Me ose pa referendum

Hamdi Nuhiju

Kur flasim për Maqedoninë dhe politikën e saj të jashtme dhe të brendshme kemi parasysh shumë formula e shumë forma të cilat mund të aplikohen dhe po aplikohen nga forca të ndryshme. Në esencë diplomacia është një ndryshim gjendjesh për “qethjen” e vendeve të ndryshme prej balotazhit ideologjik. Diplomacia nuk luan vetëm këtë rol të dukshëm i cili paraqitet para medieve. Ajo di të bishtëroj edhe mendime që kanë të bëjnë me vetëdijen e shteteve ose kontinenteve të ndryshme. Dikë edhe e viktimizon po kjo diplomaci që di të lakoj brengat tua në suaza të konfuzitetit të panevojshëm. Por, nuk mund të ekzistoj diplomaci pa kulturë dhe histori të identifikimit të saj në skenën botërore. Ibën Halduni ( 1332-1406) këtë gjë e konfirmon duke theksuar:” Historia është shkencë e pavarur. Lënda e saj është të studiuarit e civilizimit njerëzor dhe marrëdhëniet shoqërore të tija. Vërtet, lënda e historisë është të kuptuarit e pozitës shoqërore të njeriut, d.t.th. të kulturës, prej këtu edhe të fenomeneve të lidhura natyrshëm për qenien e tij, mendoj jetën primitive, të orientuarit e sjelljeve të tij, çifteve, familjeve, fiseve dhe karakteristikave tjera.”

Po u ndalëm të vështrojmë mendimet filozofike që kanë të bëjnë me gjenezën e të kaluarës të cilën e shpjegon ky dijetar, do të na dilte para sysh një enciklopedi shkencash. Disa mendjeshkurtër mund të mos gjenin mendimet e diplomacisë dhe historisë së diplomacisë në këtë definim të shkurt. Parimisht lënda e historisë rregullon raportet diplomatike midis shteteve të ndryshme, sepse shpesh herë shtetet thirren në të vërtetën historike për të gjetur një shkak për rregullimin ose prishjen e raporteve diplomatike me shtete të caktuara.

Maqedonia dhe Greqia marrëdhëniet e tyre diplomatike po i ndërtojnë në suaza të vërtetës së dyanshme historike ku dy anët po lobojnë për ardhmërinë e tyre duke u mbështetur në të kaluarën. Po të mos ekzistonte e kaluara me siguri nuk do të ekzistonim as ne në të tashmen. Me këtë nuk dua të mbështes veprimtarinë e disave të cilët për hir të tashmes shtrembërojnë të kaluarën dhe mundohen që në baza të shtrembërimeve të afrojnë bashkëpunime me të tjerët Nuk mund të ekzistoj një shtet në botë pa bashkëpunim ose mbështetje prej një grupi shtetesh. Tentohet që të arrihet deri tek kjo mbështetje në forma dhe mënyra të ndryshme. Disa në raste të këtilla dinë të bëjnë padrejtësinë më të madhe historike dhe në këtë mënyrë dëmtojnë popuj të caktuar në botë, ashtu si ishte i dëmtuar edhe vet populli shqiptar në suaza të kësaj padrejtësie që iu bë nga ana e forcave të ndryshme. Po u kthyem në të kaluarën edhe vet shqiptarët e gadishullit Ballkanik, po edhe të Maqedonisë do të kenë të drejtë që ti vendojnë “veto” moralizuese Greqisë për veprimet e saja ndaj Maqedonisë. Kur kemi parasysh politiken anti-shqiptare që udhëheq qeveria e Maqedonisë ne pajtohemi me çdo “qethje” që i bën Greqia këtij vendi në raportet ndërkombëtare. Askush nuk e mohon rëndësinë e futjes së Maqedonisë në BE dhe në NATO, përveç maqedonasve të cilët janë të detyruar të ruajnë identitetin e tyre kombëtar dhe kulturor. Si të tillë, pra me identitet, janë të pranuar tërësisht vetëm nga shqiptarët e gadishullit Ballkanik dhe nga askush tjetër. Bumerang i këtij pranimi nga ana e shqiptarëve, ishin shtypjet dhe persekutimet që iu bënë shqiptarëve gjatë këtyre dekadave. Njeriu kur përjeton ndryshimin e politikave të brendshme në Maqedoni, përjeton në vete edhe një ndryshim mental të disa “taksave” dhe rëndimit të jetës së qytetarit të thjesht në Maqedoni. E kanë me vend të traumatizuarit nga ana e këtyre veprimeve tronditëse në Maqedoni. Rastet janë të njëjta si kur dikush ndërton një shtëpi ose pallat, e të tjerët vinë dhe e prishin duke gjetur disa zbrazëtira të pakuptimta juridike me të vetmin qëllim që puna të mos kryhet si duhet. Ky vend me këtë numër të madh të papunësh nuk e ka pozitën e tillë politike dhe diplomatike që të prish muret e ndërtuara diplomatike me disa shtete fqinjë të cilat qysh në lindjen e këtij shteti e kanë mbështetur ekzistencën e tij. Sot disa pseudo-intelektual maqedonas qajnë me lot krokodili për shqiptarët, pasi që nuk gjenden në pozitë, ndërsa në fakt janë po të njëjtit njerëz në të kaluarën që burgosnin e vrasin shqiptarët e pafajshëm vetëm pse deklaronin se janë shqiptar.

Nëse kthehemi në esencën e këtij vrojtimi na del shumë i saktë qëndrimi i analistëve shqiptar në Maqedoni që njëzëshëm janë kundër daljes në referendum të shqiptarëve të Maqedonisë për zgjidhjen e kontestit të këtij vendi me Greqinë. Do të quhej tradhti kombëtare pjesëmarrja madje e një shqiptari të vetëm në këtë referendum për zgjidhjen e kontestit të Maqedonisë me Greqinë, kur kemi parasysh referencën e vazhdueshme të përdorur nga ana e politikës maqedonase ndaj shqiptarëve duke i quajtur si qytetar maqedonas, e jo si shqiptar që jetojnë në Maqedoni. Marrëveshja kornizë e Ohrit Maqedoninë e definon si një shtet multi-etnik me dy etnitete të mëdha dhe shumë etnitete të vogla të cilat duhet të jenë pasuria e këtij vendi dhe jo shkaku i lindjes së padrejtësisë. Me ose pa referendum Maqedonia duhet të zgjidh përfundimisht kontestin e saj me Republikën e Greqisë. Ndërsa ardhmëria e shqiptarëve të Maqedonisë sipas nënkryetarit të BDI-së Rafiz Haliti “me ose pa maqedonasit duhet të jetë në BE.”

“Zulu” Maqedonia

Nëse besoni në konspiracion, do të ju shtohej frika ende më shumë dhe do të turbullohej mendja juaj kur të kujtonit për një vend që i ngjan shumë ndonjë province afrikane, e që synon të bëhet pjesë e botës së civilizuar. Bota e civilizuar i tha mjaft kontradiktave dhe në segmentin e ekonomisë gjetën gjuhën e përbashkët me qëllim bashkimi, bashkëpunimi e vazhdimi të ekzistencës së tyre deri në momentin e mos cenimit të interesave të tyre ekonomike. Këtij orientimi i përshtaten edhe shumë shtete tjera në botë duke përfshirë edhe këtë vend provincial në Evropën Juglindore të quajtur deri më tash Republika e Maqedonisë, e më vonë me ndonjë emër tjetër.

Komisioni evropian dha raportin për punën e deritanishme të Maqedonisë në përshtatjen e politikave dhe dhënies së mundit të këtij vendi drejtë afrimit në strukturat euro-atlantike. Mediet në Maqedoni atij raporti po i thonë raport pozitiv, madje edhe opozita më e madhe maqedonase në vend, raportit të komisionit evropian i duartrokiti dhe gjeti gjuhën e përbashkët me “monarkun” Nikolla Gruevski. Duke pasur parasysh se vet kam përgatitur raporte për një organizatë joqeveritare në Maqedoni, e di fort mirë qëllimin e përgatitjes së atyre raporteve, politikës që fshehët në të dhe fryrjes së disa veprimeve mikroskopike të cilat i realizon një subjekt qoftë politik, ose edhe shtet në veti. Nëse doni të kuptoni këtë konstatim më thjeshtë do ju sjellim një shembull nga historia jonë jo shumë larg nesh. Nëse mendoni se shteti-“parajsë” në tokë është një utopi, ose diçka e parealizueshme, kryesorja keni dëgjuar për një “shtet” të tillë. Madje disa më të moshuar se ne edhe janë kalbur nëpër burgjet e Jugosllavisë duke e ëndërruar këtë shtet i cili në fakt ishte shteti ndër më të varfrit në botë. Shqiptarët këndej kufirit vuanin nëpër burgje se e donin këtë shtet të ëndërruar, ndërsa shqiptarët andej kufirit torturoheshin nga diktatura komuniste e cila i kishte dyert e hekurta të pushtetit të saj. Por ne nuk po flasim për shtrirjen e shqiptarëve padrejtësisht në këto shtete që gjenden momentalisht, edhe pse natyrshëm edhe gjeografikisht edhe historikisht ata mundeshin me qenë bashkë. Por, kërkesa dhe dëshira e atyre që bashkohen për interesa ekonomike e ndau këtë popull në kaq pjesë. Shembulli i raportit të komisionit evropian për Maqedoninë është gati i njëjtë si shembulli i Shqipërisë në kohën e diktatorit Enver Hoxha. Shqiptarët e mëmëdheut vuanin për bukë, ndërsa Shqipëria mori çmimin e parë si shteti më i furnizuar me ushqime në botë. Kjo gjë është e vërtet. Por, duke pasur parasysh sistemin komunist i cili sistem ka pasur një mendësi diktatoriale ne edhe nuk habitemi shumë me gjërat të cilat ndodhën në të kaluarën. Edhe pse do të ishte ende më mirë që të mos ndodhnin fare ato gjëra. Habia më e madhe gjendet në raportin e komisionit evropian i paraqitur nga mediet e Maqedonisë si një raport pozitiv për qeverisjen e Nikolla Gruevskit në këtë copë toke me këtë strukturë njerëzish. Madje pjesë të këtij raporti të komisionit evropian që mediet i dhanë më shumë hapësirë ishte rregullimi i marrëdhënieve ndëretnike në këtë shtet. Komisioni evropian i dha çmimin “nobël” Maqedonisë dhe “monarkut” të saj Nikolla Gruevski në rregullimin e raporteve ndëretnike në këtë vend. Nuk e di se ku e shohin ata ‘parajsën’ e raporteve ndëretnike kur pak para raportit të tyre shqiptarët u fyen në mënyrën më çnjerëzore nga ana e akademisë maqedonase, u rrahën në Nerez të Shkupit, pati probleme diplomatike me Republikën e Kosovës, probleme për shqiptarët e Shqipërisë në kufirin e Maqedonisë, mos lejimin e librit shqip nëpër panairet e Maqedonisë, i penguar nga ana e “monarkut” Nikolla Gruevski, e shumë e shumë probleme të tjera të ngjashme vetëm në këtë sferë. Po u ndalëm dhe i analizuam vetëm problemet ndëretnike në Maqedoni, do të duhej që të shpallnim gjendje të jashtëzakonshme në këtë shtet. E jo ti jepet notë pozitive të gjitha këtyre veprimeve vetëm për të arritur deri tek qëllimi. Po, cili është qëllimi i komisionit evropian në legjitimitetin e veprimeve antishqiptare në Maqedoni? Nëse në demokracinë klandestine qëllimi justifikon mjetin, atëherë ne mund të supozojmë që qëllimi i komisionit evropian me raportin e fundit për Maqedoninë është kënaqja e orekseve të Republikës së Greqisë dhe presionit në formën e “benificioneve” drejtuar diplomacisë së Maqedonisë.

Që raporti i komisionit evropian të jetë i lyer me kozmetik nga ana e politikbërjes në Maqedoni, duheshe që në periudhën e sjelljes së këtij raporti Maqedonia të zgjidhë demarkacionin kufitar me Republikën e Kosovës dhe ti rregulloj raportet diplomatike me këtë vend. Kozmetik e përgatitur në mënyrë perfide nga ana e komisionit evropian dhe politikbërësve në Maqedoni, përmes zgjidhjes së raporteve diplomatike me Kosovën, dhe përfundimin e problemit të hapur kufitar me të, politikbërësit në Maqedoni ia mbyllin sytë shqiptarëve të këtij vendi për të mos i kundërshtuar pjesët kontestuese të raportit të komisionit evropian dhe për tu përshtatur me gjellën e gatuar në këtë mënyrë. Por, “zulu” Maqedonia gjithmonë do të ngelet e tillë, me fytyrë të “shëmtuar” ndëretnike dhe me një kozmetikë e cila nuk do të ketë mundësi që ti mbulojë puçrrat e “demokracisë” të “monarkut” Nikolla Gruevski.  Do të ngelet e tillë pasi që legjitimitetin e veprimeve antishqiptare, vet ky person po e merr nga vet shqiptarët me aminin e komisionit evropian i cili po përgatit raporte pozitive për afrimin e Maqedonisë në strukturat euroatlantike. Tash edhe nëse çohet ndonjë subjekt politik shqiptar dhe e kundërshton raportin e komisionit evropian të përgatitur për Maqedoninë, atëherë vet Nikolla Gruevski para opinionit ndërkombëtar do të sqarohet se ai është për në struktura euroatlantike, por këto procese po i pengojnë shqiptarët e Republikës së Maqedonisë. Që në fakt shqiptarët e këtij vendi po viktimizohen në forma të ndryshme nga ana e kësaj qeverie dhe secilës qeveri në Republikën e Maqedonisë. Për viktimizimin e shqiptarëve të Maqedonisë kemi shumë fakte edhe atë të freskëta nga qytetet më të mëdha shqiptare në këtë vend. Na kujtohet shumë mirë Maqedonia e para tre viteve kur kurban i kësaj qeverie dhe i kësaj “demokracie” klandestine shkoi komandant Iliri ose Isa Lika, për të cilin ende nuk është zbardhur çështja e vrasjes së tij misterioze. Nga persona të cilët e kanë njohur për së afërmi Isa Likën, thuhet se ka qenë një djalosh i moralshëm i cili nuk ka pasur hesape të pazgjidhura mafioze me njerëz tjerë. Kështu që bien poshtë konstatimet e disave se ai është vrarë si rezultat i disa hesapeve të pazgjidhura me disa grupe të caktuara. Ky është vetëm një montim politik nga ana e strukturave të cilat ende nuk kanë dalë në pah, por jam i bindur se një ditë edhe ky rast si shumë raste tjera në Maqedoni do të zgjidhen. Me siguri të gjithëve iu kujtohet diskriminimi institucional që i bëri Nikolla Gruevski votës shqiptare në 2006, dhe si rezultat i këtij diskriminimi ende sot e kësaj dite pasojat po i vuajmë vet ne shqiptarët e këtij vendi. Ende e kemi të freskët Tetovën e “monarkut” Nikolla Gruevski të shndërruar në “Teksas” ku grupet mafioze bënin çdo gjë me mbështetjen e qeverisë së po këtij “monarku” i cili sot po krenohet para opinionit publik se ka arritur deri në një nivel të kënaqshëm të raporteve ndëretnike në Maqedoni. Ata që kanë pasur fatin të jetojnë në Tetovë në atë kohë, kanë parë me sytë e tyre dhe kanë përjetuar në lëkurat e tyre çartjen e disa grupeve të cilat kishin liri të pakufizuar veprimi në prishjen e rendit publik, por edhe në prishjen e rehatisë së njerëzve të cilët jetonin ose studionin në atë kohë. Të gjithëve na kujtohet përzierja në autonominë e Universitetit Shtetëror të Tetovës nga ana e qeverisë së atëhershme po edhe të sotshme të “monarkut” Nikolla Gruevski, dhe jetën e gjallë e aktive kulturore të anës tjetër të Maqedonisë. Shqiptarët e Maqedonisë gjithherë kanë qenë për një Maqedoni me demokraci të shëndosh e për një Maqedoni evropiane, por gjithherë të tjerët kanë tentuar që të përfitojnë në zgjatjen e pushtetit të tyre përmes shtypjes së shqiptarëve dhe hedhjes së fajit për mosfunksionim të demokracisë në këtë vend. Sot mediumi publik RTVM jep hapësira falas për rikonstruimin e Manastirit Shën Bigori, medium i cili përfiton mjete financiare edhe nga taksapaguesit shqiptar mysliman, ndërsa nuk kemi parë asnjë hapësirë falas në këtë medium, për përkrahje ose mbështetje të ndërtimit të ndonjë xhamie në Republikën e Maqedonisë.

Duke vështruar gjendjen reale politike dhe shoqërore në Maqedoni, na del shumë i pakuptimtë raporti i komisionit evropian për Maqedoninë. Por, pasi që jemi të interesuar që ta shohim Maqedoninë në NATO dhe BE, do të pajtohemi edhe me këtë pakuptimësi me të vetmin qëllim që njëherë e përgjithmonë shqiptarët ti shohim të bashkuar bile në BE.

Hamdi Nuhiju

Botëkuptimi politik i disa politikanëve, e vendeve të caktuara nuk është i njëjtë. Disa e shohin të arsyeshme që të veprojnë drejtë dhe në funksionim të shtetit demokratik duke aluduar e qenë në lëvizje çdoherë. Disa edhe pas dyzet viteve themelimi të një institucioni ndërkombëtar gjejnë rastin që ti drejtohen krerëve të vendeve ose përfaqësuesve të tyre.
Bota është një vend i vogël për të gjitha këto lëvizje të mëdha dhe të shumta që po ndodhin në të. Zaten, jo rastësisht globalistët shprehen se bota është e shndërruar në një fshat.
Kur shprehen në këtë mënyrë, bazament të shprehjes kanë mjetet e komunikimit masiv, ndërsa harrojnë të gjitha mjetet të cilat përdoren në politikën ndërkombëtare por edhe të brendshme të një shteti të caktuar.
Pozitivistët do të kapeshin pas termit rastësi dhe do të sqaronin mbi këtë term shumë veprime të cilat i bëjnë disa politikan të caktuar. Por, në esencë, nuk ekziston rastësi! Gjithçka ka një qëllim. Ndërsa politika dhe politikanët kanë më shumë së një qëllim.
Ata për të qëndruar në fronin politik ndërtojnë strategji të ndryshme të cilat janë në favor të atij mendimi. Varet prej mbështetjes dhe kushteve e rrethanave se sa ka mundësi që të realizohet ajo strategji deri në fund. Ndërsa në vendin e vogël si Maqedonia, me një popull të shndërruar në minoritet si shqiptarët, shumë lehtë ndërtohen strategjitë bile ato realizohen deri në fund.
Mbështetje në ato strategji maqedonasit gjejnë edhe tek vet shqiptarët e këtij vendi, por edhe të gadishullit ballkanik, të cilët pa dëshirën e tyre shpesh herë dinë të bien në kurthet e përgatitura nga ana e garniturave sllave në Ballkan. Këto kurthe përgatiten me aq mjeshtëri sa që njeriu habitet se si funksionojnë në vijë horizontale dhe vertikale e me përpikëri. Kurth e radhës për shqiptarët e Maqedonisë veçanërisht, e përgjithësisht për shqiptarët e krejt Ballkanit ishte edhe fyerja e tyre në enciklopedinë e parë maqedonase të dalë në treg.
Sikur të mos ekzistonte realizimi i kërkesave tona deri në fund, si shqiptar, ne nuk do e llogaritnim këtë veprim si kurth nga ana e sllavëve.
Por, në momentin e realizimit të qëllimit kryesor, Gruevski së bashku me elitën e tij politike e shkencore doli para opinionit dhe ia mbylli gojën zhurmës shqiptare në këtë mënyrë duke i siguruar vetes një pushtet më të gjatë në Maqedoni dhe duke rritur kontot e rejtingut të partisë së tij.
Kredoja politike dhe shkencore e shqiptarëve të Maqedonisë, po edhe të Ballkanit në këtë mënyrë ballafaqohet me një etnocentrizëm nga ana e maqedonasve dhe politikëbërësve të tyre të cilët dinë me mjaft mjeshtëri të na gatuajnë gjellëza helmuese.
Pak para këtij skandali me enciklopedinë maqedonase, ne kishim një skandal tjetër në Nerez të Shkupit, ku tifozët maqedonas sulmuan shqiptarët e atij vendi dhe ky skandal nuk u gjykua nga garnitura politike udhëheqëse në këtë vend, por në mënyrë shumë diplomatike u shua ai veprim çnjerëzor i tifozëve maqedonas.
Arsyeshëm shqiptarët e Kosovës vepruan  duke bërë presion mbi maqedonasit dhe politikës së saj ditore rreth të pavërtetave të thëna të enciklopedisë së tyre, ndërsa e tërë garnitura politike e Maqedonisë në vijë të drejtë pa asnjë përjashtim çohet kundër veprimeve të arsyeshme të shqiptarëve të Kosovës.

Është e drejtë e shqiptarëve të Kosovës, të Maqedonisë dhe të Shqipërisë që të reagojnë në atë mënyrë për fyerjen e tyre nga ana e një politikbërësi i cili ka shtrirë duart thellë në të gjitha poret e jetës në këtë vend të vogël. Në kozmetikën e nacionalizmit maqedonas ndihmoi mjaft edhe pala shqiptare në Dibër me rastin e prishjes së një pjese të manastirit ortodoks i cili ka vlera të larta historike për Maqedoninë dhe maqedonasit. Njohësit e mirë të rrethanave politike në Maqedoni vlerësojnë se veprimi i shqiptarëve të Dibrës në solidarizim me elitën politike maqedonase rreth asaj tragjedie, është thjesht një kamuflim dhe mbulim i termit “bashkëjetesë midis shqiptarëve dhe maqedonasve”.
Shqiptarët si duket me zor duan ta bindin botën se ne jemi për bashkëjetesë me maqedonasit, se nuk kemi asnjë problem me to dhe se ne kemi jetuar bashkë dekada e dekada.
Ky veprim i shqiptarëve të Maqedonisë është njëjtë sikur ai i qeverisë së Sali Berishës në krizën e vitit 1997, kur detyrohej të mos shpallte gjendje të jashtëzakonshme për shkak të tensionimeve, ndërsa në Itali nuk kishte asnjëfarë krize as ekonomike e as sociale, vetëm për shkak të vërshimit të madh të emigrantëve shqiptar në atë periudhë u shpall gjendje e jashtëzakonshme.
Maqedonasit po bëjnë çmos për të prishur harmoninë dhe bashkëjetesën me shqiptarët, ndërsa ne po mundohemi që ti arsyetojmë dhe në fund edhe ti përgjigjemi politikës së tyre maskuese rreth veprimeve të përbashkëta duke e gënjyer faktorin ndërkombëtar se ne jemi për “bashkëjetesë”. Në fakt, shqiptarët asnjëherë nuk kanë qenë për shkatërrim të popujve tjerë, dhe për marrjen e të drejtave të popujve tjerë. Kjo gjë është e dëshmuar historikisht edhe sot e kësaj dite po dëshmohet nga shqiptarët e Maqedonisë dhe të Kosovës. Gjithmonë të tjerët kanë qenë ato që kanë dashur të na zhdukin prej skenës politike e historike në Ballkan. Por, bile të bëhemi të arsyeshëm e të themi, ne jemi për bashkëjetesë me maqedonasit, por ato nuk janë, përderisa nuk janë për bashkëjetesë ne nuk do të flasim me gjuhën e përgjithshme dhe të deklarojmë se ekziston bashkëjetesë në Maqedoni.

Jam i bindur se pas kërkimit falje nga ana e Nikolla Gruevskit dhe elitës së tij shkencore e politike në vend rreth fyerjes së shqiptarëve në enciklopedinë maqedonase, disa shqiptar do të krenohen para opinionit politik dhe para votuesve të tyre do të thonë, ne e detyruam Gruevskin të kërkoj falje. Por logjika e luftës dhe e politikës e thotë të kundërtën! Nëse pasojat e një veprimi politik të një populli dhe një shteti kalojnë vetëm me një kërkim falje atëherë dihet se nuk është kompensuar madje asgjë. Ato do të vazhdon dhe do të thonë, jo që i detyruam të kërkojnë falje, por i detyruam që edhe ta ndërrojnë Enciklopedinë. Prapë, shqiptarët janë në humbje! Atij që historinë ia shkruan një popull tjetër dhe nuk është në gjendje ta shkruaj vet, atij që politikën ia bënë një parti tjetër dhe vet është vetëm pjesëmarrës në qeveri, në fakt, mu ai është i dobët.

Pas gjitha këtyre veprimeve skandaloze nga ana e qeverisë së Nikolla Gruevskit, mendoj se është koha që shqiptarët e Maqedonisë duke u mbështetur nga Shqipëria dhe Kosova të thonë njëzëshëm poshtë GRUEVSKI. Por, jo të thonë poshtë GRUEVSKI dhe ai të zëvendësohet me një tjetër me të keq se ai! Ky zë a do ngritët përmes ndonjë referendumi,apo përmes ndonjë projekti politik për federalizëm të Maqedonisë nuk e di. Kjo gjë nuk ngelet në dorën e publicistit, por në vullnetin e popullit!

Diçka po zihet!

Njëherë një miku im më patë sqaruar shkurtimisht tezën e tij filozofike, duke më treguar titullin e kësaj teze, e cila duhej të dilte në pah nga nuhatja ime. Kjo tezë filozofike titullohej:”Shumë çka-ja përfshinë asgjënë”.

Në fakt, teza e tij sa filozofike është edhe mjaft pragmatike bile edhe politike për vrojtimin e lirë të mendjes së varur. Nuk e besoj se ka definim më të saktë për termin Enciklopedi. Por, me këtë konstatim ne nuk dalim në krahun e “Ariut” dhe të bërtasim e ti trembim krijesat tjera pse ne po bërtasim. Edhe pse ekspertët e gramatikës do të ngjiteshin pas termit dhe do na merrnin një jetë të tërë duke na gjetur gabime. Zaten nëse nuk bëj gabime unë në të shkruarit, rrezikohet ekzistimi i ushtrisë së gramatikanëve, pa të cilët, ne, publicistët, nuk do të kishim mundësi të frymonim lirshëm. Për publicistin, gramatika është oksigjeni që i mundëson të jetojë në skenën publicistike. Ndërsa politika është rruga e cila mundohet që ta zhduk publicistin prej skenës së vërtet. Sidoqoftë, publicistët, nuk kanë shumë problem me nuhatjen, pasi që nuhasin edhe shijet jo të mira, por ato kanë problem me dëgjimin, pasi që nuk dëgjojnë kërcënimet e politikës dhe të bartësve të saj. Pasi që kanë problem me të dëgjuarit, ata flasin pra, ashtu si mendojnë, dhe nuk mendohen shumë rreth asaj çka flasin. Ndoshta dikush mund ti akuzojë se po llomotisin, ndoshta disa nga zilia mund ti thonë se edhe të çmendurit flasin ashtu si mendojnë, por në fakt, mendimet më të sinqerta dhe më të pastra dalin prej mendjes së pavarur dhe prej të mos dëgjuarit të trokitjes së kërcënimeve në derën tonë.

