomos kur është fjala për Turqinë dhe për vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor.

Një parashikim të këtillë realist sheshit e provon edhe kontestimi i anëtarësimit të Turqisë në këtë institucion të rëndësishën evropian, edhe pse Turqia qe 46 vjet është duke pritur në “sportelin” aderues të tij. Ndërkaq, për pranimin e vendeve të tjera të “Ballkanit Perëndimor”, së këndejmi edhe të Shqipërisë, veç premtimeve boshe dhe kushtëzuese, nuk do të ketë asgjë të re as në vitin e ardhshëm, e as në këtë gjysmëshekull, sepse sipas të gjitha gjasëve reale BE-ja nuk do të ketë “karrige të reja” për “ballkaninë”, sepse realisht, asnjë nga vendet pretenduese, edhe nuk i plotësojnë asnjë nga kushtet dhe kriteret e procedurës së pranimit në BE mbase edhe në këtë shekull kanë probleme dhe konflikte të pazgjidhura territoriale, etnike dhe nacionale siç janë Serbia, Mali i Zi, Maqedonia, Shqipëria dhe Bosnja e Hercegovina.

Mirëfilli, në kuadrin e këtyre vendeve me probleme të tilla të pazgjidhura, sigurisht se radhitet edhe Greqia, edhe pse është anëtare e BE-së. Mirëpo, pavarësisht nga pozita e saj privilegjuese dhe e dyshimtë në BE, statusi i saj duhet të rishqyrtohet dhe të ridefinohet përderisa Greqia të mos i zgjidh problemet ekzistuese të pazgjidhura territoriale, etnike dhe shtetërore me Shqipërinë (problemi i pazgjidhur i Çamerisë etj.), si dhe me Turqinë (Qiproja dhe ishujt në Detin Egje etj.).

Veç kësaj, një nga barrierat kryesore të rifanitjes eventuale të “perdes së hekurt” në “portën kryesore” të BE-së për vendet pretenduese të Ballkanit Perëndimor, pa dyshim se janë politika e rezervuar e Gjermanisë dhe e Francës, e cila përmes deklaratave konkrete të përfaqësuesve të saj më të lartë zyrtarë siç janë Angela Merkel (kancelrja gjermane) dhe Nicolas Sarkozy( ministër i brendshëm frëng), tanimë lë të kuptohet se në një të ardhme të afërt sipas “afatit parashikues” nuk do të ketë kurrfarë zgjerimi për anëtarë të rinj, përpos atyre që janë në procedurë e sipër (Turqia dhe Kroacia).

Gjithashtu, prononcimi i këtyre dy zyrtarëve të lartë të diplomacisë frengo-gjermane karahas Turqisë paralajmëron “kohë të ligë dhe me breshëri” edhe për vendet e tjera të Ballkanit, të cilat, po thuajse qe dy dekada janë duke ushqyer iluzione të kota se në “një të ardhme të afërt”, do të hyjnë në “familjen e integruar” evropiane (25 apo 27 anëtarëshe).


Me gjithë faktin se kohëve të fundit kancelarja gjermane, Angjela Merkel, të paktën deklarativisht pat paralajmëruar se do ta mbështet hyrjen e Turqisë në Bashkimin Evropian, ajo ka pohuar të kundërtën se :” Evropa duhet të deklarohet se cilët janë kufijtë e saj. Është e vërtetë se jemi duke zhvilluar negociata me Turqinë dhe me Kroacinë, mirëpo, gjithashtu e dijmë se brenda afatit të caktuar nuk do të mund të pranojmë ndonjë shtet tjetër anëtar të ri në kuadrin e BE-së”.

