BEQIR SINA, Nju Jork
12 tetor 2007

Frank G. Wisner, Jr, tregon se Ushingtoni synon qe kjo pune te behet si duhet dhe t'i delet ne krye

 Lexington Avenue - 70th Street NYC:   Perfaqesuesi amerikan ne Treshen nderkombetare per Kosoven, ambasadori Frank Visner, ne nje takim me disa udheheqes dhe veprimtare, disa aktiviste te dalluar te komunitetit, ne restorantin Lumi, te pronares kosovare Lumi Hadri, zhvilloje takimin rutine, ne prage te takimit te ardheshem te Treshes, te kryesuar nga tre perfaqesuesit qe veprojne ne emer te Grupit te Kontaktit: Wolfgang Ischinger  perfaqesuesi Bashkimit Europian, Aleksander Botsan-Harçenko  perfaqesuesi  Rusise dhe i derguari i posaçem SHBA-ve, per çeshtjen e Kosoves qe eshte vete ambasadori Frank G.Visner, Jr..

    Ne grupin e perfaqesuesve shqiptare, benin pjese kryetari i Federates PanShqiptare te Amerikes Vatra, z Agim Karagjozi, nje doktor mjaft i njohur nga Kosova, Dr Avdyl Krasniqi, kryetar i Bordit te Perkohshm Ekzekutiv te Qendres Klinike Universitare te Kosoves, Musli Mulosmani, Harry Bajraktari, Richard Lukaj, Sejdi Hysenaj, Lumi Hadri, Patrik Devine, Elmi Berisha, Ruastem Geci,  Florim Krasniqi, Burim Krasniqi e Bajram Kabashi.

    Perfaqesuesit e komunitetit shqiptare, me te derguarin e posaçem te SHBA-ve per çeshtjen e Kosoves, ambasadorin Frank Visner, ashtu siç eshte bere zakon ne kete mjedis edhe ne takimet e meperparshme  mbajten nje bisede te drejtperdrejte, shtruan pyetje, si dhe ngriten shqetesimet e tyre, duke kerkuar jo vetem pergjigjet, per ato çka pyeten, por, edhe qe tu mundesohej - qe shqetesimet e tyre te merreshin ne konsiderat, dhe ato t'i percilleshin nga mysafiri i lart amerikan, edhe adiministrates Bush. Gjate bisedes u fole me shume, per pikat kyçe lidhur me te ardhmen e Kosoves. Perfaqesuesit e komunitetit shqiptare  kembengulen duke thene  se pavaresia, eshte e panegociueshme,dhe e vetmja zgjidhje ne te mire te Kosoves, dhe gjithe rajonit. 

   Ambasadori Visner, sugjeroje se sipas tij çdo gje gjate ketyre bisedimeve shtese ka shkuar ne favor te shqiptareve. Por, pranoje se çeshtja eshte shume e veshtire. Duhet te vihet pa tjeter ne jete "Plani i Ahtisarit" duke hedhur poshte rezoluten 12-44 te OKB-es, e cila eshte pengese jashtezakonisht e madhe per zgjidhjen e kesaj çeshtje.I derguari i posaçem te SHBA-ve per çeshtjen e Kosoves, ambasadori Frank Visner, tha gjate bisedes se puna e tij eshte qe te shohe nese ka fushe te perbashket ndermjet Ekipit te Unitetit nga ana e Shqipetareve Kosovare, dhe anes se Serbeve, me qeverine Serbe. Lidhur me pyetjen se a duhet nje "Dajton per Kosoven" deklaruar nga Wolfgang Ischinger  perfaqesuesi Bashkimit Europian, ambasadori Visner tha , se pergjigjeja e kesaj pyetje duhej marre nga ai vete qe ka deklaruar. E ndersa, ai (Visner) deklaroi se eshte kundra nje takimi si ai per Bosnjen tip "Dajttoni".

   Ai duke folur me gazetaret shqiptaro - amerikan tha se :"Ne kemi pune per te bere, dhe kemi pune per ta perfunduar. Kjo pune do te perfundoje me 10 dhjetor, ka shtuar Uizner. Me 10 dhjetor, sekretari i pergjithshem do t'i marre keto çeshtje e do te diskutoje dhe duhet te vendose se cila eshte me e mira per te ardhmen, dhe si t'i arrijne ato synime. Ndersa, sa i perket SHBA-ve, ne duam nje zgjidhje te shpejte, sa me te shepjte qe mund te arrihet, askush nuk cakton data, tash apo me vone, por gjeja me e rendesishme eshte qe te njohim se status kuoja nuk eshte i qendrueshem, dhe se zgjidhja duhet te arrihet pa vonese" ka pohuar gjate kesaj bisede  ambasadori amerikan Frank Visner,

Sakaq, duke iu pergjigjur pyetjeve te gazetes se perditeshme kombetares Bota Sot, i derguari i posaçem i SHBA-ve per çeshtjen e Kosoves, ambasadorin Frank Visner, thote :

BSina: Zoti Ambasadore te mos spekuloje me dekleratat, dua te kujtoje ate se ju ne intervisten e fundit  per BBC-World, keni thene nder te tjera se :"Vleresoi, se nese nuk arrihet nje marreveshje mes paleve atehere vendimin se si deshiron te vazhdoje me tej e merr Sekretari i Pergjithshem i OKB-se." Pra, sipas jush 10 dhjetori nuk do te jete caku final dhe se prognoza eshte e hapur deri ne 2008- pa dhene ndonje date te sakte. Pyetja ime zoti ambasadore eshte :"Çfare tregon kjo tek ju dhe Qeveria juaj, frustim, lodhje, apo diçka tjeter !?!"

FVisner: Jo! Jo! Ne asnje mynre ndonjera nga ato qe permendeni ju. Ju siguroje se jemi edhe me dinamike, ashtu siç jemi edhe me te vendosur qe kete pune qe kemi nisur t'a çojme deri ne fund. Qendrimi i qeverise amerikane nuk ka ndryshuar dhe eshte i fortqendrueshem ne ate qe kemi thene dhe jemi optimist se do t'a realizojme.Ne jemi te sigurt se kete çeshtje do t'a vendosim ne rruge te mbare dhe do te kemi nje konkluzion te mire.

BSina: Zoti Ambasadore a keni ndonje mesazh per lidershipin kosovar dhe popullin e Kosoves, që, do t'ua percillnit atyre !

FVisner: Ju faleminderit! qe po me jepni rastin te percjell kete mesazh. Do t'u thoja se lidershipi kosavar ka shume pune per te bere, qe keto negociata te perfundojne me sukses. Duhet, dhe eshte me shume rendesi te madhe, qe Grupi i Unitetit te ruaj unitetin dhe te manaxhoje situaten. Kosova, duhet te zhvilloje zgjedhje model qe te tregoje se me te vertet e meriton te krijoje shtetin e saj me institucionet e saj qe do te dalin pas zgjedhje ve te 17 nentorit. Dhe keshtu te jene te gateshem e te pergatitura per "stacionin" tjeter qe i pret...