Është mirë të flitet ajo që mendohet, bile edhe të shkruhet, pasi që fjalët e thëna mund të humben, por e shkruara ngelet histori. Pasi dolëm në skenën e historisë, po dëgjojmë një erë në vendin e quajtur Maqedoni dhe në shënimin e historisë së saj. Diçka po zihet e përzihet, siç zihej kaherë dhe ndoshta tash kemi filluar të nuhasim pak më mirë. Disa filluan që të nuhasin vonë, ata nuhatnin në momentin e paraqitjes së gjellës para tyre për ta shijuar dhe ngopur barkun. Kanë barkun bosh, prandaj e ndjejnë zierjen e kësaj gjelle jo të mirë, pasi që barku i tyre ka nevojë për këtë gjellë. Zaten të uriturit brengat mund t`ia dijë vetëm i urituri dhe askush tjetër. Të renditesh në të njëjtin krah me Ariun, duhesh të kesh fuqinë e tij se përndryshe një ditë Ariu mund ta zë uria dhe ti gjendesh para një rreziku të madh. Është rrezik ekzistence paraqitja jote trash para Ariut të uritur. Ndoshta dikush nuk e vëren, por vetëm ata të cilët kanë tentuar ti bëjnë lajka arinjve të shekullit XXI, mund ta dinë këtë konstatim në mënyrë pragmatike. Zaten vetëm mendimi se janë në të njëjtin krah me Ariun, i hollon përpjekjet e tyre për të vepruar punët e planifikuara qysh para disa viteve. Kësaj here ti mund të jesh Ariu, ndërsa enciklopedistët munden të jenë të trashurit të cilët kanë nevojë të kuptojnë zërin tënd. Shqiptarët reaguan unanimisht kundër Enciklopedisë së parë maqedonase, në të cilën thuheshin shumë të pa vërteta për shqiptarët e këtij vendi, por edhe të trojeve ballkanike. Ndoshta është hera e parë në historinë tonë kur të gjithë shqiptarët ishin unanim se duhet që të urrehet kjo që po zihet nga ana e akademikëve maqedonas, të cilët janë mjeshtër të mëdhenj të veprimtarive denigruese në këtë shoqëri të pa integruar. Në këtë konstatim na ka bindur historia e ekzistencës së tyre. Ishim të bindur edhe nga paraqitja në skenë e librit “Zhvillimi i çështjes nacionale sllovene” nga ana e Edvard Kardellit qysh në vitin  1939. Për idetë e tyre denigruese shqiptarët me dekada të tëra kanë vuajtur nëpër burgje dhe kanë qenë të internuar nëpër vende të ndryshme. Zaten po vazhdohen të njëjtat procese të realizohen mbi ne, ato që dekada me radhë na binin kokës sikur të ishim të domosdoshëm për të mësuar historinë e tyre, idenë, nevojën për një shtet të tyre unik. Sot shqiptari i Maqedonisë edhe me diplomë universitare merr mësime se si duhet që ta ruaj këtë shtet nga një polic i thjeshtë i cili gjënë një milion mënyra se si tët maltretojë psikologjikisht por edhe fizikisht. Nuk është rastësi kjo gjellë jo e mirë e cila u përgatitë nga akademidhët maqedonas. Zaten nga gjellët e tyre të helmuara ne jemi me pasoja dekada me radhë. Por, kësaj here në skenën e kundërshtive dolën dy akademi shqiptare të cilat ia banën me dije gjellëbërësve se nuk ekziston më dashuria për idealin e njëjtë marksist midis shqiptarëve dhe sllavëve të Ballkanit. Sot shqiptarët dhe sllavët në Ballkan mund të jetojnë bashkë vetëm në saje të konceptit të “laicizmit të mirëkuptimit” dhe asnjëherë nuk do të kenë mundësi që të jetojnë nën brendinë e konceptit të “bashkim-vëllazërimit”. Zaten urrejtja e maskuar e një populli ndaj një populli tjetër është më e rrezikshme sesa shprehja e dashurisë së Ariut ndaj teje në momentet e dhënies së bananes prej dorës tënde. Ti ndoshta mund të jesh në rrezik gjatë dhënies së bananes, por e di saktë se ke punë me ariun i cili nuk logjikon dhe është një krijesë tjetër e cila ka nevojë për ushqimin të cilin ti ia jep. Të gjitha gjërat e maskuara janë të rrezikshme jo vetëm urrejtja. Por, urrejtja e maskuar është një metodologji e të vepruarit të sllavëve në Ballkan në skenën politike. Shqiptarët tashmë të faktorizuar përmes dy shteteve në Ballkan reaguan ashpër ndaj një paraqitje në pah dhe largimin e maskës së urrejtjes nga ana e maqedonasve ndaj tyre. Disa Maqedodhinë, do e quanin një vend të vogël pa shumë peshë! Ndërsa unë do e quaja një vend të vogël me sherrin e madh. Jo rastësisht ky vend ka dalë prej ish-Jugosllavisë pa luftë dhe vite me radhë po pengon shqiptarët që të integrohen dhe të demokratizohen në botë.

Unë i gëzohem paraqitjes në skenë të urrejtjes së sllavëve ndaj shqiptarëve, pasi që ndonjëherë ne po harrohemi në kolltukët e pushtetit dhe po përpijmë gjithçka vetëm për hir të atij kolltuku, bile nuk po pyesim se çfarë gjelle po na ofrohet. I frikësohem mos organizimit të shqiptarëve dhe mos përgatitjes së tyre politikisht që të mos kenë mundësi të bëhen lojë e lojërave politike të përgatitura nga forcat sllave në Ballkan. I gëzohem Enciklopedisë së parë maqedonase në këtë mënyrë si është, pasi që të gjithë shqiptarët e Ballkanit por edhe në diasporë e kuptuan se kemi dy akademi shkencash në Ballkan, dhe disa akademikë shqiptar në Akademinë Maqedhonase, të cilëve zërin nuk ia kemi dëgjuar për disa vite me radhë. Shqiptar, kujdes gjellët që po zihen në Maqedhoni!

Deshifrimi i të shifruarve

Përmes lustracionit po kërkohet që të deshifrohen të gjithë të shifruarit të cilët kanë pasur lidhje direkt me shërbimin sekret jugosllav. Në këtë mënyrë ndoshta disa mendojnë se arrijnë deri tek e vërteta e cila duhet të dihet dhe të krijohet një siguri në vet administratën shtetërore. Por, në fakt përmes deshifrimit të të shifruarve në këtë shtet krijohet një frikë dhe turbullirë ende më e madhe. Atëherë kjo praktik i jep leje secilës qeveri që të etiketoj “armiqtë” e saj si të shifruar dhe në këtë mënyrë lustracionin e përdor si alibi për të zhdukur prej skenës politike armiqtë e saj. Kjo mënyrë e veprimit frikëson edhe qytetarët e Maqedonisë, e veçanërisht shqiptarët të cilët shpesh herë edhe janë pre e montimeve politike të gatuara nga garnitura të ndryshme sllave. Nuk ka nevojë të kërkohet deshifrim i të shifruarve në një shtet si Maqedonia, përderisa ky shtet është pran integrimit të saj në Unionin Evropian dhe i cili më së shumti ka nevojë për një stabilitet të brendshëm social e politikë. Maqedonisë do i kushtojë shumë nëse ngec në këto procese integruese dhe nëse nuk gjënë formulën e zgjidhjeve ekonomike të qytetarëve të saj. Në anën tjetër nuk bën të amnistohen të shifruarit në kohën e Jugosllavisë të cilët kanë djegur mijëra qytetar shqiptar të pafajshëm duke i burgosur dhe internuar nëpër vende të ndryshme. Por, përderisa ekziston edhe politizimi i kësaj çështjeje nga ana e partisë në pushtet, unë shpresoj që kjo çështje asnjëherë të mos zgjidhet dhe gjithmonë të ngelet kështu e padefinuar mirë. Përderisa sulmohet dhe preket në organizimin e të shifruarve të një shteti, atëherë preket dhe sulmohet në brendinë, shpirtin e atij shteti. Në mungesë të organizimit të të shifruarve të Kosovës, sot po krijohen shumë kriza politike atje nga qarqe të ndryshme të cilat dëshirojnë të krijojnë opinion negativ në shoqëri, se shqiptarët nuk dinë të mbajnë shtet dhe nuk janë në gjendje as të themelojnë sigurinë e brendshme të shtetit të tyre. Përderisa në vendet perëndimore i shifruar është edhe një qytetar i thjesht plak i cili të lajmëron në shtet për ndotjen e ambientit të shtetit të tij, sot në Kosovë jo që gjejmë të shifruar të këtillë, por edhe të shifruarit e vërtet nuk kujdesen dhe nuk e ruajnë idenë e shtetit të pavarur. Nëse flasim për rëndësinë e njerëzve të shifruar, atëherë do të na duhej të përmendim realitetin e shteteve dhe funksionimit të tyre në botë. Ka të shifruar të tillë të cilët shesin informatat e tyre për më shumë së një agjenci zbulimi. Të tjerët bëhen kurban i mos shitjes së informatave deri tek agjencionet tjera që ofrojnë shërbimeve të këtilla dhe në këtë mënyrë mbrojnë dinjitetin dhe integritetin e vet shtetit. Nga literatura që kam lexuar në lëmin e të shifruarve kam hasur në dy burime financimi të veprimtarisë së tyre: prostitucioni dhe droga. Shteti duhet të përdor burime më të pastra për të pasur të shifruar më të sigurt dhe më të sinqertë në veprimtarinë e tyre për shtetin. Bota e tyre njihet si bota e padukshme ose bota e rrezikshme e cila ekziston, dimë për të, por nuk e njohim. Është një botë e cila ekziston qysh me krijimin e djallit. Ndoshta kjo është cilësia e vetme e kësaj krijese e cila i ka shërbe shumë njerëzimit. Sepse njerëzimi bazohet mbi modele të marra prej krijesave të ndryshme. Ata marrin model insektet, kafshët, njerëzit, e deri tek djalli i cili luan rolin më negativ në shoqërinë njerëzore.

Maqedonia ka nevojë për de politizim të organizimit të të shifruarve në këtë vend. Zaten vet termi i shifruar është enkas për shtetin dhe jo për popullatën. Vetëm shteti e di formulën e tyre, por jo edhe njerëzit. Kur tentohet që të shifruarit të lustrohen dhe ta kuptoje edhe popullata se këto janë të shifruarit, atëherë në shtet krijohet pasiguri dhe i jepet hapësirë qarqeve të ndryshme politike që sa herë që mbërrijnë në pushtet të kërkojnë një realizim të këtillë. Në anën tjetër askush nuk mund ta etiketoj dikë si të shifruar, përderisa vet nuk është pjesë e organizimit të tyre. Këtë gjë bile nuk duhen ta bëjnë as shtetet e caktuara në publik, por me të shifruar të këtillë të merren në mënyrë të veçantë dhe ti pastrojnë gjërat e tyre në atë mënyrë. Por, si duket “monarkut” Gruevski po i duket pak publiciteti i tij që po i bën mospunës së tij në media, prandaj tash duhet të merret edhe me të shifruarit me qëllim që të shtoj pak rejtingun e tij nga institute të themeluara nga nën hija e tij. Kjo nuk do të thotë se unë po i dalë në krah të shifruarve të Jugosllavisë, se kur ka ekzistuar Jugosllavia dhe ka qenë në prag të shkatërrimit të saj, ndërsa unë pak para shkatërrimit të saj kam ardhur në botën e kaosit 19 vjeçar të quajtur Republika e Maqedonisë. Veprimtaria e “monarkut” Gruevski përmes lustracionit, por edhe përmes disa dikastereve të tij është mjaft e dëmshme në Republikën e Maqedonisë.

Bëhet bujë e madhe për akreditimin e vetëm disa paraleleve në gjuhën shqipe në Shkup, nga e cila bujë ende përfundimisht nuk është zgjidhur problemi i atyre nxënësve, ndërsa ministri i arsimit, ndërhynë në ingerencat e komunave më të mëdha shqiptare në Maqedoni, Tetovë dhe Gostivar, duke mënjanuar vendimet e tyre për ndërrim të kuadrit arsimor edhe duke treguar para masës së gjerë politike dhe masës së gjerë të popullatës se kush është “monark” në këtë shtet. Përderisa na kaplon një realitet i këtillë politikë a-funksional në këtë vend, atëherë me deshifrimin e të shifruarve vetëm se i shtohen brengat qytetarëve të Maqedonisë dhe ende më shumë rritet pasiguria dhe pakënaqësia e qytetarëve të këtij vendi me qeverisjen e “monarkut” Gruevski.

Real-politika në Maqedoni!

Hamdi Nuhiju
erenikut: 25 gusht, 2009
botuar: E mërkurë 2009

Ka kohë që nuk mundem ti bie në fije politikës në Republikën e Maqedonisë. Zaten asnjëherë nuk i kam ra në fije dhe për sot e pesëqind vjet nuk do mundem me i ra në fije. Ndoshta jam ndrydhur nga mendimet e vjetruara mistike që kërkojnë kthim në oazën e pafundme të dashurisë. Apo, ndoshta edhe jam bërë pjesë e garniturës pozicionuese e cila aprovon gjithçka që ndodh në këtë shtet. Dikush ndoshta edhe nuk do ta quante shtet! Një vend me vetëm dy milion banor me një udhëheqësi despotike dhe me tipare ideologjike-majtiste të reformuara, do të ishte e vështirë të definohej si shtet. Ndoshta edhe kanë të drejtë faktike grekët që po na “hedhin gishtin prej mbrapa” qe 18 vite rresht. Nga kampanja zgjedhore e Kara(m)anlisit na kujtohen vitet e errëta të real-politikës së Jugosllavisë, kur famëkeqi Millosheviq u ngrit në pozitën e faraonëve përmes gjuhës së diplomatëve dhe spastrimit etnik. Në atë kohë i gjithë diskursi politik i Kosovës ishte orientuar drejtë ruajtjes së Jugosllavisë së Tito-s e jo kërkim për ndarje nga Jugosllavia e imagjinuar e famëkeqit Millosheviq. Nuk duhet shumë të kthehemi në histori për të përkujtuar ngjarje të tmerrshme. Zaten ne po vazhdojmë rrugën e ngjarjeve të tmerrshme dhe gabimeve fatale politike të cilat historikisht kanë qenë prezent edhe në vendin tonë. U pavarësuam prej Jugosllavisë edhe pse Kiro Glirogovi ishte kundër ndarjes së Jugosllavisë. Pa asnjë pikë gjaku të derdhur ne fituam një “pallo shtet” që sot po mundohet ti matë forcat me një Greqi anëtare e NATO-s dhe Unionit Evropian. Kjo copë toke e fituar pa gjak është meritë e pozicionimit tonë në krahun ideologjik të njëjtë me “ARUSHËN”. Ky është edhe një argument plus kundër disa pseudo-nacionalistëve shqiptar të cilët ideologjinë mundohen ta minimizojnë në fantazinë e tyre, e në mënyrë pompoze duke fryrë dhe ngritur rolin e kombeve dhe nacionalitete, ndërsa në fakt pozicionimet e shteteve të ndryshme në rruzullin tokësor nuk bëhen mbi baza të kombeve, por të ideologjive. I gjithë ky lëmsh që u rrotullua gjatë këtyre dekadave në këtë vend u kthye përsëri në pikën e saj fillestare “kaosin”. Por, tash kaosi di të mbulohet me kozmetik mjaft të rafinuar politike. Të gjitha tiparet e të gjitha periudhave historike të politikës së këtij vendi mund ti gjejmë në qeverisjen e “monarkut” Nikolla Gruevski.

Në saje te reklamimit kjo garniturë qeverisëse mund të qëndroj ndoshta edhe dy mandate në fron. Edhe pse shpresojmë që më shpejt ti këputen këmbët! Real politika në këtë vend është mjaft e lezetshme dhe qesharake. Nëse kërkoni diku diçka që bjer në kundërshtim në secilin hap, këtë padyshim mund ta gjeni në politikën ditore të Republikës së Maqedonisë. Qeveria e këtij vendi miratoi një buxhet për ndërtimin e një Kishe gjigante në qendër të Shkupit. Ndërsa për të shtuar rejtingun e saj dhe për të bërë zhurmë ky veprim i kësaj qeverie, kjo Kishë do të ndërtohet në shtëpinë e nobelistes Gonxhe Bojaxhiu! Gruevski ka matur mirë pulsin e shqiptarëve të këtij vendi, prandaj edhe vepron në këtë formë. Ai krijon turbullirë dhe huti në mesin e njerëzve duke i provokuar, ndërsa në anën tjetër votuesit e vet i ushqen me një krenari të superioritetit në këtë vend dhe me ngritje të çmimit të rrymës elektrike e të gjitha gjërave të nevojshme për jetesë. Veprimi patologjik i këtij kryeministri është shumë jo real! Ai miraton buxhet për Kishën, ndërsa rindërtimin e Burmali Xhamisë e le në duar të Komunës në segmentin e dhënies leje për rindërtim. Si rezultat i kësaj marrin forcë organizata joqeveritare me financime të fshehta qeveritare ( ky është supozim) për të thirrur në referendum. Ndërsa forca e organizatave joqeveritare që qëndrojnë pas rindërtimit të Burmali Xhamisë dhanë një përgjigje logjike ndaj kërkesave të këtilla banale:”ËSHTË VONË PËR REFERENDUM.” Praktika që nisi një parti shqiptare para kësaj në pushtet rreth përzierjes së saj në autonominë e universitetit të vetëm shqiptar si duket është bërë traditë. Edhe pse garnitura e re e Universitetit Shtetëror të Tetovës bëri veprimin më të logjikshëm në këto kohë të palogjikshme, uli çmimet për 67 %.

Jeta kulturore dhe argëtuese e qytetarëve të këtij vendi më në fund fitoi në peshë. Gjatë kësaj vere shkupjanet dhe të gjithë qytetarët e Maqedonisë kishin nderin të dëgjojnë yjet e muzikës rok në nivel botëror. Ndërsa kombëtarja e Maqedonisë realizoi një ndeshje futbollistike me kombëtaren e Spanjës kampionit aktual evropian. Tetovën e vizitoi një autoritet i lartë dijetarëve të ekonomisë islame, dijetari nga Siria Muhamed Tevfik Ramadan el Buti, ndërsa aktualisht po zhvillohen mbrëmjet e katërdhjetë e teta poetike ndërkombëtare në Strugë. Zaten edhe sikur të mos kishim një jetë kulturore pak më të bujshme, ne do të detyroheshim të mbipopullojmë vendet e Perëndimit duke marrë valixhet dhe duke shndërruar këtë vend në një shkretëtirë pa vlerë.

Qeveria e këtij vendi aspak nuk ndryshoi politikat e saj qysh prej vendosjes së saj në fron. Ka shtuar kampanjat për tolerancë ndëretnike, ndërsa në fakt shqiptarët po përballen me nacionalizmin maqedonas

Gjatë qeverisjes së Nikolla Gruevskit patëm rastin të shohim dhe të përjetojmë shumë trysni, dhimbje, e probleme ekonomike, politike, sociale e shoqërore. Fillimisht pamë veprime të pamenduara mirë duke e injoruar faktorin shqiptar në Maqedoni dhe duke shkelë mbi të drejtën legjitime të shqiptarëve të Republikës së Maqedonisë. E më vonë përmes politikave dhe mjeteve mediatike kjo qeveri arriti që të shuaj të gjitha interesat strategjike të shqiptarëve që janë të nënshkruara në marrëveshjen e Ohrit dhe që duhej të realizoheshin veçse. Edhe pse kjo qeveri ka shumë veprime të këtilla anti-shqiptare, prapë se prapë gjeti përkrahje dhe mbështetje nga votuesit e saj maqedonas të cilët s’i duket po i intereson një Maqedoni nacionaliste e cila hy në luftë me të gjithë, ndërsa nuk zgjidh asnjë problem të qytetarëve të saj. Votuesit në vend që ta ndëshkojnë Gruevskin, përkundrazi ata e shpërblyen duke i mundësuar që edhe kryetarin e shtetit ta kanë nën mbykqyrje dhe nën direktivat e tij( Gruevskit). Në këtë mënyrë u zgjedh presidenti “letër”  i Republikës së Maqedonisë, Gjorgji Ivanov. E gjithë kjo bindje për shpërblim të veprimeve të Nikolla Gruevskit u mundësua nga reklamat e qeverisë së tij të cilat reklama kanë kushtuar me mijëra euro. Termi reklamë në ekonomi ka shumë definicione dhe qasje nga shkencëtar dhe hulumtues të ndryshëm. Në kuadrin e marketingut miks, reklama zë një vend të rëndësishëm. Aty gërshetohen teori të ndryshme të cilat janë të detajizuara dhe të panevojshme për publikun e këtij teksti. Për të kuptuar më thjeshtë esencën e këtij shkrimi do të japim një sqarim për reklamën. Në botën reale të biznesit, ekziston një logjikë se mallrave dhe shërbimeve të ndryshme i bëhet reklamë pasi që nuk shiten dhe puna nuk ecën mirë. Edhe pse shumë ekonomist mund të më kundërshtonin në këtë segment, pasi që po bëjë një gjymtim të këtij termi të gjerë.

Në këtë mënyrë qeveria e Nikolla Gruevskit përmes kampanjave dhe reklamave të ndryshme mundohet që ta ushqej popullatën e këtij vendi me dezinformata dhe informata të cilat në shumicën e rasteve janë edhe të panevojshme. Kjo logjikë e kësaj qeverie është mjaft goditëse kur e kemi parasysh faktin se në mentalitetin e popullatës së thjeshtë krijohet bindja se qeveria e këtij vendi gjithmonë merret me punë, është aktive dhe interesohet për të promovuar vendin tonë nëpër mediet prestigjioze botërore. Në këtë turbullirë politike ndodhin dy gjëra të kundërta të cilat mund ti vërej edhe një qytetar i thjeshtë. Përmes reklamave të qeverisë së këtij vendi, në njërën anë shohim kozmetikën e kësaj qeverie e cila fsheh puçrrat e kësaj gruaje të vjetër. Edhe pse mundohet t`i fsheh këto puçrra me kozmetik, prapë se prapë po dalin në shesh ato dhe nuk vlen gjithmonë kjo logjikë. Sikur të vlente një logjikë e këtillë, atëherë nuk do të ekzistonte as ndëshkimi e as shpërblimi,pasi që do të ndëshkoheshin njerëzit që nuk janë në të njëjtën vijë me qeverinë, ndërsa do të shpërbleheshin ato që janë në të njëjtën vijë edhe nëqoftëse janë në rrugën jo të drejtë me interesat e popujve të këtij vendi. Por, efekti i reklamave është me të vërtetë shumë i madh, ndërsa paralajmërimet për krizë ekonomike dhe financiare në Republikën e Maqedonisë u realizuan në faza duke pasur parasysh të gjitha parametrat qytetar të këtij vendi. Megjithatë kriza politike në qeverinë e Gruevskit veçse ka trokitur. Për këtë kemi shumë argumente dhe fenomene të cilat kanë ndodhur gjatë qeverisjes së tij. Zëdhënësi i qeverisë Shefik Duraku i përgjigjet akuzave të zëdhënësit të partisë Demokracia e Re të drejtuara partisë BDI. Si zëdhënës i qeverisë së Republikës së Maqedonisë ai nuk duhej që ti përgjigjej akuzave të DR, pasi që DR akuzonte BDI dhe jo qeverinë e Republikës së Maqedonisë. Kjo gjë mund të dalë jashtë kontrollit dhe nëpër mediet e shkruara pamë shumë fjalë dhe veprime të cilat ishin të pahijshme për dy zëdhënësit. Ivica Bocevski dha dorëheqje nga pozicioni i tij në kabinetin e Gruevskit. Dorëheqja e tij në momentin e liberalizimit të vizave për qytetarët e Maqedonisë mund të na bëjë me dije se Republika e Maqedonisë mund të marrë përgjigje negative nga Komisioni Evropian. Ndërsa, edhe pse u vërtetua se ministri i drejtësisë Manakievski, ka marrur edhe rrogë edhe pension në të njëjtën kohë, prapë se prapë ai nuk do që të tërhiqet dhe nuk pamë asnjë koment në këtë drejtim nga qeveria e Nikolla Gruevskit. Gruevski është i pakënaqur nga një grup i ministrave të tij dhe shumë shpejt do të mundohet që të shtojë kozmetikën në qeverinë e tij. Por, do të ishte e kotë sikur të përdorej kozmetika e tërë Parisit për të mbuluar fytyrën nacionaliste të qeverisë së Nikolla Gruevskit. Popullata është e lodhur dhe e rraskapitur nga veprimet e kësaj qeverie. Se ka krizë në qeverinë e Nikolla Gruevskit dëshmon edhe protesta e organizuar para disa javëve për të drejtat e shqiptarëve dhe propozimi i ri i kryetarit të PDSH, Menduh Thaçi për marrëveshje të re ndërmjet shqiptarëve dhe maqedonasve të këtij vendi. Pa marrë parasysh se këto veprimet e fundit të protestës dhe të propozimit të PDSH, se sa ngjyrë politike kanë, ne mund të themi se hesapet e Nikolla Gruevskit nuk janë mirë dhe shumë shpejt mund të shohim ndryshime në kabinetin e tij dhe të shpresojmë që përfundimisht edhe do të kemi tërheqje prej froni nga ai...

Hamdi Nuhiju
erenikut: Sat, June 20, 2009 10:36 am
botuar: E shtunë 20 qershor 2009 4:44 pm

     Duke lexuar tezat e Mr.Emerlla Ukshini-t në lidhje me demokracinë brenda partive politike të shqiptarëve të Republikës së Maqedonisë, vështrova një problem që kishte ngërthyer dhe përpunuar shkencërisht rreth partisë në pozitë dhe në opozitë. Mendova t`i bëjë disa reflektime të mia në këtë segment.

    Demokracia nuk mund të funksionojë dhe të ekzistojë në një vend, nëse në të nuk ka parti politike të cilat synojnë pushtetin. Partitë politike që arrijnë të bëhen opozitë ata gjithmonë synojnë drejtë pozitës politike në vend dhe asesi të ngelin gjithmonë në opozitë. Pasi që partitë politike opozitare nuk kanë benificionet e njëjta ekonomike si i kanë partitë politike në pozitë. Mendojë se duhet zhvilluar një garë politike e drejtë dhe e sinqertë midis partive politike në pozitë dhe në opozitë me qëllim që të fitojë ajo që është më bindëse. Edhe pse dekadat e fundit në Republikën e Maqedonisë, me ardhjen e sistemit pluralist, partitë politike më shumë bazohen mbi vlera nacionale, sesa në programe dhe platforma ekonomike, prapë se prapë është domosdoshmëri gara e drejtë dhe e sinqertë. Se në një vend ku ka konkurrencë politike, por konkurrencë jo të drejtë, gjithmonë do të ketë shtypës dhe të shtypur edhe nga vet simpatizantët e partive politike. Në një situatë të këtillë ku dy veta konkurrojnë ndërmjet veti, pala e tretë gjithmonë gjënë rrugë dhe mënyra se si t`i realizojë planet e veta nacionale, ekonomike, politike, diplomatike në lidhje me shtypjen dhe përbuzjen e popujve të caktuar. Politika sa është e ngatërruar në esencë, ajo është edhe aq e qartë në përmbajtje. Për disa vlen logjika darviniste se disa njerëz janë të destinuar që të zhduken nga skena ose faqja e dheut, ndërsa ata që janë të fortë kanë mundësi të mbijetojnë. Logjika e mbijetesës në politikë është logjikë jo reale dhe jo e sinqertë. Do të ishte reale sikur të bëhej fjalë vetëm për subjektet politike pa përfshirë këtu edhe kalkulimet e tyre që ata bëjnë me popullatën, por pasi që gjithmonë kanë në mendje popullatën është areale të mendohet se logjika e mbijetesës është logjikë e përshtatshme e politikës. Sidoqoftë partitë politike janë grupe interesi të cilat si të tilla ndërtojnë programe dhe platforma të ndryshme se si ti drejtohen popullatës. Mr.Emërlla Ukshini duke folur rreth këtyre problematikave i vendoi theks të veçantë krijimit të klaneve të ndryshme në kuadrin e partive politike të shqiptarëve të Maqedonisë. Ai përmendi edhe statusin e partive politike, llojin e sjelljes së vendimeve në parti, formën e organizimit të këtyre partive politike dhe sjelljen e partive politike kur janë në pozitë dhe në opozitë.

      Partitë politike derisa janë në opozitë janë shumë të zëshme, të lidhur shumë më anëtarët dhe simpatizantët e partisë, pranojnë sugjerime oferta, mendime të ekspertëve dhe në kuadrin e tyre pranojnë edhe intelektual të ndryshëm. Derisa gjenden në opozitë ato parti bëhen zëri i popullit, bëhen bashkë me të në çdo brengë, nuk ekzistojnë klanet e as lokalizmat, por partia është e orientuar në frymën e unitetit dhe drejtësisë. Anëtarët e rinj pranohen mbi baza të ndershmërisë dhe të nivelit arsimor, dhe jo mbi baza të nepotizmit. Mbahen mbledhje të zakonshme dhe të shpeshta, i kushtojnë rëndësi statusit të partisë dhe janë të lidhura shumë me mediet. Zakonisht në këtë periudhë partitë politike gjejnë edhe përkrahje prej masës së gjerë të popullatës, pasi që populli kërkon parti të këtilla, por jo vetëm në opozitë, por të jenë të këtilla edhe gjatë periudhës së udhëheqjes me pushtetin. Është e vështirë të krijohen fraksione të ndryshme brenda partisë në kohën kur partitë politike janë në opozitë, dhe zakonisht këto parti janë shumë të lidhura ngushtë me partitë tjera edhe pse i kanë oponent politikë.

     Partitë politike kur hynë në pozitë, zakonisht ndryshojnë të gjitha rrjedhat e veprimtarisë së tyre. Premtimet nuk i mbajnë, fillojnë  që brenda natës të ndërrojnë edhe interesat edhe shoqëria. Kreu i partisë bëhet vështirë i depërtueshëm nga ana e anëtarëve të thjeshtë të partisë, krijohen klane dhe grupe të ndryshme brenda partisë. Kësaj here partia nuk bëhet zë i popullit i cili e ka sjellë në pozitë, por bëhet zë i interesave meskine të grupeve të caktuara në parti. Ata ngrenë zë vetëm kur cenohen interesat e tyre materiale, ndërsa harrojnë edhe planet dhe platformat e tyre nacionale të cilat i kanë dizajnuar dhe e kanë gënjyer popullatën gjatë periudhës kur ishin në opozitë. Tashmë fillojnë që të mos mbajnë lidhje të mira me partitë politike oponent dhe fillojnë që të shahen ndërmjet veti. Kjo gjë është veçori gati në të gjitha vendet në tranzicion por edhe në disa vende perëndimore të cilat vende kanë zhvillim të lartë ekonomik. Edhe pse kemi shembuj të rrallë në rruzullin tokësor ku disa parti politike si në opozitë si në pozitë sjellën njëjtë, prapë se prapë mendoj se një ndryshim i këtillë rrënjësor i partive politike kur janë në opozitë dhe në pozitë është shumë i dëmshëm për gjithë popujt e rruzullit tokësor. Nëse partitë politike ballkanase marrin shembull nga partia AKP e Turqisë së Rexhep Taip Erdoanit, mendojë se vendet e Ballkanit do të frymonin më lirshëm nga dukuritë e ndryshme negative që ndodhin këtu.