Sipas prononcimit të kancelares gjermane, Angela Merkel, në fillim të vitit të ardhshëm, një nga prioritetet e politikës gjermane si kryesuese e BE-së, do të jetë zgjidhja e çështjes së Kushtetutës së BE-së (e cila për shkak të dështimit të saj si rrjedhim i rezultateve negative të referendumit në Francë dhe në Holandë, ende ndodhet “pezull”, është jo valide), e cila sipas A. Merkel është e domosdoshme për Evropën, sepse ky “traktat kushtetues përcakton dhe sqaron se cilat janë obligimet, të drejtat dhe përgjegjësitë e Evropës dhe të shteteve anëtare të saj. Ekziston frika se Evropa çdo gjë do të xhirojë sipas porirjes së saj, mirëpo, një gjë e tillë nuk duhet të vijë në shprehje”. Për të mos ndodhur diç e tillë “e parashikuar” në veprimin praktik të BE-së, kancelarja gjermane Angela Merkel që tani ka paralajmëruar se gjatë mandatit kryesues të BE-së, një nga detyrat dhe objektivat prioritare të Gjermanisë dhe të shteteve të tjera anëtare të BE-së, do të jetë përcaktimi i afatit të miratimit të Kushtetutës së BE-së, sepse sipas vlerësimit të saj objektiv, vënia në jetë e saj duhet të jetë “realitet për Evropën”.

Në favor të sigurisë të bashkëpunimit të integrimit, të demokratizimit, të stabilitetit dhe të perspektivës së ardhme vizionale afatgjatë të Evropës janë edhe pikëpamjet racionale dhe objektive të Presidentit aktual të SHBA-ve, George W. Bush dhe të premierit të Britanisë së Madhe, Tony Blair, sipas së cilave del se popujt e Evropës e as të Ballkanit nuk kanë nevojë për “Evropë politike”, por për Evropë të integruar dhe demokratike në kuadrin e së cilës, do të duhej të gjendej edhe Turqia, si dhe vendet e tjera të “Ballkanit Perëndimor”.

Mirëpo, praktikisht, me pikëpamjet e këtilla të drejta vizionale të presidentit George W. Bush dhe të premierit Tony Blair bien ndesh me qëndimret e deritashme politike të kancelares gjermane, Angela Merkel dhe të ministrit të Punëve të Brendshme të Francës, Nicolas Sarkozy, sepse para ca kohësh me deklaratat e tyre janë prononcuar para opinionit publik, se viti i ardhshëm do të jetë një pikëpyetje e madhe zgjerimi i Bashkimit Evropian (BE).

Vërtet, çfarë do të ndodhë vitin e ardhshëm me fatin e zgjerfimit të BE-së, sipas vizionit pesimist dhe radikal të Nicolas Sarkozy (ministër i brendshëm aktual i Franës dhe kandidat i mundshëm për kryetar në zgjedhjet e vitit 2007). Realisht, asgjë sepektakulare, veç spekulimeve të këtilla të politikës dhe të diplomacisë frenge, të cilat, prapë, edhe në vitin e ardhshëm mund të ndikojnë negtivisht në bllokimin e miratimit të Kushtetutës së BE-së, si dhe në kontestimin e pranimit të Turqisë në BE. Ministri i brendshëm francez me prejardhje hungareze, Nicolas Sarkozy, që tani është pronocuar se do të jetë kundër pranimit të Turqisë në BE: “Nëse BE-ja miraton vendimin për pranimin e Turqisë në radhat e saj, unë do ta kundërshtojë atë, sepse ai do të jetë produkt i [Evropës politike], përkatësisht vendim politik”.

Sipas konceptit politik “pax romana” të Nicolas Sarkozy, viti i ardhshëm, nuk do të duhej të ishte preokupim dhe objektivë parësore e zgjerimit të BE-së me vende anëtare të reja siç janë Turqia, Kroacia dhe vendet e tjera, të theksuara të Ballkanit Perëndimor, por mbi të gjitha, duhet të vijë në shprehje “ reformimi i institucioneve dhe i caktimit të kufijve të Evropës”(!) – Kuptohet, jashtë këtij koncepti politik “reformues” të BE-së së N. Sarkozy, Turqia do të mbetej jashtë kufijve të saj politiko-ekonomikë dhe integrues.

BAROMETRI KOMBĖTAR
Prof.Dr.Mehdi HYSENI
04 dhjetor 2006


ATA QĖ E RRAHIN VETĖVENDOSJEN-POPULLIN E VET,
NUK E MERITOJNĖ LIRINĖ, AS PAVARĖSINĖ!