BSina : Ju faleminderit !  /..psotuar për ereniku.net ...12 tetor 2007..b.sina/

06-tetor-2007 Zëvendëndihmes Sekretarja e Shtetit për Evropën dhe Euroazinë Rozmari DiKarlo tha se pavaresia e Kosoves është e pashmangshme dhe shtoi se nëse deri më 10 dhjetor nuk arrihet një marrëveshje për statusin, mendimi i Shteteve te Bashkuara është se plani Ahtisari mbetet zgjidhja më e mirë për të ardhmen. Zonja Di Karlo i bëri keto komente, para nisjes për një turne në Ballkan në kuadër të Kartës së Adriatikut, ku theksoi gjithashtu nevojën për vazhdimin e reformave për të bërë realitet ambicjet e këtyre vendeve për integrim euroatlantik.

Zëri i Amerikës: Zonja Di Karlo, në vizitën tuaj në rajonin e Evropës Juglindore, çfarë mesazhi u dërgoni nga Uashingtoni vendeve anëtare të Kartës së Adriatikut dhe si i vlerësojnë Shtetet e Bashkuara përpjekjet e këtyre vendeve për integrim në Nato?

Rozmari Di Karlo:  E mirëpres takimin në Split. U takuam kohët e fundit me përfaqësues të vendeve të Kartës së Adriatikut në Nju Jork dhe do të vazhdojmë bisedat e filluara atje. Mesazhi që do të dërgojmë është i njëjti që kemi theksuar gjatë viteve të fundit: Dyert e Natos janë të hapura dhe çdo vend që përmbush kërkesat e Natos do të jetë i mirëpritur për antarësim. Shpresojmë se do të mund të shohim të tria vendet anëtare të Kartës së Adriatikut në një pozitë si kandidatet më të forta të mundshme për të marrë ftesë për antarësim. Kjo varet prej tyre dhe ftesa është individuale dhe kushtëzohet nga niveli i arritjeve.

Zëri i Amerikës: Në ç’nivel është Shqipëria krahasuar me vendet e tjera anëtare të Kartës së Adriatikut dhe si duken shanset e saj për të marrë ftesë antarësimi në takimin e ardhshëm?

Rozmari Di Karlo: Ua kemi bërë të qartë zyrtarëve shqiptarë dhe e kemi shprehur publikisht se Shqipërisë i duhet të vazhdojë reformat para se të marrë ftesë, megjithatë ka kohë për ta realizuar këtë. Shqipëria ka realizuar tani përparim të ndjeshëm dhe mirëpresim vazhdimin e reformave. Ne vlerësojmë angazhimin aktual të Shqipërisë në Afganistan, Irak dhe gjithë bashkëpunimin tonë në Nato përmes Partneritetit për Paqe. Ushqejmë shpresa të shumta se Shqipëria do të vazhdojë përparimin në këtë rrugë.

Zëri i Amerikës: Në cilin drejtim Shqipëria ka nevojë për reforma të mëtejshme?

Rozmari di Karlo: E kemi të qartë se Shqipëria ka shënuar përparim në luftën kundër krimit dhe korrupsionit, por duhet bërë më shumë në atë drejtim. Po ashtu zgjedhjet e dy radhëve të fundit kanë shënuar përmirësim, por është e nevojshme të miratohet kodi i ri elektoral pa vonesë.

Zëri i Amerikës: Të vazhdojmë me çështjen e Kosovës. Kohët e fundit Ambasadori Wisner tha në një intervistë për Zërin e Amerikës se si rezultat i kufizimeve kohore, ka pak gjasa që të gjendet zgjidhja brenda këtij viti. Nëse ndodh kjo, a do të kalojë procesi në një fazë të re dhe nëse po, çfarë forme do të marrë kjo fazë?

Rozmari Di Karlo: Së pari dua të përsëris mesazhin që përcolli Ambasadori Wisner. Ne e trajtojmë me shumë seriozitet procesin e Treshes dhe do të vazhdojmë të nxisim angazhimin e palëve që nga ky moment e deri më 10 dhjetor kur Grupi i Kontaktit do t’i paraqesë raportin Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së Ban Ki-moon. Ne mendojmë se kjo ka qenë një periudhë e rëndësishme dhe shpresojmë se do të japë rezultate. Por jemi shumë të prerë në pikëpamjen tonë se status kuoja nuk mund të vazhdojë dhe se procesi duhet të finalizohet. Ne dhe aleatët tanë evropianë e bëmë të qartë në qershor kur vendosëm të pezullojmë diskutimet mbi projekt-rezolutën në Këshillin e Sigurimit dhe të vazhdonim për katër muaj bisedimet mes palëve. Po ashtu jemi të mendimit se nëse nuk arrihet asnjë marrëveshje deri më 10 dhjetor, plani Ahtisaari mbetet rruga më e mirë përpara. Kur Sekretarit të Përgjthshëm t’i paraqitet raporti do të vijojë një periudhë diskutimesh mbi hapat e ardhshëm.

Zëri i Amerikës: Sekretarja e Shtetit Kondoliza Rajs ritheksoi përsëri kohët e fundit qëndrimin e Shteteve të Bashkuara se pavarësia mbetet zgjidhja më optimale për Kosovën, por njëkohësisht u bëri thirrje shqiptarëve të Kosovës të mos marrin vendime të njëanshme. Nëse shqiptarët shpallin pavarësinë e Kosovës, a do ta njohin Shtetet e Bashkuara një Kosovë të pavarur?

Rozmari Di Karlo: Nuk do të bëj spekulime mbi ato që mund të bëjnë në të ardhmen shqiptarët e Kosovës, apo ne, por dua të them se kemi një bashkëpunim shumë të mirë si me palën shqiptare ashtu edhe me atë serbe në këto bisedime. Mendoj se kosovarët janë angazhuar seriozisht në këtë fazë dhe kohët e fundit dolën me një propozim për bashkëpunim me Serbinë. Ne i kemi të qarta pikëpamjet e shqiptarëve të Kosovës në këtë drejtim. Sekretarja e Shtetit Kondoliza Rajs e ka bërë të qartë se ne e konsiderojmë pavarësinë e Kosovës si të pashmangshme. Ne do të vazhdojmë bashkëpunimin me të gjitha palët për të gjetur një zgjidhje që do t’i shërbente më së miri qëndrueshmërisë në rajon dhe do të mbyllte kapitullin e konfikteve ballkanike.

Zëri i Amerikës: Në arritjen e kësaj zgjidhjeje a mbetet Këshilli i Sigurimit ende alternativë? A ka gjasa që të rifillojnë diskutime për një rezolutë të Këshillit dhe nëse po si do të kapërcehet kundërshtimi rus?

Rozmari Di Karlo:  Është ende shumë herët të spekulojmë mbi këto mundësi. Për momentin duhet të përqëndrohemi në bisedimet dhe të mundohemi të gjejmë gjuhën e përbashkët mes palëve. Dëshirojmë që palët të dalin me propozime realiste. Kanë kaluar 8 vjet në këtë status, janë të qarta synimet e secilës palë në këtë drejtim. Po ashtu është e qartë se nevojiten masa më të forta për mbrojtjen e pakicave në Kosovë dhe integrim në shoqëri. Mbetet shumë për të bërë gjatë javëve të ardhshme.