Parti nacionale apo qytetare

Hamdi Nuhiju
ereniku: Sun, June 14, 2009 3:03 pm
botuar: e marte 16 qershor 2009 2:15 pm

Këto mendime duken ndoshta të instrumentalizuara nga pikëpamja ideologjike e cila di shumë mirë që të pështjellojë rrjedhat e mendimeve dhe ideve. Por, pikërisht instrumentalizimi dhe keqpërdorimi i disa termeve në politikë nga ana e politikë bërësve më shtyu që t`i jap disa mendime të mia në këtë segment. Gjatë gjithë kohës jemi të ushqyer me nacionalizma të ndryshëm të cilat nacionalizma në të shumtën e rasteve na kanë dëmtuar dhe nuk na kanë zgjidhur problemet tona nacionale. Ku është problemi që këto parti me një vijë të këtillë nuk arritën që të zgjidhin problemet madhore nacionale? Nëse flasim për shoqëri demokratike ku sundon koncepti i demokracisë liberale, aty me siguri është i zgjidhur problemi nacional i popujve të ndryshëm. Zaten nëse edhe ngelemi vetëm në rrafshin nacional, pa një plan të përbashkët për të hapëruar në rrafshin ndërkombëtar me popujt tjerë të zhvilluar, atëherë ne vetëm se lokalizohemi dhe nuk kemi mundësi që logjikën inferiore ta zhdukim prej mentalitetit tonë.

Shumica e simpatizantëve të partive nacionaliste do të më jepnin përgjigje se partitë punojnë mbi baza të platformave të tyre politike të cilat platforma ndërtohen për një periudhë të caktuar. Platforma e cila sheh zgjidhjen e problemeve nacionale të ndonjë populli të caktuar, është një platformë afatshkurtre dhe jo epope qindra vjeçare. Zaten nëse një parti ndërton një platformë të këtillë në një vend ku të drejtat nacionale të një populli shtypen, ajo parti nuk do të ketë mundësi që t`i ikë kurtheve politike dhe si në njërin krah, po edhe në krahun tjetër do të bëhet vasal i politikave shoviniste. Është rrugë e gabuar definimi i zgjidhjes së problemeve nacionale të një populli nën ombrellën e shtypësve të të drejtave nacionale në një popull të caktuar. Eksperimente të këtilla kemi parë gjatë këtyre dekadave të fundit në Gadishullin Ballkanik. Nuk bën që partitë të identifikohen si nacionaliste në periudhën e globalizimit të botës dhe pas identifikimit të këtillë të kenë një dështim total në rrafshin e realizimit të platformës së tyre. Mendojë se mungon koncepti qytetar te të gjitha partitë politike në Ballkan. Nëse mbi konceptin qytetar do të bazoheshin partitë politike, atëherë do të kishin mundësi shumë lehtë të depërtojnë në tregun politikë dhe të kërkojnë edhe zgjidhjen e të drejtave nacionale të popujve të ndryshëm. Partitë politike në rruzullin tokësor janë të renditura në krah mbi nacional, por në rrafshin qytetar duke u bashkuar të gjitha partitë e djathta në rruzullin tokësor, duke u bashkuar partitë e majta e kështu të gjitha partitë po integrohen në shoqëritë tona moderne. Por, Ballkani dhe logjika e ballkanasve i ka stagnuar partitë politike dhe i ka bërë që të lokalizohen vetëm në rrafshin e platformës nacionale. Kjo shoqërinë tonë e ka bërë të prapambetur, mediet tona i ka drejtuar drejtë kësaj fryme, energjitë harxhohen në këtë segment dhe në fund rezultati është zero. Ballkani perëndimor sipas gjitha gjasave shumë shpejt do të integrohet në NATO dhe në Bashkimin Evropian. Kjo gjë do të bëhet jo nga konceptet lokaliste nacionaliste të partive politike tona, por nga interesi ekonomik dhe qytetar i ndërsjellë midis popujve të Bashkimit Evropian dhe popujve të Ballkanit perëndimor. Normal në këtë mënyrë nuk do të shkriheshin nacionalitetet, por do të kishte ndikime si pozitive ashtu edhe ndikime negative në trajtimin e kulturave të ndryshme të popujve të ndryshëm.

Është shumë e dhimbshme që një populli të përvuajtur t`i premtosh se përmes rrugëve politike do t`i zgjidh problemet nacionale të tij, dhe në fund kur ai popull diskriminohet haptas në aspektin nacional, ti si parti politike që ke dhënë një premtim të këtillë dhe që je bërë pjesë e garniturës qeverisëse nuk reagon. Në fakt, një platformë nacionale e partive politike tona, vetëm se ka dëmtuar popullin tonë dhe aspak nuk ka zgjidhur problemet nacionale tona. Neve na mungon logjika qytetare e partive politike, logjikë e cila do të kishte mundësi që më lehtë të arrijë deri tek autoriteti politikë në një vend të caktuar. Kjo logjikë do të kishte shumë të vështirë që të bie pre e kurtheve të ndryshme, dhe do të ishte i vështirë tentimi i palëve tjera për përçarje dhe zhdukje të saj nga rrafshi politik. Në emër të të drejtave qytetare një parti politike mund të kërkonte të drejtat ekonomike, politike dhe nacionale të popujve të ndryshëm në një vend të caktuar. Por, nëse mbi baza të platformës nacionale kërkon të drejtat nacionale dhe nuk ka një platformë të definuar qytetare e as ekonomike, atëherë qysh në fillet e tij ajo parti politike bëhet armik i hapur i shtypësve të të drejtave nacionale të një populli të caktuar. Kur veç je armik i hapur ti domosdo do të bashkëpunosh me të, me qëllim që ta realizosh platformën tënde politike. Është logjikë e thjeshtë se në momentin e parë që paraqitesh si fuqi në derën e pushtetit, ti do të kërkosh dhe nuk do të bëhesh parti e kërkuar. Ndërsa në anën tjetër, partitë politike të cilat janë të ngritura mbi logjikën qytetare, ose ndjekin vijën qytetare, janë shumë atraktive, kanë program të mirëfilltë ekonomikë, janë të lira në veprim dhe shumë lehtë mund të zgjidhnin edhe problemet nacionale të ndonjë populli të caktuar. E gjithë kjo që është shkruar mund të jetë gabim. Megjithatë ne jetojmë në demokraci, dhe demokracia ma mundëson që të kam mendimin tim.

Hamdi Nuhiju
derguar: Mon, June 8, 2009 11:08 am<
botuar: E hënë, 13 qershor, 2009 3:05 pm

“Qerbelaja” shqiptare

Jo rastesisht na kujtohet golgota e cila ndodhi në Qerbela. Një rast i paprecedent i cili ndryshoi rrjedhat e një superfuqie. Të gjithë e dimë se aty çfarë ndodhi! Vrasja tragjike e nipave të Pejgamberit Muhamed nga brenda bashkësisë se asaj bote.

Gjatë historisë së popullit tonë jemi mësuar me raste të këtilla tragjike, ku shqiptarët kanë qenë të tradhtuar dhe të vrarë prej shqiptarëve. Zaten shumë beteja në të gjitha sferat shqiptarët i kanë humbur si rezultat i tradhtisë dhe sulmeve brenda bashkësisë së vet. Normal në këtë gjë kanë investuar shumë fuqitë e errëta të jashtme të cilat kanë dashur që të shkatërrojnë ndikimin e këtij populli në rrjedhat historike, për këtë arsye janë munduar që në mënyrë kaq të ulët edhe ti sulmojnë. Mund të paramendoni vetëm në dy dekadat e fundit kishim 3 luftëra të përgjakshme në mesin e trojeve tona. Ne nuk mund të themi se këto luftëra, ose pjesëmarrësit shqiptar në to ishin në rrugë të gabuar, pasi që ata shqiptar nuk gjenin rrugë tjetër për të arritur deri tek e drejta e tyre jetike. Por, dimë raste të shumta dhe të ndryshme që në beteja të caktuara shqiptarët në këto luftëra, ishin të tradhtuar nga vet shqiptarët.

Sot ndodh e njëjta gje me shqiptarët e Maqedonisë. Vetëm se ndryshojnë mjetet të cilat përdoren në vrasje. Para syve të të gjithë shqiptarëve të Maqedonisë, dhe para syve të botës, policia maqedonase pa të drejtë në Sopot vrau disa shqiptar dhe disa të tjerë i burgosi. Ndërsa historia më e re e popullit shqiptar të Republikës së Maqedonisë nisë me masakrën e Brodecit, ku për ditë të tëra shqiptarët e këtij fshati ishin nën presion të policisë maqedonase dhe pas këtij turpi të kësaj qeverie, një pjesë e fshatarëve të pafajshëm u vendosën në burgjet e Maqedonisë. Në atë kohë partia shqiptare në pushtet PDSH ishte e pafuqishme që të ndalë këtë masakër ndaj shqiptarëve të këtij vendi. Në fakt, ajo ishte edhe pjesë e koalicionit dhe një pjesë të madhe të fajit për ato raste tragjike mban edhe ajo parti. Edhe pse kështu qëndronin punët me partinë shqiptare në pushtet të atëhershëm, edhe sot e kësaj dite nuk dihet fati i të burgosurve të pafajshëm shqiptar. Partia tjetër shqiptare në pushtet BDI, mbeti e shurdhër para kërkesave të sinqerta të sopotasve dhe brodecasve. Në media pamë edhe një protestë të hapur nga familjarët e të burgosurve të pafajshëm të cilët para selisë së BDI në Reçicë kërkonin drejtësi. Njerëzit të cilët mbrojnë vijën politike të udhëheqësisë së këtij vendi mund të thonë se këto familjar, e kanë gabuar derën dhe se BDI nuk është shtet, dhe se BDI nuk i ka vendosur nëpër burgje ato shqiptar të pafajshëm. Në disa nuanca mund të kenë të drejtë, por realiteti është i hidhur, pasi që ‘monarku’ Nikolla Gruevski ia humbi toruan të gjithë shqiptarëve të këtij vendi. Është tragjike të shohim veprimet e partisë e cila gjithmonë thërret në vlerat e luftës së 2001, ndërsa nuk dëgjon kërkesat e shqiptarëve të Sopotit dhe Brodecit. Populli i pafajshëm i këtyre dy vendeve nuk di më rrugë se si të veprojë drejtë zgjidhjes së problemit të vet. Nga ky veprim i BDI mendojë se shumë nëna kanë me ngelë pa bijtë e tyre, shumë gra pa burrat e tyre dhe shumë fëmijë do të mbesin jetim. Është përgjegjësi e shoqërisë që të zgjidhë problemet e këtyre familjarëve të pafajshëm që u bënë viktimë e ‘regjimit’ të ‘monarkut’ Nikolla Gruevski. BDI në qeverinë e Nikolla Gruevskit mund ti bëjë presione të ndryshme diplomatike që të zgjidhet çështja kaq e ndjeshme e popullit tonë shqiptar të përvuajtur. Ajo nuk guxon që nën pretekstin se ka gjëra më prioritare, ta lë në heshtje këtë problem të madh të këtyre familjareve të cilat familjar u bënë viktima e gjithë popullit shqiptar të Republikës së Maqedonisë. Në Brodec dhe në Sopot ndodhi ajo e cila nuk duhej të ndodhte asnjëherë në popullin tonë. Për t`u liruar të burgosurit e Sopotit u organizuan shumë protesta paqësore në Kumanovë. Por, partia shqiptare në qeveri ishte e shurdhër para këtij revolti të këtyre qytetarëve të cilët kërkonin që të zgjidhet problemi i familjarëve që ranë viktimë e pushtetit. Edhe për të burgosurit e Brodecit ne si studentë organizuam shumë peticione dhe mblodhëm shumë nënshkrime, por të gjitha këto ranë në ujë dhe fati i brodecasve ende është i pazgjidhur dhe nën hijen e errët të pushtetit të këtij vendi. Tashmë Nikolla Gruevski ka shtrirë pushtetin e tij absolut. Është bërë e vështirë që një parti politike shqiptare t`i bëjë ballë këtij ndikimi. Por, forca, vuajtja dhe sinqeriteti i popullit është ajo e cila mund të bëjë revolucione në të katër anët e rruzullit tokësor. E nëse BDI vepron në emër të popullit dhe kërkon drejtësinë për popullin që e zgjodhi të jetë fjala e tij, atëherë padyshim se do të arrinte fitore të mëdha. Të shpresojmë se përfundimisht BDI do t`i kthehet popullit që e zgjodhi dhe do të mbrojë interesat e po këtij populli. E deri atëherë, duroni  o familjar nga Sopoti, duroni o familjar nga Brodeci, se drejtësia nuk ju harron asnjëherë!!!

(Mos)besimi i gjykatës kushtetuese!

Hamdi Nuhiju
derguar: Sun, April 19, 2009 9:41 am
botuar: E dielë, 19 prill 2009 3:15 pm

Në Republikën e Maqedonisë, vendi i cili gjithmonë ka hapëruar me probleme dhe sfida të cilat kanë habitur shumë njerëz këto ditë ndodhi edhe një vendim i çuditshëm në mesin e shumë vendimeve të cilat janë marrë në këtë vend. Ky vend i vogël i cili dikur ishte pjesë e një sistemi ateist, me vite të tëra mundohet që të bëhet pjesë e familjeve të mëdha evropiane dhe të demokracisë perëndimore. Ky vend i vogël i cili dikur ishte bishti i luanit Jugosllavi, tash është shndërruar në një luan që çalon në xhunglën e quajtur Ballkan. Këto vite tranzicioni e kanë shndërruar këtë vend në një eksperiment veprimesh të forcave të huaja të cilat gjithmonë kanë kërkuar që këtij lejleku t`ia prenë krahët. Ishte periudhë e gjatë errësire e ateizmi në këtë vend. Me ardhjen e sistemit demokratik në letër nuk ndryshoi sistemi ateist, por iu vëndu një maskë e cila dalngadalë po delë në shesh me vendimet e gjykatës kushtetuese.

Qeveria e Nikolla Gruevskit, mund të themi se sjelli ligjin më të mirë që ka sjellë ndonjëherë ndonjë qeveri e këtij vendi në lidhje me vendosjen e mësimbesimit në të gjitha shkollat fillore në Republikën e Maqedonisë. Ky ligj i cili u aprovua në Parlament në pamje të parë dhe të dukshme është shumë produktiv dhe në dobi të qytetarëve të këtij vendi për të cilën gjë aspak nuk dyshoj. Por me vendimin e gjykatës kushtetuese për mos pranim të këtij ligji, mund të them se i gjithë ky teatër është një kurth i paramenduar mirë nga struktura të ndryshme të këtij vendi.

Në lidhje me gjithë këto veprime unë kam gjashtë supozime të cilat mund të mos jenë të sakta, por edhe nuk janë për t`u hudhur posht.

Supozimi i parë- Partia VMRO-DPMNE gjithmonë ka qenë një parti “religjioze” e cila ka kërkuar që të rikthejë besimtarët ortodoks në besimin e tyre të laicizuar dhe që të ndërtojnë një urë lidhëse me vëllezërit e tyre serb e bullgar. Derisa në skenë partia tjetër maqedonase LSDM ishte e fuqishme, ajo duhej larguar prej skenës mu përmes rrugës së Kishës dhe “religjiozitetit” të VMRO-DPMNE. Por interesat e fuqive të mëdha ortodokse kanë orientuar këtë strukturë të VMRO-DPMNE që të dëmtojë interesat e popullatës shqiptare në vend.

Supozimi i dytë- Nikolla Gruevski për të rritur rejtingun e tij dhe të partisë së tij, ka vepruar mbi emocionet dhe ndjenjat e besimtarëve ortodoks të këtij vendi. Ai forcoi pozitat e tij në këtë vend duke i premtuar një jetë më të pasur kulturore dhe në këtë element lancoi edhe ligjin e mësimbesimit nëpër shkolla fillore të këtij vendi. Në një marrëveshje të mundshme me Gjykatën Kushtetuese( ky është supozim), ka kërkuar që të realizohet ky skenar m`u përmes rrugës së këtillë. Jo rastësisht vendimi i gjykatës kushtetuese ishte pas zgjedhjes së presidentit të ri të Maqedonisë, Gjorgji Ivanovit i cili është nga rradhët e partisë së Nikolla Gruevskit.

Supozimi i tretë- Vendimi i gjykatës kushtetuese mund të jetë alibi i Nikolla Gruevskit për të zhdukur lëvizjet e reja të disa teologëve në mesin e muslimanëve dhe të krishterëve në Cair dhe në Bitolë. Qeveria e Nikolla Gruevskit këto lëvizje i sheh si të rrezikshme për shtetin dhe të lidhura me struktura ndërkombëtare të cilat sipas ekspertëve të kësaj qeverie ato kanë për synim zhdukjen e demokracisë ose punës kundër interesave euro-atlantike.

Supozimi i katërt- Gjykata kushtetuese si hakmerrje ndaj qeverisjes së Nikolla Gruevskit e cila nuk pyet aspak për ndjenjat e qytetarëve të këtij vendi gjenë metoda se si ta ndalë këtë qeveri nga ndërtimi i Kryqeve dhe Kishave në secilin skaj të këtij vendi.

Supozimi i pestë- Nikolla Gruevski përmes gjykatës kushtetuese kërkon që të avancojë sociolog,psikolog, e pedagog, të cilët do të mësojnë historinë e civilizimeve dhe jo mësimbesimin të cilin patjetërsueshëm duhet që ta japin teologët e kualifikuar.

Supozimi i gjashtë- Përmes vendimit të gjykatës kushtetuese kundër këtij ligji dhe ligjit për shtimin e natalitetit të këtij vendi, dëshirohet aktualiteti dhe marrja e qeverisë së këtij vendi vetëm me këto probleme, duke harruar elementet tjera të qytetarëve të saj. Në këtë mënyrë ajo e vazhdon luftën kundër gjykatës kushtetuese dhe përfiton në kohë duke rikthyer opinionin publik kah ky problem shumë esencial i çdo qytetari të këtij vendi. Në atë moment që i bie rejtingu Nikolla Gruevskit dhe qeverisë së tij mund të parashikojmë se do dorëzohen prej kësaj beteje gjykata kushtetuese.

Të shpresojmë se asnjëri prej këtyre gjashtë supozimeve nuk është i vërtet. Mësimbesimi është i domosdoshëm për këtë vend në këto periudha të brishta të prishjes së moralit dhe të shtimit të degjenerimit. Nuk bën që të kalkulohet në këtë ligj dhe që të bëhen veprime të këtilla anti-qytetare.

Pse të mos votoj me 5 prill?

Hamdi Nuhiju
erenikut: Mon, March 30, 2009 1:21 pm
botuar: E marte 31 mars, 2009 6:30 am

Me 22 mars në Republikën e Maqedonisë kishte zgjedhje lokale dhe presidenciale. Këto zgjedhje në krahasim me zgjedhjet tjera ishin më përparimtare dhe më të suksesshme. Në këtë gjë kontribuan mjaft qytetarët e këtij vendi të cilët denjësisht votuan të preferuarit e tyre. Është për tu habitur fakti se në këto zgjedhje nuk kishte ndonjë incident të madh ose ndonjë gafë as nga ana e partive politike, por as nga ana e simpatizantëve të këtyre partive. Edhe pse qytetarët e këtij vendi të lodhur dhe të raskapitur nga varfëria e kriza ekonomike globale, prap se prap në këto zgjedhje në frymë demokratike dëshmuan se duan të jenë pjesë e shoqërive të civilizuara. Më në fund pas gjithë këtyre viteve tranzicioni, në këtë vend mund të shohim një frymë demokratike dhe vlerësime pozitive nga kori diplomatik ndërkombëtar. Këto zgjedhje dëshmuan qartë se në çfarë periudhash realizoheshin krizat dhe problemet në zgjedhje. Në një sondazh të organizuar nga Gazeta Lajm e Maqedonisë, në internet rreth asaj se për kë do të votojmë në raundin e dytë të zgjedhjeve, shumica e votuesve ishin për Lubomir Fërçkovskin, një pjesë e vogël rreth 3 përqind për Gjorgji Ivanov dhe një pjesë e vogël ishin për asnjërin. Nga ky sondazh shohim orientimet e shqiptarëve të këtij vendi për këto zgjedhje. Raundi i parë i zgjedhjeve kaloi në mënyrë të suksesshme dhe ashtu si pritnin analistët rreth rezultateve mu ashtu edhe dolën pritjet. Kryeson kandidati i Vmro-Dpmne Gjorgji Ivanov që është në balotazh me kandidatin e Lsdm Lubomir Fërçkovski. Sipas statistikave një numër të madh votuesish maqedonas votuan për kandidatin shqiptar Imer Selmani i cili nuk arriti që të kalojë në raundin e dytë të zgjedhjeve presidenciale. Nënhija e Bdi në qeverinë e Gruevskit dukshëm rezultoi me pakënaqësi tek të preferuarit e saj të cilët i dhanë fitore Bdi, por jo si në zgjedhjet e mëparshme. Bdi humbi shumë komuna dhe është në rrugë që të humbë edhe qytetin e Tetovës, Gostivarit dhe Strugës. Ndërsa partia Demokracia e Re, edhe pse e themeluar vetëm disa muaj para këtyre zgjedhjeve, arriti që të shkojë në balotazh në komunat e Cairit, Likovës dhe Haraçinës. Në komunat shqiptare aty ku ngelën në balotazh partitë politike shqiptare është e domosdoshme që me 5 prill të këtij viti të dilet në zgjedhje. Por, në zgjedhjet për president shteti në Republikën e Maqedonisë mendojë se nuk është e arsyeshme që shqiptarët e këtij vendi të përkrahin njërin prej kandidatëve i cili shkoi në raundin e dytë të këtyre zgjedhjeve. Nga ky konstatim shumica e publicistëve dhe qytetetarëve të këtij vendi do të më llogaritnin si një njeri i cili është kundër demokracisë dhe ekzistencës së saj në këtë vend. Qytetarët maqedonas mund të më llogaritnin si kundër Maqedonisë. Por, në fakt, në të mirën e Maqedonisë është që qytetarët shqiptarë, romë, turq, boshnjak, vllehë të mos dalin në raundin e dytë të zgjedhjeve për president shteti në shenjë proteste për diskriminimin nacional dhe fetar që ka bërë dhe po bën vazhdimisht udhëheqësia e këtij vendi. Historikisht kryetarët e këtij vendi janë zgjedhur me votat e shqiptarëve, dhe po këto kryetar kanë nënshkruar vendime anti-shqiptare në këtë vend. Tash po shohim me sy dhe po e përjetojmë diskriminimin e qeverisë së Nikolla Gruevskit i cili Maqedoninë e ktheu para vitit 2001, e cila qeveri ende sot e kësaj dite nuk arriti që të miratoj një ligj për gjuhën shqipe, një ligj për amnesti dhe të garantojë me ligje të këtij vendi se asnjëherë nuk do të cënojë interesat e popullit shqiptar në këtë vend. Ne nuk mund të themi se gjithëçka është në rregull me këtë qeveri, kur në vend të xhamiave, ndërtohen filharmoni, kur në vend të shpërndarjes së drejtë të busteve në Shkup midis heronjve shqiptar dhe maqedonas, me paratë e taksapaguesve shqiptar miratohen projekte që kanë të bëjnë me ndërtimin e busteve të heronjve maqedonas edhe në vendet e banuara me shqiptar. Ne nuk pajtohemi edhe me ligjin diskriminues për shtimin ose stimulimin e natalitetit në Maqedoni. Përderisa qeveria e këtij vendi ka një trajtim të këtillë ndaj shqiptarëve dhe nacionaliteteve tjera në këtë vend, atëherë shqiptarët që do të dalin të mbështetin Gjorgji Ivanov-in për president shteti, do të mbështetnin edhe për shumë vite diskriminimin dhe trajtimin e këtillë të hierarkisë së këtij vendi. Shqiptarët e këtij vendi ishin dëshmitar edhe të qeverisjes së Lsdm dhe trazirave e persekutimeve që ishin bërë në atë periudhë. Për ne nuk është aspak i panjohur profesori universitar i të drejtës penale ndërkombëtare Lubomir Fërçkovski. Ne e njohim Lubomir Fërçkovskin si ish-ministër të punëve të brendshme të Republikës së Maqedonisë, e njohim edhe si ish-ministër të punëve të jashtme të këtij vendi dhe qëndrimet e tij ndaj shqiptarëve dhe interesave të tyre brenda vendit e jashtë tij. Në kohën kur ishte ministër i punëve të brendshme Lubomir Fërçkovski kontribuoi mjaft në trazirat në Gostivar për flamurin shqiptar duke maltetruar, vrarë, e burgosur shumë shqiptar. Shqiptarët e këtij vendi nëse do të mbështetnin Lubomir Fërçkovskin për president shteti, atëherë ato do të mbështetnin një nacionalist maqedonas i cili di shumë mirë të hartojë plane e projekte anti-shqiptare të cilat di ti realizojë edhe përmes dhunës. Megjithëate edhe pse nuk është mirë që shqiptarët e këtij vendi të dalin në raundin e dytë të zgjedhjev për president shteti, prap se prap unë personalisht do të dëshiroja që në këto zgjedhjeve të fitonte Lubomir Fërçkovski me të vetmen arsye që të mos i jepet hapësirë Nikolla Gruevskit të bëjë atë që bëri Lubomir Fërçkovski me shqiptarët e Gostivarit.

---

Stimulimi i natalitetit në Maqedoni

Hamdi Nuhiju
erenikut: Sun, March 22, 2009 12:07 pm
botuar: E dielë 22 mars 2009 1:15 pm

Nataliteti në Republikën e Maqedonisë duhet të stimulohet ashtu si duhet stimuluar në të gjithë Evropën Perëndimore dhe Lindore. Rrezikun e një fenomeni të këtillë e panë të gjithë eksperët vendas dhe të jashtëm. Shumë komuna në Maqedoni ngjajnë në shtëpi pleqësh ku fryma e të rinjve nuk gjendet fare. Hapi i qeverisë së Republikës së Maqedonisë për stimulimin e natalitetit është i mirëpritur nga të gjitha anët. Por, kjo qeveri e cila me mjaft mjeshtëri po mundohet që ta kthej Maqedoninë para vitit 2001, edhe kësaj here për dikë po bëhet nënë e për dikë njerkë. Do të ishte në rregull nëse qeveria e këtij vendi stimulimin e natalitetit do e bënte për tërë territorin e saj pa dallime nacionale dhe fetare. Sipas hapave të qeverisë nataliteti do të stimulohet në ato vende ku ekziston një shkallë e saj nën 2.1 promil. Për stimulim të natalitetit në këto komuna qeveria bën një kompensim material sipas këtij proporcioni: për lindjen e fëmijës së parë, nëna e këtij fëmiu merr kompensim material nëntë muaj pa ndërprerë, ndërsa nëse lind më shumë se një fëmijë përnjëherë ajo merrë kompensim material për një vit pandërprerë. Shuma e këtij kompensimi material është 30% nga pagesa e neto rrogës për puntorë. Megjithëse ky hap i qeverisë është shumë i rëndësishëm për qytetarët e saj, prap se prap është diskriminues dhe përçarës. Në këtë mënyrë Nikolla Gruevski po mundohet që ta kthej Maqedoninë para vitit 2001, kur lindshmëria te shqiptarët destimulohej përmes mjeteve dhe rregullativave ligjore. Më kujtohet shumë mirë ajo periudhë kur nëse lindë fëmiu i tretë shqiptar, ndaleshin kompensimet materiale për shkollim fillor dhe të mesëm, dhe në këtë mënyrë destimulohej lindshmëria tek shqiptarët e këtij vendi. Për shkak të varfërisë shumë familje shqiptare detyroheshin që të mos i regjistrojnë fëmijët e tyre në regjistrat shtetëror me qëllim që të marrin kompensimin material i cili ishte kyç për vazhdimin e arsimimit të shqiptarëve të këtij vendi. Vendimin e qeverisë edhe Gjygji Kushtetues i Maqedonisë e llogaritë si diskriminues dhe të padrejtë për qytetarët e këtij vendi. Shumë organizata qytetare në Republikën e Maqedonisë formën e stimulimit të natalitetit nga ana e qeverisë së Nikolla Gruevskit e llogaritën si të padrejtë dhe jo real për funksionimin e tij në tërë territorin e Maqedonisë. Fatkeqësisht Maqedonia po e ka ende të vështirë që të dale prej fazës së tranzicionit dhe përfundimisht të demokratizohet si duhet. Qeveria e këtij vendi përmes hapave të saja të deritanishme po mundohet që të krijojë kriza të reja në vend me të vetmin qëllim që ta ruajnë frontin e tyre politik. Sikur ky vend të demokratizohej si duhej në praktik dhe teori padyshim se shumë shpejtë do të ishte pjesë e strukturave Evro-Perëndimore dhe do të ecte në hap me demokracitë e zhvilluara në botë. Tash për tash Maqedonia i përngjan Afganistanit , vendit i cili gjendet në themelet e lindjes së demokracisë, por që sundohet prej ideve dhe vizioneve të huaja. Edhe njëherë si shumë herë tjera Nikolla Gruevski po e dëshmon veten se është kryeministër i maqedonasve të këtij vendi, i vllehëve dhe i të krishterëve ortodoks e katolik, ndërsa është një “përbindësh” dhe përbuzës i qytetarëve tjerë të këtij vendi, si shqiptarëve, turqëve, boshnjakëve, romëve dhe muslimanëve maqedonas. Sloganet e qeverisë se ne po mundohemi që të punojmë për të mirën e këtij vendi fatkeqësisht po i vjen era kampanjë e tepruar e cila përsëritet vazhdimisht si papagalli i cili nuk harron fjalët e njejta të thëna nga goja e gënjeshtarit. Është e sigurt se asnjëherë nuk mund të funksionojë gjatë një qeveri ose një udhëheqësi nëse me popullin e saj vepron padrejtësisht. Me vend e patë Abdurrahman Xhevzi kur tha:” Duhet që të përzihesh me njerëzit me kufi, sillu butë me armikun dhe kërkoi faljen, sepse të ngre kurth dhe të shkatërron. Tregohu bamirës me atë që të ka bërë keq, kërko ndihmën e heshtjes për të realizuar çështjet e tua, njerëzit për ty duhet të jenë të njohur por jo shokë, sepse gjëja më e shtrenjtë është prania e një shoku dhe shoku duhet të jetë i të njejtës gradë.”( Gjuetia e meditimeve, Tiranë,2007,f.499) Nëse heshtim dhe pranojmë diskriminim e Nikolla Gruevskit ndaj popullit tonë atëherë nuk njohim urtësinë e të jetuarit me të tjerët. Por në heshtje duhet të veprojmë dhe ngrejmë zërin tonë që të mos arrijë askush të luajë me ne dhe të na diskriminojë. Përndryshe do njohim kryeministrin Nikolla Gruevski, por nuk do e kemi kryeministër, pasiqë ai nuk është rangu jonë. Ai kujdesin e ka të orientuar kah populli tjetër dhe jo edhe tek ne. Shqiptarë, turq, boshnjak, romë të këtij vendi, ne njohim Nikolla Gruevskin si kryeministër të Maqedonisë, por jo si kryeministër të popujve në të.