* Nė vijimėsinė historike popullin shqiptar tė Kosovės nuk ka mundur ta frikėsojė, ta gjunjėzojė, t’ia “mbyllė gojėn” kundėr lirisė dhe pavarėsisė sė tij, asnjė ushtri, asnjė polici e huaj terrorizuese okupatore; asnjė ushtri dhe asnjė polici e Serbisė gjenocidale imperialiste. Prandaj, as policia e sotme transitore shqiptare nuk mund t’ia arrijė njė qėllimi tė tillė absurd pėr ta heshtur Lėvizjen Vetėvendosje, sepse ajo ėshė lėvizje masovike, qė gėzon mbėshtetjen gjithėpopullore shqiptare jo vetėm nė Kosovė, por edhe jashtė saj nė hapėsirat e tjera tė Shqipėrisė Etnike, si dhe nė mbarė diasporėn shqiptare nė botė.

* * *
Historia e praktikės sė derisotme ka provuar se ato regjime(diktatoriale antipopullore) dhe titullarėt e tyre, tė cilėt duke pėrdorur forcėn dhe dhunėn policore, ushtarake apo paraushtarake (vetjake apo tė huazuar nga mercenarizimi i jashtėm kontraktues) kanė ardhur nė pushtet dhe nė institucionet dhe organet e tij, ashtu me turp dhe me “bisht ndėr kėmbė” janė “avulluar” nga postet e tyre sunduese.

Shembull i kėtillė mė karakteristik dhe mė i freskėt ishte edhe regjimi ēetniko-fashisht gjenocidal i Serbisė sė Slobodan Milosheviqit, i cili pėr shkak tė ushtrimit tė dhunės, tė torturės psiko-fizike dhe formave tė tjera ataviste antihumane, antiligjore dhe antidemokratike kundėr veprimtarėve politikė shqiptarė dhe pjesėmarrėsve tė protestave dhe demonstratave tė popullit shqiptar nė Kosovės, nė fund qe i gjykuar tė dėshtojė me turp dhe me vurratė tė pėrjetshme kriminale-gjenocidale, ashtu siē pat dėshtuar makineria e boshtit nazifashist tė regjimeve gjenocidale dhe kriminale tė Adolf Hitlerit dhe tė Benito Musolinit.