Zëri i Amerikës:  Megjithatë procesi që vazhdon me ndërmjetësimin e treshes, deri tani nuk ka rezultuar në propozimet realiste që ju prisni nga palët. Ç’nënkupton kjo për procesin?

Rozmari Di Karlo: Duhet ta provojmë deri në fund dhe të mos e paragjykojmë. Por gjithashtu duhet të jemi realistë sepse e kemi të qartë se palët kanë qëndrime të papërputhshme. Por siç e thashë, status kuoja nuk mund të vazhdojë; duhet një zgjidhje që të jetë e pranueshme për popullin e Kosovës dhe që sjell stabilitet në rajon.

Zëri i Amerikës: Sa opmitiste jeni se fuqitë evropiane do të dalin me një qëndrim të vetëm mbi çështjen e Kosovës?

Rozmari  Di Karlo: Jam gjithmonë optimiste.

Zëri i Amerikës: A ka shenja drejt këtij uniteti?

Rozmari Di Karlo: Mendoj se Bashkimi Evropian e ka marrë këtë proces shumë seriozisht. Çështja e Kosovës është shumë e rëndësishme për Evropën, pasi Kosova dhe Serbia janë në Evropë. Kur ka probleme në rajon, Evropa është e para që i ndjen ato, qofshin dyndje refugjatësh apo probleme të tjera. Bashkimi Evropian e ka këtë çështje në krye të listës së përparësive. Zoti Solana dhe shumë udhëheqës të tjerë evropianë e ka bërë shumë të qartë se duan një zgjidhje për këtë problem; një zgjidhje që do t’i jepte mundësi rajonit të shihte drejt së ardhmes dhe jo vazhdimisht në të kaluarën.//voa// 

Më 1 shtator do të filloj t’i çmontoj makinat, do ta thërrasë popullin të më ndihmojë…
3 gusht 2007 - Fabrika “Kondirolli” është një mrekulli e vërtetë, sepse është e kompletuar me një teknologji moderne të vitit 2005, e marrë në Itali, Francë, Slloveni, SHBA, Gjermani etj. Vetëm pajisjet e teknologjisë së ajrosjes janë një makineri prej 800 mijë eurosh. Këta në qeveri, në institucione kanë bllokuar çdo gjë. Vjen puna sa ministri më thotë: “…hej, pse s’po merresh edhe me diçka tjetër, se ti ke mundësi” ! Tjetri, kërkon që në fabrikën ku prodhohen barërat të fusë një seri të paketimit të vajrave…! Tjetri, kërkon mito, tjetri ta bën me shenjë se “do të jesh i shkatërruar, po s’u nënshtrove”, të tjerët bëjnë shantazh nëpër barnatore që të mos mbahen barërat e prodhimit të “Kondirollit”…etj. Kryeministri Çeku, ministri Dugolli, Shatri janë mashtrues, në pikë të ditës. Më 1 shtator, nëse nuk ma hapin rrugën do të nisi t’i çmontoj makinat. Do ta thërras popullin të më ndihmojë, ka thënë në një intervistë për Kosovapress Nexhdet Kondirolli, pronar i fabrikës “Kondirolli”.

Për JU vizitor të nderuar ..ereniku.net, shkoqit një pjesë të fundit nga intervista e kosovapressi-it,...për të parë se si Kondirolli  i deshpruar deri në maksimum thotë:
         Nuk na pengon ligji jo, por njerëzit që e zbatojnë ligjin. Në Kuvendin e Kosovës është miratuar Ligji për barërat. Ku ndeshem unë me ligjin, ju kam thënë të gjithëve me të cilët kam punë, hajde tregomëni…? Ku  po e thyej ligjin ? Ama, kryeni ju punët e juaja. Pastaj, më tregoni se ku janë të defektuara prodhimet e “Kondirollit”, çka s’janë në rregull…?  Asnjë përgjigje normale, e bazuar në fakte, në ligj por të gjitha arsyet e tyre janë shantazh dhe tendenca për plaçkitje. Por të gjithëve iu kam thënë: Nexhdet Kondirolli, do të merret me farmaci edhe pa fabrikë, por asnjë cent nuk do t’ia jap askujt. Pse? Në vend se të stimulohet prodhimi, ekonomia, biznesi, stimulohet korrupsioni, importi nga Maqedonia, Serbia, Turqia e nga dreqi i mallkuar. Ata e shkelin ligjin që e kanë bërë vetë me sy në ballë. Nuk i kryejnë detyrat për të cilat paguhen. Në AKPM punojnë 40 veta, çka bëjnë ata…? E keni pa edhe ju: po krijojnë firma brenda nate. Ministri Haki Shatri më thotë: Nexhdet, merru edhe me diçka tjetër se s’po mund t’i kthejë paratë e TVSH-së. Po mirë, a më ka borxh Haki Shatri, a MEF-i ?  A është MEF–i dhe Dogana e Kosovës bashkë me TVSH-në pronë e Haki Shatrit, a janë të Kosovës ?
   Me mundin tim, me dijen time. Nuk po frikësohen prej ligjit, prej qytetarit, prej elektoratit të tyre po, si nuk po frikësohen prej zotit…? Si nuk kanë turp prej popullit, prej ndërkombëtarëve, prej fëmijëve të tyre. Kosova, nuk e ka merituar dhe nuk e meriton këtë gjendje. Sot, njerëzit nuk kanë para, Kosova nuk ka para, institucionet nuk kanë para: paratë tona janë nxjerrë dhe po nxirren si me fshesë prej Kosovës. Fajtorë janë këta, jo ti, ai tjetri, fshatari i gjorë, qytetari…! Fajtor nuk është “Kondirolli”.  Unë vetëm kam ëndërruar dhe i kam hyrë punës ta bëj këtë fabrikë, dhe pastaj edhe një tjetër, prapë një tjetër për t’i ndihmuar vendit tonë. Kemi pasur shumë nevojë dje, kemi sot dhe do të kemi nevojë nesër për një ekonomi që e menaxhojmë ne. Një ekonomi solide, sepse ashtu – kështu ne e dimë që është koha e tregut të lirë, e globalizimit dhe kurrqysh nuk mund t’i plotësojmë të gjitha nevojat tona. Këta në qeveri, në institucione kanë bllokuar çdo gjë. Veç me fjalë po thonë se ekonomia po rritet. S’ka rritje ekonomike pa prodhim, rrenë është kjo. Dhe për këtë, jemi në krizë të madhe morale, sociale, ekonomike. Më kanë ndal deri më tash, sidomos të huajt, por  më 1 shtator, nëse nuk ma hapin rrugën do të nisi t’i çmontoj makinat. Do ta thërras popullin të më ndihmojë... 