---

                                                Samurai i fundit

Hamdi Nuhiju
ereniku: Tue, March 10, 2009 8:22 am
botuar: E premte 13 mars 2009 9 am

                                             Shumica e njerëzve që janë të apasionuar pas mediave mesiguri se kanë pasur rastin të shohin filmin e mrekullueshëm “Samurai i fundit” i cili film depërtoi në të katër anët e rruzullit tokësor. Përmbajtja e atij filmi qysh nga titulli na duket përmbajtje historike, por me sekuenca dhe mjeshtëri të jashtëzakonshme të regjisorit të tij duke na e paraqitur në formën më të mirë dhe më të përshtatshme atë periudhë historike për të cilën bëhet fjalë. Popujt e Ballkanit dhe një pjesë e madhe e Evropës janë përcjellës të arteve marciale dhe gjithmonë arrijnë që të kuptojnë thelbin e tyre në dioptrinë bashkëkohore. Mesazhet e të gjitha filmave që në vete ngërthejnë artet marciale, janë paqja, dashuria, toleranca, bashkëjetesa me popujt tjerë dhe jo dhuna e ekstremizmi siç na e servonë imperializmi perëndimor. Subjekti i temës sonë nuk është përmbajtja e filmit të lartëpërmendur. Njerëzit kanë nevojë për krahasime me qëllim që të arrijnë deri tek një pasqyrë për tu dukur më qartë dhe më mirë. Maqedonia është një vend i cili një kohë të gjatë ishte pjesë e Jugosllavisë dhe të politikave të saj asimiluese dhe diskriminuese. Po përfundojmë dekadën e dytë prej kur u pavarsua ky vend nga sistemi Jugosllavë, por ende ideja e atij sistemi është e pjellshme në mesin e mendimeve dhe ideve të disa personaliteteve të cilët kishin role të tyre edhe në ish-sistemin jugosllav. Pjellshmëria e atyre ideve dhe mendimeve me mos ujitjen e tyre ka filluar që të thahet dhe në këtë mënyrë kësaj toke të thatë po iu hudhet fara e demokracisë e cila dalë nga dalë do të marrë formën e një dege. Mesiguri se pas një periudhe të gjithë do t’i shijojmë frutet e kësaj dege e cila do të jeshilojë tokën tonë. Në mesin e atyre që ishin pjesë e sistemit jugosllavë dhe që ende sot e kësaj dite na kujtojnë ato periudha është edhe presidenti aktual- në largim i Maqedonisë Branko Cërvenkovski. Ky është samurai i fundit i personaliteteve titiste që dalin prej skenës politike të Maqedonisë. Përkundër karrierës së tij të bujshme politike, ai megjithëate arriti që të fashitë për shumë periudha historike të drejtat e shqiptarëve të këtij vendi dhe njëkohësisht edhe të manipulojë me partitë politike shqiptare për interesa të tij personale. Gara për president shteti në Maqedoni po organizohet midis partive politike maqedonase dhe atyre shqiptare. Por favoritë për këto zgjedhje presidenciale në Maqedoni janë kandidatët Gjorgje Ivanov nga partia e Nikolla Gruevskit, Ljubomir Fërçkovski nga LSDM-ja dhe ish-ministri i punëve të brendshme të Maqedonisë Lube Boshkovski që në këto zgjedhje presidenciale doli si kandidat i pavarur. Ndërsa prej kandidatëve shqiptar mund të themi se të gjithë kandidatët janë me merita të larta dhe kanë një karrierë të bujshme akademike e politike, por  më favoriti sipas mendimit tim, në bazë të cilësive dhe aftësive të tij është Imer Selmani, por nëse arrinë që të kalojë në raundin e dytë të zgjedhjeve atëherë në Maqedoni do të ndodh mesiguri ajo që ndodhi në SHBA me zgjedhjen për president Barak Obama-n. Edhe pse demokracia të çuditë, prap se prap nuk duhet harruar se Maqedonia gjendet në Gadishullin Ballkanik dhe për një kohë të gjatë ka qenë e sunduar prej garniturave të llojit Branko Cërvenkovski. Kur kujtojmë këtë të fundit, menjëherë shqiptarëve të Maqedonisë i kujtohen trazirat e 1997 në Gostivar për flamurin shqiptar, iu kujtohet vrasja e Abduselam Eminit në mbrojtje të Univerzitetit të Tetovës, iu kujtohen dëbimet e shqiptarëve prej shkollave të mesme në gjuhën shqipe në Kumanovë dhe një proces i gjatë dhimbjeje. Shpesh herë kreu i shtetit të Maqedonisë nuk ka qenë në ujdi për politikat e jashtme të saj dhe kanë dalur qesharak para armiqëve dhe miqëve të jashtëm. Prej pozicioneve të tij shoviniste presidenti i shtetit shpesh herë pa vetëdije ose me vetëdije ka mbrojtur indirekt politikat greke në Maqedoni dhe në këtë mënyrë duke iu kundërvy kryetarit të qeverisë për strategjitë e veprimit të Maqedonisë në lidhje me shumë konteste me Greqinë, ai ka dëmtuar imazhin e tij politikë. Nëse e krahasojmë me fillimin e këtij teksti edhe fundin e tij atëherë do të ishim të padrejtë nëse e paraqesim si hero Branko Cërvenkovskin. Pasiqë në filmin e lartëcekur Samurai i Fundit i jep jetës së tij fund si hero dhe arrinë respektet më të larta edhe prej armiqëve të tij. Ndërsa samurai ynë në Maqedoni i cili është i fundit nuk e besojë se do të largohet prej skenës politike si hero dhe të ketë rrespektin e shqiptarëve të këtij vendi. Pasiqë ai asnjëherë nuk ka qenë president i shqiptarëve të këtij vendi. Të shpresojmë se me 22 mars të këtij viti Maqedonia të marrë shembullin e SHBA-ve dhe të zgjedhet për president shteti njëri prej kandidatëve shqiptar. Qysh atëherë mund të themi se diskriminimet etnike dhe fetare në Maqedoni do të marrin fund.

---

Hamdi NUHIJU
erenikut:Thu, March 5, 2009 8:01 am
botuar:E enjte 05 mars 2009 1:00 pm Mos premto atë që nuk e realizon! Në shumë sfera ose segmente të jetës së njeriut gjejmë të tilla raste kur jepen premtime të cilat asnjëherë nuk shohin dritën e realizimit. E si rezultat i këtyre premtimeve shumë familja marrin rrugën e përçarjes, shumë të rinj të lidhur njëri me tjetrin ndahen, dhe shumë politikan fitojnë epitetin e gënjeshtarit. Nëse e analizojmë mosrealizimin e premtimeve dhe faktorët që nxisin në të do të shohim se janë e habitshme është fantazia njerëzore dhe do të çuditemi se deri ku mund të arrijë ajo. Në secilin element të jetës sonë, ne përballemi me këtë realitet i cili kohët e fundit është bërë edhe traditë, por edhe modë që të premtohet dhe të mos realizohet ajo që premtohet.
Jeta njerëzore sado që është me bollëk dhe të mira materiale, syri i njeriut nuk ngopet kurrë dhe prap ka nevojë që të arrijë deri tek ajo e cila është ende jo në dorën e tij. Njeriu si i tillë është lakmues i të mirave dhe sendeve të kësaj bote dhe edhe pse është në gjendje jo të keqe, prap synon që të ndryshojë dhe të gjejë të gjitha metodat e mënyrat se si të arrijë deri tek ai ndryshim. Por, njeriu si i tillë nuk mund të jetojë në vetmi, si individ, ai ka nevojë që të bashkëjetojë me të tjerët. E kur bashkëjeton me të tjerët ai kryen shërbime për to, por edhe të tjerët kryejnë shërbime për të. Secili njeri plotëson tjetrin. Burri plotëson gruan, e grueja burrin. Fëmijët plotësojnë familjen, e familja është strehë dhe mbështetje e fëmijëve. Familjet plotësojnë shtetin përmes pagimeve të taksave e tatimeve të ndryshme, e shteti plotëson nevojat e familjeve përmes ndërtimit të infrastrukturës, përmës arsimimit, kulturës, artit e shkencës dhe përmes krijimit të vendeve të lira të punës me qëllim që të sigurohet ekzistenca e familjeve të këtij vendi. Gjatë jetës së tij njeriu do të hasë në momente kur nuk do të ketë mundësi që ti realizojë nevojat e tij dhe si rezultat i kësaj do të ketë nevojë për stimul dhe përkrahje për të vazhduar më tej. Raste të këtilla ka secili njeri në rruzullin tokësor përderisa është qenie e krijuar. Por nëse e thjeshtësojmë pak segmentin e trajtimit tonë do të kuptonim esencën e këtij dialogimi. Prindërit për ti stimuluar fëmijët e tyre që të mësojnë, ata i japin premtime të ndryshme. I dashuri për të arritur vazhdimësinë dhe për të shtuar dashurinë e të dashurës ndaj tij, i premton gjëra që e dashura e tij i ka në mesin e sendeve të preferuara. Shoqëria i premton studentave se nëse arrijnë rezultate të larta në studime do kenë benificione plus për të vazhduar më tej me studimet dhe për të arritur pozitë të lartë në shoqëri. Politikanët i premtojnë votuesve të tyre llojlloj premtimesh vetëm që të arrijnë deri tek vota e dëshiruar. Të gjitha premtimet e dhëna nuk janë të njejta dhe nuk kanë një konsensus të përbashkët. Nëse prindi i jep premtim fëmijës së tij se nëse ai i bën të gjitha notat e shkëlqyeshme do ti blejë një biciklet, ai patjetër duhet që ta mbajë premtimin. Nëse nuk e mban, fëmija zhgënjehet, fillon që të dyshoj në prindin e tij dhe çka është më e keqja fillon që ta urrejë mësimin. Nëse të dashurës i premton një unazë prej diamanti dhe nuk e plotëson këtë premtim, mesiguri se ajo do të zhgënjehet me ty dhe do të kuptojë se ti nuk mban fjalën e dhënë. Por para se të japin premtimin ose fjalën, njerëzit duhet të kenë parasysh shumë parametra e mëpastaj të japin premtimin ose fjalën se do të realizojnë një gjë për të ardhmen edhe atë duke i marrur parasysh gjithmonë të papriturat. Nëse një djalosh merrë rrogë 100 euro dhe i premton të dashurës së tij një unazë prej diamanti, ai mesiguri se nuk do të ketë mundësi që ta realizoje këtë premtim. Prandaj, për këtë djalosh është e rëndësishme që të mos jap premtim dhe që të veprojë në suazat normale dhe reale të jetës së tij. Ai ka mundësi që të jap një premtim tjetër që unaza prej diamanti të ndryshojë në një unazë prej ari dhe kështu ndoshta do të ketë mundësi që të realizojë këtë premtim. Në shoqërinë tonë do të gjejmë shumë raste dhe ngjarje të premtimeve të cilat po u munduam ti numëronim këtu do të dilte një tekst marramendës. Duke pasur parasysh se po afrohen zgjedhjet lokale dhe presidenciale në Maqedoni, duke pasur parasysh se pas ca muajsh do të ketë zgjedhje parlamentare në Shqipëri do të ishte e arsyeshme që ti përmendim disa parametra para dhënies së premtimeve nga ana e politikanëve tanë.

Fushata elektorale për zgjedhjet lokale dhe presidenciale u hap bujshëm në vendin tonë. Nga spotet e partive politike shqiptare e maqedonase, ne nuk mund ta dallojmë Maqedoninë prej parajsës, ndërsa kur shohim spotet e partive opozitare në Maqedoni, ne Maqedoninë nuk mundemi ta dallojmë prej ferrit. U krijua huti e madhe në mesin e votuesve. Kujt ti besojmë? Ndërsa partitë politike investojnë me miliona në këto spote publicitare, ne jetojmë jetën tonë me shpresë se do të bëhet mirë. Për dhjetë minuta propagandë politike sipas informatave të mia në Tv Koha-Tetovë paguhet 300 euro. Kur në një medium lokal jepen kaq para për të prezentuar premtimet e tyre partitë politike, mund ta merrni me mend se sa para derdhen në mediumet prestigjioze të këtij vendi. Edhe pse bëhen këto veprime prej partive politike, megjithëate është me rëndësi të kihet parasysh segmenti i dhënies së premtimeve dhe realizimit të tyre. Qysh me ekzistencën e këtij vendi jemi mësuar me premtimet e VMRO-DPMNE se do të ndërtojë shumë salla sportive të cilat salla nuk i pamë asnjëherë në praktikë. Partitë politike para se të premtojnë për votuesit e tyre zgjidhje te problemeve dhe nevojave të tyre mendojë se duhet të kenë parasysh:

1) Të premtojnë gjëra të cilat përputhen me nevojat e votuesve të tyre, por edhe që janë të realizueshme,

2) Të bëjnë një analizë të kapaciteteve të tyre intelektuale dhe ekonomike, mëpastaj të ndërtojnë një plan strategjik dhe këtë plan t’ia paraqesin votuesve të tyre,

3) Të jenë real në dhënien e premtimeve duke vënduar afatet dhe duke i rrespektuar ato skajshmërisht,

4) Të mos prekin në ndjenjat dhe emocionet e qytetarëve duke i premtuar gjëra të ndjeshme të cilat nëse nuk i realizojnë këto qytetar do të dëshpërohen thellë,

5) Të mos gënjejnë qytetarët e thjeshtë me premtime e kapacitete të të ardhmes të cilat nëse thonë, nëse marrim ne pushtetin padyshim do e bëjmë këtë e këtë, a në fakt ata duan vetëm të marrin pushtetin, sepse nuk varet prej tyre a do të bëhen pjesë e realizimit të atyre projekteve,

6) Të mos i premtojnë qytetarëve të këtij vendi projekte dhe premtime të partive politike maqedonase me të cilat e shohin veten në qeveri, 7) Të jenë të kujdesshëm gjatë dhënies së premtimeve, sepse populli i këtij vendi gjatë kohë është i gënjyer dhe i mbushur me premtime të kota e të parealizueshme.

Në këto kohë të kampanjës zgjedhore e elektorale, shohim llojllojë veprimesh prej partive politike shqiptare të cilat mundohen që ta bindin elektoratin shqiptar përmes segmentit të nacionalizmave dhe heroizmave. Mesiguri se pikë e dobët e shqiptarëve të Maqedonisë është nacionalizmi. Nuk e mohojë aspak këtë segment, por kur shohim konkretisht prej partive politike maqedonase se si i shohin komunat e tyre përmes projekteve investuese në ekonomi, partitë tona politike ende mundohen që të na ushqejnë me nacionalizma dhe moto të cilat kanë dalur jashtë mode. Nëse do të bazoheshim në nacionalizma të cilat i servojnë partitë tona politike shqiptare, ne më mirë do të votonim për një maqedonas i cili i mbledhi krerët shqiptar në përvjetorin e kongresit të alfabetit shqip, sesa për shqiptarët të cilët që 18 vite premtojnë nacionalizma, por nuk arritën as 10% të atyre premtimeve t’i realizojnë. Shqiptarët kanë probleme të ndryshme në sfera shumë më primare se nacionalizmi. Me demokratizimin e tërësishëm të Republikës së Maqedonisë, patjetër që të gjitha etnitetet në të do të fitojnë të drejtat e plota të tyre nacionale, por si të arrijnë deri tek punëzënia e plotë?

---

U bë promovimi i librit më poezi "Mendoj se hasa në gjurmët" të autorit Hamdi Nuhiu

Të shtunën më 22.11.2008 Në Kumanovë u bë promovimi i librit më të ri të poezisë "Mendoj se hasa në gjurmët" të autorit të ri kumanovar Hamdi Nuhiu.

E hënë, 24 Nëntor 2008

 

 

 

Para një numri të konsiderueshëm të pranishmëve, kryesisht nxënës dhe student nga Kumanova dhe rrethina, u promovua libri "Mendoj se hasa në gjurmët", libër ky që është rezultat i punës dhe dëshirës së madhe të poetit Hamdi Nuhiu, i cili dita ditës është duke e zënë vendin e tij të merituar me penën e tij të palodhshme.

Rajoni i Kumanovës dhe rrethinës është një burim i pashtershëm i krijimtarisë letrare, e sidomos poezisë, me ç'rast poeti Hamdi Nuhiu është edhe një margaritarë i çmueshëm në mozaikun e poezisë shqipe që kultivohet në Maqedoni.

Libri në fjalë përmban një numër të madh të poezive që sipas autorit janë shkruar qysh në bangat e shkollës së mesme dhe janë të një karakteri pozitiv, kryesisht në aspektin edukativ, moral, dashuri ndaj jetës, të mirës, Zotit etj.

Në këtë promovim, ku ishte prezent edhe autori, në fjalën e tij përshëndetëse tha: "Së pari, falënderoj Zotin që ma mundësoi ta arrij këtë sukses, më pastaj, falënderoj edhe shtëpinë botuese "Furkan ISM",për ndihmën financiare në botimin e librit. Këtë libër me poezi e kam shkruar pikërisht në kohën kur isha në shkollën e mesme," – vazhdoi autori, – "kështu që, ky është një model modest për të rinjtë që të dinë ta shfrytëzojnë kohën, të sakrifikojnë për atë që e synojnë si dhe të shpresojnë në ndihmën e Zotit, sepse ajo gjithmonë arrin, qoftë edhe nëse vonohet pak! Librin e titullova "Mendoj se hasa në gjurmët" për shkak se çdo njeri duhet ta ketë synim të vetin gjetjen e tragjeve që i ka lënë Muhammedi, alejhi selam, si dhe, më pastaj, pasimin e tyre. Për më tepër, karakteri i këtyre poezive është, kryesisht, edukatiov-moral" – tha autori dhe e përmbylli fjalimin e tij.

Në promovim fjalën përshëndetëse e mori hoxhë Feuzi Musliu nga Shkupi, i cili përgëzoi punën e autorit duke u shprehur se është vazhdimisht në rrjedhë me shkrimet dhe punën e Hamdi Nuhiut të cilën e vlerëson shumë, pas tij fjalën e mori edhe kryetari i degës së FRI-së Milazim Mustafa duke i uruar mikut tij këtë botim dhe duke i falënderuar të gjithë atyre që mundësuan daljen në dritë të këtij botimi, si dhe duke shpresuar që edhe dorëshkrimet tjera të Hamdiut ta shohin sa me shpejtë dritën e botimit.

Për në fund u lexuan edhe disa poezi të përmbledhjes në fjalë si dhe u nda nga libër me nënshkrim të autorit për të pranishmit në promovim

 

 

---

Hamdi NUHIJU
erenikut:Sun, November 2, 2008 2:18 pm
botuar:E hënë 03 nëntor 20083:00 pm

Politika PA moral!

Ne ekzistojmë në këtë botë për të bashkëvepruar me krijesat tjera në saje të ligjeve dhe kodekseve të ndryshme që ekzistojnë në shoqërinë njerëzore, dhe prej këtyre ligjeve e kodekseve të ndryshme buron edhe mirëqenia dhe forma e sjelljes sonë me krijesat tjera. Sikur të mos ekzistonte ky kodeks, ose këto ligje që frenojnë "budallakinë" dhe paanshmërinë e njeriut në bërjen e veprave që janë në korelacion të drejtë me epshet e tij, atëherë mesiguri se do të ndodhte tragjedi dhe mungesë të diversitetit logjik në shoqërinë njerëzore. Kjo mungesë dhe kjo tragjedi shoqërore dukshëm po reflekton në ditët tona në rrethe të shoqërisë njerëzore.

Sipas fjalorit elektronik shpjegues me termin moral nënkuptojmë:" Tërësia e parimeve, e normave dhe e rregullave që janë krijuar e ndryshojnë historikisht në kushte të caktuara ekonomiko-shoqërore dhe që përcaktojnë sjelljen e veprimtarinë e njerëzve në shoqëri."

Megjithëse nuk pajtohem plotësisht me këtë definim të moralit, prap se prap kjo formë e definimit na jep një kahje tjetër trajtimit të temës sonë. Në çdo sistem shoqëror ekzistojnë parime, norma dhe rregulla që përcaktojnë këto vlera që janë të domosdoshme për shoqërinë njerëzore.

Sipas Enciklopedisë Britaneze me moral nënkuptojmë:" Pjesëmarrje në etikë e cila përfaqëson moralin si fundament."

Jean Rostand thekson:" Nuk është e mjaftueshme organizmi të ndryshohet. Është e patjetërsueshme që ai ndryshim të nxisë dhe të reflektojë në të, edhe atë thellë që të mund të ndikojë në trashëgimi. Mu kjo është ajo për të cilën nuk mund të pajtohemi, pasiqë faktet që janë para nesh nuk lejojnë të besojmë në trashëgiminë e cilësive dhe sjelljeve të ndryshme."(Sovremeniot Covek i Biblijata, H.Hajnc, fq.18)

Imam Gazaliu moralin e përshkruan si:"Shprehje e një gjendjeje shpirtërore të palëklundur, prej së cilës punët dalin me lehtësi dhe rrjedhshëm, pa qenë nevoja për mendim dhe shikim."(Morali Ynë, Muhammed Rebi Muhammed Xhevheri, fq.94)

Nga këto definime mund të kuptojmë fare mirë se politika nuk mund të funksionojë drejtë pa pjesëmarrjen e moralit në të. Morali determinon politikën në gjenezën e tij si pjesë përbërëse të hegjemonisë shoqërore. Por, politika e logjikës ( Cezarit i takon shteti, ndërsa Kishës Zoti), nuk duhet të ndikohet prej faktorëve të brendshëm të moralit. Ky sistem i të menduarit është një kaos të cilin marksistët dhe darvinizmi social me ëndje e proklamojë dekada me rradhë. Kadri Manit dhe sojit të tij i kishte ardhur në ters shkrimi im me porositë drejtuar udhëheqësve tanë. Bile më ishte hidhëruar fort kur kisha përmendur Zotin dhe frikën në Të. Ai theksoi se në atë shkrim nuk kishte gjë kombëtare, por gjithëçka ishte fetare, dmth e pavlerë dhe një dogmë që nuk i vyn fare popullit shqiptar. Ai, pajtohej me logjikën se duhej që udhëheqësit tanë të prishin moralin e tyre, të jenë njerëz të pandërgjegjshëm, të mos kenë frikë askë dhe të veprojnë sipas qejfeve të tyre. Nëse do të parashtronim pyetjen që Alban Dudushi parashtroi para mysafirëve të tij se sa vlenë jeta e shqiptarit të thjeshtë, do të kuptonim budallakinë dhe filozofinë e kësaj budallakie në qendrën e servimit të budallallëkut shqiptar. Sot, fatkeqësisht ekzistojnë ende fundërrina të atilla të komunizmit që me afsh dhe me një drejtim jo të duhur proklamojnë në shoqëri luftën për mbijetesë. Gjithë gjendjen dhe pozitën e shqiptarit të thjeshtë ata e shohin në prizmin e varfërisë, dhe pasurisë, por jo në prizmin e tij se ai është qenie shoqërore, por edhe qenie hyjnore. Infektimet e këtilla fatkeqësisht kanë dalur prej politikanëve të pandërgjegjshëm që ishin hartuesit e shkatërrimit të shpirtit shqiptar më 1976 në Shqipëri. Të tillët edhe në 1997 luajtën lojën e tyre, po të njejtit 2006 në Maqedoni politikën shqiptare e sjellën në pozitë inferiore karshi gladiatorit Gruevski. Politika pa moral nuk njeh ndjenja shoqërore, e as përgjegjësi, ndërgjegje, vlera humane! Ajo është gllabëruese, e fshehtë, e egër dhe trishtuese. Kjo politikë është prezente fatkeqësisht në komplet rruzullin tokësor pa përjashtime. Nëse dëshironi të kuptoni se sa është e shtrirë kjo politikë, mjafton që të analizoni shantazhet e kandidatit për president shteti në SHBA, kundër Barak Obamas. Njerëzit të cilët e kuptojnë jetën si formë e mbijetesës dhe jo si urtësi për të cilën urtësi ia vlenë të sakrifikohet e të përballet me sprovat, ata me një logjikë të këtillë demaskuese karshi vlerave të larta humane e shëndërruan imunitetin në pasiguri. Kjo pasiguri është e fshehur çdokund! Ne nuk mund t`i kuptojmë dhe akceptojmë mesazhet e politikës e cila është pa moral. Por, duhet që politikën ta lidhim e ta kurorëzojmë me moralin në atë mënyrë që të mos ketë fuqi asnjë forcë në rruzullin tokësor për divorc të këtij kurorëzimi. Mevlana Xhelaludin Rrumi na sygjëron:" Vetëm të eturit nuk e kërkojnë ujin, edhe uji pandalë i kërkon të eturit."

---

Përballjet me politikën

Hamdi NUHIJU
erenikut:Tue, October 21, 2008 11:35 am
botuar:E premte 24 tetor 20083:00 pm

Para do kohësh, pata nderin të lexoj shkrimin sprovë të mikut tim nga Shkupi, Agim Jakupi, "Lustraxhiu politikan" të publikuar në ERENIKU.NET dhe në revisten "Drejtësia"Më pëlqeu në thelb qasja e tij aq reale rreth integritetit të politikanit, por edhe të jetës reale të thjeshtë, e të bujshme. Jeta si e tillë është e ndërtuar dhe e rrethuar prej sprovave dhe problemeve të ndryshme të cilat sprova dhe probleme ia rrisin vlerën asaj. Lustraxhiu kishte ëndërr, siç na e spjegoi Agim Jakupi, edhe pse ishte fëmijë, dhe jo i pasur. Ëndërra e lustraxhiut dukej si "Ëndërra Vetjake" e Pauelo Koeljos në "Alkimistin" e tij. Ëndërr e cila gjithmonë ishte para syve dhe e mbështjellur me plotë pengesa të cilat ndoshta na gjakosin duart e vet jetën tonë të thjeshtë. Ndoshta përgjigjet e tij në atë moshë gjendeshin tek "Republika" e Platonit, ose edhe te "Politika" e Aristotelit! Ndoshta jeta do t`i dhuronte fatin që të ishte timonieri i përgjigjeve të duhura në kahjet e zhdrejta të shoqërisë njerëzore... Por, ai lustraxhi i vogël, me faqet e skuqura si mollë nuk ishte i njoftuar me të gjitha përgjigjet që i duheshin për t`u bërë politikan. Ai qysh në atë moshë përballej me politikën dhe dëshironte që të bëhej pjesë e saj. Të dëshirosh e të jesh janë dy realitete dhe relacione jo të njejta, por është me rëndësi kur dëshiron të kesh përkrahje, dhe kur je të kesh ndihmës që të përmirëson! Siduket vlera e politikanëve shqiptar në ditët tona po bie nën nivelin zero, përderisa po harrojnë se edhe ato ishin lustraxhinjë të dikurshëm që kanë shitur limonada në Tetovë, ose edhe fara në plazhën e Durrësit, ndërsa sot dy fjalë nuk dijnë t`i lidhin si duhet prej dhomës së përfaqësimit të popujve e që e njohim ndryshe si Parlament! Palo-politika siç do të shpreheshin vëllezërit tanë në Shqipëri dhe palo-analizat e pseudo-shpiunit grek Arben Llalla kanë pozicionuar forcat e unitetit kombëtar në vijën e kuqe! Interesat shqiptare nuk janë interesa të një grupi të ashtuquajtur shqiptar të cilët me emër se mbrojnë këto interesa, sulmojnë mbrojtësit e atyre interesave. Nuk mund ta kuptojë se çfarë vlere do të kishte vrulli i Arben Llallës ndaj propagandave anti-shqiptare në Maqedoni, nëpër kafiteritë e Tetovës, duke ua shpërlarë trurin një grupi të miturish në mendje dhe të moshuar me vite. Interesave Janutalliste të Arben Llallës mund t`i nënshtrohemi, t`i injorojmë ose edhe ti përgjigjemi me një distancë serioze e cila distancë kërkon një fiksim në mendje të unitetit të kombit shqiptar. Shqiptarët përveç që po përballen me politikën dhe sprovat e saj, ata duhet të përballen edhe me servilat dhe servilizmi që po ngjet nëpër rrugët e Shqiptarisë. Duke u proklamuar si mbrojtës i çështjes çame ai po kërkon helenizimin e Shqipërisë. Shqiptarët dhe Shqipëria fatkeqësisht të apasionuar pas vlerave të huaja pozicionohet në grupin e shteteve dhe njerëzve më të padefinuar në rruzullin tokësor. Nëse ëndërrat e Arben Llallës janë aq të sinqerta sa të lustraxhiut të Shkupit, atëherë në realizimin e tyre do t`i ndihmonte komplet kombi shqiptar.