Simetria iracionale

Duke qenė se si mijėra shiptarė tė tjerė tė Kosovės, edhe unė jam viktimė e politikės dhe e praktikės gjenocidale e terroriste tė regjimit ushtarako-policor tė Serbisė sė Slobodan Milosheviqit, titullarėve pushtetarė shqiptarė tė Kosovės ua bėj kėto pyetje: (1) Pse politika e sotme zyrtare e Kosovės ka zgjedhur rrugėn e gabuar dhe tė pajustifikueshme, qė ta instrumentalizojė dhe ta politizojė policinė, organet dhe institucionet e tjera juridike tė rendit dhe tė drejtėsisė, me qėllim qė ato nė emėr dhe pėr hir tė mbrojtjes sė interesave tė saj tė “panjohura”, t’i “qėrojnė hesapet” me veprimtarėt politikė tė Lėvizjes Vetėvendosje, si dhe me pjesėmarrėsit e tjerė tė protestave publike, paqėsore dhe demokratike, tė mbajtura nėpėr qendrat e Kosovės? (2) Pse organet policore dhe tė sigurisė tė pėrzihen nė politikė, duke i marrė nė “biseda informative”, duke i kėrcėnuar, duke i frikėsuar dhe duke i keqtrajtuar fizikisht aktivistėt politikė tė Lėvizjes Vetėvendosje me nė krye Albin Kurtin? (3) Pse ndaj veprimtarėve tė kėsaj Lėvizjeje tė aplikohen tė njėjtat forma kėrcėnuese, tė ushtrimit tė dhunės psikike dhe fizike (duke ua dėmtuar gjymtyrėt e trupit: thyer duart, hundėn, kėmbėt etj.), sikurse policia dhe udbashėt e regjimit policor tė Serbisė sė Slobodan Milosheviqit ndaj veprimtarėve politikė dhe demonstruesve shqiptarė anembanė Kosovės(pėr shkak se edhe ata, para se tė lindėte dhe tė shihte dritėn Lėvzija Vetėvendosje dhe Albin Kurti, parashtruan botėrisht kėrkesėn e tyre tė drejtė dhe tė ligjshme, qė Kosova ta fitonte tė drejtėn e vetėvendosjes dhe tė pavarėsisė sė plotė nga Serbia) gjatė viteve tė stuhishme dhe tė pėrgjkashme (1981-1999)? (4) Pse kėta djemė dhe vajza (fėmijė tanė) nė lulen e moshės mė tė mirė, tė perkuizohen nėpėr shtėpitė dhe nėpėr banesat e tyre, tė merren me dhunė nė “biseda informative”, tė paraburgosen, tė burgosen dhe tė keqtrajtohen nga organet policore shqiptare(sikurse para shtatė vitesh qė terrorizoheshin sė bashku me prindėrit, me edukatorėt, me mėsuesit dhe me profesorėt e tyre nga ana e policisė kriminele serbe tė Slobodan Milosheviqit), kur dihet se pikėrisht kjo gjeneratė (1981-2006) e re e fėmijėve tanė nuk kanė pasur kurrfarė fėmijėrie, sepse ishin tė diskriminuar, tė traumatizuar, tė torturuar, tė frikėsuar, tė uritur, tė zdeshur, tė zbathur, tė pėrzėnė nga kopshtet fėmijėrore, nga shkollat dhe nga fakultet, si rrjedhojė e ushtrimit tė forcės dhe tė dhunės sė gestapos policore ēetniko-fashiste serbe tė Beogradit? (5) Deri kur do ta imitojnė dhe demonstrojmė nė praktikė politikėn policore dhe kėrbaēin “demorkatik” tė regjimeve gjenocidale kolonialiste tė Serbisė sė Slobodan Milosheviqit mbi popullin liridashės shqiptar tė Kosovės, pėr shkak se ai (qe 100 vjet) ėshtė i pabindshėm dhe i papajtueshėm me sundimet tė regjimeve tė huaja gjenocidale dhe skllavėruese?

Sikurse ata qė po japin urdhra, ashtu edhe ata qė po i zbatojnė ato urdhra pėr ta “qetėsuar” psikikisht dhe “disiplinuar” fizikisht, nė mėnyrė qė t’ia “mbyllin gojėn” Lėvizjes Vetėvendosje, duhet ta mbajnė parasysh faktin se brenda njė kohe tė shkurtėr do tė ballafaqohen me ligjin dhe me drejtėsinė popullore shqiptare, sepse kjo Lėvizje ka karakter dhe strukturė gjithėpopullore shqiptare. Kjo Lėvizje ėshtė vetė populli shqiptar i Kosovės, i cili nė formėn mė demokratike dhe paqėsore me tė drejtė po kėrkon dhe po proteston qė, jo vetėm tė pėrshpejtohet procedura e njohjes sė pavarėsisė sė Kosovės, por qė “shtetarėt” e qeverisė sė pėrkoshshme(transitore) tė Kosovės, tė mos pranojnė asnjė “formulė”, as zgjidhje politike tjetėr tė statusit tė Kosovės, pėrveē tė sė drejtės sė vetėvendosjes, qė do tė thotė lirinė dhe pavarėsinė e plotė juridiko-politike tė Kosovės nga Serbia gjenocidale kolonialiste.

Kjo ėshtė njė nga motivet krysore pse Lėvija Vetėvendosje ka dalė nė dritė dhe, pse nė mėnyrė demokratike dhe paqėsore po proteston kundėr tė tė gjitha parregullsive dhe devijimeve tė deritashme tė “kastės” politike zyrtare tė Kosovės, kur ėshtė fjala pėr zvarritjen e procesit tė zgjidhjes sė statusit politik tė Kosovės, si dhe pėr porblemet e tjera serioze me tė cilat po ballafaqohet i gjithė populli i Kosovės brenda kėtij gjashtėvjeēari(1999-2006), si shkak dhe pasojė e politikės dhe tė politikanėve tė burokratizuar dhe tė korruptuar, qė pėr interesa tė tyre vetjake dhe grupore karrieriste dhe profiterike kanė bėrė edhe gabimet kardinale nė difavor tė interesit tė pėrgjithshėm tė Kosovės ngase para kohe, domethėnė para se Kosova tė njihet si subjekt juridik ndėrkombėtar, kanė pranuar qė nė forma tė ndryshme tė “grupeve teknike”, tė hyjnė nė dialog me politikanėt serbomėdhenj tė Beogradit zyrtar(!?)