Di Karlo: Pavarësia e Kosovës është e pashmangshme

Intervistoi Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington
19-07-2007  -  Pavarësia e Kosovës është e pashmangshme, u shpreh zëvëndës-ndihmës sekretarja amerikane e Shtetit, Rozmari DiKarlo, në një intervistë për  Zërin e Amerikës.  Zyrtarja amerikane u bëri thirrje palëve në proces të punojnë për të arritur në një platformë të përbashkët. Lidhur me zgjedhjen e Presidentit të Shqipërisë, zonja DiKarlo theksoi se është me shumë rëndësi, që ngërçi i tanishëm të kapërcehet, në mënyrë që Shqipëria të ecë drejt plotësimit të aspiratve të saj për t'u bërë anëtare e NATO-s.  Me zonjën DiKarlo bisedoi kolegia, Isabela Çoçoli.

Zëri i Amerikës:  Zonja Sekretare, një version i ri i rezolutës për Kosovën u vu në qakullim në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, për t’iu përgjegjur përsëri shqetësimeve të Rusisë.  Për sa kohë do të vazhdohet me versione të tilla të kësaj rezolute?

Rozmari DiKarlo:  Ne po përpiqemi shumë për t’iu përgjegur shqetësimeve të Rusisë. Ne vumë në qarkullim një tjetër version të kësaj rezolute këtë javë. Ne synojmë që kjo rezolutë të miratohet sa më parë. Ne kemi mbështetje të fortë në Këshillin e Sigurimit, jo vetëm nga evropianët por edhe nga vende të rajoneve të tjera të botës. Shumica e anëtarëve të Këshillit janë të mendimit se kjo çështje duhet të zgjidhet në një të ardhme të afërt. Ne do të vazhdojmë të punojmë me këmbëngulje, duke e mbajtur Rusinë të angazhuar dhe shpresojnë të arrijmë në një zgjidhje të kënaqshme. Ne kemi folur shumë për statusin e Kosovës dhe pikpamja jonë është se ne duhet patjetër të ecim përpara për zgjidhjen e kësaj çështjeje, tejet të rëndësishme për gjithë rajonin dhe jo vetëm për Kosovën.  Pikpamja jonë është se pavarësia e Kosovës është e pashmangshme.

Zëri i Amerikës: Duket se Rusia i qendron pozitës të saj kundër pavarësisë së Kosovës në mbështetje të versionit sërb kundër pavarësisë së Kosovës.  Si mund të kapërcehet kjo ngecje me Rusinë?

Rozmari DiKarlo: Me siguri që ne do të vazhdojmë dialogun.  Ne kemi qënë gjithnjë të angazhuar në atë që ka mbetur e vetmja çështje e pazgjidhur në rajonin e Ballkanit, jo vetëm në 8 vjetët e fundit por që para 20 vjetësh kur Millosheviçi i hoqi Kosovës autonominë. Versioni më i fundit i rezulutës bën thirrje për një periudhë 120 ditëshe angazhimi mes palëve të interesuara, mes Serbisë dhe Kosovës, për të parë nëse ato mund të arrijnë në një qendrim të përbashkët. Ne besojmë se negociatat u konsumuan pranverën e kaluar, por duke patur parasysh shqetësimet e Rusisë dhe të disa vendeve të tjera nëpër botë, ne jemi të predispozuar edhe për një raund tjetër angazhimi, për të parë nëse të dy palët mund të ngushtojnë divergjencat dhe të bien dakord për një zgjidhje të pranueshme nga të dy palët.  Kjo është një nga mënyrat për t’iu përgjegjur shqetësimeve të Rusisë.

Zëri i Amerikës: Udhëheqja e Kosovës takohet të hënën me Sekretaren e Shtetit Kondolica Rajs.  Cili është qëllimi i kësaj vizite?

Rozmari DiKarlo: Grupi i Unitetit do të vijë për t’u takuar me Sekretaren Rajs, anëtarë të këtij grupi kanë ardhur edhe herë të tjera në të kaluarën, natyrisht Kryeministri Çeku dhe Presidenti Sejdiu.  Unë vetë jam takuar para disa kohësh me Sekretaren për këtë çështje. Ata do të diskutojnë me Sekretaren Rajs për gjendjen në terren, për shqetësimet e tyre. Sekretarja Rajs do t’i informojë ata për të gjitha diskutimet që ne kemi patur për çështjen e Kosovës dhe për rrugën që duhet ndjekur për të ecur përpara. Do të doja të theksoja se ne kemi punuar shumë mirë në Grupin e Kontaktit, me Kombet e Bashkuara dhe në mënyrë të veçantë me të dërguarin e OKB-së për Kosovën, Presidentin Ahtisari për statusin e Kosovës.  Është me shumë rëndësi që të vazhdojmë të punojmë në kuadrin e këtij procesi dhe i inkurajojmë palët, si në Kosovë ashtu edhe në Serbi të vazhojnë të bashkëpunojnë me ne në kuadrin e Kombeve të Bashkuara, sepse ne kemi bindjen se kjo është rruga më e mirë për të zgjidhur çështjen e statusit të Kosovës.

Zëri i Amerikës: Zonja Sekretare, sa herë që zhvillohen zgjedhje në Shqipëri  situata tensionohet.  E njejta gjë po ndodh edhe me zgjedhjen e presidentit.  Çfarë do të thoshit për këtë prirje në politikën shqiptare?

Rozmari DiKarlo: Dëshiroj të them fillimisht se Shqipëria ka bërë shumë përparim, Shqipëria ka lënë pas një diktaturë të egër dhe ka ecur përpara me një sërë reformash politike, ekonomike dhe të mbrojtjes.  Ne kemi kënaqësinë të shikojmë përparimin e bërë dhe të jemi partnerë me Shqipërinë.  Megjithatë ne të gjithë e dimë se duhet bërë më shumë.  Zgjedhjet janë me shumë rëndësi për një shoqëri demokratike dhe me siguri mënyra se si vendi i bën zgjedhjet është e rëndësishme për aspiratat e Shqipërisë për të hyrë në NATO dhe në Bashkimin Evropian.  Ne do të donim së tepërmi të shikonim që kjo ngecje të marrë fund shpejt, që të gjitha palët të arrijnë në konsensus, në mënyrë që të zgjidhet presidenti i ri i Shqipërisë.

Zëri i Amerikës: Duket sikur klasa politike shqiptare është më tepër e përfshirë në luftë për pushtet se sa e përqendruar në përgjegjesitë për të zgjidhur problemet e vendit.  Si e shikoni ju këtë sjellje të klasës politike shqiptare?

Rozmari DiKarlo: Është shumë e qartë se populli i Shqipërisë do që udhëheqësit e vendit, politikanët të përqendrohen në çështjet që janë më të rëndësishme për të, ekonomia, shteti ligjor, një e ardhme më e mirë për të gjithë qytetarët e shumë çështje të tjera. Prandaj është shumë e rëndësishme si për qeverinë ashtu edhe për opozitën dhe për të gjithë partitë e spektrit politik shqiptar që të bashkohen dhe të përmbushin përgjegjësitë për avancimin e demokracisë në Shqipëri dhe t’u përgjigjen aspiratave të popullit që i ka zgjedhur.