Arben Llalla me shokët e tij në Athinë duhet ta kuptojë fare mirë thënien e Mevlana Xhelaludin Rrumit:" Unë nuk e shes lirinë për robërinë.." Atij dhe personave servil si ai duhet spjeguar se me politikën përballen shumë njerëz, shumë popuj, shumë kombe, shume sfera të shoqërisë që na japin të kuptojmë se koha është shumë e shkurt për me u marrë me servilat dhe servilizmin e tyre. Por, njerëzit gjithmonë duhet të jenë syçel dhe të alarmojnë rrezikun e atyre që rrezikojnë unitetin e kësaj bashkësie. Për të qenë ma të qartë po ndalemi pak në segmente të caktuara të sferave të ndryshme të jetës së shqiptarëve e që lidhen dhe përballen direkt me politikën.

Sporti shqiptar në përballje me politikën-

Në kohët moderne ky segment i jetës së njeriut në rruzullin tokësor, por edhe i shqiptarëve në Ballkan, shumë është komercializuar, por edhe i politizuar. Në ditët tona nuk pyetet tradita e ekipeve shqiptare, as sukseset e tyre në të kaluarën, e as historiku i popullit që është i lidhur me ato ekipe, por pyetet interesi vetjak i një personi të caktuar i cili ka luajtur me fatin e sportistëve të tij duke e vënduar atë fat në bastore sportive. Nëse interesat e tij cënohen ai është në gjendje që të shuaj historinë e klubit shqiptarë, por edhe historinë e atyre shqiptarëve që janë të lidhur me këtë klub. Për fat të keq ky segment i jetës është aq shumë i politizuar saqë disa gazetar të Shqipërisë prezencën e kryeministrit Sali Berisha në ndeshjen miqësore ndërmjet Tiranës dhe Milanos, e cilësoi si pjesë të fushatës së PD.

Kultura shqiptare në përballje me politikën-

Vlerat kulturore të një populli janë ndasi ose bashkim me vlerat kulturore të një populli tjetër. Ata vlera janë të rëndësishme sa është e rëndësishme edhe vet jeta e njeriut. Por, ndërhyrja e politikës në kulturën shqiptare, Ismail Kadaren e ka shëndërruar në idhull të paprekshëm( kjo nuk do të thotë që unë mohoj vlerat e tij), ndërsa një pjesë që meritojnë të trajtohen shumë me mirë se si trajtohet ky idhull modern i shqiptarëve dhe politikës, ka ngelur nën margjinat e kohës dhe politikës. Gjallëri në këtë sferë të jetës së njeriut mund të gjejmë në Shqipëri, në Kosovë, ndërsa në Maqedoni dhe pjesët tjera të banuara me shqiptar ka probleme serioze me këtë segment të jetës së qytetarit të thjeshtë shqiptar.

Ekonomia shqiptare në përballje me politikën-

Në shumë shkenca ekonomike analizohet detajisht ndërhyrja ose mosndërhyrja e shtetit në ekonomi. Unë mbaj qëndrim të atillë që shteti duhet të ndërhyjë vetëm në segmente të caktuara të ekonomisë, por jo edhe ekonominë ta bëjë vegël të politikës dhe interesave vetjake të udhëheqësve të atij shteti. Gjatë kohës së piramidave në Shqipëri, kur socialistët në bashkëpunim me faktorin ndërkombëtar i bënë kurth Sali Berishës dhe qeverisë së tij dhe pas kalimit të asaj periudhe, në Shqipërinë e kaoseve të mëdha shumë firma shtetërore u transformuan në prona private të disa politikanëve me influencë. Në fakt, ndërhyrjet e politikës në ekonomi bëhen përmes shumë rrugëve të paligjshme dhe të padrejta. Për t`i ikur tatimeve të ndryshme ndaj shtetit, firma të caktuara që janë pronë e politikanëve të caktuar, blejnë ekipe të ndryshme sportive, ose edhe hapin fondacione për ndihmim studentash ndërsa në këtë formë bëjnë larje parash dhe e dëmtojnë bukur shumë ekonominë shqiptare.

Feja në përballje me politikën-

Pas shembjes së sistemit komunist në Shqipëri dhe në Ballkan, filloi që të lulëzojë pluralizmi fetar dhe toleranca e harmonia fetare tek populli shqiptar. Por, pasojat e atij sistemi sot po i vuan gjallërimi i jetës fetare tek shqiptarët! Favorizohet katolicizmi i shqiptarëve e helenizimi i tyre, ndërsa gjithmonë është në sulm Islami dhe muslimanët shqiptar. Mendoj se institucionalisht duhet të favorizohet jeta fetare e krejt popullit shqiptar duke mos anashkaluar asnjë pjesë të saj, por edhe jo të imponohen vlera të huaja në një petk ose barrë tjetër. Është normale të besojmë se ateistët fenë mund ta llogarisin dhe e llogarisin diçka të panevojshme për shoqërinë tonë shqiptare.

Mevlana Xhelaludin Rrumi thotë:" Nuk ia di vlerën shpirtit pasi nuk e ke blerë. Njeriu nuk ia di vlerën e sendit që nuk e ka paguar."

---

Pluralizmi religjioz në Maqedoni

Hamdi NUHIJU
derguar erenikut: August 19, 2008 1:55 pm
botuar: E marte 19 gusht 2008 2:04 pm

Shoqëria në Maqedoni edhe pse e deklaruar si laike dhe afetare, në fakt ajo është një shoqëri multireligjioze e cila ngërthen në vete struktura të ndryshme të pluralizmit religjioz. Ky pluralizëm dukshum i shprehur në qytete pak më të mëdha të Maqedonisë në ndërdijen e qytetarëve të këtij vendi ka lidhur dhe abroguar edhe një pjesë të rëndësishme të sistemit politik në vend. Feja në këtë vend ka qenë nën sundimin e ateistëve të cilët përdorën të gjitha taktikat e mundshme për të shtuar përçarjet në mesin e pjesëtarëve të një feje, kështuqë kjo fe të humb ndikimin në shoqëri dhe feja tjetër të jetë në piedestalin e saj. Nuk ka dyshim se religjionet janë pasuri të cilat pasuri duhet të ruhen, kultivohen dhe të shpërndahen në mesin e njerëzve të një populli, ose në ndonjë vend të caktuar. Ato janë vlera të cilat vlera ngrisin vetëdijen shoqërore dhe nxisin rininë drejtë rrugës së progresit.
Vlera mbi të cilat janë afaruar vlerat demokratike dhe kanë ngritur peshë dhe pozitë në shoqëri mbi dyndjet e këtyre vlerave që janë mjaft të thella në shoqërinë njerëzore. Religjioziteti i njerëzve të Maqedonisë është në favor të Ballkanit dhe Unionit Evropian, pasiqë nxitë një pozitivizëm dhe mendim ndryshe etik mbi vlerat e cunguara të remishiencave demokratike. Maqedonia synon që të arrijë në Unionin Evropian dhe në Nato, këtë gjë e ka mision për të cilin mision secila qeveri po fiton votat e qytetarëve të këtij vendi. Por, krijesat ose më mirë thënë njerëzit janë edhe trup edhe shpirt, nuk janë vetëm trup, e as vetëm shpirt, prandaj janë njerëz! Si të tillë ato kanë nevoja të ndryshme, jo vetëm ekonomike, jo vetëm mbi ngritjen e standardit jetësor, jo vetëm nevoja të luksit. Por, njerëzit kanë edhe nevoja të ndryshme shpirtërore të cilat nevoja duhet që t`i plotësojnë dhe ushqejnë vazhdimisht nëse dëshirojnë që këtë komponent të rëndësishme të njeriut ta mbajnë nën kontroll dhe ta ujisin trupin përmes ushqimit të shpirtit. Sesi duhet që të realizohet kjo gjë, secili religjion në vete jep përgjigjet, sygjerimet dhe kahjet e veta.
Të gjitha synojnë në njeriun pozitiv dhe mjaft të favorshëm edhe për shoqërinë. Të gjitha kanë bindje se njeriu duhet të bashkëjetojë me njerëzit dhe me krijesat tjera. Ato punojnë vazhdimisht në këtë drejtim! Por, defekti i pluralizmit religjioz në Maqedoni qëndron m`u këtu.
Sikur të gjitha të punonin në këtë drejtim pa ndërhyrje të jashtme, pa pengesa dhe në suaza të kanuneve fetare ose ligjeve, mesiguri që Maqedonia nuk do të kishte aspak nevojë për Unionin Evropian e as për Nato. Ose edhe moti kohë do të ishte pjesë me ndikim në këto instanca më të larta pro-demokratike. Historikisht në Maqedoni është e dëshmuar ndërhyrja e madhe politike në punët dhe instancat e religjioneve. Po, kjo gjë nuk ka filluar në Maqedoni dhe nuk përfundon vetëm këtu! Ka filluar shumë më herët në historinë e mendimit shoqëror ku ka pasur tendenca rivalizuese midis pozitës e cila u shëndërrua në opozitë në shoqëri dhe opozitës religjioze e cila ka thirrur pozitën e elitave në shoqëri në rrugën dhe bindjet religjioze. Aktualitetet e fundit në Maqedoni e dëshmojnë qartas këtë konstatim. Kreu i shtetit të Maqedonisë nisë luftë diplomatike me Greqinë vetëm për të njohur Maqedoninë me emrin e saj kushtetues dhe janë të gatshëm që ta njohin ndërkombëtarisht edhe Kishën Ortodokse të Maqedonisë. Kjo Kishë historikisht ka qenë e lidhur ngusht me politikën e Maqedonisë tash e dikur me politikën e Jugosllavisë dhe ka qenë frymzym i të gjitha gjenocideve që strukturave sllave që kanë ndodhur në Ballkan.
Megjithëate popullit shqiptar të Maqedonisë më së shumti do t`i konvenonte një besimtar ortodoks maqedonas sesa një pabesimtar laik maqedonas.
Raportet shoqërore midis dy etnive më të mëdha këtu do të ishin ma ndryshe nëse në këtë gjë do të kishin punuar vet maqedonasit me kohë. Kisha Ortodokse e Maqedonisë ka probleme serioze edhe me Kishën Ortodokse të Serbisë, me Kishën Ortodokse të Bullgarisë dhe me disa kisha tjera të cilat nuk e njohin si instancë legale në Maqedoni. Këto kisha të jashtme përmes ndikimeve të tyre brenda Maqedonisë u munduan që ta përçajnë unitetin funksional brenda kësaj kishe përmes një priftit Vranishkovski i cili para disa kohe i nxitur prej Kishës Ortodokse Serbe kërkonte ndarje dhe autonomi prej Kishës Ortodokse të Maqedonisë. Na habit fakti se për një gjë të këtillë komplet strukturat e shtetit të Maqedonisë ndërhynën që të ruajnë unitetin e Kishës së tyre dhe u çuan bile edhe në luftë diplomatike me Sërbinë për këto çështje. Ndërsa shumë kohë Bashkësia Islame e Maqedonisë ka qenë pa kryetar, partive politike shqiptare as që i ka shkuar nëpër mend që të ndërrmarin diç në ndryshimin e gjendjes se këtij institucioni mjaft të rëndësishëm për krejt shqiptarët e Maqedonisë.
Gjatë vitit të kaluara kur partia tjetër shqiptare ishte në pushtet Bashkësinë Islame të Maqedonisë e bëri vegël të partisë dhe kryetari i partisë indirekt u bë edhe kryetar i këtij institucioni të lartë dhe të rëndësishëm për të gjithë shqiptarët e Maqedonisë.
Tash së fundi me hipokrizinë politike të shqiptarëve të Maqedonisë dhe politikanëve të saj, kryetari aktual i Bashkësisë Fetare Islame të Maqedonisë bëri ndryshime të dhunshme kushtetuese të këtij subjekti kaq të lartë fetar. Përmes këtyre ndryshimeve ai vetes i dha pushtet absolut në këtë institucion dhe edhe për një kohë shumë shumë të gjatë kërkoi që religjioziteti te shqiptarët të ngelet nën minimumin e mundshëm, e një prej faktorëve kyç pse kjo gjë është kështu është edhe vet kryetari i këtij isntitucioni Sulejman Rexhepi. Kjo gjë mjaft i konvenon instancave politike laike maqedonase të lidhur me instancat e tyre simotra shqiptare. Por, jam i sigurt se është në dëm të krejt shqiptarëve të Maqedonisë dhe në dëm të vet këtij SHTETI!

---

Kurthat e politikës!!!

Hamdi NUHIJU
derguar erenikut: Wed, August 6, 2008 12:56 pm
botuar: E mërkurë 06 gusht 2008 4:21 pm

Kemi mësuar prej njerëzve që kanë lënë gjurmë në këtë shoqëri njerëzore se lufta është mashtrim, kurthë, tradhti. Bile e kemi kuptuar edhe esencën e këtij definimi kaq të shkurt e të qartë që në përballje me realitetin dezorienton logjikën e njeriut të thjesht. Lufta është një spektër ku veprohet në bazë të forcës e fuqisë dhe jo në bazë të dialogut e diplomacisë. Edhe pse në fakt edhe dialogu dhe diplomacia janë shprehje e forcës dhe fuqisë, ndërsa lufta është mu rezultat i këtyre dy parametrave që janë të lidhura njëra me tjetrën. Po mirë, kush udhëheq me luftën dhe luftëtarët? Kush udhëheq me konceptin e nisjes së luftës dhe betejave të njëpasnjëshme? Njerëzit e thjeshtë? Qobanët? Apo ndoshta politikanët?

Sikur të mos ekzistonte politika dhe politikanët e interesat sigurt që nuk do të ekzistonte as lufta dhe nevoja për të nisur luftë. Aty ku gërshetohen interesat e njerëzve, popujve, fiseve , krijesave tjera, aty nis lufta, ose ka tendencë për të filluar. Një realitet i këtillë i hidhur në çdo cep të rruzullit tokësor thuajse është përfshirë. Përfshirja e këtij realiteti ka krijuar një kaos diplomatik dhe ka refuzuar përmasat e koncepteve të brendshme strategjike.

Si në luftë edhe në politik ka kurtha, manipulime, mashtrime, tradhti e gënjeshtra. Por, mbi të gjitha në politik ka edhe sinqeritet, moral, devotshmëri... Kurthat e politikës janë me pasoja më të thella, më të mëdha, dhe më afatgjate. Ato marrin në qaf një popull të tërë, një shekull të tërë, një racë komplet. Ndërsa kurthat që ndodhin në luftë janë të minimizuara vetëm në kuadrin e dy fuqive, dhe këto gjëra zgjasin deri në momentin kur i pari i luftës jep shenjën e ndalimit të saj, ose prej jasht detyrohen që të intervenojnë në zbutjen e raporteve midis dy ushtrive kundërshtare. Aty ku ka intervenim zakonisht ka edhe padrejtësi, ndërsa aty ku ka padrejtësi tendenca për t`u larguar prej armëve është shumë e vogël dhe krijimi i zonave të reja të rrezikut është shumë afër. Politika ka kurthe të saja me përmasa të tilla katastrofike mu për shkak të karakteristikave të saja si e tillë. Ndër të tjerat karakteristika mund t`i numërojmë disa në mënyrë të pakualifikuar:

1.Ajo, pra politika zhvillohet në terren jo të sigurt,
2.Lojtarët që luajnë në të kanë marr dritë jeshile prej popullit, d.m.th. bëhet fjalë për fatin e shumë njerëzve të një komuniteti,

3.Me emër politika është jasht fesë, ndërsa në fakt kurthat e saj i ndërton mu këtu, duke krijuar emër se ajo nuk ka asnjëfar lidhje me fenë,

4.Politika vepron në ujë të turbullt,

5.Ajo lejon që në nëntokën e saj të përdoren armët, droga dhe të zhvillohet prostitucioni,

6.Është e lidhur ngusht me mediat në mënyrë që gatimin e kurtheve ta servoj të sigurt deri të i nxëni në kurth,

7.Kurthet e saj lidhin si gryk popullin dhe fillojnë që ta kafshojnë ose thithin përmes intrumenteve ekonomike si: kamata, tatimet e shumta, propagandat e mëdha ekonomike...

Njëashtu edhe kurth shumë i madh i politikës e cila ka lëshuar rrënjë në mesin e popullit tonë është edhe ajo se gjithëçka që vjen prej Perëndimit ose edhe kërkimi jonë streh në Perëndim duhet të jetë obligim i domosdoshëm për popullin tonë. Orientimi i ynë duhet të jetë i tillë patjetër, orientim ky i cili përshtatet me timonierët e Qeverisë sonë, përndryshe nëse nuk përshtatet dhe nuk plotësohet me të atëherë ne jemi armik të popullit, të sistemit dhe të të gjitha vlerave demokratike. Po këto politikan që po na servojnë ide të këtilla, nuk po na definojnë atë që duhet ta marrim prej Perëndimit dhe atë që nuk duhet ta marrim. Në kuadër të kurtheve të politikës është edhe ky problem kyçi cili problem sot skajshmërisht dëmtoi traditat e popullit tonë, sulmoi nderin e vajzës dhe familjes sonë, dhe familjet tona të varfura i lidhi ngusht për elementin matrial. Sipas këtyre servimeve çdo gjë që është materie duhet të jetë primare dhe në vend të parë, ndërsa besimet " dogmatike", traditat e ruajtjes së vlerave kombëtare, për hir të "interesave" afatgjatë të disa komunistave të mykt që qeverisin me këtë vend duhet të menjanohen, largohen, abstrahohen. Mehmet Akif Ersoy patë thënë:" Të fshehtën e përparimit ju/ Mos kini pasion në vende tjera ta kërkoni!/ Një komb atë e gjen në vetvete dhe ngjitet lart/ Sepse në çdo pikë imitimi lëvizje nuk jep./ Merrni nga Perëndimi dijen, artin e tij/ Dhe jepni përpjekjes suaj po atë shpejtësi./ Sot, më në fund, s`mundet të jetosh pa këto,/ Sepse arti, dituria, shkenca nuk kanë kombësi!/"

Mehmet Akifi definoi se çka duhet të marrim prej Perëndimit e çka jo, ndërsa politikanët tanë nuk po e definojnë një gjë të këtillë. Bile Mehmet Akifi theks të veçant i vëndoi përparimit vetjak mbi baza të të mundshmes pa pritur prej jasht ndihmë. Po, siduket këto kurtha politike në këtë segment janë vetëm imponim prej faktorit të jashtëm që ta lidhin për gryke një Gadishull ose ta bëjnë njejtë komplet rruzullin tokësor. Sepse tekefundit për Perëndimin ne jemi vetëm konsumator të mundshëm për konsumimin e prodhimeve të tyre, duke nisur qysh prej pijeve alkoolike, prostitutave, veshjeve që zhveshin vajzat, gratë, motrat tona prej nderit, moralit, dhe traditave tona kombëtare, teknologjisë etj.

---

Hamdi NUHIJU
Derguar erenikut: Sat, July 26, 2008 5:31 am
Botuar: E shtunë, 26 korrik 2008 8:00 am
Arratisja nga politika apo ideologjia?!!! Të arratisesh nuk është njejtë si të largohesh , por është e ngjajshme. Arratisja ka kuptime dhe koncepte pak ma ndryshe prej largimit. Njerëzit largohen prej njerëzve që i kanë të dashur dhe ende vazhdojnë ti kenë të dashur edhe pas largimit të tyre. Shkaqet e largimit të njerëzve prej njerëzve , vendeve , gjërave që i rrethojnë janë të natyrave të ndryshme që pa dyshim na ndihmojnë të kuptojmë dallimin esencial midis arratisjes dhe largimit. E kur arratisemi edhe atëherë largohemi , por jo prej njerëzve tanë të dashur , jo me dëshirë dhe vullnet tonin , jo në këtë formë qysh veprojmë ne , por me dhunë , presion dhe të detyruar arratisemi prej koncepteve , ideologjive , shteteve , subjekteve ushtarake e politike. Në luftën e 2001 në Maqedoni kishim shumë të arratisur shqiptar prej ushtrisë së Republikës së Maqedonisë , njëashtu kishim edhe shumë familje shqiptare të arratisura prej zonave të rrezikut të cilat familje gjetën strehë tek vëllezërit tanë në Kosovë. Mirë , këto janë fenomene të njohura për Gadishullin Ballkanik se arratisje të këtilla muslimanësh patëm edhe në luftën e Bosnjës , pastaj në Kroaci , Slloveni , Kosovë , Maqedoni , Luginën e Preshevës. Pasojat e arratisjeve të këtilla sot e kësaj dite po i vuan lëkura e qytetarit të thjeshtë të Gadishullit Ballkanik.

Si rezultat i politikës dhe i urrejtjes shoviniste ndodhën të gjitha këto gjenocide dhe ende sot e kësaj dite shqiptarët tanë në Greqi po përjetojnë sfida të këtilla që po kushtojnë me jetërat e tyre. Në emër dhe për politikën e me bekimin e Vlladikës serb në Kosovë , në Mitrovicë u themelua parlamenti paralel serb i cili parlament si duket është bira e fundit e diplomacisë shoviniste serbe në Kosovë. Ky gjest i diplomacisë shoviniste serbe në Kosovë është një test mjaft i mirë për institucionet e Kosovës të cilët i ka kapur si duket euforia e karrikeve të nxehta dhe tenderave ( ku kontabilistat e tyre ditë e natë llogarisin përqindjen e shefave të tyre që duhet t`i fitojnë prej këtyre tenderave) për të cilat tendera përgjegjëse do të jetë Qeveria e Kosovës. Duke u munduar të hartojnë strategji për njohjen sa më masive të shtetit më të ri në Evropë- Kosovën , duke u kacafytur pozita me opozitën për imtësira që nuk mbajnë peshë në planet strategjike të kësaj problematike , politikanët shqiptar në Kosovë si duket i dhanë hapësirë të mjaftueshme serbëve në Mitrovicë dhe udhëheqësisë shoviniste serbe të veprojë sipas apetiteve të Beogradit. Kishte disa zëra të " buta" nga disa funksionar në Kosovë për atë që po ndodh sot e kësaj dite në Mitrovicë. Për të menjanuar probleme të mëtutjeshme ndër etnike në Kosovë dhe në raportet Kosovë-Serbi diplomacia e fuqive të mëdha përmes mekanizmave të saj këto ditë arriti deri te kryekrimineli i Ballkanit të cilin kryekriminel kjo diplomaci e la në liri deri në momentin e duhur. Normalisht opinioni publik nga problemi i Mitrovicës u lancua në Serbi në problemin e brendshëm të saj me kryekriminelin.

Kapja e kryekriminelit të Ballkanit dhe dërgimi i tij në Hagë e stimuloi politikën e brendshme në Serbi që të ndrroj orientimin e saj , të arratiset prej shovinizmit sllav e të marrë qëndrime pro-evropiane që janë në favor të vet Serbisë po edhe në favor të krejt Gadishullit Ballkanik. Raportet midis Beogradit dhe Prishtinës pritet që të zbuten pas kapjes së kryekriminelit të Ballkanit. Kryekrimineli si duket e ka mbajtur peng diplomacinë dhe politikën serbe për këtë periudhë të gjatë e cila periudhë ishte vetëm në dëm të Serbisë dhe popullatës së saj. Në Shqipëri janë tensionuar raportet midis pozitës dhe opozitës ku kryeministri Berisha vazhdimisht është në presion dhe sulme prej opozitës , ndonjëherë presione dhe sulme të arsyeshme e shumëherë këto presione dhe sulme për kryeministrin Berisha janë të paarsyeshme. Si duket vija e ndjekur prej Qeverisë së kryeministrit Berisha nuk po i konvenon opinionit politik të brendshëm në Shqipëri dhe për këtë arsye sulmet ndaj kësaj qeverie vetëm po shtohen. Por, Shqipëria ishte në krizë të thellë dhe vazhdimisht futej në kriza ende më të thella kur me të udhëhiqte Partia e Majtë e cila kishte shumë ngjajshmëri me sllavët e Ballkanit dhe shovinizmin e tyre. Pasojat e qeverisjes së tillë sot po i vuan qeveria aktuale dhe kryeministri Berisha. Me ose pa dëshirë çdo hap negativ e kiç i kësaj qeverie filmohet dhe lansohet në tregun e opinionit publik , ndërsa të arrirat e sukseset mbyllen nën dry për to dijnë vetëm pjesëmarrësit në realizim. Në dioptrinë e një qytetari të Maqedonisë kjo lojë duket si një kurthë politike që po i servohet vet kryeministrit Berisha dhe qeverisë së tij.

Në Maqedoni "Mullai" i Bashkësisë Fetare Islame po kërkon që të "putinizoj" këtë institucion kaq të rëndësishëm për krejt shqiptarët e Maqedonisë. E drejtë " putinizimit" të këtij institucioni nuk po ka asnjë fuqi demokratike që po e ndalë. Me të drejtë ose pa te opozita po mundohet që lojën e saj " konstruktive" ta luaj jashtë terrenit të saj legal dhe të kaloj në një pushim 4 vjeçar me votat dhe taksat e qytetarëve të thjeshtë të Maqedonisë. Në një pozitë të këtillë ku Qeveria aktuale është pa opozitë , institucionet fetare të klanizuara dhe të izoluara nga njerëz të papërgjegjshëm , është vështirë që kjo Qeveri të menjanoj gabimet që do i bëj , bile më të vështirë do e ketë edhe gjetjen e gabimeve të saj , sepse pasqyra e saj doli jashtë loje. Si duket opozitë e qeverisë do ngelin vetëm publicistët të cilët për hir të të Vërtetës do sakrifikojnë edhe familjen e tyre. Këtë kaos që ka kapluar Maqedoninë dhe gati tërë Ballkanin më së miri e përshkruan poeti kosovar Mehmet Akif Ersoy në vargje:" C`është kjo dëshirë për të prishur more?/ A s`keni turp?/ Akoma nuk u besoni fatkeqësive të së kaluarës?

/ Ata që s`duan të groposen në asgjësim sa gjerë e gjatë,/ Ndjenjën e shkatërrimit duhet ta groposin në harrim!" Pas gjithë kësaj dëshirë për të groposur , shkatërruar , prishur , pas gjithë këtij elani për tu fryrë , mbushur , stërngarkuar me gjak njeriu , duhet të mësojmë dhe kuptojmë se politikanët që bëjnë këto gjëra duhet të arratisen nga politika , ndërsa grupet politike duhet të arratisen nga ideologjia majtiste e përfundimisht të veprojnë sipas koncepteve të pastra të demokracisë. Nëse nuk arratisen dhe nëse nuk veprojnë sipas këtij solucioni atëherë ne popullata e thjeshtë e uritur dhe e varfur duhet t`i detyrojmë për një gjë të këtillë. Ka vegla dhe mekanizma demokratike që mund t`i shfrytëzojmë në këtë rrugë. Vetëmse po mungon VULLNETI për një gjë të këtillë.

---

Krimineli i quajtur "HERO"!!! Hamdi NUHIJU
Derguar erenikut: Fri, July 11, 2008 4:59 pm
Botuar: e shtunë 12 korrik, 2008 3:25 am


Drejtësia nuk mund të jetë e drejt në atë vend ku është në favor të më të fortit dhe në shtypje e dhunim të dobtit. Drejtësia nuk duhet të funksionoj mbi baza të lobingut e as nuk duhet të blihet e as të shitet. Drejtësia është njejtë si njeriu me duar të papastra i kthyer prej fushës së tij dhe nuk gjen ujë dot përveç ujit të papastër ku duhet ti pastroj duart e tij të ndyta. Dioptria e drejtësisë në këto përmasa vyshket dhe e e harron veten karshi padrejtësisë e cila është fshehur pas vellos së drejtësisë. Në botën e demokracisë aty ku kriminelët quhen heronjë padrejtësia luan rrolin e Golgotës së popullit të Musait të shpërngulur në Egjipt. Nuk ishte popull i zgjedhur , por pretendimi për zgjedhjen dhe afirmimin karshi popujve tjerë e shëndërroi rehatin në golgotë , lumturinë në gjendje kritike , gjumësinë në pagjumësi.

E në botën e dikurshme të faraonëve aty ku ligj dhe e drejtë ishte fjala e tij , luksi dhe ahengu lulëzonin karshi represioneve të robërve të pafajshëm që vuanin nga padrejtësia e faraonëve dhe persekutimet e tyre ndaj robërve të ngratë. Por , historia e cila rrjedh si një lumë në rrugë të padestinuar argumentet e qarta dhe klasike dinë ti shëndërroj edhe në favore karshi epsheve të tyre dhe anime ideologjike ku Cliruesit i quan Pushtues , ndërsa Pushtuesit i quan Clirues , kriminelët i quan hero dhe i lëshon në liri veprimi në botën e krimit , ndërsa të pafajshmit i etiketon me terrorizëm!!! Është shëndërruar kjo botë si përshkërimi i psalmit të 10 në faqen 594 të Biblës në gjuhën maqedone , vargu i 11 : " Në zemrën e tij thotë:" Zoti harroi , e fshen fytyrën e tij dhe nuk do të shikoj askënd." Ky predikim i të pandershmëve që kështu shprehen në zemrën e tyre për Zotin na kujton edhe kriminelët e shekullit XXI që në liri veprojnë si të ishin pjesë e oligarkisë botërore.