Gabimet e deritashme politike tė qeverisė sė Kosovės nuk mund tė korrigjohen duke e pėrdorur forcėn dhe dhunėn policore pėr tė asgjėsuar Lėvizjen Vetėvendosje, sepse kjo nė asnjė mėnyrė nuk ėshtė fajtore pėr “gafat” e diletantėve politikė tė qeverisė sė Kosovės, tė cilėt kanė pranuar “standardet decentralizuese”, pėrkatėsisht “standardet” e copėtimit tė territorit tė Kosovės, ashtu si ka kėrkuar nė mėnyrė imponuese dhe ultimative Beogradi zyrtar dhe Kisha Ortodokse Serbe (tė mbėshtetura nga faktorėt evro-ndėrkombėtarė).

Nė fakt, Lėvizja Vetėvendosje me veprimin e saj politik, kombėtar, demokratik dhe paqėsor po orvatet qė t’i pėrmirėsojė gabimet politike 6-vjeēare tė “elitės politike” shqiptare nė Kosovė, duke e bėrė me dije atė qė tė heqė dorė nga format dhe klishet stereotipe dhe triviale tė politikės sė dikurshme dhe tė sotshme tė Serbisė, si dhe tė distancohet nga politika e huaj e ndėrvarėsisė dhe e diktatit, sepse ėshtė nė diskurs me realizimin e sė drejtės sė vetėvendosjes sė Kosovės.

Duhet ta rikujtojmė qeverinė dhe parlamentin e Kosovės, se nė ēdo shtet nė botė ku sundojnė ligji, e drejta, drejtėsia, rendi dhe demokracia, policia nuk e ka “fajlėn kryesore” pėr zgjidhjen e problemeve tė ndcryshme politike dhe shoqėrore, por politika ėshtė ajo vetė qė merret me shqyrtimin dhe me rrugėzgjidhjen e tyre.

Nėse titullarėt e politikės zyrtare tė Kosovės vazhdojnė me gabimet e politikės sė tyre tė deritashme, duke e anatemuar, injoruar, pėrēmuar dhe keqtrajtuar Lėvizjen Vetėvendosje, atėherė s’ka dyshim se policia do tė jetė substitut i saj. Mirėpo, atėherė, gjithashtu, duhet tė llogaritet edhe nė fundin e dėshtuar tė asaj politike, sepse policia nė asnjė vend tė botės nuk mund tė luajė rolin e politikės dhe tė diplomacisė shtetėrore, por vetėm se ėshtė nė shėrbim tė tyre.

Kontestin politik ndėrmjet politikės zyrtare tė Kosovės dhe Lėvizjes Vetėvendosje, nuk mund ta zgjidhė policia duke e pėrdorur forcėn dhe dhunėn e saj antiligjore mbi veprimtarėt dhe mbi qytetarėt e pafajshėm, tė cilėt me tė drejtė po kėrkojnė liri, pavarėsi, drejtėsi dhe demokraci tė njėmendtė, sikurse tė gjithė popujt e tjerė nė Ballkan, por vetė institucionet politike tė Kosovės, duhet tė jenė ato qė sa mė parė tė jetė e mundur, ta zgjidhin kėtė kontest politik me pėrfaqėsuesit legjitimė dhe legalė tė Lėvizjes Vetėvendosje. Ndryshe, nga ky konflikt politik, do tė pėrfitojnė tė gjithė armiqtė e brendshėm dhe tė jashtėm tė pavarėsisė sė Kosovės shqiptare. Ja, ky do tė ishte “kulmi i suksesit” i politikės policore zyrtare tė Prishtinės(!) Kėsaj politike ANTIVETĖVENDOSJE mė sė shumti do t’i gėzohej politika zyrtare antishqiptare e Beogradit dhe e Kishės Ortodokse Serbe, qė me ēdo kusht po luftojnė, qė Kosovėn ta rikthejnė nėn sundimin e dikurshėm kolonial dhe hegjemonist tė Serbisė sė Madhe.
Dozimi "alaPavarësi"