Ne jemi të kënaqur me bashkëpunimin që kemi patur me udhëheqësit shqiptarë, dhe pritjen që iu bë presidentit Bush në Shqipëri, gjë që tregon marrëdhëniet e mira që ne kemi me Shqipërinë, vlerat e përbashkëta të dy vendeve tona dhe jemi optimistë për pasurimin e mëtejshëm të këtyre marrëdhënieve.

Zëri i Amerikës: Ju përmendët vizitën e Presidentit Bush në Shqipëri dhe pritjen që iu rezervua atij nga të gjithë elementët e politikës shqiptare.  Çfarë partneri është Shqipëria në marrëdhënie me Shtetet e Bashkuara?

Rozmari DiKarlo: Mendoj se Shqipëria është një partnere shumë e mirë, por mbart potencialin për të qënë një partnere edhe më e mirë.  Ne kemi bashkëpunuar në luftën kundër terrorizmit, ne kemi punuar së bashku për ndërtimin e shoqërive, si në Afganistan, ne kemi vlera të përbashkëta, ne e dimë se Shqipëria është e preokupuar shumë për rajonin dhe luan një rol shumë të dobishëm në Evropën juglindore dhe në Ballkan.  Në mënyrë të veçantë, ajo ka luajtur një rol tepër konstruktiv në çështjen e statusit të Kosovës.  Të githa këto tregojnë se Shqipëria është një partnere shumë e mirë, por për momentin ne duam që të gjitha palët e spektrit politik shqiptar të kapërcejnë ngecjen për zgjedhjen e presidentit.

Zëri i Amerikës:  Për një çështje tjetër.  Pavarësisht se nga cilat parti kanë ardhur udhëheqjet e vendit, ato kanë goditur shtypin e lirë, siç është së fundi gjobitja e kanalit televiziv Top Chanel me 9 milionë dollarë.  Çfarë do të thoshit për këtë qendrim?

Rozmari DiKarlo: Media, organiatat jo-qeveritare, dhe të gjithë elementetët e tjerë të shoqërisë duhet të punojnë së bashku në interes të përparimit të vendit.  Çdo kush ka rolin e vet në demokraci, dhe pa diskutim këtu përfshihet edhe shtypi i lirë. Ne dëshirojmë së tepërmi që Shqipëria të jetë partnere e plotë me ne në NATO.  Ne mbështesim aspiratat e popullit shqiptar për integrimin në aleancë dhe në Bashkimin Evropian, megjithëse kjo është jashtë kompetencave tona.  Por ne shqetësohemi kur shikojmë probleme të tilla, probleme siç është rasti i  zgjedhjes së presidentit tani, rasti i zgjedhjeve të mëparëshme. Pjekuria politike është tepër e rëndësishme për t’u treguar të gjitha vendeve anëtare të NATO-s se Shqipëria është e përgatitur për të qënë anëtare plotësisht e angazhuar e kësaj aleance.   //voa//

...nga Zëri Amerikës:

Prof. Majër: Shtyrja e statusit të Kosovës duhet të shoqërohet me negociata serioze
Uashington
21-06-2007

Projektrezoluta që qarkulloi dje në Këshillin e Sigurimit, bën thirrje për shtyrjen me 120 ditë të zbatimit të planit të propozuar nga i dërguari i Kombeve të Bashkuara Marti Artisari, për t’i dhënë Kosovës pavarësi të kushtëzuar nga Serbia.
Profesori i Universitetit Kombëtar të Mbrojtjes, Stivën Majër, thotë se shtyrja është pozitive, në se fuqitë e angazhuara perëndimore, zhvillojnë negociata serioze. Në një intervistë për Zërin e Amerikës, profesor Majër tha se rifillimi i negociatave bën të mundur përfshirjen e shumë alternativave, si ndarja e Kosovës, votimi demokratik, ndryshimi i kufijve, alternativa këto që mund të jenë në avantazh si të serbëve edhe të shqiptarëve. Profesorin Majër e intervistoi kolegja, Zamira Edwards.

Zëri  i Amerikës: Zoti Majër, Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian kanë propozuar një projekt-rezolutë të re në Këshillin e Sigurimit për shtyrjen me katër muaj të zbatimit të Planit Ahtisari për pavarësi të mbikqyrur për Kosovën. Si e shikoni ju këtë shtyrje.

Prof. Majër:  Presidenti i ri i Francës Sarkozi është përpjekur të luajë një farë roli udhëheqës në këtë çështje dhe është ai që e ka propozuar një shtyrje të tillë. Rusët tani për tani duan të testojnë situatën dhe nuk janë gati të dorëzohen. Mendoj se është në interesin e rusëve që të mos tërhiqen nga qëndrimi i tyre kundër pavarësisë së Kosovës dhe të presin se ç’mund të përfitojnë me këtë qëndrim. Shtyrja prej katër muajsh varet nga mënyra sesi komuniteti ndërkombëtar do ta shfrytëzojë këtë kohë. Nëse kjo kohë përdoret si më parë, duke u përpjekur të imponohen zgjidhje pa zhvilluar negociata të vërteta, gjëndja nuk do të ndryshojë. Në se komuniteti ndërkombëtar i thotë Prishtinës dhe Beogradit se do të zhvillohen negociata të rëndësishme e të sinqerta dhe duhen dërguar njerëzit më të mirë, mendoj se mund të bëhet përparim në negociata, por jo brënda 4 muajsh. Shtyrja për 4 muaj, në se gjatë kësaj periudhe zhvillohen negociata serioze, do të pasohet me një shtyrje tjetër sepse çështjet, që duhen zgjidhur, janë shumë të vështira.

Zëri i Amerikës:    Pas rreth dy javësh, presidenti Bush do të takohet me homologun e tij rus, në shtetin Mejn. A mendoni ju se gjatë këtij takimi do të bëhet edhe një përpjekje tjetër nga pala amerikane, presidenti Bush, që ta bindë zotin Putin të mbështesë pavarësinë e Kosovës, e të mos përdorë veton.

Prof. Majër:    Absolutisht. Një prej arsyeve të këtij takimi është fakti se kohët e fundit marrëdhëniet mes dy vendeve janë acaruar. Duhet vënë në dukje se ky takim zhvillohet në Kenibankport të shtetit Mejn, shtëpia verore e familjes Bush, diçka që nuk ka ndodhur ndonjëherë në të kaluarën, dhe kjo tregon se me sa seriozitet i shikon Uashingtoni marrëdhëniet e kohëve të fundit me Moskën mbi një sërë çështjesh. Me siguri që Kosova do të jetë në rendin e ditës dhe presidenti Bush do të përpiqet të sigurojë mbështetjen e homologut të tij rus Putin për pavarësinë e Kosovës. Shtyrja me 4 muaj ndryshon deri diku dinamikën me që do të vazhdojnë negociatat dhe jam mëse i sigurtë se presidenti Bush do t’i kërkojë presidentit Putin që të japë kontributin e tij në bisedimet e ardhshme.