Në fakt edhe vet ekzistimi i oligarkisë orienton në padrejtësinë dhe fshehjen e saj në këtë term pak më të butë. Po si mund të jetë bota e drejtë kur orientimin e saj e ka të padrejtë dhe në kundërshtim me natyrën e njeriut , ku sundon më i forti dhe më i dobti duhet të nënshtrohet ose të shpallet terrorist , çdo njeri që nuk pajtohet plotësisht me parimet e këtij nënshtrimi destinohet të zhduket nga faqja e dheut dhe ai që pajtohet me këto parime duhet që tërë jetën e tij të punoj në dobi të oligarkëve të tyre.

Thjeshtë bota është shëndërruar në një Faraonizëm modern i koncepteve të udhëheqjes botërore. Të pandershmit thanë : " Nuk ka Zot" , "Zot është KLIENTI " , ndërsa ne kërkojmë drejtësi në rruzullin tokësor!!! Ndërsa Lube Boshkovski ish-ministër i punëve të brendshme të Maqedonisë në golgotën e shqiptarëve të Maqedonisë në vitin 2001 me bekimin e Kishës Ortodokse Maqedone kreu masakrën e tij në Luboten të Shkupit ndaj popullsisë së pafajshme shqiptare. Po këto fjalë që po i shkruaj dhe që ti lexues do i lexosh siduket do jenë vetëm një zë në vesh të shurdhër që nuk vlen as sa një mushkonjë karshi kozmoseve që ekzistojnë në këtë botë.

Të pandershëm Bibla i quan ato që thonë Nuk ka Zot , ndërsa Kisha bekon krimin dhe kriminelin Lube Boshkovski të cilin kriminel historia ma e re e popullit shqiptar do e shënoje me germa të mëdha që gjeneratat e nënave shqiptare ta mallkojnë për sot e sa të ekzistoj kjo shqiptari. Po aty ku ka politik si duket delë jashtë funksioni logjika dhe drejtësia e njerëzit kalojnë në ekstazë! Një ekstazë e këtillë i paska nxënë edhe antarët e Gjykatës për krime lufte në Hagë. Po në emër të politikës dhe për politikën fillimisht e morën në pyetje kriminelin Lube Boshkovski , ndërsa në fund e shpallën si Hero të Popullit dhe Nacionalitetit Maqedonas.

Gjithë ai teatër i zhvilluar në Hagë , gjithë ato shpresa të popullit shqiptar dhe ai besim në drejtësinë ndërkombëtare ra posht dhe u zhduk nga faqja e dheut. Po ne harruam se ato ndërkombëtar edhe në historinë më të hershme të popullit shqiptar kanë gjykuar kundër vullnetit dhe në dëm të shqiptarëve. Po në Maqedoni Lube Boshkovski u prit prej " Faraonit" Nikolla Gruevski dhe grupeve radikale maqedonase si hero që në historinë e popullit maqedonas do të shënohet me germa të arta. Po ky kriminel u pritë edhe prej përfaqësuesve të Kishës Ortodokse Maqedonase që në nder të tij i ngjallën kishat e Maqedonisë me renie të kambanave. Kambana gëzimi këto njejtë si me rastin e vrasjes së reformatorit Hasan El Benna në Egjipt ku gëzimi i shprehur në Perëndim ishte me rënie kambanash. Po më habit fakti se asnjë parti politike shqiptare nuk reagoi ndaj padrejtësisë më të re që bëri kjo botë e "civilizuar" ndaj popullit shqiptar në Maqedoni. Harruam shumë shpejt se po kjo botë e " civilizuar" në vitin 2001 në fillim që luftës ushtarët e UCK i quante " terrorist" , ndërsa më vonë na doli se nuk ishin terrorist por bijë dhe bija të një populli që luftonin për drejtësi të popullit të vet.

Drejtësi ZGJOHU , kriminelët ke filluar ti quash HERO!!!

---

Macedonia prima vs Macedonia seconda…
Hamdi NUHIJU
derguar erenikut:Sat, June 28, 2008 10:21 am
botuar: E shtunë 05 korrik 2008 4:42 am

Këto ditë pata rastin ta rilexoj librin " Istorija na Makedonskiot Narod" të shkruar nga një numër doktorësh të historisë së popullit maqedonas. Zakonisht kur rilexohen gjërat edhe fillojnë që të qartësohen , por edhe të vendosen në vokabularet e përditshme të politikës dhe strategjisë. Rileximi i këtij libri më bëri më syçel karshi disa proceseve diplomatike që ka filluar të realizoj Maqedonia me Greqinë. Aktualizimi i çështjes së emrit kushtetues të Maqedonisë , mos futja e saj në NATO , marrja e udhëheqësisë për gjashtë muaj nga ana e Francës me Unionin Evropian , njohja e pavarsisë së Kosovës nga ana e shumicës së shteteve të Kombeve të Bashkuara padyshim të gjitha këto rrethana duke u lidhur me të kaluarën e këtyre trojeve kishin një arsye dhe një logjikë të përbashkët. Në këtë libër shumë bukur pasqyrohej ardhja e Sllavëve në Ballkan dhe manipulimet e mallverzimet e tyre që kanë bërë në këto troje. Atë botë superfuqi ishin Greqia e Roma të cilat kishin luftëra të njëpasnjëshme në mes veti. Autorët që flasin për Maqedoninë " antike" kishin bërë dallime midis Maqedonisë së epërme me Maqedoninë e poshtme. Cuditërisht në Maqedoninë e poshtme sipas këtyre autorëve pjesa dërmuese e Greqisë kishte qenë edhe pjesë e tyre.

Sllavët ardhjen e tyre në Ballkan e kishin të karakterizuar me grabitje , vrasje , dhunime , dhe dhjetra tentime për të hyrë në Selanik njërën prej qendrave të superfuqisë së atëhershme Greqisë. Jo rastësisht politika greke në ditët tona është kaq armiqësore ndaj emrit kushtetues të Maqedonisë. Krishterizmi dhe arsimi e pishtarët e arsimit maqedonas ishin edukuar dhe rritur në Bullgari duke iu përgjigjur pozitivisht ftesës së Mbretit Bullgar të asaj kohe. Edhe pse në fillim të këtij teksti thash që me rileximin e sendeve gjërat qartësohen , unë më shumë u hutova prej disparitetit dhe shpërndarjes së vendit , kulturës dhe qytetërimit " maqedonas". Nuk pash njësi unike që të identifikoje veten prej të tjerëve , nuk pash njësi unike burimore maqedone që mund ky popull të krenohet para popujve tjerë si pjesë e lashtësisë. Edhe historia e mbretit maqedonas PERDIKA ishte histori e dyshimt me plotë paqartësi dhe mallverzime. Libri titullohej historia e popullit maqedonas , a pjesa dërmuese e librit përshkruante historinë e popujve sllavë. Nuk ka dyshim që edhe maqedonasit janë sllavë , por nuk mund të flitet për zhvillimin dhe etapat e shtetit maqedonas në këtë formë kaq komplekse dhe të pakuptueshme.

Greqia përfitoi në kohë edhe gjashtë muaj nga ana e Francës e cila haptazi doli në përkrahje të politikave diskriminuese të Greqisë ndaj Maqedonisë. Kjo kohë është e mjaftueshme për të konsoliduar politikat e saja dhe për të përgaditur sulme plus në planin diplomatik. Maqedonia abortoi në politik duke nxjerrur para kohe zgjedhje parlamentare , duke fituar bindshëm si në komunizëm olirgarku kryesor e duke nënçmuar e diskriminuar faktorin shtetformues në Maqedoni shqiptarët. Sa për të larë fytyrën para faktorit ndërkombëtar kryeolirgarku në Maqedoni po konsulltohet me partitë politike shqiptarë për të formuar qeverinë e re. Edhe pse para do kohe lëshoj një fjalë që ia bëri me dije të gjithë opinionit politik në Maqedoni se ende jemi në komunizëm , por të kaluar vetëm në një formë të re të komunizmit e të quajtur neokomunizëm , duke thënë se qeverinë e bënë ai edhe pa partitë politike shqiptare. Por , kjo formë e deklarimit të tij dhe dhunimi i votës shqiptare në 2006 , partitë politike shqiptare i bëri të bindura dhe të pafuqishme karshi këtij olirgarku.

Ende pa filluar bisedimet filluan që të pranojnë kushtëzimet e oligarkut Gruevski i cili është mandatar dhe politikanët tanë shqiptar nuk na qenkan mandatar , edhe pse me krenari dhe me manipulime kërkuan votën qytetarëve që të bëhen mandatar. Mu në momentet e krijimit të Qeverisë së re në Maqedoni me petkun e vjetër dhe avazin komunist , Greqia shtoi presionet e saja diplomatike për zgjidhjen e kontestit të saj me Maqedoninë në lidhje me emrin kushtetues të Maqedonisë. Siduket edhe gjurmët e fundit të " Maqedonisë antike" Greqia po dëshiron që t`i shlyej nga faqja e dheut. Por këto momente janë shumë të ndieshme për popullin shqiptar në Maqedoni , pasiqë hyrja e partisë politike shqiptare në Qeveri ciladoqoftë ajo , mund të politizohet dhe kushtëzohet nga ana e lobeve greke që veprojnë dhe punojnë ditë e natë në Maqedoni. E si rezultat i kalkulimeve të lobeve greke shqiptarët e Maqedonisë prap do të jenë të nënshtruar dhe nënçmuar skajshmërisht si kurrë më parë.

Po , ndëgjoj disa zëra në Maqedoni nga ana e disa intelektualëve shqiptar të cilët po kushtëzojnë indirekt Maqedoninë me " kërkesa" të tyre e nëse nuk realizohen kërkesat e tyre shqiptarët e Maqedonisë do të jenë për ndryshimin e emrit kushtetues të Maqedonisë.

Unë mendoj se koha e kushtëzimeve ka kaluar qysh me shembjen e sistemit jugosllav dhe se tash duhet të livrohet koha e projekteve dhe planeve të hartuara nga strateg ekonomik dhe politik. Në planin kombëtar asnjë parti politike shqiptare në Maqedoni nuk dallon prej tjetrës , por në planin e saj politik dhe ekonomik kanë pikëpamje diametralisht të kundërta. Shqiptarët e Maqedonisë duhet që të mbështesin ato opcione që janë edhe në favor të tyre , por jo të kushtëzojnë dhe pastaj prap të ngelen jetim në truallin e tyre shekullor. E në librin të cilin e rilexova shkruante se një kohë Maqedonia quhej Macedonia prima dhe Macedonia seconda... në periudhën e sundimit romak në këto troje.

Tash është pikëpyetje e madhe se si do të ngele çështja e emrit të Maqedonisë , do të jetë ajo Maqedonia e parë( Macedonia Prima) me emrin e saj kushtetues si Republika e Maqedonisë , apo do të shëndërrohet në Maqedoninë e dytë ( Macedonia sekonda) me emrin që do ia imponon faktori ndërkombëtar në bashkëpunim me Greqinë. Para do kohësh politikanët e Maqedonisë u deklaruan se kërkojnë që çështjen e këtij kontesti me Greqinë ta zgjedhin me një referendum të përgjithshëm në Maqedoni , ajo ide u shua , por si duket shumë shpejtë do të aktualizohet me një prapavi politike. Sidoqoftë shqiptarët e Maqedonisë duhet të jenë unik , këmbëngulës në planet dhe strategjitë e tyre e duhet që të punojnë shumë për ardhmërinë e pasigurt të popullit shqiptar në Maqedonisë! Zoti e bëftë hajr. Amin.

---

Sat, June 28, 2008 10:21 am Hamdi NUHIJU
derguar erenikut: Fri, May 30, 2008 11:18 am
botuar: E shtunë 31 maj 2008 9:14 pm

Dy fytyrat e politikës!!!

 

Njeriu është i prirur të jetoj midis ndjenjave dhe sfidave të njëpasnjëshme në shoqërinë njerëzore. Ai është i prirur në gjithëçka përveç asgjës. Kyçja e tij në politik dhe në rrjedhat e saj është një sinonim i suksesit dhe dështimit. Por metabolizmi i trupit e kërkon si arterie sfidantin e ri në mesin e vlerave të mirëfillta të dalluara prej atyre jo të mirëfillta. Në politik ekzistojnë shumë fytyra , më shumë se dy. Por po deshtëm të bëjmë një ndarje gjenerale të fytyrave të politikës ato do i ndanim në : tokën e politikës dhe nëntokën e politikës!

 

1. Toka e Politikës- Është një teatër me plot aktor! Në këtë teater servohen vlera dhe antivlera , servohen gjithë reportoaret dhe arsenalet e partive politike dhe politikbërësve. Toka e politikës është dukja e saj , pamja e sinqert ose edhe e gabuar. Devijimi në sintez prej të vërtetës e fsheh pamfletin historik të ideologjisë së majt.

Lojërat politike që duken dhe që janë  në piedestal në tokën e politikës ka mundësi që era dhe shqisat e analistit dhe të publicistit të depërtojnë. Në tokën e politikës gjendet edhe një pjesë e Diplomacisë. Por , jo gjithë diplomacia! Kjo tokë është njejtë si përshkrimi i poetit shqiptar Mehmet Akif Ersoy në njërën prej poezive të tij ku thotë:" Dielli që është kryetari i dhembshur i familjes/ Duke e rrokur seriozisht hapësirën nga froni i tij i shkëlqyer/ Kërkon me shikime nga çdo anë shpurën e tij/ Ashtu siç kërkon një i mjerë të dashurën e humbur./"

Dashuria e humbur në Sahara është një molisje për shpirtin e dashnorit dhe një sfidë e përballje plus për zemrën e tij. Por nga lojërat e jetës që janë të ngjajshme me të politikës harmonizohen ndjenjat e tij dhe ai me lehtësi bindet në mos ekzistencën e të dashurës së tij të humbur. Ajo në fakt dhe në esencë ekziston , por në koloaret e mendimit dhe jetës së tij është gjë e humbur në mes shkretëtirës dhe xhunglave të Afrikës. Rrezet e Diellit të pakuptueshme depërtojnë nëpër trupin dhe venat tona , ndërsa ne të hutuar dhe të sinkronizuar nga kjo pamje magjepëse në natyrë hudhemi në vallen e dendur dhe të pakuptimtë të insekteve! Realisht loja ndodh këtu! Në tokën e politikës! Por , platforma dhe strategjia nuk përgaditet këtu , lojtarët e vërtet nuk janë këta , koncepti filozofik i të depërtuarit në tregun e vlerave hudhet në iterenarin e thellë dhe të rikthyer në analet e historisë së mendjes.

Bekir Topaloglu tha:" Në të vërtetë , njeriu , duke ngrohur ujin e ftohtë me futjen në të të prushit të zjarrtë dhe duke bashkuar thatësirën e tokës me lagështirën e ujit , është kah bashkon , ndërthur disa lloje kundërshtish..." Dhe kundërshtitë që duken nuk janë aq katastrofike dhe aq të dhimbshme sa kundërshtitë që fshehen në nëntokën e politikës , ku etiketimet nuk kanë vend , por rrolin kryesor e luan reketimi dhe vrasja e shkuerja kurban në emër të " idealeve politike".

 

2. Nëntoka e Politikës- Gjithëçka ndodh në nëntokën e politikës , krejt rruzulli tokësor sjellet sipas direktivave të Krijuesit të Gjithësisë , por marrëdhëniet shoqërore nga termi zëvendës në tokë , rregullohen përmes duarve dhe dyerve të fëlliqura ose të pastra të nëntokës së politikës. Po gjurmojë analisti ose publicisti në nëntokën e politikës koka e tij do ishte kurban i cili në tokën e politikës do shitej për vlera meskine , ndërsa nëntoka e politikës kokën e tij , idenë dhe mendjen e tij e llogaritë për të dëmshme dhe të rrezikshme në bazë të së cilës duhet që të realizohet dënimi më i rëndë , gjygji i inkuzicionit është afër!

Nëntoka e politikës është e fshehur dhe e heshtur , por jo pasive! Ajo është hija e objekteve dhe e synimeve , ajo shton diversitetin midis vlerave dhe antivlerave në shoqëri dhe përballje midis gladiatorëve në politik.

Nëntoka e politikës është e uritur dhe e pangopur njejtë si përshkrimi i Saadi Shirazit në poezinë e tij:" Zorr` e zbrazur mund të velet me një copë bukë thatë / Sa për syn`e babëzitur: s`i del bota gjer` e gjatë./"

Një stop i madh i vëndohet çdo gërryesi i cili mundohet që të depërtoj deri tek nëntoka e politikës. Kemi shembuj plot te populli ynë ku gërryesit janë të zhdukur prej dorës së padukshme e cila në fakt ekziston! Ekzistojnë rregulla strikte dhe fytyrë të turbullt e egoiste në nëntokën e politikës. Nëntoka e politikës flet qartë , me shifra , me vite , me misione , ajo nuk fsheh gjë prej vetës dhe prej koncepteve politike në historinë e mendimit shoqëror. Por , fytyrën e ka të mbuluar me perçe grash ku nuk duken as sytë.

---

Sheqerinska vs Gruevski

Hamdi NUHIJU 
derguar erenikut: Sat, May 24, 2008 1:54 pm
botuar: E premte 30 maj 2008 10:30 am

Politika në Maqedoni e cila ka ngelur ende në tranzicion edhe pse ka pasur tendenca të përmirësimit dhe ripërtrirjes së saj rrugët i ka ndërtuar me gjemba dhe me therra. Këto rrugë , ose këto qorrsokake kjo politik i ka gjetur dhe i ka përbirë nga strukturat e vjetra jugosllave të cilët për dekada me rradhë kanë qenë pjesë e revizionit politik në Maqedoni. Lideri karizmatik ndryshon prej liderit pompoz dhe irreal e totalitar! Të tillë , karizmatik i gjejmë vetëm në koloaret e historisë së mendimit politik dhe të diplomacive të jashtme të mëdha , ndërsa në shtetet e Ballkanit të tillë sipas mendimit tim patëm vetëm një Alia Izetbegoviq.

Pluralizmi politik në Maqedoni sjelli shumë risi të cilat ishin në dëm të strukturave të vjetra partiake e që ishin mësuar me neglizhencën dhe fshehjen e paaftësisë së tyre në terma modern , dhe në dobi të mendimit të lirë e demokratik në këtë vend. Por , ne po jetojmë në një kohë midis pluralizmit politik dhe monizmit ideor e totalitar që po shëndërrohet në vegël për realizimin e qëllimeve të fshehta. I gjithë ky karavan politik është i drejtuar dhe orientuar kah dëmtimi i masës së thjeshtë dhe zbrazjes së xhepit të qytetarit të thjeshtë të Republikës së Maqedonisë.

Fetyllah Gylen në kriteret e dritës dhe mendjes së çiltër thotë:” Trajtimi që pret ti prej njerëzve , është trajtimi që presin njerëzit prej teje..” E trajtimi që presin njerëzit prej teje nëse është ai i cili dhuron ti , atëherë komplet masa e thjeshtë dhe qytetarët e thjeshtë qenkan në korelacion të drejtë me sistemin politik dhe udhëheqësinë e brishtë dhe të vrazhdë totalitare në Maqedoni.  Dhe në raporte të këtilla e në mes ujqërish në politik rrolin kryesor po e luan droga , muzika , dhe seksi.

Por pjesa e fundit , dukja ose pamja seksi siduket është shëndërruar në sindrom deri tek politikanët tanë të vendit. Politikanët tanë përveç që po garojnë me ide , reklama , billboarde më të mëdha , ato njëashtu edhe në dukje po mundohen që ti ndjekin trendet e modës bashkëkohore. Me erdhë të qeshem me zë një ditë në Tetovë kur pash disa vetura që shetisnin nëpër Tetovë me flamurin e njërës parti , ndërsa brenda veturave ishin vetëm shoferat dhe ka një bajraktar partishë.... Të gjithë ishin të lyer dhe të ngjyer me ngjyrën e partisë , m`u njejtë si në kohën e Stalinit në Rusi. Theksimi i pamjes dhe dukjes kohët e fundit ka kapluar edhe ish-boksierin  Nikolla Gruevski dhe Radmilla Sheqerinska. Që sipas mediave maqedone këto dy janë liderët më me ndikim në vend.

Në periudhën e dhunshme parazgjedhore të partive politike në Maqedoni isha i frustruar prej vrapit të tyre pas reklamimit dhe dukjes e frikës , pushtimit e depërtimit sa më thellë në treg. Por , dikur kuptova se këto gjëra ndodhin për këto arsye:

1. partitë politike janë të bindura se e kanë lodhur popullin e thjeshtë dhe nuk gjejnë rrugë tjetër,

2. janë të frikësuara në palcë që të mos i rrezikohet pozita e tyre në Parlamentin e Maqedonisë,

3. po bëjnë të pamundurën që të rikthejnë besimin e humbur tek popullata e thjeshtë...

Po çfarë besimi dëshiron të kthej Nikolla Gruevski i cili Maqedoninë e sjelli në këtë pozitë që gjendet momentalisht? E në çfarë thërret partia e Radmilla Sheqerinkës e cila një periudhë të gjatë e gllabëroi buxhetin e Republikës së Maqedonisë?

Populli i lodhur dhe i thjeshtë nuk iu beson më asnjërës parti politike në Maqedoni. Nuk ka më kuptim edhe të dilet në zgjedhje me 1 qershor. Edhe po dolëm në zgjedhje e dijmë shumë mirë se prap do jemi të varfur , të frikësuar , të dhunuar , të njejtit që kemi qenë deri më sot... Ka vdekur edhe Shpresa në këtë vend, por vetëm në segmentin politik!

Partia e Radmilla Sheqerinkës ende nuk po vie në vete pas humbjes në zgjedhjet e 2006 në Maqedoni. Ndërsa Nikolla Gruevski 100 hapat e tij përpara i ktheu mbrapa dhe siduket ende nuk do ketë mundsi që të përmbush ato premtime astronomike që dha para elektoratit gjatë vitit 2006. Nikolla Gruevski i cili vrau dhe burgosi shqiptarët e Brodecit pa të drejtë duhet që të mendohet mirë e mirë se me çfarë fytyre po delë para elektoratit të tij , apo ndoshta edhe nuk ka nevojë për fytyrë se ka shumë fytyra.

Nikolla Gruevskin elektorati i tij maqedonas do e pyese:

- pse po provokon Greqinë përmes gjesteve të panevojshme dhe po rrezikon emrin kushtetues?

- pse Maqedoninë nuk e fute në Nato në samitin e Bukureshtit?

- pse ekonominë e Maqedonisë dhe pozitën ekonomike e sjelle në gjendje inflacioni dhe papunsie?

- pse shtrenjtove jetesën në Maqedoni?

E shqiptarët e Maqedonisë kryeministrin në kryerje të funksionin do e pyesnin:

- çka po ndodh me fatin e të burgosurve të pafajshëm të marrë nga akcioni i Brodecit?

- pse nuk shpërndan degë Univerziteti Shtetëror i Tetovës nëpër të gjitha qytetet ku ka shqiptar?

- pse vetëm në pjesën perëndimore të Maqedonisë rryma paguhet dyfish ma shtrenjtë se në pjesët tjera?

- pse në vitin 2006 dhunoi të drejtën e pjesës shumicë të shqiptarëve të Maqedonisë dhe a ka ai të drejta absolute mbi shqiptarët e Maqedonisë që me fatin e tyre të vendos si dëshiron ai?

E në mesin e shumë pyetjeve që sigurt do jenë papërgjigje , në mesin e shumë politikave të pakuptimta të Nikolla Gruevskit dhe qeverisjes së tij , me të drejtë pyetemi për kë të votoj me 1 qershor 2008 në Maqedoni? Për ndonjërën prej partive shqiptare që momentalisht janë paraqitur si alternativa politike , apo për Nikolla Gruevskin e Radmilla Sheqerinskën që të zgjedhin fatin e shqiptarëve të Maqedonisë?
Shqiptar zgjohu! \\

---

Hamdi NUHIJU
derguar erenikut: Sat, May 17, 2008 6:31 am
botuar: E hënë, 19 maj, 12:00 am

Republika e Milingonave dhe Politika

 

Politikëbërësit të cilët nuk mësojnë të logjikojnë me kokën e tyre të thjeshtë të krijuar prej Krijuesit dhe të cilët nuk meditojnë mbi krijesat e krijuara si mësim për njerëzimin janë të destinuar të dështojnë. Politikëbërësit dhe politikanët të cilët mësojnë , por nuk praktikojnë gjegjësisht i përshtasin metodologjitë , idetë , strategjitë e tyre në favor të egos dhe zemrës së tyre dhe ujitja e buçitja e mendimeve e kreativiteteve ngushton shpirtin e tyre , janë shumë larg realitetit diplomatik.

Për milingonat dhe mrekullinë e tyre , për organizimin e tyre dhe funksionimin e tyre kam mësuar nga librat e Harun Jahjas... Vërtet frymëzimi , inspirimi , organizimi i tyre është një veçanti të cilën veçanti po e vënduan njerëzit në praktik e veçanërisht politikanët do të ishin njerëzit më të suksesshëm në profesionin e tyre.  Milingonat janë krijesa të cilat mahnisin mendjen dhe të gjitha sistemet shoqërore. Milingonat janë të afta që të gjejnë rrugën e tyre dhe cakun final në mes të shkretëtirës pa busullë orientuese , janë të afta të vrapojnë pas ushqimit të tyre me kilometra dhe të kthehen prap në vendin ku kanë qenë , milingonat janë të afta dhe e dijnë se mikrobet janë të dëmshme dhe marrin kundër tyre masat e duhura. Ato prodhojnë një lloj acidi që i ngordh mikrobet... Dhe në pika të shkurtëra ky ishte tregimi për milingonat. Nuk zgjatemi sepse qëllimi nuk është që t`u tregoj sistemin e funksionimit të milingonave. E as formën dhe përbërjën e tyre. Por , thjeshtë milingonat duhet të jenë mostër për politikanët tanë dhe lloj frymzimi për sistemet politike që ekzistojnë në rruzullin tokësor. Do bazohemi mbi tipare të milingonave tipare këto të mësuara ( personalisht) nga librat e Harun Jahjas dhe do japim një mendim rreth organizimit politik.

 

1. Gjejnë Rrugën Pa Busollë- Kush janë ato që e gjejnë rrugën pa busollë? Milingonat! Partitë politike shqiptare majtiste e djathtiste , të ndërtuara mbi koncepte e ideologji , të favorizuara e të ngritura deri në maje të historisë së njerëzimit me famën dhe integritetin e tyre ideologjik , sot kanë ngelur në qorrsokak. Busulla nuk është e dëmshme për njerëzimin e më pak për politikëbërësit, por ka gjallesa që janë të inspiruara që të mos humbin në rrugë edhe pse nuk kanë me vete busollë orientuese. Busolla e tyre është e mbjellur në kokë dhe në zemër , ata kanë inspirim direkt prej Zotit të tyre prandaj edhe nuk humben në rrugë. Këtu qëndron defekti i partive tona dhe politikanëve tanë. Ata ndërtuan vërtet shumë strategji të bukura , ide , politika , mendime për zhvillimin ekonomik , social dhe politik , por ja që janë dështakët më të mëdhenjë në shoqëri , janë të zhytur në korrupsion skajshmërisht , janë manipulues të vërtet! Atyre i mungon inspirimi dhe besimi në një Zot , sikur të besonin do të ishin si milingonat pa busollë , por jo të humbura... Politikëbërësit po ndërtojnë busollat por prap nuk po e gjejnë rrugën kah duhet të hapërojnë ato dhe ndjekësit e tyre populli i thjeshtë.

 

2. Rrugë e Mundishme Deri te Caku- Milingonat edhe në shkretëtirë kërkojnë dhe gjejnë mundësi depërtimi për të realizuar synimet dhe qëllimet e tyre. Por më rrugë të mundishme dhe të vështirë nuk i nënkuptojmë kampanjat e dhunshme në Maqedoni , kampanja parazgjedhore ku shqiptarët vrahen ndërmjet veti , ku thyhen shtabet zgjedhore , ku ndërtohen foto të mëdha si në kohën e Stalinit prej të gjitha partive shqiptare , jo vetëm prej njërës. Rruga e mundishme nuk nënkupton mbylljen e opinionbërësve në shtëpitë e tyre dhe vëndimin dry në mendjet e tyre gjatë periudhës së kampanjës parazgjedhore për arsye se po rrezikohet jeta e tyre dhe e familjes së tyre. Po , është e vërtet që rruga deri te caku është shumë e vështirë dhe ende më e mundishme. Disa rrugën e tyre e ndërtojnë vet , ndërsa disa të tjerëve iu imponohet një rrugë për të hapëruar në të. Rruga e zgjedhjeve të parakoshme në Maqedoni u ndërtua vet nga Nikolla Gruevski dhe qeverisja e tij kaq mujore, por kjo rrugë iu imponua ose u imponua prej faktorit ndërkombëtar.  Imponimi nuk i ndodhi Nikolla Gruevskit por popullit të shqetësuar dhe të frikësuar skajshmërisht prej dhunës , pasigurisë , varfërisë dhe të gjitha dukurive ekstreme të cilat i gjen lirisht në tregun e politikëbërësve në Maqedoni.

 

3. Njohin Mikrobet e Dëmshme dhe i Sulmojnë Ato- Por , siduket kjo vlen vetëm për milingonat dhe jo edhe për udhëheqësit tanë. Përderisa partitë e djathta maqedone e llogarisin veten si demokristiane , partitë tona politike shqiptare në Maqedoni kanë frikë nga vet identiteti i tyre kombëtar dhe fetar. Kjo pasiguri dhe frikë i bëri këto parti dhe këto politikan që mikrobet e dëmshme ti pranojnë dhe t`i kultivojnë ato dhe jo të veprojnë si milingonat këto krijesa të vogla befasuese. Shqiptarët duhet të dijnë se cili opcion është i drejtë për to , ato nuk duhet të frikësohen prej realitetit dhe prej asaj çfarë janë. Njerëzit , kombet , fiset , popujt , i urrejnë maskat , ata kërkojnë fytyrën e vërtet tënden dhe jo lajkatimin tënd. Për t`iu larguar maskave dhe urrejtjes së kombeve progresive ne duhet të paraqitemi ashtu si jemi , njejtë si u paraqitën para botës japonezët me traditat e tyre kombëtare dhe fetare , njejtë si u paraqitën para botës hebrenjtë me traditat e tyre fetare dhe kombëtare.