Deklaratat boshe se pavarësia e Kosovës është akt i kryer dhe pritet vetëm njohja formale e saj, ishin vetëm sllogane stereotipe të një politike të dështuar. Më e keqja ishte se këtë rezon politik e përqafuan të gjitha subjektet politike, pa përjashtim, duke qenë në ethe se nuk do të jenë degustatorë të tortës "Pavarësi".

Agim Vuniqi, Farmington Hills
28 nėntor 2006
Angazhimi disa vjeçar i amerikanëve në Irak, Iran, Siri, Afganistan, Korenë Veriore, kanë shtuar dukshëm përqëndrimin e politikës së jashtme amerikane në zonat më të skuqura të globit. Kosova vetëm konsiderohet një problem i vjetër që do çasje të re, por deri më tash administrata e Bushit këtë e ka shiquar si çështje të zgjidhur nga paraardhësi i tij, presidenti Clinton. Shprehur më mirë pozicioni politik dhe diplomatik i Kosovës, menjëherë pas hyrjes së trupave të NATO-s ka qenë shumë më i qartë, dhe mos zgjidhja e statusit të Kosovës deri më tash është vërtet zhgënjyese, dhe kjo ka futur Ballkanin në rrugë qorre, shiqo tash qëndrimin e rumunëve, dmth., kjo po rikthen problemin e Kosovës në fillim, janë harruar krimet serbe në Kosovë dhe në ish Jugosllavi, tash problemi kosovar shiqohet me tjetër dioptri. Nuk mund të gjenden fjalë arsyetimi për politikën sterile të udhëhequr nga lidershipi i deritanishëm kosovar, deri më tash. Vetë procesi i shtyrjes së statusit shprehte mosguximin e tyre politik për të përshpejtuar përfundimisht zgjidhjen e statusit final të Kosovës. Humbja e madhe e kohës pas zgjedhjeve nacionale për të vendosur qeverinë stabile, dy herë radhazi, pastaj votimi i përsëritur disa herë tregoi mos gatishmërin e liderëve politik për të krijuar strategjinë e realizimit opercional dhe kohor të pavarësisë. Deklaratat boshe se pavarësia e Kosovës është akt i kryer dhe pritet vetëm njohja formale e saj, ishin vetëm sllogane stereotipe të një politike të dështuar. Me e keqja ishte se këtë rezon politik e përqafuan të gjitha subjektet politike, pa përjashtim, duke qenë në ethe se nuk do të jenë degustatorë të tortës "Pavarësi". Kjo zvarritje gjithnjë e më tepër po zhgënjen qytetarët e Kosovës, deri sa administratorët lokal por edhe ata në nivel ministrishë iu përveshën punës më profitabile, vjedhjes dhe keqpërdorimeve të mjeteve të buxhetit publik, por edhe të abuzimeve të mëdha finansiare në kompanitë publike si në KEK dhe PTK, por edhe në agjensitë tjera qeveritare. Mungesa e disiplinës finansiare në të gjitha ministritë, dhe moskuptimi se statusi i Kosovës le që nuk po zgjidhet, por përkundrazi Kosova po sharron gjithnjë e më shumë në valët e krimit dhe korrupsionit, për çdo ditë po tregon se lidershipi kosovarë ka humbur ndjenjën e realitetit, dhe është në distancë të madhe nga kërkesat e qytetarëve por edhe nevojave të tyre. Vakuumi i krijuar nga plogështia e UNMIK-ut, Grupit të Kontaktit, Unionit Evropina dhe Këshillit të Sigurimit, i lejojë Serbisë kohë të mjaftushme për këndellje politike që ajo të rikthehet përmes Rusisë në të gjitha institucionet ndërkombëtare ku vendoset për fatin e Kosovës, bile mund të thuhet që Kosova është në sofrën e dytë. Bisedimet e stërzgjatura për decentralizim