Zëri i Amerikës:    Një argument tjetër që është bërë për një kohë të gjatë, dhe më së fundi nga nën-sekretari amerikan i shtetit Daniel Fried, në përpjekje për ta bindur Serbinë, bashkë me Rusinë, që të mbështesin planin Ahtisari, është fajësimi i Millosheviçit, i spastrimit etnik të organizuar prej tij, që Serbia e humbi Kosovën. Sa i efektshëm është ky argument?

Prof. Majër:   Është interesant fakti që serbët e varrosën Millosheviçin, ndërkohë që Perëndimi duket se nuk e ka bërë ende një gjë të tillë. Nuk ka dyshim që Millosheviçi luajti rol në gjithë këto zhvillime. Përveç zemërimit etik dhe moral, që ai shkaktoi me spastrimin etnik, veprimet e tij ishin një marrëzi e madhe nga ana strategjike, sepse ai bëri armiq edhe ata elementë në Evropë, që në të kundërtën do ta kishin mbështetur. Por të gjithë ata njerëz që e njohin historinë e Kosovës e të Serbisë e dinë se kjo gjendje i ka rrënjët shumë më të vjetra. Do t’u sugjeroja njerzve, që fajësojnë thjesht Millosheviçin për zhvillimet e sotme në Kosovë, që të njihen me historinë e këtij rajoni. Ndërsa në përgjithësi pranohet se Kosova nuk do të jetë më kurrë pjesë e Serbisë, ndarja e Kosovës është e mundur, madje për mendimin tim duhet të hidhet në tryezën e negociatave si një alternativë për t’u diskutuar edhe nëse nuk ndodh.

Zëri i Amerikës:    Por ndarja e Kosovës është kundërshtuar nga të gjitha palët, e veçanërisht nga vendi, që mbështet më shumë pavarësinë e Kosovës, Shtetet e Bashkuara. Si mund të ndryshojnë tani negociatat dhe të përfshijnë alternativën e ndarjes së Kosovës?

Prof. Majër:    Kjo është diçka e vështirë për t’u bërë, sepse fuqitë perëndimore duhet të pranojnë ndryshimin e qëndrimeve të tyre, por vetë fakti që të gjithë e kundërshtojnë këtë alternativë, mund të jetë diçka që ia vlen të shqyrtohet. Shtyrja, që për mendimin tim është pozitive, dhe rifillimi i negociatave bëjnë të mundur përfshirjen e shumë alternativave, jo vetëm ndarjen e Kosovës, por edhe votimin demokratik, ndryshimin e kufijve, alternativa këto që mund të jenë në avantazh si të serbëve edhe të shqiptarëve. Nuk ka arsye logjike se pse Shtetet e Bashkuara dhe vende të tjera ta kundërshtojnë ndarjen apo ndryshimin e kufijve. Zhvillime të tilla kanë ndodhur gjithnjë në historinë evropiane e atë amerikane për 300-400 vjet dhe nuk ka arsye që të mos merret në konsideratë tani. Por kjo do të thotë që fuqitë e mëdha, përfshirë këtu edhe vetë Shtetet e Bashkuara, duhet të pranojnë se ndoshta ekzistojnë alternativa, që fillimisht u kundërshtuan, e tani duhen shqyrtuar. Në një rast të tillë kërkohen aftësi udhëheqëse dhe nëse në këtë proces angazhohen udhëheqës të vërtetë, të interesuar për të gjetur një zgjidhje të drejtë dhe me barazi, mund të pranohet se ndoshta gjërat duhet të ndryshojnë.

Zëri i Amerikës:   Zoti Majër, dua të kaloj tani në çëshjen e sigurisë në Kosovë. Shqiptarëve të Kosovës iu premtua se çështja e Kosovës do të zgjidhej deri në fund të 2006-s. Mund të kalojë fare mirë gjithë 2007-ta para se të meret një vendim përfundimtar. Si e shikoni ju çështjen e sigurisë, dhe mundësinë e shpërthimit të dhunës në Kosovë?

Prof. Majër:    Nuk ka dyshim se ekziston një mundësi reale për dhunë nga të dyja palët. Në se vazjdojnë përpjekjet për pavarësinë e Kosovës, mund të ketë akte dhune në veri të Kosovës dhe në komunitetet serbe në pjesë të ndryshme të Kosovës. Në se pritet gjatë, përsëri ekziston mundësia e akteve të dhunës. Pra sido që ta trajtosh këtë çështje, ekziston mundësia e dhunës. Do të doja të shtoja se vendet e angazhuara në këtë proces, Shtetet e Bashkuara, Britania, Gjermania, herë herë edhe Franca, bënë dy gabime të mëdha: Nëse këto vende menduan se mund ta zgjidhnin çështjen deri në fund të 2006-s, ata nuk e kuptuan gjendjen atje, dinamikën, rëndësinë e kësaj çështjeje si për shqiptarët e Kosovës edhe për serbët. Këto vende menduan se mund t’i thërrisnin të dyja palët në Vjenë për të biseduar dhe çdo gjë do të zgjidhej. Së dyti, këto vende u treguan të papërgjegjshme dhe të padrejta ndaj të dyja palëve, duke mbajtur qëndrimin që mbajtën, në vend që të pranonin vështirësinë e zgjidhjes së kësaj çështjeje. Me vendimin për shtyrjen e zbatimit të Planit Ahtisari, duhen ndërmarë hapa të tjerë që të parandalohet dhuna, dhe kjo mund të bëhet në aspektin ekonomik, duke krijuar mundësi punësimi, ndihma për Kosovën, dhe programe të tjera që kanë të bëjnë me mirëqënien e popullsisë.     //voa//

Ismail Kadare për marrëdhëniet mes Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë
Intervistoi: Arben Xhixho
01-06-2007

Shqipëria po përgatitet këto ditë për vizitën e Presidentit Bush më 10 qershor. Presidenti do të shkojë në Shqipëri në kuadër të turneut në Evropë, ku do të marrë pjesë në takimin e udhëheqësve të 8 vendeve më të industrializuara në Gjermani. Në Shqipëri, vizita është këto ditë në qendër të vëmendjes së politikanëve, të cilët shpresojnë që ajo të kontribuojë për konsolidimin e imazhit të vendit në këto momente kur Shqipëria pret anëtarësim në NATO vitin e ardhshëm dhe kur çështja e Kosovës ka hyrë sot në fazën përfundimtare të përcaktimit të statusit të saj. Për të folur për domethënien e kësaj vizite, Zëri i Amerikës i mori këtë intervistë shkrimtarit të shquar shqiptar Ismail Kadare.

Zëri i Amerikës: Zoti Kadare, që kur u njoftua vizita, në Shqipëri është folur shumë për të, është nga ato rastet e ralla që bashkon politikën shqiptare. Por unë doja të dija mendimin tuaj, në veprat tuaja, ndonëse artistike, ju keni trajtuar gjerësisht aspekte të marrëdhënieve të Shqipërisë me fuqi të mëdha, që nga perandoria otomane, Bashkimi Sovjetik, e deri tek Kina. Si e shihni ju sot afrimin e Shqipërisë me Shtetet e Bashkuara?