 

Republika e milingonave e cila është më e organizuar se republikat tona sfidon mendjen e njeriut me gjëra dhe elemente progresive në shoqëri. Qëllimi i milingonave është që të realizojnë programin e tyre jetësor. Esenca dhe ndikimi i politikës në jetën e njeriut duhet të bazohet mu në principet e milingonës puntore por edhe bletës. Bletëza nga mijëra lule thithë nektar që ty të të jap jetë! E sot politikan po bëhesh edhe prej tregut të gjelbërt të Shkupit e në Parlamentin e Maqedonisë!

---

Hamdi NUHIJU
postuar erenikut: Sun, April 13, 2008 10:17 am
botuar: E hënë 14 prill, 2008 0:00 am

Divorci i mendjes nga politika

Në modernizëm ku gjërat duken se ecin mirë dhe drejtë , aty ku zënkat dhe globalizmi ndikon indirekt , aty ku jeta ndërthuret midis vlerave dhe antivlerave , politika luan rrolin e gjyshes. Të divorcuarit me mall përkujtojnë çastet e tyre të lumtura ose edhe të hidhura në jetën e kaluar nën hije. Rimëkëmbjen e jetës e gjejnë dhe e përshtasin me buçitjen e sfidave të ideologjisë së mbrapsht.

Mendja e divorcuar dhe e larguar nga realiteti nuk njeh yjet dhe HËNËN , por shëndërrohet në katalizator ndryshimesh dhe remishiencash.

Fetyllah Gylen thotë:” Hapja çdokujt zemrën sa mund t`ia hapësh , le të jetë si oqean! Tërhiqu me besim dhe për njeriun dashuri ndje , të mos mbetet zemër e dëshpëruar që s`u interesove për të e s`ia zgjate dorën!...”

Zemra e hapur çdokujt dhe në formë të njejtë për të gjithë harmonizon idenë dhe brengën mistike të univerzit të mendjes. Divorcimi i mendjes dhe lidhja e saj për karrigen e politikës dhe jo për politikën shkakton shkatërrimin e sistemit dhe nga sistemi i hapur demokratik kalon në teokracinë e ngurtë dhe të mekur.

Të divorcuarit e mendjes nga politika kanë disa tipare dalluese në shoqëri. Ndër ta do përmendim:

 

1)Tipari i Egoizmit-  Sipas fjalorit elektronik shpjegues me egoizëm nënkuptojmë tipar borgjez a mikroborgjez i një njeriu që mendon vetëm për vete, që do vetëm vetveten e nuk shqetësohet për të tjerët, që vë interesat vetjake mbi interesat e shoqërisë. Ky është tipi më i përhapur i politikanit të ri! Politikanët tanë të divorcuar nga mendja për politikën dhe të shëndërruar në egoist , synim jetësor kanë realizimin e planeve të tyre vetjake në emër të kontributit për shoqërinë. Në fakt sikur kontributi i tyre do të ishte i vërtet dhe i sinqert atëherë doemos që egoizmi të shkatërrohej prej piramidës së logjikës së brisht. Në ujëvaret e politikës do të jehonte humanizmi , kënaqësia dhe mëvetësia , ndërsa politikanët e divorcuar nga mendja do të modestoheshin dhe përfitimi do të ishte i ndërsjelltë si matrial , si shpirtëror , poashtu edhe politik.

 

2)Tipari i Mendjemadhësisë- Fjalori elektronik shpjegues mendjemadhësinë e sqaron kështu: Që i pëlqen shumë mendja e vet dhe nuk pranon a nuk përfill mendimin e të tjerëve, që kujton se është më i dituri, më i mençuri etj.; që mbahet rëndë e me të madh, që i duket vetja kush e di se ç'është, që shet mend, kryelartë. Mendja e rënduar dhe e zënë vazhdimisht me veten frytet nuk i ka të ëmbëla , por gjemba dhe therra. Pjesa dërmuese e “ elitës” sonë politike , FETARE, shkencore, fatkeqësisht janë të sëmur nga ky sindrom i rrëzikshëm për shoqërinë dhe vet ne. Ky sindrom ka depërtuar në çdo skaj të shoqërisë , por më i dukshëm është tek të divorcuarit e mendjes nga politika dhe për politikën. Mendjemadhi zakonisht masturbon për politikën dhe paranë , është i dhënë shumë pas posteve dhe me xhelozi mundohet që ta mbroj pozitën e tij në shoqëri.

 

3) Tipari i Bajraktarizmit- Këtu duhet të sqaroj diç. Nuk e them që bajraktarizmi është i dëmshëm për politikën dhe politikanët. Njëashtu nuk dua ta potencojë rrezikun ose histerinë e lindur përmes ideologjisë dhe për ideologjinë. Tipari i bajraktarizmit te politikani normal prej atij të divorcuarit nga mendja e politikës dallon shumë. Politikani normal i padivorcuar nga mendja bajraktarizmin e kupton si guxim dhe vullnet për t`i ndryshuar gjërat për të mirë dhe në të mirën e shoqërisë e vetes. Ndërsa i divorcuari nga mendja bajraktarizmin e kupton si kontim vlerash pa hap konkret. Kontim meritash pa dhënë asnjë mund , kontim poenash politik pa u djersitur. Dhe këtu bajraktar që kanë pushtuar komplet Gadishullin Ballkanik janë dështakët më të mëdhenjë në politik dhe jetë.

 

4) Tipari i Flertit- Kanë thënë se politika është prostitutë. Nuk e kanë pasur me të drejtë! Bile patën thënë që politika është mjeshtri e realizimit të njerëzve të ngurt. Edhe këtu nuk ia qëlluan. Platoni proklamonte idenë e demokracisë në mesin e njerëzve të padrejtë si udhëheqës të demokracisë. Ai demokracinë e paraqiti si mburojë të padrejtësisë në shoqëri.Diplomacia si pjesë e politikës më shumë orientohet në trajtën e flertit sesa në termin e prostitutes. Ndërsa flerti politik mjaft i përshtatet të divorcuarit nga mendja e politikanit tanë modern. Flerti dhe të flertuarit në politik e shlyen ndërgjegjën dhe moralin e lind pabesia dhe padrejtësia. Sot sikur të mos ishte prezent në mesin e politikanëve tanë situata do të ishte më ndryshe.

 

5) Tipari i Gënjeshtrës- Të divorcuarit nga mendja për hir të politikës gënjeshtrën e kanë bërë gjellë kryesore në ambientet e tyre strategjike. Të jesh politikan i mirë sipas këtyre tipave të politikanëve d.t.th. të jesh gënjeshtrar , manipulues , fshehës i realitetit , premtues i gjërave të parealizuara etj!!!

Tipari i gënjeshtrës edhe pas 18 viteve Republikën e Maqedonisë e ka mbështjellë si një mbështjellës elektronik i zemrës së njeriut.

 

Në mesin e shumë tipareve që nuk cekëm ka të atilla që mbajnë logjikisht , por ka edhe të tilla që janë kontradiktore me vet realitetin e jetës politike të njerëzve të thjeshtë.

Më akuzuan dikur pse përmenda përparësit e një nacionaliteti karshi nacionalitetit tjetër , akuza e tyre mbështetej në dobësitë e shumta.

Shpresoj që ky reflektim i vogël i imi në këtë shkrim nuk do kërkoje të kundërtën e të dashuruarve të mendjes dhe politikës dhe duke iu përmbajtur në përpikmëri titullit të realizojë synimin final. Nxjerrjen në pah të një pjese të realitetit!!!

---

Maqedonia: NATOOO!!!
Pse s`më dashuron??!!!

 

 ..shkruan:Hamdi NUHIJU
postuar erenikut: Sat, April 5, 2008 6:42 pm
botuar: E hënë 07 prill, 2008 8:46 am

    U mbajtë më në fund Samiti i Bukureshtit, samit historik për shumë shtete në Evropë. Nga logjika e integrimeve ushtarake dhe politike kemi mësuar se gati asnjë shtet që është pjesë e NATO-s nuk ka ngelur pa u bërë pjesë edhe e Bashkimit Evropian. Edhe pse në logjikën e integrimeve ekziston edhe nënlogjika e saj e quajtur nënçmim dhe nënshtrim! Kjo nënlogjikë shumë bukur pasqyrohet me rastin e mospranimit të Turqisë në Bashkimin Evropian edhe pse Turqia është pjesë e Nato-s. Të gjitha paragjykimet rreth këtij vendi bien poshtë, dhe jetësohet interesi politik i shteteve të Bashkimit Evropian.

Nuk mban qëndrimi se Turqia nuk është pjesë e BE se gjeografikisht nuk ka lidhje me Evropën , po mirë edhe sikur të ishte e vërtet , pse ekziston tendenca e afrimit të Izraelit në Bashkimin Evropian?

   Në samitin e Bukureshtit ndodhën shumë gjëra të pritura dhe të papritura! Përfundimisht shtetet e Gadishullit Ballkanik e kuptuan se edhe Xhorxh Bush është njeri dhe jo supermen që i zgjidhë problemet e shteteve të Gadishullit Ballkanik në formë të magjisë. Por , në diplomaci gjithëçka është e mundur , plasaritjet e fuqive të mëdha , bashkëdyzimet e fuqive të vogla , interesat ekonomike , politike , ideologjike mbi të gjitha interesat fetare e sjellin vërdallë rruzullin tokësor.

Shqipëria dhe Kroacia morën ftesën për antarsim në NATO! Ky është një lajm i mirë dhe një hap pozitiv për shtetet e Gadishullit Ballkanik. Por buja politike dhe mediatike në Ballkan kishte të orientuar fokusin e saj kah Maqedonia dhe Greqia. Maqedonia si një kërkues i dashurisë së re , ndërsa Greqia si një dashnor i vjetër i Gadishullit Ballkanik. I gjithë opinioni publik në Maqedoni duke u bazuar në deklaratën e Presidentit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës , ishin optimist për afrimin e ftesës për në NATO ndaj Maqedonisë. Për një natë ndryshoi gjithëçka! Pse? Të gjithë ishin të mendimit që Maqedonia duhet të jetë pjesë e NATO-s , por fillimisht duhet të zgjedhë kontestin e saj rreth emrit me Republikën e Greqisë. Bisedimet dekadëshe midis Maqedonisë dhe Greqisë vetëmse i ngurtësuan pozicionet dhe nuk arritën në kurrëfarë rezultati logjik. Greqia përmes lobeve të saja të forta në rruzullin tokësor ndikoi që propozimet e saja t`i paraqes si propozime të mediatorit kryesor Metju Nimic. Mund të mos pajtoheni me këtë supozim timin, do keni edhe të drejtë. Dhe kontesti i emrit midis Greqisë dhe Maqedonisë u bë aq shumë aktual saqë i tërë opinioni publik dhe qytetar në Maqedoni ishte i njoftuar me problemin në fjalë , mediat ishin të mbushura me debate konstruktive dhe jo konstruktive , kishte propozime të ndryshme , protesta anti-greke dhe anti-shqiptarë çuditërisht. Greqia kërcënohej që do të vendose veto nëse Maqedonia nuk zgjidhë kontestin e saj me të! Ndërsa politika e ngurtë provokuese e elitës politike në Maqedoni vazhdoi me avazin e vjetër titist. Eh , kur fëmijët ndjehen të rritur priti problemet!!!

  Greqia e vendosur në politikën e saj në samitin e Bukureshtit kundërshtoi marrjen e ftesës për Maqedoninë në NATO. Ndërsa shpirtëgjërësia e dy shteteve orientale në Evropë Shqipërisë dhe Turqisë edhe njëherë dëshmoi mbështetjen e vërtet ndaj Maqedonisë dhe protesta e tyre për mospranimin e Maqedonisë në NATO duhet përgjithmonë t`i vetëdijësoj politikanët e Maqedonisë rreth çështjes se kë e kanë mik dhe kë armik! Mendoj se Maqedonia në NATO nuk u pranua jo vetëm për shkak të kontestit të saj me Greqinë , por edhe për një shkak tjetër mjaft të rëndësishëm gjeo-politik. Ai shkak ishte faktorizimi i shqiptarëve në Ballkan! Shqipëria veçse pranoi ftesë për në NATO , pozicioni i shqiptarëve në Ballkan për një nuancë ndryshohet për të mirë , por edhe stabiliteti politik i Gadishullit Ballkanik merrë kahjen e duhur. Me pranimin e Maqedonisë në NATO pozicioni politik i shqiptarëve në Ballkan do të forcohej edhe më shumë , për arsye të thjeshta politike. Shqiptarët e Maqedonisë do shfrytëzonin të gjitha mjetet politike për t`i realizuar interesat kombëtare të qytetarëve shqiptar në Maqedoni. Njëashtu ato do ishin faktor kyç në lobimin e Maqedonisë për shqiptarët e Kosovës , Malit të Zi , Serbisë , Greqisë , dhe një kah plus i Shqipërisë dhe Turqisë në NATO. Pozicioni i shteteve tjera të Ballkanit dhe të Evropës ndaj shqiptarëve do të ndryshonte poqese edhe Maqedonia do ishte pjesë e Nato-s.

Megjithëate unë prap jam optimist që Maqedonia do hyje në Nato. Por , kur Maqedonia do bëhet pjesë e Nato-s?

   Maqedonia do bëhet pjesë e NATO-s kur të filloje të punoj me motiv për ndryshimin e gjendjes ekonomike , politike , ligjore në vend, por jo me motiv të fitimit të ftesës për në NATO.

   Krijuesi i dashuron krijesat vetëm në atë çastë kur krijesat e duan veten. Ta duash veten d.m.th. të mendosh më të mirën , më të dobishmen , më pozitiven dhe të largohesh nga devijimi , e keqja dhe negativja! Atëherë automatikisht meritojmë dashurinë e Krijuesit. Dhe Maqedonia do të kurorzohej me NATO-në! Unë besojë shumë në këtë gjë.

---

Hamdi NUHIJU

Kur flet PARTIA

 

Në shekullin që po frymojmë gjithëçka duhej të ndryshojë prej shekujve të kaluar për të mirë dhe të këqijat e dikurshme nuk duhej të barteshin si yvertirë nëpër tryezat shoqërore dhe politike. Por , në teori gjërat dhe rrethanat janë krejtësisht ndryshe siç paraqiten të njejtat në praktikën e hidhur të shekullit që po e frymojmë. Teoritë politike që sulmuan ideologjinë dhe utopizmin në formë utopike po imponojnë perversitetin e tyre në mesin e grupeve të interesit të quajtura PARTI. Ideologjizohet çdo gjë që nisë me emrin politikë ose parti. E vërteta për të cilën synojmë dhe punojmë e mundohemi po fshehet nën hijen e këtyre fenomeneve të vrazhda në shoqërinë njerëzore “ utopike” . Ky shekull që po e frymojmë dhe po jetojmë në të vërtet ndryshon prej shekujve të kaluar , por në përmbajtje ka ngelur gati se i njejtë. Nëpër libra të pluhurosura me ëndje i lexojmë fenomenet e feudalizmit , me mall dhe me brengë i ndjekim hallet e skllavopronarëve dhe mundohemi që të mishërohemi me to me ato forca intelektuale që i posedojmë ne. Feudalizmi me të gjitha të ligat e saj e ka lënë njerëzimin me pasoja të paevitueshme të cilat vështirë se mund të riparohen në të ardhmen. Ndarja e shoqërisë në të pasur dhe të varfur , padrejtësitë ndërmjet dy klasave , krijimi i klasës së ndërmjetme etj , janë një mori ngjarjesh dhe procesesh që e kanë mësuar “ nënën” PARTI se si duhej të vepronte në të ardhmen , si t`i përshtatej rrethanave të reja dhe kushteve ndaj të cilave ajo iu imponohet. Revizionimi politik i dikurshëm u mbulua dhe u fsheh me pragmatizmin e sotshëm , njohja me teoritë politike vetëmse na uzurpon mendjen dhe na devijon ndjenjat të cilat janë mësuar si robot të përsërisin shandazhet dhe platformat e njejta. Në ditët tona globi u nda në dy pole ose më saktësisht në gjashtë. Por ndarja në gjashtë pole sipas logjikës së Fukajamas më duket një utopi e re e stilit të Marksit dhe Engelsit. Përplasjet ideologjike jo gjithëherë ishin shkak i ndarjes strikte të globit mbi baza të ideologjisë , ose përkatësisë nacionale dhe fetare. Logjika imperialiste e cila ishte mbjellur në mesin e Fuqive të Mëdha po konfiskon secilën pikëpamje të ndryshme prej asaj ndaj të cilës synon ajo ta imponoj. Por , e vërteta na çon në një qorrsokak nga i cili vështirë po e kemi të dalim. Kanë ardhur ditët kur gjithmonë duhet të presim dikënd si MESIA që të na shpëtojë dhe të na paraqes reçetën e zgjidhjes së problemeve tona të përditshme. Por ky MESIA që dikur u paraqit në Betlehem , sot po ndryshon në trajtë dhe në emër. Për Fuqitë e Mëdha mund të jetë teknologjia , armatimi i rëndë , pushtimi i vendeve që kanë arin e zi( njejtë si në periudhën e pushtimit të puseve me ujë në shkretëtirë) , por për disa MESIA i shekullit që po jetojmë është PARTIA. Dhe predikimet e Partisë duhet të ndëgjohen dhe të ndjeken me përpikmëri nga ana e turmave , njejtë si në psikologjinë e turmave të Frojdit. Por , partia si Mesia po paraqitet në shoqëritë që janë tranzicionale. Në vazhdim do t`i vështrojmë në pika të shkurtëra disa sekuenca të këtij paragjykimi partiak në këto shoqëri.

KUR VENDOS PARTIA NUK KA ZGJIDHJE TJETËR

Është e vërtet se në shoqëritë tranzicionale po imponohet ky mendim si i drejtë dhe i pariparueshëm. Partia shihet si një subjekt i cili përmes shkopit magjik i zgjidhë problemet jetike të shumicës së qytetarëve të një vendi , përderisa ajo nuk arrinë as përgjegjësinë e marrë prej tyre ta realizojë si duhet. Partia posedon me ekspertët më të mirë , gjithmonë ajo ka të drejtë dhe të tjerët detyrimisht duhet t`i nënshtrohen ideve të tyre ose edhe të mos përfitojnë nga realizimi i detyrueshëm i përgjegjësisë së tyre. Raste konkrete në Gadishullin Ballkanik e veçanërisht në Maqedoni kemi me thes. Në Republikën e Maqedonisë "strategët” maqedon shumë fortë e ndanë Maqedoninë dhe idenë politike në dy pjesë , në atë të maqedonëve dhe në atë të shqiptarëve. Në mesin e maqedonëve shpesh herë partitë politike  vet krijuan “kuazi-probleme” me qëllim që t`i ikin premtimeve të tyre dhënë elektoratit dhe në këtë formë komplet opinionin publik ta varësojnë drejtë zgjidhjes së atyre kuazi-problemeve. Po këto “ strateg” maqedon rikrijuan edhe probleme jetike për shqiptarët e Maqedonisë dhe në këtë formë ia mbyllën vizionin afatgjatë të partive shqiptare ,  i bënë përtace dhe në formën jugosllave të të menduarit edhe ato iu qasen problemit duke iu ikur premtimeve para elektoratit shqiptar dhe duke u marrë me probleme të krijuara artificialisht dhe qëllimisht.

PARTIA MBI TË GJITHA

Në mesin e shumë vlerave të mirëfillta kombëtare dhe fetare , në mesin e shumë vlerave të rëndësishme shoqërore , etike e morale , partia po imponohet si indulgjenca kryesore dhe i pari i Faraonëve në politik. Për hirë të partisë shumë veta në Maqedoni janë rrahur , në emër të partisë shumë shtëpi janë djegur , në emër të partisë babai me birin e tij nuk rrespektohen dhe edhe para opinionit politik paraqiten si oponent dhe armiq e jo si familje. Defektet e këtilla që u krijuan në masë padyshim që kishin udhërrëfyesit e tyre të cilët ishin krijuesit e këtyre defekteve. E kur Partia është edhe mbi MORALIN , atëherë në këtë vend do të presim edhe shumë në ardhjen e SHPËTIMTARIT…

PARTIA DHE TRADHTARËT

Të gjithë ato oponent politik ose analistë që mundohen t`i kundërvyhen padrejtësive të partive të caktuara politike janë tradhtar , ndërsa gjithëçka rrjedh prej tyre është e mirë e pastërt dhe domosdoshmërishtë duhet të ndjeket në përpikmëri. Na është e njohur thënia se “ botën e sjellin paratë” , por nuk na është e njohur se Partia lindi mbi paratë si një dhelpur që menzi pret të shfaqet në teatrin e tradhtive. Logjika pompoze e partive politike nxitë turbullira në mendjen e qytetarit të thjeshtë. Përhapës të teorisë së demokracisë liberale në faktë fshehës të idesë komuniste dhe ëndërrues të vorbullave të tyre pompoze. E nuk bëhet Shqypnia me shkije të veshur shiptarçe , kështu patë thënë Molla Idriz Gjilani.

DY FJALË

Partia është grup interesi i cili duhet të ekzistoj , por jo të imponoj , ajo duhet të ketë platformë të saktë dhe të mirëdefinuar politike për zgjidhjen e vartësve të saj. E për të arritur këtë gjë duhet besimi në Zot , përndryshe ndërgjegjësimi i politikanëve që udhëheqin me partitë politike do të ishte shumë i vështirë…

---

Hamdi NUHIJU
postuar erenikut:Fri, February 22, 2008 11:25 am
botuar: E shtunë 23 shkurt, 2008  0:00am

“ Gorna Makedonija”

 

Hajde diplomaci hajde , Greqia doli me një propozim konkret rreth emrit të Maqedonisë , ajo dëshiron që Maqedoninë ta njoh me emrin Maqedonia e Epërme. Propozimi më i çuditshëm që kam ndëgjuar deri tani rreth zgjidhjes së kontestit midis Maqedonisë dhe Greqisë. Ato një ditë ndoshta edhe do të dalin me një propozim tjetër Maqedonia e Poshtme , dikur e kishin të favorizuar propozimin Maqedonia e Re. Hajde Greqi hajde... Dhe kjo Maqedoni me këtë injorim kaq famoz nga ana e këtij antari të Bashkimit Europian nuk po dëshiron ta njoh Republikën e Kosovës qysh në fillim , por po i paraqet asaj probleme diplomatike siç u mundua para disa muajve kësi problemesh t`i paraqes edhe Shqipërisë. Po çuditem me popullin shqiptar se si sa lehtë bien në provokimet e këtij shteti- rajon në Ballkan i cili po zverdhet karshi diplomacisë greke. Maqedonia e cila po taktizon në politikat e saja të jashtme dhe të brendshme po sfidon fatet e mijëra qytetarëve të këtij vendi. Gjendja e brendshme ekonomike në mënyrë enorme po frustruon mendjen dhe logjikën investuese në Maqedoni. Vrapi pas Investimeve Direkte të Huaja në këtë fazë të recesionit , po e humb efektin e supremacionit ideologjik në vend.

Propozimet e këtij vendi për zgjidhje të problemeve ekonomike u shëndërruan në disfavore që po pengojnë dhe po internojnë politikat e Maqedonisë drejtë zbutjes së situatës së rëndë. Ekspertët e ekonomisë po alarmojnë një gjendje të jostabiliteti ekonomik me një rritje të lartë të shkallës së inflacionit. E në një gjendje dhe pozitë të këtillë çmimet e produkteve të ndryshme gufuan prej në 25% e deri në 100%. Xhepi i qytetarit të thjeshtë dhe të lodhur prej politikave diskriminuese të këtij vendi prap po zbrapset dhe po rrezikohet dukshëm nga këto fantom pragmatik.  Në një pozitë të këtillë të rëndë ekonomike , me një rritje të numrit të papunsisë në vend , grevave të puntorëve “ tepricë teknologjike” , largimit nga puna i një numri të madh puntorësh tjerë , Maqedonia po ndikohet edhe nga politikat e saja dhe problemet e jashtme me Greqinë , Shqipërinë , Kosovën tashmë edhe me Serbinë.

Habitë fakti i qeverisë së Gruevskit e cila edhe në këtë fazë të bujshme dhe të zgjuar me probleme të njëpasnjëshme , madhore , esenciale , ngjallë një optimizëm të tepruar në mesin e qytetarëve të këtij vendi përmes propagandave të ndryshme që i nxitë kjo qeveri. Edhe pse gjendet në majen e problemeve ekonomike , sociale , politike , kulturore ky vend , Qeveria e Gruevskit , po ndan kohë dhe para për ndërtimin e një kishe gjigande në Shkup. Qytetarët e thjeshtë të lodhur nga varfëria dhe trajtimi monstruoz nga kjo Qeveri pyesin me të drejtë pse Nikolla Gruevski me paratë e fituara prej taksave të këtyre qytetarëve nuk ndërton fabrika , por kisha. Pse nuk po zgjidhen problemet e pazgjidhura të puntorëve të nxjerrë si tepricë teknologjike , pse Maqedonia po taktizon në pranimin e Kosovës si shtet , kur e dinë vendet perëndimore dhe demokratike e të zhvilluara janë renditur në mbështetje të pavarsisë së Kosovës? Lexova në gazetë se Maqedonia paska transakcione marramendëse tregëtare me Serbinë prandaj edhe nuk guxon që ta pranojë kaq hapur pavarsinë e Kosovës.  Por , në atë gazetë nuk sqarohej se çfarë fshehet në termin Serbi për Maqedoninë në planin ekonomik? !!! Transakcione të mëdha ekonomike Maqedonia kishte me Kosovën që e llogariste si pjesë të Sërbisë. Dhe alibi i maqedonëve që për shkaqe financiare dhe ekonomike të mos e pranojë pavarsinë e Kosovës bie poshtë.  Në të gjitha këto turbulenca politike , ekonomike , sociale , kulturore , në këtë gjendje të jashtëzakonshme për këtë shtet Maqedonia duhet të zgjedhë konstestin e saj me Greqinë rreth emrit të saj. Në opinionin publik u paraqitë propozimi që me referendum të vendoset për emrin e Maqedonisë , dhe njëashtu u konstatua se deri me tani në Maqedoni ka pasur 3 referendume ku i 3-ti ka dështuar dhe të parët kanë qenë të suksesshëm. Nga përvojat e deritanishme të këtij shteti dhe këtij populli kam përshtypjen se në këtë referendum do të dalin në votime vetëm shqiptarët dhe do të jenë për emrin kushtetues të Maqedonisë. Kjo shumë bukur mund të argumentohet me hyrjen e Bullgarisë në Unionin Europian dhe blerjen e dokumenteve të shumë maqedonëve në ambasadën Bullgare , duke ndërruar identitetin kombëtar për hir të interesave të tyre politike. Kur do hyje dhëndërri me nusen e re në natën e hareshme do presim në ditën e referendumit!!!

---

Hamdi NUHIJU
postuar erenikut:Thu, February 21, 2008 11:43 am
botuar: E premte 22 shkurt, 2008 1245 pm

7 përparësitë e shqiptarëve të Maqedonisë!!!

 

Shqiptarët e Maqedonisë kanë favore ose përparësi të shumta. Por , njëashtu ato kanë edhe shumë dobësi ose disfavore. Nuk e them që me 7 përfundojnë përparësitë e tyre dhe nuk imponoj mendimin tim në opinionin publik rreth asaj që unë e quaj favor. Kjo që do të shpalos është një pikëpamje e imja qoftë e drejtë ose e gabuar. Lexuesi le ta marrë si të dëshirojë ai.