dhe klithjet fëmijërore të gëzimit se pas shumë kohësh po shkojnë në sheti pikniku në Vjenë, për shumicën e pjesëmarrësve ishte kontakti i parë me menynë evropiane, prandaj ishin të maxhepsur nga bollëku vjenez, por edhe nga era e verës. Serbia shfrytëzojë maksimalisht dorzën e ofruar nga lidershipi kosovar, ajo ishte gjithnjë më prezente në bisedime me delegacionet e huaja. Kjo prodhoi edhe prezencën dhe ofensivën e Serbisë në lobizëm duke angazhuar Korporatën "Barbour Griffith & Rogers", qe te loboje per ta dhe kunder Pavaresise se Kosoves. Kontaktet serbe me këtë firmë u zhvilluan ratësisht, dhe ka të bëjë me kontratën e nënshkruar nga firma serbe "Pinki" me BGRI (Barbour Griffith & Rogers Incorporation) për t'i përfaqësuar intereset e firmës beogradase në Misisipi, guvernator i së cilës rastësisht është Hali Barbur, themelues dhe pronar i korporatës. Ideja e takimit të Nikoliqit me Muftiun e Beogradit ka rrjedhë nga BGRI, e cila punon intensivisht në planin që Tomisllav Nikoliqit dhe Aleksandër Vuçiqit t'ju organizon takimin në Amerikë me funksionerë të rëndësishëm të administratës së Bushit. Përndryshe "Barbour Griffith & Rogers" kanë punuar në fushatën e Bush-it gjatë vitit 2000, në mesin e klientëve të tjerë janë "Delta Air Lines", Lockheed Martin dhe qeveria e Meksikos... Meqë administrata e Bushit nuk e shihte çështjen e Kosovës ndonjë problem me prioritet, Serbia intensifikoi aktivitetin diplomatik, për të dëshmuar para botës se fajtor për tragjedinë Kosovare ishte Millosheviqi, dhe se tash është koha për shfajësim, kinse ajo është palë e dëmtuar në luftë dhe thirret vazhdimisht në rezolutën 1244 për të fituar të drejtën që Serbia të mos anashkalohet në procesin e vendosjes së statusit final të Kosovës. Në kohën kur Ahtisari përgatitej të hapte pakon, ai u bombardua nga qeveria serbe për të shtyrë vendimin, në këtë kishte ndikim edhe ofensiva e Serbisë në Washington dhe SHBA, siç ishin "letra e 20 senatoreve dhe kongresisteve drejtuar presidentit Bush, Fushata e Artemijes dhe koalicioni potencial me evangjelistet amerikane, Robertson dhe Farell, letra e senatorit Vojnoviq per Bushin, ku ai qorton Presidentin per shpejtimin e çështjes se statusit te Kosoves dhe kerkon nderhyrjen e tij tek faktoret relevante, per shtyrjen e statusit derisa te kryhen zgjedhjet ne Serbi". Pala shqiptare e dozuar deri vonë me pavarësi kishte lënë anash angazhimin e përhershëm deri në zgjidhjen definitive të statusit. Shumica e organizatave shqiptare në Amerikë kujtonin që kishin kryerë misionin shekullor, prandaj edhe lobimi i tyre ishte i pavrejtur, nuk ishte as për së afërmi si në kohën e luftës, ndoshta për këtë mund të fajësohen liderët shqiptarë që i mësynë "bereqetit" që sillte pushteti, duke lënë anash kontaktet me diasporën shqiptare, për të shtyrë deri në fund procesin e pavarësisë. Më e keqja që Kosova fare pak e gati hiç nuk duket ne kanalet e CNN-it, BBC, apo shumë pak në gazetat qendrore si New York Times Washington Post... Angazhimi i mëhershëm permanent i të gjitha subjekteve të organizuara është zbehur edhe nga kriza ekonomike në Amerikë, por edhe nga përqënd