Ismail Kadare: Natyrisht, shprehja më e shpeshtë që po përdoret këto ditë dhe me të drejtë, kjo vizitë quhet historike. Ngaqë shprehja përdoret shpesh, nuk na duket kaq e fortë, po të kishim një tjetër më të fortë, natyrisht atë do të përdornim. Vizita është më se historike, vizita më e madhe që ka ndodhur ndonjëherë në vendin tonë. Shqipëria i ka njohur raportet me shtetet e mëdhenj, me shefat e mëdhenj, si të thuash, për fatin e keq të saj. Pa dashur të zgjatem në histori, meqënëse ju e përmendët perandoninë otomane, le të kujtojmë që Mehmeti i Dytë, perandori i otomanëve, që pasi rrëzoi Kostandinopojën, domethënë rrëzoi gjysmën e qytetërimit të atëhershëm, erdhi në Shqipëri që të përgatitej për të sulmuar Evropën, ta bënte rafsh. Pas kësaj, Shqipëria për fat të keq u rrëzua bashkë me gjysmën e parë të qytetërimit evropian. Në jetën e saj të mëvonshme si shtet, Shqipëria ka njohur shumë miqësira, raporte, miqësira përgjithësisht të mbrapshta, me sovjetikë, me kinezë, me shefat e tyre. Por për një orientim të gabuar që ka patur, të gjitha këto kanë qënë ndesh me interesat e saj dhe bilanci i historisë shqiptare është përgjithësisht negativ, për shkak të tyre. Ka disa vite, e dinë të gjithë, që kjo gjendje u përmbys për fatin e mirë të kombit shqiptar dhe vizita e presidentit amerikan, do të shënojë kulmin e kësaj gjendje të re. Prandaj edhe një herë e përsëris, është një vizitë mëse historike, është ngjarja më e madhe, që ka ndodhur në historinë e kombit shqiptar.

Zëri i Amerikës: Në qoftë se i hedhim një vështrim marrëdhënieve më moderne, atyre të 15 viteve të fundit midis Shqipërisë dhe Amerikës, janë disa momente interesante, si marrëdhëniet e ngushta të krijuara menjëhere pas rënies së komunizmit, më pas ndodhi ajo që shqiptarët e quajnë, shpëtimi i Kosovës nga rregjimi i Millosheviçit, për të ardhur më tej tek lufta kundër terrorizmit. Çfarë është në qendër të kësaj miqësie midis një vendi të vogël dhe shtetit më të fuqishëm demokratik?

Ismail Kadare: Mendoj se është një dukuri jo fort e shpeshtë, por një dukuri shumë prekëse do të thosha, kur një shtet i vogël dhe një shtet i madh diçka i bashkon. Këtu gjithë njerëzit kanë në majë të gjuhës, në këto raste interesat, por nuk më duket se ka pasur ndonjë interes, as nga njëra palë as nga tjetra. Dihet që me rënien e komunizmit në mënyrë të vetvetijshme, populli shqiptar, pa qënë i organizuar nga ndonjë propogandë, nga ndonjë administratë për këtë gjë, shfaqi një dashuri të madhe, një shpresë të madhe për Shtetet e Bashkuara të Amerikës. I mësuar gjatë gjysmë shekulli, që ky shtet i madh demokratik të ishte nën kamzhikun e propogandës komuniste, populli shqiptar me intuitën e tij, dhe ishte nga gjërat më të mira që ka pasur në këtë intuitë, e kuptoi se ka qënë krejtësisht e kundërta. Ai orientimi i gabuar që u kthye në orientimin e duhur, domethënë ky kthimi i Shqipërisë drejt qytetërimit perendimor, që i kishte humbur, kjo gjë u shoqërua nga një dashuri tepër e sinqertë për shtetin më të madh perendimor. Ka gati 100 vjet që Shqipëria po kërkon t’i kthehet kontinentit që e ka humbur dhe ky kthim vërtetë ka qënë tepër i vështirë, derisa është kaq i gjatë dhe është interesante të kujtojmë që Shqipëria e humbi Evropën në kohën që Evropa po themelonte, po lindte Amerikën. Shikoni pra sa e vjetër është kjo dramë. Lidhja e Shqipërisë me Shtetet e Bashkuara është një lidhje e thellë, nuk është një lidhje thjesht konjukturale dhe politike. Për Shqipërinë Shtetet e Bashkuara nuk janë vetëm shteti më i madh demokratik i botës, ushtria e të cilit, siç thatë ju, ndërhyri, kryesoi në ndërhyrjen e aleancës së Natos në Kosovë për lirinë e popullit shqiptar. Shtetet e Bashkuara janë për kombin shqiptar kështjella kryesore e qytetërimit perendimor, do të shtoja e qytetërimit të rrezikuar perendimor. Prandaj duke shpallur miqësinë ndaj shtetit amerikan, Shqipëria shpall përkatësinë e saj në këtë qytetërim. Me aq forcë sa ka, me forcën e saj modeste ajo renditet në mbrojtjen e këtij qytetërimi.

Zëri i Amerikës: Shembulli më i mirë, i asaj që thatë ju “me aq forcë sa ka”, është mbështetja që Shqipëria po i jep sot luftës kundër terrorizmit që kanë filluar Shtetet e Bashkuara. Në këtë kuadër, edhe ju, një nga intelektualët më të njohur shqiptarë në botë, në fillim të kësaj lufte keni shkruar pro saj, në Francë, në një kohë që Evropa ishte dhe është skeptike. Sa ka ndikuar ky qëndrim i Shqipërisë, për marrëdhëniet e sotme shqiptaro-amerikane?

Ismail Kadare: Unë mendoj se sigurisht ka ndikuar sepse ju thashë, ne nuk propozuam shumë regjimente në këtë luftë, nuk kishim ndonjë teknikë të madhe ushtarake, por përkushtimin tonë dhe me sa duket në këtë luftë lot një rol ana morale. Domethënë këto janë gjëra të reja që po ndodhin në këto vitet e fundit, sikurse edhe lufta e Kosovës ka qënë një luftë e rallë me motive morale në historinë e botës. Prandaj janë gjëra të reja, për fat të mirë me vlerë të madhe, që po ndodhin dhe prandaj përkushtimi shqiptar në këtë luftë është prekës vërtetë. Prekës për aleatët tanë, prekës për ndërgjegjen tonë. Dhe ne pa çarë kokën për ironitë e tërthorta, pa komplekse, Shqipëria pra është bashkuar në këtë front sepse kjo aleancë perëndimore, ky qytetërim perendimor, është familja natyrale e shqiptarëve dhe ata mbrojnë në këtë rast familjen e tyre, aq sa janë, pavarësisht se janë të vegjël. Ne e dimë që jashtë këtij qytetërimi Shqipëria nuk ka jetë, prandaj kjo renditje është e natyrshme dhe e sinqertë.