Rënditja e tyre do të bëhet nga gjërat esenciale dhe madhore:

1. Feja Islame- Përparësia e shqiptarëve të Maqedonisë më e madhja dhe më e rëndësishmja është feja islame.Ky favor është gjithëpërfshirës për shqiptarët në Maqedoni , Kosovë , Shqipëri , Mal të Zi e gjetiu. Historikisht është e argumentuar se feja islame ka ruajtur dhe ka kultivuar identitetin kombëtar të shqiptarëve në përgjithësi e në veçanti të shqiptarëve të Maqedonisë. Njohë shumë shqiptar ortodoks të Maqedonisë që nuk dijnë as dy fjalë shqipe dhe që ishin kundër pavarsisë së Kosovës. Dua që lexuesi ta ketë parasysh se nuk po sulmoj Ortodoksizmin e as Katolicizmin e shqiptarëve , por dua të shpalos një argument historik që është në të mirën e popullit shqiptar. Atdhetar shqiptar të zelltë dhe puntor kishim dhe kemi edhe në mesin e ortodoksëve , katolikëve , këtë nuk mund ta mohoj kush , por Islami është ajo forcë e cila i ndejti ballë me shekuj atyre që dëshiruan ta asimilojnë popullin shqiptar.
2. Identiteti kombëtar- Shqiptarët janë popull i lashtë i njohur në histori. Shqiptart e Maqedonisë nuk kanë probleme me identitetin e tyre kombëtar as historikisht e as politikisht. Ato ndjehen si shqiptar që në fakt janë të këtillë dhe këtë të drejtë nuk mund t`ia mohoj asnjë fuqi botërore ose ballkanike. Ndërsa maqedonët kanë probleme esenciale në lidhje me identitetin e tyre kombëtar. Maqedonët si shtet nuk po i njeh Greqia , maqedonishten si gjuhë nuk po e njeh Bullgaria , dhe Maqedonia është  e varur direkt prej identiteti politik dhe kombëtar të shqiptarëve të Maqedonisë.
3. Pozita gjeografike- Shqiptarët e Maqedonisë jetojnë në tokën më pjellore të këtij vendi. Populli shqiptar graviton që nga Penda e Likovës e deri në liqenin e Ohrit , Strugës, Prespës. Toka pjellorë e Karadakut të Kumanovës , rajoni “ oazë” i Pollogut , ana shqiptare përreth lumit Vardar , qendrat atraktive turistike , malet e pasura me drunjë të ndryshëm janë mrekulli që na i dhuroi i madhi Zot. Por , jeta dinamike dhe e stërngarkuar me strese të panevojshme i detyroi këto banor të këtyre pasurive hyjnore të marrin rrugën e mërgimit.
4. Kosova dhe Shqipëria- Shqiptarët e Maqedonisë kanë fat të madh pse në Ballkan ekzistojnë tashmë dy shtete shqiptare. Këto shtete në histori kanë qenë një siguri e madhe për popullin e këtij vendi , por edhe tash dhe në të ardhmen do të jenë një favor mjaft i madh për zgjidhjen e problemeve të kësaj ane të Shqipërisë. Lidhjet kulturore , tregëtare , arsimore me popullin shqiptar të Kosovës dhe Shqipërisë na japin shpresë për një të ardhme më të ndritur të shqiptarëve të Maqedonisë.
5. Besnikëria- Në histori jemi të njohur si popull i besës dhe i fjalës. Me të gjitha tendencat teknologjike dhe të modernizmit për të humbur dhe shuar këtë ves të mirë të popullit shqiptar , sot ende gjenë familje , shtëpi dhe shqiptar të Maqedonisë që mbahen fortë pas këtij vesi të mirë dhe të pëlqyeshëm. Shqiptarët e Maqedonisë besnikërinë e tyre e shprehën në golgotën e popullit tonë , por kjo besnikëri mund të gjendet edhe sot në mesin e atyre rretheve të varfura të cilat ndihmohen ndërmjet veti dhe nga kjo Qeveri e Dhunshme janë të distancuar. Të shpresojmë që kjo traditë e mirë të vazhdojë deri në fund të njerëzimit.
6. Dashuria ndaj atdheut- Ta duash atdheun tënd është një e mirë e cila rradhë mund të përjetohet në mesin e njerëzve. Nuk është e njejtë të jesh shqiptar në Tiranë ose në Prishtinë dhe të jesh shqiptar në Kumanovë  ose Bitolë. Dashuria e cila  është pjesë e emocioneve dhe ndjenjave të miliarda njerëzve në rruzullin tokësor dallon prej urrejtjes dhe shovinizmit. Shqiptarët asnjëherë nuk kanë qenë dhunues , e as që kanë inicuar dhunë dhe luftë ndaj popujve tjerë , por kanë qenë të detyruar që ta mbrojnë me mish e me shpirtë atë më esencialen , sepse dashuria ndaj atdheut nuk ka çmim.
7. Trimëria- Ky ves mund të  duket i çuditshëm për shumicën e lexuesve të këtij shkrimi. Jo pse nuk është i mirë , por pse e lashë në fund të shkrimit! Shqiptarët e Maqedonisë nuk i frikësohen dhunës së Qeverisë , ata nuk frikësohen as në luftë e as në politik. Trimëria është një burim i brendshëm dhe i pashterrshëm i këtij populli të kësaj ane. Por me termin trimëri nuk kuptoj budallakinë , e as mendjemadhësinë , e as dhunën , por me trimëri kuptoj qëndrimin ballë secilës padrejtësi shoqërore.

---

Hamdi NUHIJU
postuar erenikut: Fri, February 15, 2008 12:10 pm
botuar: E premte 15 shkurt., 2008 2 pm

Kosova REPUBLIKË

 

Ky titull i këtij shkrimi do të jetë ngacmues për përjetuesit e demonstratave të `81 , bile do të ngacmojë edhe pjesëmarrësit e luftës së UCK, ish- të burgosurit politik , politikanët që kanë jetuar në ish-sistemin Jugosllav, etj ! Por  qëllimi nuk është që të ngacmojmë dhe të ngjallim mall për të kaluarën e bujshme dhe të frikshme , të ngjallim prap stres në mendjet e tyre të lëvizjes studentore , lëvizjes kombëtare etj! Kësaj here po inkurajojmë dhe nuk po ngacmojmë , po shprehim gëzim dhe nuk po dëshpërohemi , edhe pse siç po ecin ditët , sekondat  , ashtu edhe do ecë jeta jonë drejtë përfundimit në këtë botë. Nuk ka vend për t`u mërzitur nga jeta , kur e dijmë se hapërimi jonë nuk është i njëanshëm , por direkt e po trumbetohet drejtë përfundimeve të pesë jetave që na i dhuroi i madhi Zot.

Ky titull i lyer me gjak ndër dekada , dekada , si duket po troket drejtë dyerve të realitetit të madh. Është e diela ajo që na dëshmon një realitet të këtillë. Kuvendi i Kosovës për të dytën herë do të shpallë pavarsinë e saj. Por , kësaj here e inspiruar nga ana e ideologëve të mëdhenjë kombëtar Sylejman Vokshit , Haxhi Zekës , Ahmet Zogut , Idriz Seferit , Idriz Gjilanit , Hasan Masuricës,  Kosova do të hapërojë më sigurtë në planet e saja përfundimtare të pavarsisë.Miqtë e Kosovës , Turqia , antarët e Konferencës Islamike , Vatikani , SHBA, shumica e shteteve të Bashkimit Europian , janë një siguri për stabilitetin e Kosovës dhe për ardhmërinë e saj të ndritshme europiane. Kjo gjë u dëshmua këto ditë me agjendën e ngjeshur të politikanëve kosovar në rruzullin tokësor për t`i bindur miqtë e saj se tash është momenti përfundimtar i mëvetësisë dhe krijimit të shtetit më të ri në Ballkan. Kjo periudhë e ngjeshur me ngjarje dhe agjenda të rëndësishme politike qartësoi si miqtë poashtu edhe armiqtë e hapur të Kosovës , ndaj të cilës Kosova në të ardhmen duhet që të mendojë se si të ndërtojë raporte të saja diplomatike me to. Është e vërtet se dallimet në mendime , politika , plane , strategji janë pasuri për shoqërinë njerëzore ashtu siç janë pasuri edhe për shtetet dhe kombet e ndryshme në rruzullin tokësor . Por , ky konstatim teorik a mund të realizohet në praktik si një objektiv i synuar? Si mund që dallimet midis Kosovës dhe Serbisë të jenë pasuri , Kosova të harmonizojë politikat e saja ndaj minoritetit serb duke i dhënë më shumë të drejta sesa i kanë vet në Sërbi , ndërsa Sërbia e ndryshkur dhe shoviniste ende po aplikon një politik të rrept ideologjike ndaj shqiptarëve dhe Kosovës? Këtu nuk kemi të bëjmë me pasurinë që lind prej dallimeve midis dy kombeve , sepse sikur ta konsideronim këtë thënie si të saktë , atëherë pala serbe duhej që të vepronte arsyeshëm dhe përfundimisht të zbuse pozicionin e saj ndaj Kosovës sepse në këtë formë do të përfitojë edhe vet ajo. Në fakt këtu kemi të bëjmë me një diskriminim të hapur politik nga ana e Sërbisë dhe një frikë e saj euforike që po ngjallë në Ballkan. Por , çdo eufori siç ka fillimin e saj , shumë shpejt i vie edhe fundi , po frikësohem , se nga euforia serbe mos po lind një tragjedi donkishotiane në Beogradin zyrtar. Sidoqoftë e drejta është e tillë e mbuluar nëpër histori e cila pret zbuluesit e saj ta nxjerrin në pah.

Në botë ekzistojnë vetëm tri ditë:

-e djeshmja e cila kaloi,

-e sotmja që po e jetojmë &

-e nesërmja që nuk e dimë se a do ta arrijmë. Prandaj është e arsyeshme që këto ditë t`i kalojmë në harmoni të plotë dhe në bashkëjetesë me krijesat tjera në rruzullin tokësor. A ke harruar , filozofi indian Vahiduddin Hani njëherë patë thënë:” Nëse etja për ujë dëshmon në ekzistencën e tij( njeriut) , atëherë edhe etja për drejtësi dëshmon në ekzistencën e tij...” Botës së padrejtë dhe të korruptuar është koha që t`i thuhet stop njëherë e përgjithmonë. Organizimit , mirëqenies ekonomike , stabilitetit politik , social dhe shoqëror duhet t`ia hapim dyert e zemrës sonë.

Pasi mendova se me 17 shkurt 2008 ditë e diel Kuvendi i Kosovës do të shpallë pavarsinë  , thash me veten , çka pas pavarsisë dhe si mund të jetë dhe duhet të jetë Kosova në të ardhmen?  

-         një shtet eksperiment ( si Bolivia , Kolumbia , Venecuela, Etiopia , Eritrea)  ku ndikimi i mafias do të jetë në piedestal,

-         një shtet i cili do të varet ekonomikisht nga Maqedonia dhe Serbia,

-         një shtet kukull vetëm në emër dhe pa ndikim në Ballkan,

Apo ndoshta Kosova nuk duhet të jetë e këtillë , por duhet të synojë që:

-         të gjenerojë politika të stabilitetit në Ballkan duke qenë siguri për shqiptarët e Maqedonisë , Malit të Zi , Serbisë, Greqisë,

-         të nxisë investimet direkte të huaja dhe logjikën sipërmarrëse brenda vendit që të pavarsohet edhe ekonomikisht nga shtetet fqinje,

-         të krijojë një klimë miqësore me të gjitha vendet në rruzullin tokësor,

-         të sigurojë tolerancë fetare ndërmjet etniteteve dhe religjoneve të ndryshme,

-         të mos diskriminojë asnjë pjesëtar të saj dhe të mos paraqitet e padrejtë në planin e saj diplomatik ( siç po paraqitet Maqedonia) etj.

Të shpresojmë në më të mirën e popullit shqiptar. Ndoshta lutjet e dëshmorëve tanë , nënave të dëshmorëve tanë , përfundimisht janë pranuar te Zoti i botrave. O Zot bekoje popullin tim. Amin!

---

Hamdi NUHIJU
derguar erenikut:Thu, January 24, 2008 1:30 pm
botuar: E premte, 25 janar, 2008, 0:01 am

10 ëndërrat e Maqedonisë

 

 

Nuk e themi që ëndërrat e Maqedonisë mbyllen me dhjetë dhe nuk synojmë që të thyhen këto ëndërra , por këtu po paraqesim një përsiatje logjike rreth disa aktualiteve , dëshirave të flakta, politikave shoviniste të popullit maqedonas  dhe të ardhmës sa më shumë të larguar nga realiteti i Maqedonisë.

 

1.          Integrimi në UE dhe NATO- Për nga rëndësia kjo është ëndërra numër një e Republikës së Maqedonisë. Vizioni politik i këtij vendi duhet që të përballet me sfidat gjatë realizimit në praktik ose në realitet të kësaj ëndërre të madhe. Udhëheqësia sllovene i jep shpresë Maqedonisë për afrim të realitetit të saj drejtë Unionit Europian , por këndej problemet e aktualizuara të emrit me Greqinë , Maqedonisë këtë ëndërr ia shtyejnë edhe për disa “ miliona kilometra” larg. Me këtë ëndërr as pala maqedonase e as ajo shqiptare dhe e komuniteteve tjera nuk bien në kundërshtim.

 

2.         Identiteti Maqedon- Maqedonia njëherë e përgjithmonë dëshiron që ta definojë qartë identitetin e vet nacional. Përderisa ka kushtetut të veten , është e njohur si Republikë , ka stemë , flamur dhe hymnin e saj , ajo patjetër duhet ta pastrojë historinë e saj nga dyshimet që ia hedhin një pas një fqinjët e saj grek dhe bullgar. Pa identitet të definuar mirë nacional , shumë lehtë një kryeministër i Maqedonisë shpall veten për bullgar ( ashtu edhe siç ndodhi) , dhe këndej komplet historia e këtij vendi hudhet dhe mohohet nga një akademik i vetëm i vendit fqinjë. Në këtë pikë shqiptarët e Maqedonisë nuk kanë probleme me maqedonët , pasiqë ato i njohin si nacionalitet maqedon. Por , kontradikta që na bie në sy është se në librat e historisë maqedonët dëshirojnë që të paraqiten edhe si sllavë edhe si maqedonas të lashtë.

 

3.         Prishja e marrëveshjes së Ohrit-  Me marrëveshjen e Ohrit u sqaruan shumë gjëra dhe u definuan disa çështje të padefinuara deri para vitit 2001. Kjo marrëveshje ishte si rezultat i luftës për liritë dhe të drejtat e nacionalitetit më të madh në Maqedoni pas maqedonasve , shqiptarët dhe njëherit ishte e mbykqyrur dhe e mbështetur nga ana e faktorit ndërkombëtar. Por , maqedonasit të lidhur për gjaku me popujt sllavë në ish-Jugosllavi dhe të përshtatur me politikat shoviniste serbe , po mundohen që ta faktorizojnë veten duke problematizuar aplikimin e marrëveshjes së Ohrit në tërësi , dhe përmes amandamendeve dhe politikave të fshehta po dëshirojnë që të arrijnë që të ndryshojnë pak nga pak pjesë të kësaj marrëveshje. Fatkeqësisht kësaj stuhie po i ndihmojnë mjaft edhe disa parti shqiptare të cilat po paraqiten si filialë e partisë në pushtet. Shpresojmë që këtë ëndërr të mos munden ta realizojnë maqedonasit.

 

4.         Konflikti i shqiptarëve brenda territorit të Maqedonisë- Është e vërtet që për këtë ëndërr maqedonasit punojnë me mish e me shpirt , duke përgaditur plane , strategji , alternativa dhe solucione se si t`i mbajnë të përçarë shqiptarët si politikisht ashtu edhe kombëtarisht. Pala maqedonase po i vështron dhe analizon pikët e dobëta të partive tona shqiptare dhe po i shfrytëzon ato në krijimin e një hendeku i cili shumë vështirë do të kapërdihet pas një periudhe. Duke nxitur konflikte të brendshme midis subjekteve politike shqiptare , maqedonasit po e lirojnë terenin dhe po veprojnë lirshëm drejtë kalkulimeve të tyre me fatin e mijëra shqiptarëve të Republikës së Maqedonisë. Kësaj ëndërre po i ndihmojnë mjaft edhe disa parti shqiptare të cilat po i përshtaten politikave shoviniste të Nikolla Gruevskit.

 

5.         Prapambeturia e shqiptarëve në Maqedoni- Është normale që kur shqiptarët janë të përçarë politikisht dhe të hasmuar , në aspektin tjetër maqedonasit e realizojnë ëndërrën e tyre që popullin e mjerë shqiptarë ta lënë të prapambetur .Prapambeturia e shqiptarëve të Maqedonisë mund të vështrohet në shumë segmente por ne do t`i përmendim vetëm dy më të rëndësishmet :

a)         arsimi- shqiptarët e Maqedonisë vitet e fundit kanë filluar që të arsimohen dhe të kenë kuadro të veta. Por , fatkeqësisht ende po nënçmohen nga ana e maqedonasve kuadrot e nxjerra nga Univerziteti Shtetëror i Tetovës dhe Univerziteti i Europës Juglindore. Nënçmimi po bëhet në forma të ndryshme. Më kanë treguar se disa ekonomist të punsuar në administratën shtetërore kanë qenë të diskredituar nga ana e disa maqedoneve me përvojë të cilat i kanë renditur këto shqiptar si ushtarë dhe i kanë shty që t`i japin raport ditor një nëpunësje me shkollë fillore.Ky është vetëm një rast prej rasteve të shumta që mundem t`i numëroj.

b)         ekonomia- nuk kërkon shumë fjalë për të sqaruar zhvillimin ekonomik të shqiptarëve të Maqedonisë. Duhet vetëm të vizitohen fshatrat shqiptare , qytetet dhe komunat. E në këtë formë të bëhet një krahasim me fshatrat maqedonase , qytetet dhe komunat. 

 

 6.  Konflikti i jashtëm i shqiptarëve- Këtë gjë maqedonasit nuk do të                     mundeshinta realizojnë pa ndihmën e aleatëve të tyre të jashtëm si : Rusia , Serbia , Greqia , Bullgaria dhe Franca që po punojnë për çdo ditë në krijimin e një klimë armiqësore midis shqiptarëve dhe popujve tjerë të Ballkanit. Ato punuan në shumë segmente për të realizuar ëndërrën e tyre madhore. Sëpari i krijuan probleme shqiptarëve të Kosovës gjatë luftës së Kosovës për hyrje në Maqedonisë duke i mbajtur ditë me rradhë në kufi , në mjerim dhe në kataklizmë. Sëdyti me insistimin e Serbisë prap i paraqitën problem Kosovës me rastin e vijës kufitare dhe disa hektarëve tokë. Sëtreti politika e Maqedonisë po është shumë e përmbajtur rreth statusit përfundimtar të Kosovës në këtë formë duke na bërë me dije se ajo mbështet indirekt Serbinë dhe lobin e saj rus , por nuk guxon që të marrë hapa për mbështetje direkte nga ana e këtyre lobeve deri në vendosjen përfundimtare të statusit të Kosovës. Sëkatërti Maqedonia në çastet vendimtare për Kosovën , i paraqet problem shqiptarëve të Shqipërisë duke iu kërkuar viza dhe duke shtuar regjimin e vizave.  Këto janë vetëm disa problematika aktuale që po ndodhin në Ballkan.

 

7.      Republik në vend të FYROM-   Maqedonia e ëndërron moti kohë këtë , qysh në fillet e pavarsisë së saj. Por , fatkeqësisht ose fatmirësisht probleme rreth kësaj çështjeje po paraqet ana greke e cila nuk po e njeh Maqedoninë me emrin Republikë. Shqiptarët moti kohë i dhanë dritë jeshile këtij shteti duke e njohur me emrin e saj kushtetues edhe pse politikat shoviniste të këtij shteti ndaj shqiptarëve gjithmonë kanë qenë në trend. Bisedimet maratonike me palën greke për emrin e Maqedonisë do të lindin probleme plus për këtë popull kaq të vogël në Ballkan. Nëse Maqedonia do të njihej si shtet me emrin e saj kushtetues nga ana e Greqisë atëherë maqedonasit do të detyroheshin ta rishkruajnë historinë e tyre dhe në këtë formë tek identiteti i tyre të përcaktohen ose për sllavë ose për maqedon antik. Nëse përcaktohen për të parën atëherë ka shansa të fitojnë në luftën diplomatike me Greqinë , por nëse luajnë zjarr me dyjat , zvarritja e zgjidhjes se këtij kontesti ndërmjet këtyre dy shteteve do të zgjatë me dekada plus.

 

8.         Kisha Ortodokse Maqedone e pavarur-  Ky shtet i vogël me plotë e përplotë probleme të pazgjidhura po habitem se si po hapëron drejtë demokracisë dhe liberalizmit ekonomik. Maqedonia ëndërron që Kisha e saj zyrtare të njihet me emrin Kisha Ortodokse Maqedone , ndërsa Kisha Ortodokse Serbe nuk e njeh një gjë të këtillë dhe Maqedonisë po i paraqet problem edhe në ditët tona moderne. Kisha ortodokse serbe për një gjë të këtillë përkrahje të hapur ka nga ana e Kishës Ortodokse Franceze dhe asaj Ruse.

 

9.         Maqedonia jashta korrupsionit- pak si e vështirë të realizohet kjo ëndërr e këtij vendi të vogël. Janë mësuar  me korrupsionin edhe në komunizëm , dhe fatkeqësisht nuk po largohen nga korrupsioni as në demokraci. Maqedonia është njëri prej shteteve më të korruptuara në rruzullin tokësor , me një shkallë të lartë papunsie dhe nivel të ulët të arsimit. Aty ku sundon ateizmi dhe jo ndërgjegjësimi i mendjes dhe zemrës së njerëzve aty do të jetë prezentë korrupsioni , ndërsa në momentin e mbjelljes së besimit në zemrat e qytetarëve të Maqedonisë m`u në atë moment korrupsionit do t`i thonim lamtumirë.

 

10.      Maqedonia si DUBAI- Hmmm…. Vështirë m`u arritën Dubai në zhvillimin ekonomik , por si ëndërr është e mirë pse jo…

---

Diskriminimi medial në Maqedoni

  Hamdi NUHIJU
  19 janar,2008

      Mediat në një shoqëri janë një tregues i fuqishëm i kulturës së asaj shoqërie e cila sintentizohet nga politika dhe udhëhiqet dhe vyshket në kuadër të elementeve të një bashkësie. Për një shoqëri të shëndosh dhe stabile , kemi nevojë për media të shëndosha dhe stabile të cilat na informojnë me kohë për të gjitha segmentet e shoqërisë. Shumë shtete u sulmuan përmes mediave , por edhe shumë shoqëri tjera u ngritën përmes tyre. Popujt u shkatërruan kur nga to u largua morali , popujt u ngritën kur në to u mbjell morali...Mediat iofrojnë lexuesit , shikuesit, ndëgjuesit , informatën e sigurtë , të pjekur dhe që ndikon direkt në zhvillimin e personalitetit të njeriut dhe në ruajtjen e kultivimin e vlerave të mirëfillta në shoqëri. Në raste të caktuara edhe  nuk luajnë vetëm këtë rrol , por  distribuojnë politika të fëlliqura për ta dezorientuar mendjen e njeriut kah kahjet negative në shoqëri...

 

“Është rrezik të jeni të sinqertë , nëse nuk jeni të marrë”-Xhorxh Bernard

   Ndoshta do të dukej i çuditshëm ky mendim i këtij filozofi poqëse nuk do e vëndonim në yvertirën e krimit medial. Shteti i vogël i Maqedonisë i cili një periudhë të gjatë ishte në mesin e shteteve të Jugosllavisë , kishte nevojë për pluralizëm si politik poashtu edhe medial. Zaten mospluralizmi politik u realizua përmes ndikimit në media të instancave të kaluara dhe pasojat e saj po i vuajnë edhe sot e kësaj dite shumëica e mediave të sinqerta që kanë tendencë të bëhen të “ marra” . Nuk di pse i pengon Qeverisë aktuale të Republikës së Maqedonisë që gazeta “Lajm”të jetë opozitë e saj. Unë jam më i fortë atëherë kur kundërshtari im është më i fortë, kur mundohem t`ia mbyllë gojën përmes politikave të fëlliqura kundërshtarit tim , atëherë lind shkatërrimi mbi m`u. Logjikë e thjeshtë kjo , por politikanëve tanë duhet t`i flasim me zhargonin e popullit që të na kuptojnë , se “ aq” shkollë kanë ato fatkeqësishtë.

“ Më së shpeshti jemi të lidhur me lidhje të padukshme”- Fridrih Niçe
E vërtet! Por , vallë i frikësohemi të padukshmes , apo ndoshta kemi atë mundësi magjike për ta njohur , të vetmit në rruzullin tokësor? Shpresuam që të kalojmë prej monizmit politik në pluralizëm politik , ia arritëm këtë , por me politika të monizmit , po i frikësohemi të “ padukshmes” e cila po na servohet nga këto “ rrebelë” që janë të padëgjueshëm në shtet. Sa mirë të heshtim dhe të bëhemi si Kleopatra e cila nga frika ia dhuroi komplet bibliotekën e Aleksandrisë individit i cili famën e tij e ngriti mbi intriga , mashtrime! Të heshtim dhe do të lulëzojmë në këtë shtet , ne do të varfërohemi edhe më shumë , politikanët tanë do të pasurohen edhe më shumë. Shoqëri utopike dhe jo mjaft përshkruese as të klasikët e marksizmit , e as të grekët e vjetër...

“ Nga e shquara deri te qesharakja ka vetëm një hap”-Napoleoni

   Qytetarët paguajnë tatime dhe taksa në këtë shtet duke mos pyetur për politikat e këtij shteti fare. Ndërsa Qeveria e këtij vendi me pa të drejtë kontributin e qytetarëve e orienton aty ku uji i kalon më mirë dhe pa probleme. Nuk di , ndoshta e patë me vend Napoleoni me këtë thënie të tij të urtë! Ato që i frikësohen më së shumti mediave janë personat ose grupet që në shoqëri kanë bërë padrejtësi. Ku ta di , ndoshta edhe ky shkrim ciklon dikënd në nëndijen e tij... / postuar për ereniku.net/Fri, January 18, 2008 9:56 am/

---

Hamdi NUHIJU
26 nëntor 2007

28 NËNTORI DHE SHQIPTARËT E MAQEDONISË

     Hap pas hapi jeta po fillon të orientohet drejtë përfundimeve dhe sfidave të filtruara në shoqëri. Mentaliteti konfliktuoz i mendimit hierarkik po hudhet lehtë në pishinën e rrezikshme. Identiteti i formësuar puçitet thellë nën kongresin e mendjes dhe intelektit të devijuar.

Doktrinat shoqërore dhe politike po absorbojnë mundësinë e integrimit të deviacionit pragmatik. Një qorrsokak i hijëzuar bashkon zemrat e mijëra shqiptarëve të këtij vendi.

Sa e vështirë është vdekja , jashta ritit të vdekjes e sa e ngadaltë po paraqitet e rrahura e zemrës për këtë vlerë sintetike. Përfundimisht me 28 nëntor të vitit 1912 u hapën shtigjet e jetës dhe pranuan sfidantin e ri në rruzullin tokësor. Bijtë e shqipes vendosën për veten pas asaj pjekurie të gjatë në atë konglomerat popujsh nën syzhen e perfeksionimit ideologjik.

Konturat e identitetit politik të vënduara shekuj më parë mbi supet e ideologëve të identitetit të ri shqiptar sprovuan këtë pjesë të këtij vendi me rëndësi jetike. Stuhitë e interesave vetjake të forcave globale  në shoqëri ndikuan që ky i ri ( shteti shqiptar) të ndahet në pjesë të shumta.

Cdo rezonim pas kësaj ndarje jo të drejtë publikon idenë e sakrifikimit për këto copëza prej ari. Shqipëria nuk u shëndërrua në tavë prej argjili që nëse thyhej, më asnjë pjesë e saj nuk do të kishte vlerë , Shqipërisë iu imponua të shëndërrohet në tavë , fatmirësisht tavë të ndërtuar prej ari , e thyer në copa të shumta , por secila copë ka vlerë të pazëvendësueshme në rruzullin tokësor.

Inercionet politike ndikuan që bashkëdyzimi i vlerave të mirëfillta të mos shëndërrohet në forcë shtytëse në shoqëri. Pjesë përbërëse të kësaj tërësie iu bashkua me pa të drejtë edhe shtetit të quajtur Maqedoni. Ndjenjat e shqiptarëve të këtij vendi në proceset sfiduese dhe globalizuese u zhytën dhe u zvetënuan tejmase në rrethin e gjërë pompoz të historisë së shpirtit.

Ndeshja e mendjes me riskun e zemrës harron fuqinë e bashkimit dhe elementet e forcës së brendshme të renovimit të kuligulës revicioniste. Historia e mendjes sonë na orienton drejtë kërkimit në vazhdimësi të identitetit , zbrazëtira e zemrës mbushet me lot malli për flakadajtë e zjarrtë të dashurisë. Nuk guxon që individi të harrojë veten , thelbin e dashurisë së vatanit.

Lidhja etimologjike e trungujve të shpirtit me vatanin thërret në mërin e shekujve të kaluar. Edhe ky nëntor shqiptarin e Maqedonisë e gjeti të nënçmuar dhe nënvleftësuar nga vet shqiptarët e këtij vendi. Filluan që të dalin në shesh frytet e para të realizmit , por esenca objektive po na frikëson tejmase nga gjendja aktuale që lidhet direkt me politikën ditore në vend.

Ky nëntor shqiptarin e Maqedonisë e gjeti jashta xhamisë dhe univerzitetit e në kafiterin e diskotekën. Ideali i rilindësve tanë po thyhet dhe vyshket nga ky i ri që sfidon komplet jetërat dhe i delë ballë secilës sprovë në shoqërinë njerëzore. Zëvendësimi i vlerave të vërteta me të pavërtetat u shëndërrua në trend politik në mesin e shqiptarëve të kësaj pjese të Shqipërisë.

Sa e sa nëntore kaluan kur shqiptari i Shqipërisë , këtij të Maqedonisë në formë nënçmuese i thotë maqedon? Ideali i ndërtuar me gjak i shqiptarit të thjeshtë dhe të moralshëm , po thyhet për çdo ditë nga shëndërrimi i vajzës shqiptare në mall tregëtie epshi në shoqërinë e shumëngjyrshme.

Mesazhi i këtij nentori o i ri shqiptar dhe e re shqiptare të këtij vendi , është që të lidhemi fort për moralin , shkencën , dijen , përparimin , teknologjinë , trendet zhvilluese bashkëkohore.

E përfundimisht t`i themi jo largimit nga xhamijat , univerzitetet , bibliotekat , institutet , mediumet produktive , e t`i themi jo zhveshjes së femrës shqiptare , narkomanisë , përtacisë , alkoolit….
Urime për shumë mote 28 Nëntori!
/ postuar për ereniku.net / Mon, November 26, 2007 7:37 am /