Zëri i Amerikës: Shqipërisë mbështetja nga perëndimi nuk i ka munguar edhe më parë, megjithatë, shpesh, si rezultat i luftës së brendshme, madje edhe në këto momente që ne po flasim, Shqipëria vazhdon të jetë e tejkonsumuar nga politika e brendshme, duket se vendi ka humbur disa shanse. Sa dëmtohet Shqipëria, imazhi i saj, nga problemet e brendshme, nga fakti që gjithmonë thërret të huajt për ndihmë për të dalë nga kriza?

Ismail Kadare: Kjo është e vërtetë, imazhi që ne kemi përpara botës dhe këtë e dimë të gjithë, nuk ka nevojë për ta argumentuar. Do të thosha se ky imazh i keq, që është një fatkeqësi për ne, që jemi të detyruar të jetojmë siç jetohet me një sëmundje, që e kap nganjëherë njeriun, e kap edhe një popull, të jetojmë ca kohë me këtë sëmundje duke shpresuar që do të kalojë. Ky imazh i keq përpara se të krijohet nga gangsterët apo prostitutat, sepse është gjetur një alibi si të thuash, se këta na prishin punë, mendoj se e krijon tjetër gjë, mendoj se e krijon niveli i ulët i politikës shqiptare, ajo që thatë ju, ky konsumizëm politik i lodhshëm dhe aspak i këndshëm për veshin tonë, pa le pastaj për veshin e të huajve. Makina e politikës shqiptare është e ndryshkur, e prapambetur, punon shtrak e shtruk, ngaqë është e prishur nga urrejtja. Maksima e njohur, që çdo popull ka atë qeverisje që meriton, mendoj se në Shqipëri po kthehet në të kundërtën. Ky popull ka pikërisht atë qeverisje që nuk e meriton. Shqipëria meriton më shumë. Vizita e presidentit amerikan mendoj e vërteton ndër të tjera edhe këtë gjë, se Shqipëria meriton më tepër.

Zëri i Amerikës: Zoti Kadare, të kthehemi edhe një herë tek vizita e Presidentit Bush. Ndonëse po bëhet në Shqipëri, vizita ndodh në një moment kur Kosova është shumë pranë zgjidhjes së statusit të saj. Në këtë kuptim, çfarë ndikimi do të ketë kjo vizitë?

Ismail Kadare: Mendoj se vizita do të ketë ndikim për të dhënë mesazhin që Ballkani është i rëndësishëm për Evropën, por nuk duhet harruar që Shqipëria është e rëndësishme për Ballkanin. Prandaj ka një lidhje logjike midis paqes dhe stabilitetit në Evropë, me stabilitetin e këtij gadishulli dhe stabiliteti i këtij gadishulli nuk mund të kuptohet pa Shqipërinë, se Shqipëria është një vend i rëndësishëm. Është bërë prej vitesh një propogandë që Shqipëria është një vend i vogël, një vend i parëndësishëm. Kanë dashur me këtë gjë madje të sugjestionojnë edhe vetë shqiptarët që t’i krijojnë një kompleks, domethënë kompleksin e vogëlsisë që është një nga më të këqinjtë e më të rrezikshmit për një popull. Prandaj kjo vizitë, nga kjo anë, është shumë e rëndësishme dhe ne duhet të jemi jashtëzakonisht të ndërgjegjshëm për këtë gjë, sepse një popull duhet të kuptojë kur i troket e keqja në port. Por një popull gjithashtu, po aq ka rëndësi të kuptojë kur i troket e mira. Ne duhet të presim me dashuri dhe brohoritje presidentin amerikan dhe kjo është e natyrshme por ndërkaq s’duhet të harrojmë se bashkë me to ne duhet të kuptojmë përse ai vjen, pra atë që thatë ju. Ai është mysafiri i kombit shqiptar, më i madhi mysafir që ka ardhur tek ne deri më sot. Me fjalë të tjera ai është mysafiri i lirisë sonë dhe i shpresës sonë. //voa//

Intervistë ekskluzive e Presidentit të Kosovës, Fatmir Sejdiu, dhënë QIK-ut
09 shkurt 2007

NË DOKUMENTIN E AHTISARIT KOSOVA PËRCAKTOHET SI SUBJEKTIVITET NË VETE
Prishtinë, 9 shkurt 2007 - Presidenti i Kosovës Fatmir Sejdiu tha se tërësia e dokumentit të Marti Ahtisarit është e pranueshme dhe siguron shtetin e ardhshëm të Kosovës, apo bazat për shtetin e ardhshëm të pavarur dhe sovran në kuptimin e esencës edhe pse, siç thotë, mund të ketë elemente që do të ketë nevojë të gërshetohen me çështjen e pranisë ndërkombëtare civile dhe me çështjen e mekanizmave të sigurisë, përkatësisht trupave të NATO së në Kosovë. Presidenti Sejdiu në një intervistë ekskluzive për QIK-un theksoi se pavarësia e Kosovës është element themelor që e shndërron Kosovën automatikisht në faktor të rëndësishëm të stabilitetit në rajon. Prandaj, tha ai, është e qartë se Kosova duhet të ketë stabilitetin e saj të brendshëm për ta shndërruar në kualitet të ri, që vendi ynë bashkë me vendet e tjera të jetë faktor të stabilitetit rajonal, duke filluar me fqinjësinë e mirë, në komunikimin ekonomik dhe në bashkëpunimet e tjera. Ndërkaq, duke folur për periudhën pas zgjidhjes së statusit, Presidenti Sejdiu përsëriti se në Kosovë do të ketë një prani të lehtë ndërkombëtare dhe që nuk do të jetë në kompetenca të UNMIK ut, por të mos jetë edhe e llojit jofunksional sikur ka qenë në Bosnje. Duket se ka elemente që janë pak më të fokusuara, tha ai, dhe do të shihet se sa do të jetë mundësi e komunikimit me bashkësinë ndërkombëtare në kuptim të precizimit të saktë të kësaj materieje. QIK: Zoti President, si e vlerësoni propozimin e ndërmjetësit ndërkombëtar për statusin e Kosovës, a e përmban ai dokument vullnetin e popullit të Kosovës? Presidenti Sejdiu: Si delegacion i Kosovës ne e kemi mirëpritur këtë dokument të rëndësishëm në këtë moment të rëndësishëm, sepse është një përmbledhje e gjithë asaj përpjekjeje që është bërë gjatë bisedimeve të mëhershme në Vjenë dhe si të tillë natyrisht ne kemi dëshiruar që të jetë një materie gjithëpërfshirëse e temave të trajtuara për të dhënë edhe një vizion të drejtpërdrejt për të ardhmen e Kosovës në këto çështje, por edhe në aspekte të tjera që presidenti Ahtisari e ka parë të udhës që t'i shtrojë brenda këtij dokumenti. Mund të them se tërësia e tij është e pranueshme, është tërësi e që siguron shtetin e ardhshëm të Kosovës, apo bazat për shtetin e ardhshëm të Kosovës, s